ตอนที่ 56 ดันเจี้ยนแห่งแรก

ตอนที่ 56 ดันเจี้ยนแห่งแรก

ตะเกียงเวทมนตร์ขนาดเล็กส่องสว่างเพียงพอสำหรับทางลงบันไดที่คับแคบ ขั้นบันไดชื้นแฉะและอากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอับของเชื้อรา ดิน หรืออาจจะเป็นกลิ่นของการเน่าเปื่อย? ตอนนี้เซธเข้าใจแล้วว่าทำไมอาวุธของพวกเขาถึงอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่เช่นนี้ ความชื้นจากพื้นที่ชุ่มน้ำโดยรอบนั้นมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่มันกลับชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเขาเข้ามาในห้องใต้ดินที่ชื้นแฉะแห่งนี้ มันทำให้เขานึกถึงคุกใต้ดินยุคกลางที่เหมือนเขาวงกตมากกว่าพื้นที่เก็บของ

มีประตูสู่ห้องเก็บของมากมายเรียงรายไปตามทางเดินแคบๆ ที่มีเพดานโค้ง ซึ่งปลายทางของมันเลือนหายไปในความมืดมิดเกินกว่าแสงของตะเกียงจะส่องถึง หากประตูเหล่านี้มีหน้าต่างลูกกรงเล็กๆ เขาแน่ใจว่าที่นี่คงเคยถูกใช้เป็นที่คุมขังนักโทษได้เลย มันมืด เปียก และหนาวเย็น แต่ไม่มีอะไรบ่งชี้ว่านี่เป็นสิ่งอื่นใดนอกจากห้องใต้ดินเก่าๆ

ตามแบบที่เขาเคยทำในเกม เขาเริ่มค้นหาไปทีละห้อง ห้องสองห้องแรกทำให้เขาสะดุดถอยหลังออกมาพลางกุมจมูก กลิ่นนั้นเหม็นร้ายกาจเนื่องจากห้องเหล่านั้นเต็มไปด้วยถังและกล่องอาหาร ซึ่งทั้งหมดได้สลายตัวกลายเป็นกากตะกอนสีดำน่าขยะแขยงที่ค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากภาชนะ ไม่น่าแปลกใจที่เขาแทบจะบิดกุญแจในแม่กุญแจที่ขึ้นสนิมไม่เข้า ไม่มีใครมาที่นี่เป็นเวลาช้านานแล้วเพื่อดูอาหาร หรือบางทีอาจจะเป็นความตั้งใจเพราะไม่มีใครอยากจะทำความสะอาดความเละเทะนี้? เขารีบล็อกประตูเหล่านั้นกลับอย่างรวดเร็วและสลักเครื่องหมาย X เล็กๆ ไว้เหนือที่จับ มันเป็นวิธีของเขาในการทำเครื่องหมาย เพื่อให้แน่ใจว่าเขาได้ตรวจสอบห้องไหนไปแล้วบ้าง

ในสองห้องถัดมา เขาพบอาวุธเศษเหล็กที่เขาได้ยินมา เขาพบกล่องที่เสียหายซึ่งบรรจุอาวุธที่แตกหักถูกโยนทิ้งไว้ในห้องอย่างไม่ไยดี พื้นห้องปกคลุมไปด้วยเศษโลหะขึ้นสนิมและด้ามอาวุธยาวที่หักสะบั้น การมองไปรอบๆ ห้องด้วย [ดวงตาช่างเหล็ก] เผยให้เห็นหน้าต่างไอเทมจำนวนมากที่อธิบายถึงยุทโธปกรณ์ที่แตกหักและเศษโลหะ ตั้งแต่เหล็กคุณภาพปานกลางจำนวนมากไปจนถึงเหล็กกล้าคุณภาพสูงบางส่วน นี่คงเป็นเศษซากของอาวุธที่พวกเขามีในสมัยที่เมืองยังรุ่งเรือง

