บทที่ 10.2: การฟื้นฟูเหนือมนุษย์ (1)

บทที่ 10.2: การฟื้นฟูเหนือมนุษย์ (1)

ยกเว้นดาบศักดิ์สิทธิ์แล้ว พลังในโลกนี้แบ่งออกเป็นสามประเภทหลัก

พลังเวท ลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์และพลังลี้ลับ

ในรูปแบบการเล่นของเกมจริง ๆ นั้น ไม่มีการแบ่งแยกแบบนี้ ทุกอย่างรวมกันเป็นระบบสกิลระบบเดียว แต่เมื่อจัดตั้งระบบขึ้นมาแล้วก็มีการแบ่งประเภทอย่างที่เห็น

พลังเวท เป็นพลังที่กว้างและหลากหลายมากที่สุดและไม่ต่างอะไรจากแก่นกลางของโลกใบนี้

โดยพื้นฐานแล้วเป็นพลังที่ใครก็สามารถใช้ได้หากมีความพยายามพอ แต่แน่นอนว่ายังขึ้นอยู่กับพรสวรรค์และเผ่าพันธุ์โดยกำเนิดด้วย ยกเว้นเผ่าบางกลุ่ม เช่น ปีศาจและมนุษย์คือเผ่าที่มีความเข้ากันได้กับเวทมนตร์มากที่สุด

ลักษณะเฉพาะของเผ่าพันธุ์ ตามชื่อก็คือ ลักษณะเฉพาะตัวที่มีเฉพาะเผ่าพันธุ์ใดเผ่าพันธุ์หนึ่งเท่านั้น

สำหรับมนุษย์คือความเข้ากันได้กับพลังเวท สำหรับเผ่าสัตว์คือความสามารถทางร่างกายและสำหรับคนแคระคือความชำนาญด้านทักษะ

นอกจากนี้ ยังไม่ใช่แค่ความโดดเด่นในด้านใดด้านหนึ่งเท่านั้น แต่ยังมีลักษณะเฉพาะที่มีเพียงเผ่านั้น ๆ เท่านั้นที่สามารถใช้ได้ เช่น พลังควบคุมวิญญาณของเอลฟ์ สกิลโลหิตของแวมไพร์และเวทขาวของเผ่าจันทราขาว

สุดท้ายคือ พลังลี้ลับ

พลังลี้ลับเป็นพลังที่ไม่สามารถระบุแหล่งที่มาได้อย่างชัดเจน

เพราะมันหายากเป็นอย่างมาก จึงมีคนที่ครอบครองอยู่น้อยมาก บางพลังลี้ลับเองก็มีพลังที่แข็งแกร่งจนไม่อาจเข้าใจได้

ถ้าเป็นบนโลกมนุษย์ พลังเวทและลักษณะของเผ่าพันธุ์ก็นับว่าเป็นพลังเหนือธรรมชาติอยู่แล้ว แต่หากมองจากแนวคิดของโลกนี้ พลังลี้ลับอาจจะเป็นสิ่งเดียวที่เรียกได้ว่าเป็นพลังเหนือธรรมชาติอย่างแท้จริง

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ

มันเป็นเพียงเพราะพลังลี้ลับเหล่านี้หาได้ยากมากก็เท่านั้น แต่หากพบเจอและได้ครอบครองแล้ว ไม่ว่าใครก็สามารถใช้ได้โดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ ทั้งสิ้น

สรุปก็คือมันเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดและแทบจะเป็นหนทางเดียวในการเพิ่มความสามารถของตัวเองในระยะเวลาอันสั้น

ชิ้นส่วนลับที่ฉันวางแผนจะค้นหาในระหว่างทางไปยังจุดหมายปลายทาง ก็คือหนึ่งในพลังลี้ลับเช่นกัน

การฟื้นฟูเหนือมนุษย์

มันเป็นพลังลี้ลับประเภทฟื้นฟู ที่ช่วยเพิ่มพลังการฟื้นสภาพของร่างกาย

พลังลี้ลับการฟื้นฟูเหนือมนุษย์นั้นตั้งอยู่ลึกเข้าไปในเทือกเขารูทัส ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองเจนิกซ์ อยู่บริเวณพรมแดนของเขตแดนจอมราชัน

แต่ตอนนี้เรายังเดินทางมาไม่ถึงแม้แต่เมืองแรกเลย เพราะงั้นระยะทางถึงเจนิกซ์ยังอีกยาวไกล

ความจริงแล้ว การเดินทางไปเจนิกซ์ไปถือเป็นการอ้อมทางอยู่บ้าง แต่ถ้าหากได้พลังลี้ลับนั้นมาครอบครองแล้วล่ะก็ การที่เดินทางไปถึงจุดหมายล่าช้าไปบ้างก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย

ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรมากนัก

ฉันเหลือบมองแอชเชอร์อีกครั้ง

จนกว่าจะไปถึงสถานที่ที่ซ่อนพลังฟื้นฟูเหนือมนุษย์เอาไว้ หน้าที่ของเธอในฐานะผู้คุ้มกันคือการทำให้แน่ใจว่าไม่มีมอนสเตอร์บนภูเขาเข้ามาแตะตัวฉันได้

พิจารณาจากระดับของเธอแล้ว ก็คงไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน

แม้จะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอก็ยังคงจดจ่ออยู่กับหน้าที่ของตัวเองในฐานะผู้คุ้มกันอย่างไม่หวั่นไหว ฉันจึงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าเธอจะไม่ทำหน้าที่ของตัวเอง

