บทที่ 13 เซียนไก่ทอด

เช้าวันรุ่งขึ้น เหอหมิ่นก็ส่งข่าวดีมาให้

ทางโรงเรียนตอบตกลงแล้ว

อย่างไรก็ตาม พวกเขายังมีเงื่อนไขเล็กน้อย

นั่นคือให้เฉาเต๋อไปที่โรงเรียนและทำข้อสอบอีกครั้งต่อหน้าครูทุกคน

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เชื่อเหอหมิ่น

แต่เห็นกับตาดีกว่าฟังกับหู!

พวกเขาไม่อาจเชื่อเพียงคำพูดของเหอหมิ่นและตอบตกลงไปเลย หากไม่ได้เห็นเฉาเต๋อทำข้อสอบกับตาตัวเอง พวกเขาก็ไม่อาจวางใจได้

ยิ่งไปกว่านั้น!

ข้อสอบที่เหอหมิ่นเอาไปให้เฉาเต๋อทำในตอนนั้นเป็นข้อสอบที่เธอออกเอง โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อทดสอบระดับความสามารถของเฉาเต๋อ ซึ่งแน่นอนว่ามาตรฐานของข้อสอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยและข้อสอบชั้นม.7 ย่อมมีความแตกต่างกัน

ดังนั้น พวกเขาจำเป็นต้องให้เฉาเต๋อทำข้อสอบระดับม.7 อีกครั้ง

เฉาเต๋อก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร!

เขาไม่ได้โกงคะแนน ทำข้อสอบอีกรอบก็ไม่มีอะไรน่ากังวล

ดังนั้น!

เขาจึงจัดสรรเวลาครึ่งวันเพื่อไปที่โรงเรียนมัธยมเซิ่งอี้เฉียง

หลังจากใช้เวลาสามชั่วโมงทำข้อสอบทุกวิชาและได้คะแนนเกือบเต็ม อาจารย์ฝ่ายปกครองของโรงเรียนมัธยมเซิ่งอี้เฉียงก็คว้ามือเขาไว้ทันทีและกล่าวอย่างกระตือรือร้น "คุณเฉาเต๋อ ได้โปรดเข้าร่วมโรงเรียนมัธยมเซิ่งอี้เฉียงของเราด้วยนะครับ เรายินดียอมรับตามเงื่อนไขทุกข้อของคุณ!"

"อยากเข้าเรียนก็เข้า ไม่อยากเข้าก็ไม่ต้อง การบ้านอะไรพวกนั้นก็ตามสบาย ส่วนการสอบก็ถ้ามาได้ก็พยายามมา ถ้ามาไม่ได้ก็แจ้งล่วงหน้าหน่อยก็พอ!"

"นอกจากนี้ เรายังยกเว้นค่าเรียนให้ด้วย!"

"ขอเพียงคุณทำคะแนนได้ดีในการสอบคัดเลือกก็พอ ตอนนั้นเรายังมีรางวัลเงินก้อนใหญ่รออยู่ด้วย!"

เมื่อเจอกับอาจารย์ฝ่ายปกครองที่กระตือรือร้นขนาดนี้ เฉาเต๋อจะพูดอะไรได้อีก?

เขาก็ตอบตกลงไปอย่างเป็นธรรมชาติ!

"ตกลงครับ" เฉาเต๋อตอบรับ

แค่นั้นเอง!

เรื่องการเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมเซิ่งอี้เฉียงก็จบลงแบบนี้

เหลือเพียงรอถึงเดือนกันยายนเมื่อเปิดเทอม เขาก็จะได้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนมัธยมเซิ่งอี้เฉียงแล้ว

วันเวลาผ่านไปรวดเร็ว!

จนมาถึงปลายเดือนสิงหาคม!

ตามข้อตกลง เฉาเต๋อได้รับเงินทั้งหมดในวันนี้

แต่เดิมเขาควรได้รับค่าลิขสิทธิ์ประมาณห้าแสนกว่า เกือบหกแสน แต่เนื่องจากยอดขายเดือนนี้ดีมาก ปัจจุบันสำนักข่าวหมื่นอสูรมียอดขายถึงห้าหมื่นฉบับต่อวัน ซึ่งไล่ตามสำนักข่าวใหญ่ๆ ได้แล้ว

เฉินหลางอารมณ์ดีมาก

เขาจึงควักกระเป๋าโอนเงินให้เฉาเต๋อหนึ่งล้าน

ส่วนที่เกินถือเป็นเงินล่วงหน้า!