ขณะที่เซธเริ่มกังวลว่าจะเก็บของทั้งหมดนี้ได้อย่างไร เขาก็นึกถึงหีบวัตถุดิบขึ้นมาได้ เมื่อเขาลองเก็บกล่องในห้อง มันก็ปรากฏขึ้นในช่องเก็บของของเขาในชื่อ <ลังอาวุธ (ชำรุด)> และกล่องเหล่านี้ก็สามารถซ้อนกันได้ด้วย! นี่เป็นการค้นพบที่ยอดเยี่ยม เพราะมันหมายความว่าเขาสามารถใช้ไอเทมประเภทนี้ได้ในอนาคตและไม่ต้องทำให้ช่องเก็บของของเขาเต็มไปด้วยอาวุธทุกชนิดที่เขาไม่สามารถซ้อนกันได้! ต่อจากนั้น เขาก็ยัดอาวุธที่แตกหักทั้งหมดลงในลังและเก็บมันเข้าช่องเก็บของ เศษโลหะเล็กๆ และชิ้นส่วนเศษเหล็กสามารถซ้อนกันได้และเปลี่ยนเป็นรูปทรงสากลของ <เศษโลหะ (เล็ก)> ขนาดเท่าไพ่หนึ่งใบหลังจากเข้าไปในช่องเก็บของของเขา เมื่อเขาทำเสร็จ เขาก็ได้เศษเหล็กเกือบสองกองเต็มๆ และลังอีก 12 ใบที่เต็มไปด้วยอาวุธที่แตกหักและวัสดุกันกระแทก

สามห้องถัดมาบรรจุชิ้นส่วนและชุดเกราะที่เสียหายหลากหลายชนิด ซึ่งถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใส่ใจกองรวมกันไว้ตามผนังฝั่งตรงข้ามประตู ไม่มีลังหรืออะไรเลย สิ่งที่หลงเหลือจากชุดเกราะที่เคยรุ่งโรจน์กลับกลายเป็น <เศษโลหะ (ใหญ่)> ขนาดเท่าฝ่ามือ 3 กอง จากปลอกแขน เกราะขา และหมวก, <เศษโลหะ (เล็ก)> 2 กอง จากงานที่ละเอียดกว่าอย่างเกราะเกล็ด, <เศษสัมฤทธิ์> หนึ่งกอง จากเกราะอกที่เคยประณีต และชิ้นส่วนเกราะโซ่ที่เสียหายอีกครึ่งกอง ชิ้นส่วนหนังที่เปียกชื้น ขึ้นรา และเสียหายที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ส่งกลิ่นน่าขยะแขยงและดูเหมือนจะใช้การไม่ได้ ดังนั้นเซธจึงทิ้งมันไว้เบื้องหลัง

ห้องถัดไปที่เขาต้องการตรวจสอบนั้นเต็มไปด้วยเก้าอี้และโต๊ะเก่าๆ ทุกชนิด ฝุ่นหนาและใยแมงมุมปกคลุมทุกสิ่ง แต่พวกมันยังไม่ขึ้นรา บางทีอาจเป็นเฟอร์นิเจอร์ที่เก็บไว้สำหรับงานเลี้ยงและอะไรทำนองนั้น? เซธยักไหล่และปิดประตูอีกครั้ง ห้องถัดไปก็มีเฟอร์นิเจอร์เช่นกัน

เซธถูมือและสรุปว่าเขาเก็บของที่แตกหักเสร็จแล้ว เขายังไม่ได้เข้าไปค้นคลังอาวุธเลย แต่นี่ก็ถือเป็นของที่ได้มาจำนวนมากแล้ว เมื่อมองไปตามทางเดินยาว ยังมีประตูอีกมากมายที่ต้องตรวจสอบ ยังมีอาวุธเก่าๆ เหล่านั้นเก็บไว้ที่ไหนสักแห่งข้างล่างนี้ และด้วยลักษณะนี้ เซธก็ยังคงทำงานของเขาต่อไป ลึกลงไปในอุโมงค์ที่คดเคี้ยวของวัง เขาเจอห้องที่คล้ายกันมากมาย บางห้องมีเฟอร์นิเจอร์เก่าที่ถูกวางทิ้งไว้ที่นี่เมื่อนานมาแล้ว บางห้องมีเพียงเศษซากที่ทำให้เซธไม่สามารถแยกแยะได้ว่ามันเคยเป็นอะไรมาก่อน ยิ่งเขาเดินลึกลงไปเท่าไหร่ ห้องใต้ดินก็ยิ่งดูรกร้างมากขึ้นเท่านั้น ดินและโคลนปกคลุมกระเบื้องหินและอุดตันตามมุมกำแพง บางห้องก็ว่างเปล่าและพื้นของมันดูเหมือนจะปกคลุมไปด้วยฟางเน่าๆ นอกเหนือจากดินและฝุ่น

อาวุธเก่าๆ เหล่านั้นอยู่ที่ไหน? เขาไม่น่าจะเดินผ่านมาแล้วใช่ไหม? เขาตรวจสอบทุก...ประตู?

ประตูถัดไปที่เซธหยุดอยู่ตรงหน้ามีเครื่องหมาย X เล็กๆ อยู่เหนือที่จับแล้ว เมื่อเขาเปิดมัน เขาก็เห็นเศษหนังเหม็นๆ ปกคลุมพื้นอยู่ หัวใจของเขาร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม

“ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย...”

