ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 30 ดาบสั้นต้องคำสาป

ช่างตีเหล็กสายบั๊ก ตอนที่ 30 ดาบสั้นต้องคำสาป

“ผู้เฝ้าสุสานและวิญญาณผู้พิทักษ์งั้นเหรอ...”

สองคำนี้ ทำให้ซูเฉินนึกถึงเป้าหมายภารกิจที่พ่ายแพ้ภายใต้เงื้อมมือของเขาโดยไม่รู้ตัว

ในนั้น ก็มีผู้เฝ้าสุสานอยู่คนหนึ่ง

“เป็นประเภท [ศัตรูต่างโลก] แบบใหม่งั้นเหรอ?”

เขามองดูหมอกที่พวยพุ่งออกมาจากบ่อน้ำพุร้อนเวทมนตร์พลางครุ่นคิดอย่างเงียบ ๆ

ประเภทของศัตรูต่างโลก ก็มีหลายแบบ เช่นเดียวกับผู้ครอบครองอาชีพที่เป็นข้อมูล พวกเขาก็เป็นมนุษย์

แต่กลับมีพลังที่แตกต่างออกไป และมองผู้ครอบครองอาชีพและมนุษย์ที่อยู่ฝ่ายมหาเจตจำนงเป็นศัตรู

นั่นเป็นหนึ่งในประเภทที่พบได้บ่อยที่สุด

ผู้เฝ้าสุสานที่อัญเชิญวิญญาณผู้พิทักษ์...

คล้ายกับการมีอยู่ของอาชีพ [นักอัญเชิญ] แต่ตัวมันเองก็ไม่เหมือน [นักอัญเชิญ]ทั่วไปที่อ่อนแอในการต่อสู้ระยะประชิดและมีร่างกายบอบบาง

อย่างน้อย ผู้เฝ้าสุสานที่ชื่อลู่หมิง ที่ซูเฉินเคยเห็น

ดูจากแผงข้อมูลแล้ว ความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดก็มี ค่าคุณสมบัติต่าง ๆ ก็ไม่ต่ำ

“วิญญาณผู้พิทักษ์ของ [ผู้เฝ้าสุสาน] ถ้าเหมือนกับสัตว์อัญเชิญของ [นักอัญเชิญ] ที่มีมากกว่าหนึ่งตัว... ต่อไปถ้าเจออีก คงต้องสู้แบบมีจำนวนน้อยกว่าแน่ ๆ ใช่ไหมนะ?”

เขานึกถึงทักษะสามอย่างของตัวเองในตอนนี้

อืม แม้แต่ [รถศึกของกษัตริย์] ที่ใช้เดินทาง ทักษะติดตัว [สายฟ้าฟาด] ก็ยังเป็นทักษะโจมตีหมู่

[คมมีดหินยักษ์] และ [ประหารเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์] ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

เพียงแต่... ซูเฉินยังคงคิดว่าไม่เพียงพอ

ถ้าบวกกับ [โทเท็มธาตุ] เล่มนั้นด้วย ก็น่าจะพอแล้ว

“อืม... หรือว่าควรจะหาอุปกรณ์แบบ [บันทึกสัตว์ประหลาด] ที่มีทักษะอัญเชิญติดตัวมาดีนะ?”

“หรือไม่ก็ หนังสือทักษะที่มีเอฟเฟกต์คล้าย ๆ กัน?”

สองอย่างนี้ นอกจากจะทำให้เขาไม่ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบด้านจำนวนคนแล้ว ยัง... ไม่ต้องลงมือเองในการกำจัดสัตว์ประหลาดอีกด้วย

เรียกได้ว่า ได้ประโยชน์สองต่อ

สมบูรณ์แบบมาก

——

หลังจากออกมาจากบ่อน้ำพุร้อน จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว สวมใส่เสื้อผ้าที่คริสซิเลียเตรียมไว้ ซูเฉินก็นั่งลงที่โต๊ะอาหาร

มองดูอาหารระดับทองคำหลายสิบอย่างตรงหน้าที่มีสีสันน่ารับประทาน กลิ่นหอมเย้ายวนใจ และรสชาติอร่อยล้ำ รวมถึงชามข้าวของตัวเองที่กองสูงราวกับภูเขาเล็ก ๆ

เขาก็รู้สึกเหม่อลอยไปชั่วขณะ

พูดตามตรง แม้จะเป็นผู้ครอบครองอาชีพ การกินอาหารที่มีคุณภาพมากเกินไป ความสามารถพิเศษก็จะไม่ทับซ้อนกัน

แต่จะกลายเป็นสถานะ [อิ่ม] ทั้งหมด...

