บทที่ 31 "อุปกรณ์ครบชุด"

ในจักรวรรดิ หน่วยล่าปีศาจหลวง หน่วยปฏิบัติการอาจข้ามฝ่ายสนับสนุนเพื่อจ้างฝ่ายสนับสนุนส่วนตัว หน่วยแบล็กเซอร์เพนท์ไม่ใช่ข้อยกเว้นแรก

ทุกแผนก ทุกหน่วย ทุกนักล่าปีศาจ ล้วนมีสิทธิ์เดียวกัน แต่มีข้อแม้ว่าหัวหน้าแผนกของคุณต้องยอมรับค่าใช้จ่ายพิเศษ

โดยปกติ การขอเบิกวัสดุและการสนับสนุนของหน่วยปฏิบัติการหรือแผนกต่างๆ จะผ่านฝ่ายการเงินอิสระของหน่วยล่าปีศาจ

หากแผนกหรือหน่วยปฏิบัติการจ้างเจ้าหน้าที่สนับสนุนเอง การเบิกจ่ายต้องผ่านฝ่ายการเงินของแผนกนั้นเอง

อาจฟังดูธรรมดา แต่นักล่าปีศาจไม่ใช่นักบุญ และหน่วยล่าปีศาจก็เป็นองค์กรราชการขนาดใหญ่ของจักรวรรดิ เมื่อเกี่ยวกับเงิน หลายเรื่องก็จะซับซ้อนผิดปกติ

ขณะเดียวกัน หน่วยปฏิบัติการที่มีฝ่ายสนับสนุนส่วนตัวก็เป็นสัญลักษณ์ของสถานะและความสามารถภายในหน่วยล่าปีศาจ

เพื่อรักษาโคลไว้เป็นบุคลากรที่ต้องดูแลเป็นพิเศษ หัวหน้าแผนกสืบสวนรวมก็ต้องกัดฟันจ่ายเงินเหล่านี้

ตามหลักการผลประโยชน์สูงสุด เกรซ ซิก อัจฉริยะที่มีชื่อเสียงของฝ่ายสนับสนุน คือหนึ่งในเจ้าหน้าที่สนับสนุนที่เก่งที่สุดและหายากที่ยอมเข้าหน่วยข่าวกรอง ซึ่งผู้ช่วยหัวหน้าแผนกไปหามาจากฝ่ายสนับสนุน

เธอเป็นวิศวกรเครื่องกลระดับสาม มีคุณสมบัติที่จะนำทีมโครงการได้อย่างอิสระในบริษัทอุตสาหกรรมยักษ์ใหญ่ใดๆ ในจักรวรรดิ

ก่อนมาที่หน่วยแบล็กเซอร์เพนท์ เกรซเพิ่งได้ใบรับรองคุณสมบัติมาเพียงเจ็ดเดือน

พูดอีกนัยหนึ่ง หากไม่ใช่เพราะเธอได้ยินว่าโคลฆ่าหุ่นเชิดแม่มดได้ด้วยมือเปล่าในเหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่เมืองบาส และมีพรสวรรค์สัมผัสที่เจ็ดอันหาได้ยากยิ่ง

ไม่ใช่ใครก็ได้ที่จะมีคุณสมบัติให้เธอทิ้งอนาคตที่สดใสในฝ่ายสนับสนุนมาอยู่หน่วยข่าวกรองที่อนาคตไม่แน่นอน

อีกทั้งโคลก็สัญญากับเธอว่าจะไม่จำกัดอิสระในการศึกษาต่อของเธอเพียงเพราะเข้าร่วมหน่วยปฏิบัติการ

ในห้องทำงาน โคลและเกรซใช้เวลาทั้งบ่ายตกลงรายละเอียดการออกแบบดาบทั้งหมด ตามคำขอของเธอ หน่วยแบล็กเซอร์เพนท์ต้องเช่าห้องทำงานแยกให้เธอ และต้องเตรียมอุปกรณ์และวัสดุที่จำเป็นทั้งหมดโดยเร็ว

อย่างไรก็ตาม งานตีดาบชุดแรกสิบเล่ม เธอสามารถเขียนใบขอใช้อุปกรณ์ของฝ่ายสนับสนุนได้

สำหรับวัสดุชุบเหล็ก โคลเจาะเลือดแปดมิลลิลิตรที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เก็บไว้ในห้องเย็นพร้อมใช้งาน

