บทที่ 30 "สมาชิกใหม่และแผนการ"

'ท่านได้รับวิชาลับลำดับใหม่'

'สังหาร: เพลิงโลหิต - วิชาลับลำดับสังหารประเภทเติบโต การเปิดใช้วิชาต้องมีอาวุธเย็นที่ผ่านการชุบด้วยเลือดสด ในระหว่างใช้งานจะสูญเสียเลือดของผู้ใช้ สามารถทำร้ายสิ่งมีชีวิตที่มีร่างกายทุกประเภท หลังสังหารสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดจะดูดซับเลือดหรือพลังมืดของพวกมัน สะสมซ้อนทับ ทำให้พลังเพลิงโลหิตและความสามารถในการสังหารเพิ่มขึ้นตามไปด้วย'

หลังอ่านคำอธิบายของวิชาลับจบ

การมีสัมผัสที่เจ็ดและ Midday Judgment ทำให้โคลสามารถรับมือกับพลังมืดเหนือธรรมชาติได้อย่างสบายๆ แต่เมื่อเผชิญกับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดที่มีร่างกาย เช่น ฆาตกรในกระจก กูล แม่มด และอื่นๆ เขายังขาดไพ่ตายและวิธีการที่มีประสิทธิภาพเพียงพอ

พูดให้ชัดเจน สังหาร: เพลิงโลหิต สามารถเป็นวิธีสำคัญในการเสริมพลังปัจจุบันของเขาได้อย่างสมบูรณ์

สิ่งสำคัญที่สุดคือ สังหาร: เพลิงโลหิต เป็นวิชาประเภทเติบโต กล่าวคือ การสะสมการสังหารเป็นเวลานานสามารถเพิ่มพลังทำลายล้างของเพลิงโลหิตได้อย่างต่อเนื่อง

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือหลังเปิดใช้วิชาจะเผาผลาญเลือดของผู้ใช้อย่างต่อเนื่อง ไม่สามารถต่อสู้ได้เป็นเวลานาน

บางทีควรหาโลกภาพยนตร์ที่มีสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดมากพอ ให้พลังของเพลิงโลหิตเติบโตขึ้นก่อนเริ่มภารกิจถัดไปในโลกหลัก

ตอนนี้ฮาร์ดี้ก็รับวิชาลับลำดับเสร็จแล้วเช่นกัน

ไม่เหมือนโคลที่ยืนอยู่กับที่ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ร่างเล็กที่มีพลังและความแข็งแกร่งของวิญญาณต่ำคุกเข่าลงกับพื้น สองมือกุมศีรษะ หายใจหอบใหญ่ สีหน้าซีดขาว

"พวกไอ้ระยำนั่นไม่ได้โกหกข้าจริงๆ โอ๊ย...เจ็บ เจ็บ เจ็บ"

ฮาร์ดี้เงยหน้ามองโคล ทำหน้าเจ็บปวดพลางพูด "ท่านวอล์ค ท่านไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ?"

"ไม่เลย เจ็บมากหรือ?"

"แค่เจ็บน่ะหรือ! ข้ารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างพยายามจะดันกะโหลกข้าจากข้างใน! พระเจ้า..."

พยายามลุกขึ้นยืน เดินตามโคลออกไปข้างนอก พลางพูดไปด้วย "ดวงตาแห่งการสอดส่อง... ชื่อน่าจะถูกต้อง วิชาลับลำดับเนรเทศ

อ้อใช่ หัวหน้า วิชาของท่านคืออะไร?"