ยิ่งเป็นอาหารที่มีความสามารถพิเศษหลายอย่างด้วยแล้ว

แต่เมื่อมองดูอาจารย์และคริสซิเลียที่คอยตักอาหารให้เขาอย่างไม่หยุดหย่อน

ซูเฉินก็กดหว่างคิ้ว

อิ่มก็อิ่ม...

แค่กินข้าว จะไปกลัวอะไร?

ทว่าพอเขากินเสร็จอย่างยากลำบาก ก็ได้ยินจูหยวนเอ๋อร์พูดว่า “ฉันยังกังวลว่าเธอจะไม่ชอบอาหารระดับทองคำพวกนี้... ถ้าอย่างนั้น เธอจะเอาอีกไหม?”

“ฉันจะไปเตรียมให้เดี๋ยวนี้”

คริสซิเลียโค้งคำนับเล็กน้อย กำลังจะออกไป ก็ถูกซูเฉินเรียกไว้ เขาไอเบา ๆ แล้วพูดอย่างยากลำบากว่า “พอแล้ว พอแล้ว ผมอิ่มแล้ว... พวกท่านไม่กินเหรอครับ?”

จูหยวนเอ๋อร์ส่ายหน้า

ส่วนคริสซิเลียตอบว่า “นี่เตรียมไว้ให้ท่านค่ะ”

ก็จริง ผู้ครอบครองอาชีพระดับสูงไม่จำเป็นต้องกิน

“ผมจะพยายามเพิ่มระดับให้เร็วขึ้นครับ” ซูเฉินถอนหายใจเบา ๆ

อาหารที่มีคุณภาพ ถึงแม้รสชาติจะอร่อยมาก

แต่ก็ไม่สามารถกินได้ตลอดเวลา...

“ความก้าวหน้าของเธอเร็วมากแล้ว ไม่ต้องรีบร้อนก็ได้” จูหยวนเอ๋อร์พูดอย่างจริงจัง จากนั้นก็ให้คริสซิเลียติดต่อผู้ครอบครองอาชีพพ่อครัวในวันพรุ่งนี้ เพื่อเตรียมอาหารระดับทองคำแบบอื่น ๆ

อืม ผู้ครอบครองอาชีพระดับ 100 นี่รวยจริง ๆ ...

ในสหพันธ์ทั้งหมด ผู้ครอบครองอาชีพ[พ่อครัว]ที่สามารถทำอาหารระดับ[ทองคำ]ได้ น่าจะไม่เกินสิบคน

เตรียมให้ทุกวัน...

โชคดีที่ผู้ครอบครองอาชีพไม่อ้วน

ซูเฉินรู้สึกโล่งใจในใจ

——

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ

ซูเฉินก็กลับไปที่ห้องด้านข้าง

ถึงแม้ว่าอาจารย์จะบอกให้เขาพักผ่อน แต่เขาก็ยังคงบอกว่าอยากตีเหล็กต่อ

ใช่แล้ว วัสดุ ยาฟื้นฟู ก็พร้อมแล้ว

ตอนนี้ไม่เพิ่มระดับทักษะ[ปรมาจารย์หลอมสร้าง] จะรอเมื่อไหร่?

ถึงแม้ว่าผู้ครอบครองอาชีพระดับต่ำที่ทำงานหนักเกินไป จะมีสถานะ[เหนื่อยล้า]

แต่ซูเฉินก็จะไม่หักโหมเกินไป

[คุณเปิดใช้งานไอเทมระดับแดงจรัส ‘เตาหลอมคริสตัลแห่งแม่มดเอลฟ์’]

[เชื้อเพลิงคงเหลือ 50%]

การหลอมสร้างอย่างต่อเนื่องก่อนหน้านี้ ทำให้เชื้อเพลิงเหลือแค่ครึ่งเดียว

แต่ก็ยังเพียงพอสำหรับการหลอมสร้างเพื่อเพิ่มระดับทักษะ

แน่นอน ถ้าไม่พอก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

วัสดุหลายอย่างในกระเป๋าของซูเฉิน ก็สามารถนำมาใช้เป็นเชื้อเพลิงได้

ดังนั้น ไม่ต้องกังวลอะไร

ถอดฉายา[เพิ่มพลังร้อยเท่า]ออกก่อน นำเครื่องมือหลอมสร้างและวัสดุที่ใช้ได้ออกมา

ซูเฉินโยนวัสดุระดับเหล็กดำสามชิ้น[เมือกสไลม์]ลงไป

จากนั้นก็โยนหนังสือทักษะนักรบระดับเหล็กดำสองเล่ม [พุ่งชน] และ [ป้องกัน] ลงไป

[โปรดเลือกประเภทไอเทมที่ต้องการหลอมสร้าง]