ดึกแล้ว

ไฟถนนสลัว

รถฮอชิ เบนซ์รุ่นหนึ่งสีดำสนิทแล่นไปบนถนนที่แทบไม่มีผู้คน

ฮาร์ดีที่นั่งที่นั่งหน้า มองเห็นใบหน้าซีดของโคลผ่านกระจกมองหลัง หันไปถามด้วยความเป็นห่วง "หัวหน้า ถ้าคุณอยากกินอาหารมื้อดึก ผมรู้จักร้านอาหารที่รสชาติดีร้านหนึ่ง"

ควันบุหรี่ในรถลอยออกไปตามช่องลมเย็น

โคลถือบุหรี่ในมือ ริมฝีปากแห้งผากเพราะเสียเลือดมาก ไขว่ห้างขาพูด "ฉันไม่เป็นไร พรุ่งนี้เช้านายไปหาบ้านที่เหมาะสมในเมือง เรื่องราคาปรึกษากับคุณชอว์ได้"

"เอ่อ...คุณหมายถึงคุณชอว์ ผู้ช่วยหัวหน้าแผนหรือครับ? ถ้าเธอไม่ยอมล่ะ?"

โคลไม่ตอบ สูบบุหรี่ มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสายตาเย็นชา

ท่าทางเก้อเขินของฮาร์ดีทำให้คนขับรถนึกถึงตัวเองสมัยทำงานให้มาเฟียใหญ่

เพื่อคลายบรรยากาศอึดอัด เขาจึงยิ้มพูด "ผมว่าคุณชอว์คงตกลง"

ฮาร์ดีหันกลับไปนั่งเงียบๆ อย่างหมดสนุก

เบนซ์จอดช้าๆ ที่หน้าตึกเบอร์ตัน มองตามร่างของโคลที่หายเข้าไปในประตูใหญ่ที่สว่างไสว

ชายร่างเล็กถอนหายใจ พูด "คุณชอว์ คุณรู้จักคุณโคลมานานแค่ไหนแล้ว?"

"สองวัน คุณพักที่ไหน? ผมจะไปส่ง"

"ถนนที่สาม"

อาวาเห็นฮาร์ดีดูเหงาๆ จึงปลอบ "ไม่ต้องหดหู่ขนาดนั้นหรอกคุณเบทานี ตอนผมอายุเท่าคุณ ผมยังแย่กว่าคุณอีก"

"คุณเคยเป็นนักล่าปีศาจด้วยหรือ?"

อาวาจุดบุหรี่ให้ตัวเอง ราวกับนึกถึงประสบการณ์นองเลือดในอดีต พูดว่า "ไม่ ผมเคยเป็นคนขับรถให้คุณเมเยอร์"

"เมเยอร์? ผมเหมือนเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหน"

"คนในแคว้นฟูคารินชอบเรียกเขาว่า 'บ๊อสใหญ่'"

"บ๊อสใหญ่? ผมนึกออกแล้ว! พระเจ้า คุณเคยอยู่มาเฟียหรือ?!"

"ผมเป็นแค่สมาชิกวงนอกของแก๊ง แต่..."

อาวาเปิดหน้าต่างรถ ระบายควันที่ฉุนออกไป เขาหันไปยิ้มให้ฮาร์ดี "โอกาสไม่รอใคร คุณเบทานี ทุกคนต้องคว้าไว้ให้ดี

อีกอย่าง บางคนเกิดมาเพื่อเป็นผู้ยิ่งใหญ่ พวกเราแค่ต้องตามหลังพวกเขาไป ก็จะได้ทรัพย์สินและอำนาจที่หลายคนคิดไม่ถึง"

ฮาร์ดีพาดแขนบนหน้าต่างรถ สายตากวาดผ่านตึกเบอร์ตัน ราวกับการได้เรียกโคลว่า 'บอส' เป็นเรื่องน่าภาคภูมิใจในชีวิต เขายิ้มอย่างมั่นใจ "แน่นอน คุณอาวา ไม่มีใครเข้าใจวิธีการและพลังของเขาดีเท่าผมหรอก"

...