และนี่ก็เป็นเรื่องดีสำหรับเฉาเต๋อเช่นกัน

มีเงินมากขนาดนี้ เขาสามารถซื้อของได้มากขึ้น และมีทุนเพียงพอแล้ว

คิดถึงตรงนี้!

เขาเปิดหน้าต่างระบบ!

[ผู้ใช้: เฉาเต๋อ]

[เงิน: หนึ่งล้านหนึ่งหมื่นเก้าพันเจ็ด]

[สิ่งที่ซื้อแล้ว: พื้นที่เก็บของติดตัว (1 ลูกบาศก์เมตร), ปรมาจารย์แห่งความจำ]

"เงินล้านกว่า น่าจะพอซื้อได้แล้ว!" เฉาเต๋อพึมพำ จากนั้นก็เพ่งความสนใจไปที่รายการช้อปปิ้งด้านล่างสุดของหน้าต่างระบบ

ทันใดนั้น!

หกรายการก็ปรากฏต่อหน้าเขา

[โค้กหนึ่งตู้รถไฟ]

[เรือบรรทุกเครื่องบินหนึ่งลำ]

[กระดาษทิชชู่หนึ่งตู้รถไฟ]

[การ์ดตัวละคร: หยิปมัน]

[การ์ดทักษะ: เซียนไก่ทอด (โปรโมชั่นประจำเดือน)]

[การ์ดทักษะ: หย่งชุนเวอร์ชันเสริมสุขภาพ]

โค้กหนึ่งตู้รถไฟ? กระดาษทิชชู่หนึ่งตู้รถไฟ?

ข้ามไปเลย

ของพวกนี้ราคาหนึ่งหมื่น!

ซื้อได้ แต่ไม่มีประโยชน์อะไร!

เรือบรรทุกเครื่องบินก็มีประโยชน์ แต่ซื้อไม่ไหว

อาจารย์หยิปก็เช่นกัน!

มีประโยชน์แน่นอนและทำให้เขาใจสั่น แต่ด้วยราคาห้าสิบล้าน เฉาเต๋อได้แต่มองตาปริบๆ เท่านั้น

หลังจากสำรวจดูรอบหนึ่ง สิ่งที่ซื้อได้ก็เหลือเพียงสองอย่าง

หนึ่งคือเซียนไก่ทอด!

อีกหนึ่งคือหย่งชุนเวอร์ชันเสริมสุขภาพ!

ผลของเซียนไก่ทอดคือ หลังซื้อแล้วผู้ใช้จะเชี่ยวชาญวิธีทำไก่ทอดและสูตรลับทั้งหมดในโลก สามารถทำไก่ทอดที่อร่อยที่สุดในโลกได้

ผลของหย่งชุนเวอร์ชันเสริมสุขภาพคือเชี่ยวชาญหย่งชุนเวอร์ชันเสริมสุขภาพ และเพิ่มพละกำลังร่างกายเล็กน้อย

ในนั้น!

เซียนไก่ทอดมีมูลค่าหนึ่งล้าน แต่โปรโมชั่นประจำเดือนลดแปดสิบเปอร์เซ็นต์ เหลือเพียงสองแสนก็สามารถซื้อได้ ส่วนหย่งชุนเวอร์ชันเสริมสุขภาพใช้เงินเพียงหนึ่งแสนก็ซื้อได้

"หย่งชุนไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องเอา แม้ว่าเวอร์ชันเสริมสุขภาพจะฟังดูด้อย แต่ก็เป็นสิ่งเดียวที่ผมซื้อได้ในตอนนี้ที่ช่วยเพิ่มพละกำลังร่างกาย ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย!"