แน่นอนว่านั่นไม่ได้หมายความว่าความปลอดภัยจะได้รับการรับประกันแบบสมบูรณ์ แต่ความเสี่ยงระดับนี้ ต่อจากนี้ไปก็คงเจอบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ อยู่แล้ว ดังนั้น ฉันควรเริ่มชินกับมันไว้ตั้งแต่ตอนนี้

ถึงอย่างนั้น...ถ้าเริ่มต้นจากการได้พลังฟื้นฟูเหนือมนุษย์ ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่าชีวิตหลังจากนี้อาจจะง่ายขึ้นบ้าง

แน่นอนว่ามันคงจะดีกว่ามาก ถ้ามันเป็นพลังประเภทป้องกัน แต่ยังไงซะ สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ก็คือรับมือกับสิ่งที่มีอยู่ตรงหน้าให้ดีที่สุด

ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง

เบื้องหน้าท่ามกลางที่ราบกว้างใหญ่ คือเทือกเขาทอดยาวเป็นแนวเส้นลูกคลื่นราวภาพวาด ทัศนียภาพธรรมชาติที่สวยงามน่าประทับใจ

......

เวลาผ่านไปอีกพักใหญ่ รถม้าก็เดินทางผ่านเมืองต่าง ๆ หลายแห่งและในที่สุดก็มาถึงเมืองเจนิกซ์

เจนิกซ์ตั้งอยู่ตรงเชิงเขาและเป็นเมืองที่มีป้อมปราการแข็งแกร่งกว่าหลาย ๆ เมืองที่เราผ่านมาก่อนหน้า

“นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ท่านลอร์ดที่เจ็ดให้เกียรติมาเยือนเมืองเล็ก ๆ ของเรา”

เจ้าเมืองของเจนิกซ์เป็นชายมนุษย์วัยกลางคน

เขาดูสุขุมและสงบนิ่งกว่าเจ้าเมืองของเมืองก่อนหน้ามาก ที่พ่นคำเยินยอออกมาจนแทบฟังไม่ทัน

ฉันเดินเคียงข้างเขาพลางเอ่ยถามขึ้นว่า

“ใครในเมืองนี้ที่รู้เรื่องภูมิประเทศของเทือกเขารูทัสดีที่สุด?”

เจ้าเมืองนิ่งคิดด้วยสีหน้าที่แฝงความลังเล ก่อนจะตอบอย่างระมัดระวัง

“น่าเสียดายนะขอรับ ข้าไม่อาจบอกได้ว่าใครเก่งที่สุด...แต่ข้าคิดว่านักผจญภัยในกิลด์นักผจญภัยน่าจะรู้เรื่องภูมิประเทศของเทือกเขานั้นดี”

“ข้าต้องการไกด์ที่จะพาเข้าไปลึกในภูเขา ไม่ว่าจะเป็นนักผจญภัยหรือใครก็ตาม จงหาคนที่เหมาะสมมาที”

ฉันจำได้ดีว่าพลังลี้ลับการฟื้นฟูเหนือมนุษย์นั้นถูกซ่อนไว้ที่ไหน

แต่ฉันไม่มีความมั่นใจพอที่จะไปถึงที่นั่นได้หากไม่มีไกด์ที่เหมาะสม

เป็นธรรมดาที่จะต้องมีความแตกต่างอย่างมหาศาล ระหว่างแผนที่ที่เห็นผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์กับโลกแห่งความเป็นจริง

โลกแห่งนี้เคยเป็นเกมก็จริง แต่ตอนนี้มันคือความจริงของฉันแล้ว

รายละเอียดของสนามในเกมกับในความเป็นจริงนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิง

แผนที่รวมของเกมส่วนใหญ่มักจะมีขนาดเล็กอย่างไร้เหตุผลเมื่อเทียบกับความเป็นจริง ขนาดที่เดินเท้าไม่กี่นาทีก็สามารถข้ามจากพื้นที่หนึ่งไปอีกพื้นที่ได้แล้ว

แต่นั่นก็เป็นเพียงระบบที่ถูกวางไว้ในเกม เพราะมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้ผู้เล่นใช้เวลานานเป็นปีเพื่อเดินทางข้ามแผ่นดิน

ฉันจำเป็นต้องตระหนักถึงความแตกต่างตรงจุดนี้อยู่เสมอ

เช่นเดียวกับที่ต้องใช้เวลานานพอสมควรในการเดินทางจากปราสาทของจอมราชันมาจนถึงเมืองเจนิกซ์ ขนาดจริงของทวีปนี้ก็คงจะใหญ่กว่าที่เห็นในเกมเป็นพัน ๆ เท่า

และเพราะไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเส้นทางจริงจะต้องผ่านภูมิประเทศหรือสิ่งใดบ้าง ไกด์จึงเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

มันไม่มีทางที่ตำแหน่งของชิ้นส่วนลับจะเปลี่ยนไป

เพราะมันไม่ใช่แค่เรื่องของภูมิประเทศ แต่มันคือส่วนหนึ่งของการตั้งค่าภายในเกม

ฉันจึงกล่าวเสริมกับเจ้าเมืองว่า

“ถ้ามีใครรู้เรื่องก้อนหินรูปร่างเหมือนนาฬิกาทรายขนาดใหญ่ที่อยู่ลึกเข้าไปในภูเขาทางตอนเหนือของเมืองล่ะก็...ต้องพามาให้ได้”

หินนาฬิกาทรายนั่นคือจุดสังเกตสำคัญที่จะนำทางไปยังพลังลี้ลับ