โคลหยิบซองบุหรี่ออกจากกระเป๋า กำลังจะจุด แต่บังเอิญสบตากับยามคนหนึ่งพอดี

"ที่นี่ห้ามสูบบุหรี่ นักล่าปีศาจ"

จำใจเก็บไฟแช็กกลับไป สองมือล้วงกระเป๋าเสื้อโค้ท คาบบุหรี่ไว้ที่ปาก พูดเสียงเย็น "ไม่มีนักล่าปีศาจคนไหนชอบพูดถึงไพ่ตายของตัวเอง ท่านฮาร์ดี้ เบทานี"

ความเจ็บปวดดูเหมือนจะทุเลาลง ฮาร์ดี้ทำหน้าเขินอาย "เอ่อ... ข้าแค่อยากรู้ ไม่มีความหมายอื่น"

ระหว่างทาง

หลังจากลองหลายครั้ง ชายร่างเล็กก็เข้าใจวิชาลับของตนในที่สุด

ดวงตาแห่งการสอดส่อง

อย่างที่ชื่อบอก หลังเปิดใช้วิชา เขาสามารถมองผ่านวัตถุใดก็ได้ เพื่อสอดส่องสิ่งที่เคยสัมผัสมันในช่วงเวลาหนึ่ง

ในแง่หนึ่ง นี่ก็คือเวอร์ชั่นถูกและด้อยกว่าของสัมผัสที่เจ็ดมาก

มีข้อจำกัดด้านเวลา ต้องใช้วัตถุเป็นสื่อ และการเปิดใช้ต้องใช้พลังกายมาก

แต่ใช้ในการติดตามนั้นเหมาะสมที่สุด

ถึงขนาดที่ฮาร์ดี้ที่เดินอยู่ข้างโคล ตบอกรับรองกับเขาซ้ำๆ ว่าต่อไปภารกิจติดตามของหน่วยปฏิบัติการแบล็กสเนกทั้งหมด เขาจะรับผิดชอบเอง รับรองว่าจะไม่มีผิดพลาด

...

ตอนเที่ยง

หลังจากแยกกับฮาร์ดี้ โคลไปรายงานตัวที่แผนกสืบสวนรวม

หน่วยแบล็กสเนกในฐานะหน่วยที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ ตอนนี้มีแค่เขาเป็นผู้บังคับบัญชาคนเดียว

เกี่ยวกับการรับสมัครและจัดสรรสมาชิก ผู้ช่วยหัวหน้าแผนกขอรายชื่อคนที่เขาต้องการก่อน รวมถึงรายละเอียดส่วนตัว หรือมีความเชี่ยวชาญอะไร เพศ อายุ และอื่นๆ

จากนั้นให้คำตอบที่ชัดเจนมาก: การโยกย้ายบุคลากรต้องใช้เวลารอสักระยะ

ในประเด็นนี้

โคลไม่คิดว่าเป็นการที่ข้าราชการของแผนกสืบสวนรวมต้องการข่มขู่เขา

เพราะทุกแผนกในหน่วยข่าวกรองของหน่วยล่าปีศาจ ล้วนมีชื่อเสียงในด้านงานหนักและเสี่ยงตาย

ขาดการสนับสนุนและการส่งกำลังบำรุงที่ครบถ้วนก็แล้วไป งานยังเยอะมาก และอันตรายสูงด้วย

แม้ว่าค่าตอบแทนจะเป็นสองเท่าของหน่วยงานอื่น โอกาสเลื่อนตำแหน่งสูง แต่นักล่าปีศาจที่สมัครใจมาก็ยังมีน้อย

ไม่มีใครชอบเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยง

รอในสำนักงานจนถึงบ่าย โคลจึงได้พบสมาชิกคนที่สองของเขา

หญิงสาวที่ตัวเต็มไปด้วยกลิ่นน้ำมันเครื่อง หน้าผากสวมแว่นตากันลม ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบสกปรก

ยากที่จะบรรยายรูปร่างหน้าตาของเธอ

ร่างอวบ ชุดทำงานสกปรก รองเท้าเวิร์กบู๊ตที่มีคราบน้ำมันหนากว่าปูนฉาบ ผมสีทองยุ่งเหยิง และนิสัยไม่ถือตัว

แต่เดิมฮาร์ดี้ยังคิดจะวางท่าอาวุโสต่อหน้าเธอ

แต่น่าเสียดายที่คนคนนี้ไม่ทำตามธรรมเนียมตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าประตู เมื่อเจอเขากับโคลครั้งแรก ไม่ใช่ถามไถ่ หรือยื่นบัตรรายงานตัวแนะนำตัว