"ส่วนเซียนไก่ทอด...มาได้เหมาะจังหวะพอดี! แผนขั้นต่อไปของผม มีของนี่แล้วเรียกได้ว่าเสือติดปีก!" เฉาเต๋อพูดพลางดวงตาค่อยๆ เปล่งประกาย

เซียนไก่ทอดดูเหมือนไม่มีประโยชน์อะไร เพียงแค่สามารถเชี่ยวชาญวิธีทำไก่ทอดและสูตรลับทั้งหมดในโลก ทำไก่ทอดที่อร่อยที่สุดในโลกได้ แต่เมื่อใช้กับแผนต่อไปของเขา มันกลับสมบูรณ์แบบพอดี

อืม แผนต่อไปของเฉาเต๋อคือเปิดร้านไก่ทอดแฮมเบอร์เกอร์

ก็คือร้านแบบเดียวกับแมคโดนัลด์หรือเคเอฟซีนั่นแหละ

โดยปกติแล้วเขาทำงานในอุตสาหกรรมไอที ตามหลักการเมื่อมีทุนแล้วควรจะทำธุรกิจไอทีที่ตัวเองคุ้นเคย ซึ่งน่าจะรวยได้ง่ายกว่า

แต่ไม่มีทางเลือก!

ข้อจำกัดของยุคสมัยอยู่ตรงนี้!

ยุคนี้คอมพิวเตอร์ยังไม่แพร่หลายเลย จะทำธุรกิจไอทีได้อย่างไร?

ทำธุรกิจไอทีในยุคนี้ เหมือนกับสมองโดนลาเตะ!

และนอกจากไอทีแล้ว สิ่งที่ทำเงินมากที่สุดก็คือการเล่นหุ้น

แต่เขาไม่เคยเล่นหุ้นทั้งสองชาติที่ผ่านมา ในความทรงจำนอกจากเหตุการณ์ใหญ่ๆ ไม่กี่อย่างที่ทำให้หุ้นพุ่งหรือดิ่งแล้ว เขาก็จำอย่างอื่นไม่ได้เลย ถ้าเข้าตลาดหุ้นในสภาพนี้ก็เท่ากับเอาชีวิตไปทิ้ง

ดังนั้น หลังจากครุ่นคิดมานาน เฉาเต๋อจึงตัดสินใจเริ่มจากธุรกิจอาหาร เริ่มจากร้านไก่ทอดแฮมเบอร์เกอร์

ธุรกิจร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดอย่างไก่ทอดแฮมเบอร์เกอร์อาจดูไม่โดดเด่น แต่มีกำไรมหาศาล

ในอนาคตแค่เคเอฟซีอย่างเดียวมีรายได้ต่อปีหลายหมื่นล้านหยวน

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนที่เขาจะกลับชาติมาเกิดใหม่ ตอนที่ยังไม่ได้รุ่งโรจน์ เขาเคยทำงานที่แมคโดนัลด์ จึงรู้กระบวนการทำไก่ทอดแฮมเบอร์เกอร์และการฝึกพนักงานอย่างทะลุปรุโปร่ง ทำธุรกิจนี้ย่อมไม่มีปัญหาอะไร

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ช่วงเวลานี้เป็นโอกาสที่ดีในการทำธุรกิจนี้

ในช่วงเวลาระหว่างปี 1973 ถึง 1975 เคเอฟซีเคยเข้าสู่ตลาดฮ่องกงอย่างเต็มตัว แต่สุดท้ายกลับล้มเหลว และเมื่อกลับมาบุกตลาดฮ่องกงอีกครั้งก็เป็นปี 1985 แล้ว

ส่วนแมคโดนัลด์เข้าสู่ฮ่องกงในปี 1975 แต่ในช่วงปีแรกๆ ก็ไม่ได้ร้อนแรงอะไร

ทำไมล่ะ?

มีหลายเหตุผล แต่หลักๆ มีสองข้อ

ข้อแรก!

ไม่ว่าจะเป็นเคเอฟซีหรือแมคโดนัลด์ ต่างก็ใช้รสชาติแบบเดียวกับตลาดดั้งเดิมของพวกเขา นั่นคือรสชาติแบบอเมริกัน แต่ปัญหาคือชาวฮ่องกงไม่ใช่คนอเมริกัน พวกเขาปรับตัวกับรสชาติแบบอเมริกันไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น!