[เชื้อสาย] [ไอเทม] [ชุดเกราะ] [อาวุธ] [ของวิเศษ] [หนังสือทักษะ]

ในข้อความแจ้งเตือนที่ปรากฏขึ้น ซูเฉินครุ่นคิดเล็กน้อย ตัดสินใจเลือก [อาวุธ]

ถึงแม้ว่า [การหลอมสร้างพลังเวท] จะดี แต่ก็ไม่สามารถพึ่งพาได้ตลอด

เพราะการสุ่ม ก็หมายถึงความไม่แน่นอน

ตอนนี้เขายังขาดอาวุธที่เหมาะมือ

ไม่จำเป็นต้องดีมาก

แค่สามารถนำมาใช้ชั่วคราวได้ก็พอ

[เริ่มหลอมสร้าง]

[เวลาหลอมสร้างโดยประมาณ: 2 นาที]

อากาศเริ่มบิดเบี้ยว

อุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อย ๆ ซูเฉินรออย่างอดทน

จนกระทั่งเวลาผ่านไป

เขาใช้คีมเหล็กยักษ์หนีบวัตถุที่ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างออกมาจากเตาหลอมคริสตัลอย่างชำนาญ

จากนั้น ก็เหวี่ยงค้อนขนาดใหญ่

เสียงดังกังวานไปทั่วห้อง

ข้อความแจ้งเตือนดังขึ้นอย่างรวดเร็ว

[หลอมสร้างสำเร็จ]

[ทักษะ ‘ปรมาจารย์หลอมสร้าง’ ‘การหลอมรวม’ ได้รับค่าประสบการณ์ 30 แต้ม]

[คุณสามารถตรวจสอบผลลัพธ์การหลอมสร้างได้แล้ว]

“เสร็จแล้ว”

สวมใส่ฉายา [เพิ่มพลังร้อยเท่า] ซูเฉินหยิบวัตถุที่ยังคงดูเลือนรางขึ้นมา

[เนื่องจากผลของอุปกรณ์ *ค้อนพายุแห่งฮีสเวเทอร์ ระดับคุณภาพของผลลัพธ์การหลอมสร้างเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ]

[เนื่องจากผลของไอเทม *เตาหลอมคริสตัลแห่งแม่มดเอลฟ์ ผลลัพธ์การหลอมสร้างได้รับคุณสมบัติใหม่เพิ่มอีกหนึ่งอย่าง]

[คุณได้รับอุปกรณ์ระดับทองสัมฤทธิ์ *ดาบสั้นของผู้พ่ายแพ้... เปิดใช้งานการเพิ่มพลังร้อยเท่า คุณได้รับอุปกรณ์ระดับเงินขาว *ดาบสั้นต้องคำสาป]

“ชื่อนี้มัน...”

ซูเฉินเลิกคิ้ว เปิดแผงข้อมูล

[ดาบสั้นต้องคำสาป] (ระดับเงินขาว)

(เพิ่มพลังโจมตี *150)

(เพิ่มพลังโจมตีกายภาพ 2,600)

(เพิ่มความเสียหายจากการโจมตีกายภาพ 9%)

(ได้รับผลจากความแค้นของผู้พ่ายแพ้ที่ไม่เคยชนะ เมื่อโจมตีเป้าหมาย จะลดพลังโจมตีกายภาพ/พิเศษของเป้าหมายลง 30% เป็นเวลา 10 วินาที)

(ต้องใช้พลังโจมตี 300 แต้ม และเป็นอาชีพต่อสู้ระยะประชิดระดับ 15)

(ปัจจุบันไม่เป็นไปตามเงื่อนไขระดับ จึงไม่สามารถติดตั้งได้ชั่วคราว)

……

ในแง่ของการเพิ่มพลัง ถือว่าเป็นค่าคุณสมบัติที่ธรรมดามาก

อย่างมากก็แค่ถือว่าเป็นอุปกรณ์ระดับเงินขาวคุณภาพต่ำ

แต่ ความสามารถพิเศษที่ลดพลังโจมตีของเป้าหมายลง 30%

ทำให้ดาบเล่มนี้ที่มีแผงข้อมูลดูธรรมดากลายเป็นอุปกรณ์ชั้นยอด!