แต่กลับขอบุหรี่จากโคล

แถมยังได้เจ้านายจุดให้เองด้วย

หลังสูบบุหรี่จนพอใจ จึงโยนบัตรรายงานตัวที่สกปรกให้ฮาร์ดี้ นั่งลงบนเก้าอี้และเริ่มพูดคุยกับหัวหน้าหน่วยปฏิบัติการแบล็กสเนกที่เธอชื่นชมเกี่ยวกับการสร้างอาวุธเย็น

"ข้ารู้เรื่องของท่าน ฆ่าหุ่นเชิดแม่มดด้วยมือตัวเอง แถมยังสืบคดีที่เมืองบาสด้วย ฮ่าๆ! ได้ยินว่าตอนเย็นวันรุ่งขึ้น หลังจากทำเนียบนายกฯ โทรมาที่สำนักงานใหญ่ พวกผู้ใหญ่ข้างบนหน้าบูดกันไปหมด

ได้ยินว่าท่านต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านการส่งกำลังบำรุงที่ไม่ต้องออกแนวหน้า ข้าเลยมา"

พูดจบ เธอยื่นมือขวาให้โคล ยิ้มพลางพูด "เกรซ ซิก นักล่าปีศาจลำดับเนรเทศระดับล่าง ช่างกลระดับสาม นักแปรธาตุระดับสอง ต้องการอะไร หาข้าได้ทั้งนั้น

แต่... แผนกสืบสวนจะยอมจ่ายเงินเดือนให้ข้าจริงๆ หรือ? สุดท้ายแล้ว เงินเดือนของพวกท่านก็สูงกว่าฝ่ายส่งกำลังบำรุงมากนะ"

โคลยิ้มพูด "บาร์เบอร์แก่จะต้องตกลง ถ้าเขาไม่ตกลง พรุ่งนี้เจ้าก็ตามข้าไปแผนกสืบสวนเหนือธรรมชาติ"

เกรซจ้องเขาอย่างสงสัย "จริงหรือ?"

"ไม่มีใครปฏิเสธข้อเสนอของข้าหรอก เกรซ"

หญิงสาวส่ายหัวอย่างระอา พูดว่า "ได้ บอกข้าเถอะว่าอาวุธเย็นที่ท่านต้องการเป็นแบบไหน ข้าทำให้ท่านได้ทั้งนั้น"

"ข้าต้องการดาบยาวหนึ่งเล่ม หรือพูดให้ชัดคือ หลายเล่มที่เหมือนกัน"

โคลวางแผนว่าในช่วงเวลาต่อจากนี้ จะเพิ่มพลังทำลายล้างของเพลิงโลหิตในโลกภาพยนตร์

การทำแบบนี้ จำเป็นต้องใช้ดาบยาวหลายเล่มเพื่อเพิ่มความเสียหาย

คำอธิบายของ สังหาร: เพลิงโลหิต บอกแค่ว่าพลังของเพลิงโลหิตยังเพิ่มขึ้นได้ แต่ไม่ได้บอกว่าดาบจะไม่หัก

นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาขอช่างกลมืออาชีพจากผู้ช่วยหัวหน้าแผนก เพื่อสร้างอาวุธที่เหมาะกับมือเขาที่สุด

แทนที่จะไปหาพวกข้าราชการสมองไขมันที่ฝ่ายส่งกำลังบำรุง

ด้วยนิสัยของพวกข้าราชการพวกนั้น ไม่ต้องพูดถึงว่าจะยอมสร้างให้เขาโดยเฉพาะหรือไม่ ระหว่างทางยังต้องผ่านการอนุมัติจากแต่ละแผนกเป็นชั้นๆ

กับความต้องการในตอนนี้ของเขา หาช่างกลส่วนตัวมาสร้างให้โดยเฉพาะดีกว่า

(จบบท)