ไม่ว่าจะเป็นเคเอฟซีหรือแมคโดนัลด์ ในตลาดดั้งเดิมพวกเขาทำธุรกิจฟาสต์ฟู้ด ส่วนใหญ่ลูกค้าจะหิ้วกลับบ้าน ดังนั้นในร้านอาหารจึงมีที่นั่งน้อยมาก

แต่รูปแบบนี้ใช้ไม่ได้ในฮ่องกง

ชาวฮ่องกงชอบนั่งทานอาหารแบบช้าๆ กับเพื่อนๆ สามถึงห้าคน มากกว่าการซื้อกลับไปกินที่บ้าน

ดังนั้น จนกระทั่งช่วงปลายทศวรรษ 80 เมื่อแมคโดนัลด์ค่อยๆ เข้าใจรสนิยมของชาวฮ่องกงและคุ้นเคยกับตลาดฮ่องกง รวมถึงเคเอฟซีที่กลับมาบุกตลาดฮ่องกงอีกครั้ง พวกเขาจึงค่อยๆ พัฒนาขึ้น

ด้วยเหตุนี้ เฉาเต๋อจึงคิดว่านี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุด

เขาสามารถใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาว่างนี้ รวมกับความรู้เกี่ยวกับเคเอฟซีและแมคโดนัลด์จากชาติก่อน เพื่อแย่งตลาดในฮ่องกงและขับไล่พวกเขาออกไป

และเมื่อได้รับความช่วยเหลือจากทักษะเซียนไก่ทอดนี้ ไม่ต้องคาดเดาเลยว่าการแย่งตลาดของเขาจะยิ่งง่ายขึ้น

"บางทีในอนาคตอาจใช้ทักษะนี้โจมตีตลาดอื่นๆ ของเคเอฟซีและแมคโดนัลด์ กลายเป็นแบรนด์ฟาสต์ฟู้ดที่ใหญ่ที่สุดในโลกก็ได้!" เฉาเต๋อคิดในใจ ใบหน้าฉายแววตื่นเต้นออกมาเล็กน้อย

ในอุตสาหกรรมอาหาร รสชาติคือกษัตริย์!

ไม่ว่าการโฆษณาจะดีแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องใช้รสชาติของอาหารมาตัดสินแพ้ชนะ

และด้วยทักษะเซียนไก่ทอดนี้ เขาได้อยู่เหนือระดับตั้งแต่ต้นแล้ว ต่อไปการโจมตีตลาดของเคเอฟซีและแมคโดนัลด์ เพื่อกลายเป็นแบรนด์ฟาสต์ฟู้ดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก็ไม่ใช่เรื่องไร้โอกาส

คิดถึงตรงนี้!

เฉาเต๋อจึงไม่ลังเลที่จะซื้อการ์ดทักษะทั้งสองใบ

ในวินาทีถัดมา!

เงินในหน้าต่างระบบลดลงสามแสน

ในขณะเดียวกัน!

บนมือของเฉาเต๋อก็มีการ์ดทักษะเพิ่มขึ้นสองใบ

"ฉีก!"

ไม่มีความลังเล เฉาเต๋อฉีกการ์ดทั้งสองใบพร้อมกัน

ทันใดนั้น!

ความทรงจำมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเฉาเต๋อ

ความทรงจำเกี่ยวกับคนแก่ที่ฝึกหย่งชุนอย่างเชื่องช้า ความทรงจำเกี่ยวกับการแยกแยะและคัดเลือกไก่ ความทรงจำเกี่ยวกับการผสมเครื่องเทศและน้ำจิ้ม ความทรงจำเกี่ยวกับการจับจังหวะไฟในการทอดไก่ ฯลฯ มีทุกอย่างครบถ้วน

ในขณะเดียวกัน!

เฉาเต๋อรู้สึกว่าร่างกายของเขาเบากว่าแต่ก่อนเล็กน้อย

"นี่มันเวอร์ชันเสริมสุขภาพจริงๆ!"

มองดูภาพคนแก่ที่ฝึกหย่งชุนอย่างเชื่องช้าในความทรงจำ เฉาเต๋อก็อดบ่นไม่ได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นเล็กน้อย เขาก็ไม่รู้สึกว่าซื้อเสียเปล่า

หนึ่งแสนบาท จะเอาอะไรมากมาย?

ได้สุขภาพดีก็ถือว่าคุ้มแล้ว

ส่วนไก่ทอด...

"สวบ!"

มองดูวิธีทำไก่ทอดต่างๆ ในความทรงจำ มุมปากของเฉาเต๋อก็มีน้ำลายไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

"ไปลองทำดูดีกว่า!"

หลังจากเช็ดน้ำลายที่มุมปากแล้ว ความคิดนี้ก็ผุดขึ้นในใจเขา จากนั้นเขาก็หมุนตัวออกจากห้องไปซื้อเนื้อไก่ที่ตลาดใกล้ๆ

(จบบท)