เช้าวันรุ่งขึ้น โคลได้รับตัวอย่างชิ้นแรกที่เกรซส่งมาให้

ใบดาบตรง ยาวสามฟุตหนึ่งนิ้ว ไม่มีลวดลายหรือการตกแต่งที่ไม่จำเป็นใดๆ

ตรงตามที่เขาต้องการทุกประการ

ฝักดาบและด้ามดาบทำจากไม้แข็งสีดำที่ขัดผิวด้านเพื่อป้องกันการสะท้อนแสงระหว่างปฏิบัติการลับให้มากที่สุด

เกรซในฐานะฝ่ายสนับสนุนส่วนตัวที่เขาจ้างด้วยเงินก้อนโต... หรือพูดอีกนัยหนึ่งคือผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคเฉพาะทางสำหรับนักล่าปีศาจ

ยังส่งขวานตัดไม้ที่ออกแบบพิเศษหนึ่งเล่ม มีดทหารหนึ่งเล่ม และใบมีดติดแขนสองอัน มาพร้อมกันด้วย

ใบขวานแคบกว่าใบดาบ ยาวประมาณหนึ่งฟุต พกพาสะดวก

มีดเป็นแบบมาตรฐานของกองทัพจักรวรรดิ

ใบมีดติดแขนทั้งสองใช้ระบบสปริงยืดหดได้ ใบมีดที่ยื่นออกมาพับได้ 90 องศาที่ตำแหน่งฝ่ามือ สะดวกในการจับใหม่เพื่อออกแรง

อาวุธทุกชิ้นผ่านการชุบด้วยเลือดสด สามารถเรียกใช้ศาสตร์ลับแห่งลำดับได้

นอกจากนี้ เกรซยังจัดเตรียมอุปกรณ์พกพาที่เหมาะสม ทั้งฝักดาบ สายรัดขา ตัวล็อคยึด และอื่นๆ

ในห้องทำงาน ฮาร์ดีมองอาวุธเย็นที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยสายตาละโมบ "หัวหน้า ผมขอให้เกรซออกแบบอาวุธให้ผมสักอันได้ไหม?"

โคลจับดาบยาว เหวี่ยงเป็นวงโค้งในอากาศแล้วเก็บเข้าฝัก พูดเสียงเรียบ "ถ้าเกรซยินดี ก็ได้"

ชายร่างเล็กหัวเราะแห้งๆ เลิกพูดเรื่องนี้

ถ้าเป็นสมาชิกใหม่ เขาอาจใช้สถานะรุ่นพี่บังคับให้อีกฝ่ายยอม แต่น่าเสียดายที่เกรซไม่สนใจเขาเลย

วิศวกรอัจฉริยะคนนั้นยอมเข้าร่วมหน่วยแบล็กเซอร์เพนท์ก็เพราะให้เกียรติโคลเท่านั้น

ไล่ฮาร์ดีออกไป ให้ไปหาห้องทำงานที่เหมาะสมให้เกรซข้างนอก

โคลใส่มีดและขวานเข้ากับสายรัดขา ติดตั้งใบมีดข้อมือทั้งสอง สุดท้ายคาดดาบยาวที่เอว

ต้องยอมรับว่า เกรซในฐานะวิศวกรเครื่องกลเชี่ยวชาญด้านการล่าปีศาจ และยังเป็นนักล่าปีศาจลำดับเนรเทศระดับต่ำอย่างเป็นทางการ เดาได้แทบจะถูกต้องทั้งหมดว่าโคลจะใช้อาวุธเย็นที่สั่งทำเพื่ออะไร

ขวานใช้จัดการกับพวกเกราะหนาหนังแข็ง และเป็นอาวุธสำรอง

มีดและใบมีดติดแขนใช้ลอบโจมตีหรือเอาตัวรอด

ตอนนี้อุปกรณ์พร้อมแล้ว

โคลตัดสินใจว่าก่อนเริ่มภารกิจต่อไปในโลกหลัก เขาจะเพิ่มพลังทำลายล้างของเพลิงโลหิตให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

'ระบบ คัดกรองโลกที่ดีที่สุดสำหรับเพิ่มพลังทำลายล้างของเพลิงโลหิต'

'กำลังคัดกรอง...'

'ตัวเลือกที่ดีที่สุด: โลกระดับ I — Blade I คุณจะสวมบทบาทเป็นโคล วอล์ค นักล่ากลางคืนที่ทำงานในแอลเอ พบกับ Blade ครั้งแรกในบาร์ใต้ดินของแวมไพร์'

(จบบท)