ห้องที่เขาตรวจสอบไปแล้วกลับมาปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง

“อืมม์ เอาล่ะ”

ไม่ว่าอะไรก็ตามที่ทำสิ่งนี้ เซธสงสัยว่าเขาจะสามารถเดินกลับไปง่ายๆ ได้หรือไม่ในตอนนี้ เขาตัดสินใจที่จะระมัดระวังและสำรวจต่อไป เขามีลางสังหรณ์ที่กัดกินใจว่าเขาอาจจะเข้ามาในดันเจี้ยนแล้ว

เซธต้องการจะชักดาบออกมา เพียงเพื่อเตรียมพร้อมในกรณีที่เกิดอะไรขึ้น ในชั่วขณะนั้น เขาก็ตระหนักได้ช้าไปว่าดาบยาวไม่เหมาะที่จะใช้ต่อสู้ในพื้นที่ปิดเช่นนี้เลย พื้นที่ในห้องใต้ดินนั้นแคบเกินไป ด้วยทักษะของเขา เขามีความเสี่ยงที่จะฟาดไปโดนเพดาน ผนัง พื้น หรือประตู หากเขาเริ่มต่อสู้ที่นี่ ไม่ว่าเวทมนตร์ดำบ้าบออะไรที่เขาติดกับอยู่นี้ เขาก็ไม่ได้เตรียมพร้อมรับมือกับมันอย่างเหมาะสม

ฮ่าฮ่า! เขาเป็นช่างตีเหล็กไว้เพื่ออะไรกัน?

เขาก้าวถอยหลังอย่างช้าๆ เข้าไปในห้องที่มีเศษหนังและล็อกประตูจากด้านหลัง เขานั่งลงและไตร่ตรองว่าอาวุธใดจะเหมาะสมที่สุดในสถานการณ์ของเขา เซธไม่รู้ว่าเขากำลังถูกจับตามองอยู่หรือไม่ แต่เขาคาดว่าเขามีเวลาไม่มากนัก สถานการณ์อาจเปลี่ยนแปลงได้เมื่ออะไรก็ตามนั่นตระหนักว่าเขาสังเกตเห็นบางอย่างแล้ว ดังนั้น มันต้องเป็นของเล็กๆ ที่เขาสามารถทำได้อย่างรวดเร็ว เช่น กริช ดาบสั้น กระบอง หรืออาจจะเป็นคทา? หอกน่าจะใช้ได้ดีมาก! แต่เซธไม่เห็นไม้ที่ยาวพอที่จะทำหอกดีๆ ได้เลย

ทันใดนั้นเขาก็เกิดความคิดขึ้นมาขณะที่กำลังมองดูของในช่องเก็บของ เขาอัญเชิญ [เตาหลอมวิญญาณ] และ [ทั่งตีเหล็กแห่งทาร์ทะรัส] ออกมาในห้องที่ว่างเปล่า นี่เป็นโอกาสแรกของเขาที่จะได้พิจารณาทั่งตีเหล็กอย่างละเอียด นอกเหนือจากขนาดที่ใหญ่ขึ้น ด้านข้างของมันยังปกคลุมไปด้วยภาพนูนต่ำที่แปลกตา ซึ่งพรรณนาถึงฉากจากสวรรค์และทาร์ทะรัส โดยมีเสาที่หรูหราคั่นกลาง และล้อมรอบด้วยลายกุญแจกรีก

สิ่งแรกที่เขาทำคือซ่อมแซมและสวมใส่ชุดเกราะของเขา ต่อมา เขาค่อยๆ ออกจากห้องและเดินกลับไปยังห้องเฟอร์นิเจอร์ห้องหนึ่งด้วยย่างก้าวที่ช้าและควบคุมได้ แน่นอนว่ามันเป็นความเสี่ยงที่จะเดินไปมาในชุดเกราะและทำให้ใครบางคนตื่นตัว แตเขายอมสวมเกราะไว้ในกรณีที่ถูกโจมตี ดีกว่าพยายามทำตัวเป็นคนฉลาด เขาเดินกลับมาหลังจากได้โต๊ะและเก้าอี้มาสองสามตัว แล้วปิดประตูพร้อมกับถอนหายใจ

ตอนนี้ เขาเปิดเมนู [พิมพ์เขียว] ขึ้นมา เป็นเวลานานแล้วที่เขาสร้างสรรค์ของที่เป็นต้นฉบับ แต่การควบคุมนั้นใช้งานง่ายมาก! เขาเกิดความคิดขึ้นมาเมื่อมองไปที่ซี่โครงงูในช่องเก็บของของเขา ส่วนโค้งตามธรรมชาติของมันทำให้นึกถึงดาบที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อไม่นานมานี้ ดาบโคเปช! เขาใส่ซี่โครงและเขี้ยวของไททาโนโบอาวัยเยาว์เป็นวัตถุดิบและสร้างพิมพ์เขียวสำหรับดาบโคเปชอสรพิษ

ดาบโคเปชอสรพิษ

ไม่ธรรมดา-หายาก

ความเสียหาย: 100-200

ความทนทาน: 350-500

ตัวเลือกที่เป็นไปได้: ทำให้ศัตรูติดสถานะพิษ

ดาบสั้นในรูปทรงของดาบโคเปชที่ออกแบบโดยช่างตีเหล็กผู้มุ่งมั่น มันใช้กระดูกหรือเขี้ยวของงูยักษ์เป็นวัตถุดิบสำหรับใบมีด ประสิทธิภาพขึ้นอยู่กับวัตถุดิบที่ใช้ กระดูกเป็นวัสดุที่ไม่เอื้ออำนวยสำหรับใบมีด ความเสียหายสามารถซ่อมแซมได้เพียงเพื่อแลกกับความทนทานที่ลดลงอย่างถาวร โอกาส 25% ที่จะทำให้เกิดสถานะเลือดไหล

ในชั่วโมงต่อมา เขาถลุง <เศษโลหะ> บางส่วนให้กลายเป็น <เหล็กกล้าคุณภาพสูง> อัตราความสำเร็จไม่สูงมากนักที่ 45% แต่ในทางกลับกัน สูตรนั้นค่อนข้างง่าย เขาเพียงแค่ต้องเพิ่มคาร์บอนเข้าไปในระหว่างกระบวนการถลุง ทำอย่างไร? ตัวอย่างเช่น เผาไม้บางส่วนในเตาถลุง เมนูการถลุงจัดการส่วนที่เหลือให้เอง ถึงแม้จะล้มเหลว เขาก็ไม่สนใจ เซธไม่ได้ต้องการมากนัก

เขาเปิดใช้งานพิมพ์เขียวและด้วยคำแนะนำจากระบบบางส่วน เขาก็ประสบความสำเร็จในการผ่าซี่โครงชิ้นหนึ่งตามยาว เขาเจาะรูและลับคมส่วนโค้งของซี่โครงเพื่อทำเป็นใบมีดกระดูก เขาเริ่มผสาน <ดวงวิญญาณ (เล็ก)> ของงูตัวเล็กตัวหนึ่งเข้าไปในชิ้นส่วนหนังงู, ใบมีดกระดูก และเหล็กกล้าขณะที่เขากำลังตีสันดาบเหล็กกล้าซึ่งถูกยึดติดกับใบมีดด้วยหมุดย้ำ เซธใช้ชิ้นส่วนหนังงูพันด้ามจับ

เมื่อเขาอัญเชิญถังน้ำและจุ่มอาวุธทั้งชิ้นลงไปในนั้นเพื่อผนึกดวงวิญญาณเข้ากับอาวุธอย่างสมบูรณ์ เขาก็ได้รับการแจ้งเตือนจากระบบที่แตกต่างออกไป นอกเหนือจากการแจ้งเตือนความสำเร็จตามปกติ

<ติ๊ง! วัตถุดิบที่ใช้มีสัมพัทธภาพอย่างยิ่งกับดวงวิญญาณที่ถูกผสานและได้สร้างผลผนึกกำลังขึ้น!>

ดาบโคเปชอสรพิษ+

ไม่ธรรมดา+

ความเสียหาย: 140-180

ความทนทาน: 480

การฟันทุกๆ ครั้งที่สองจะเพิ่ม +1 ให้กับสถานะพิษ

ดาบโคเปชอสรพิษที่สร้างขึ้นอย่างเร่งรีบโดยผู้สร้างผู้มุ่งมั่น ด้วยการดูแลเป็นพิเศษ อาวุธชิ้นนี้จึงมีประสิทธิภาพสูง แม้จะมีการสร้างที่หยาบและขาดประสบการณ์ โอกาส 10% ที่จะทำให้เกิดสถานะเลือดไหล

“ดีพอแล้ว!” เซธพูดอย่างพึงพอใจ ไม่ได้สะทกสะท้านกับคำวิจารณ์ของระบบ ตอนนี้เขามีดาบสั้นและเกราะมือสำหรับสร้างความเสียหายระยะประชิดแล้ว หลังจากที่เขาประดิษฐ์โล่ธรรมดาๆ จากหน้าโต๊ะที่เก็บมาได้ เซธก็เตรียมอาวุธรองของเขาเสร็จสิ้น เขาพร้อมที่จะค้นหาของในห้องใต้ดินต่อแล้ว