บทที่ 6: การลงทะเบียน

บทที่ 6: การลงทะเบียน

ประตูแก้วกึ่งโปร่งใสเลื่อนเปิดออกด้วยเสียงแผ่วเบา และแดเนียลก็ก้าวเข้าไปในสมาคม อากาศภายในให้ความรู้สึกแตกต่างจากภายนอกราวกับว่าสถานที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบเดียวกันอย่างสมบูรณ์ พื้นทำจากกระจกหนา และภายใต้ผืนกระจกนั้นคือกระแสพลังงานสีน้ำเงินและสีม่วงที่ไหลเวียนอยู่ ทุกย่างก้าวที่แดเนียลก้าวไป ระลอกคลื่นแห่งแสงจะแผ่กระจายออกไปใต้รองเท้าของเขา

ผนังทั้งสองด้านถูกปกคลุมด้วยแผงเวทมนตร์โปร่งใส ซึ่งจะเปลี่ยนเป็นหน้าจอแสดงผลเมื่อเจ้าหน้าที่สัมผัส รอบตัวมีโฮโลแกรมแสดงกฎระเบียบของสมาคม, แผนผังชั้น และคำเตือนเกี่ยวกับการใช้พลังในทางที่ผิด

เหนือศีรษะของเขา ตัวอักษรสีเงินส่องสว่างอยู่บนป้ายที่ลอยอยู่กลางอากาศ:

"จุดลงทะเบียนผู้ปลุกพลังหน้าใหม่ – โถงทิศตะวันตก, ชั้นหนึ่ง"

แดเนียลเดินตามเส้นทางที่ทำเครื่องหมายไว้โดยไม่ลังเล บันไดเลื่อนนำเขามายังชั้นหนึ่ง ที่ซึ่งบรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้น, ความกลัว และความคาดหวัง

โถงทิศตะวันตก... มันให้ความรู้สึกเหมือนสนามรบที่เงียบงัน ผู้คนหลายร้อยคนยืนต่อแถวอย่างเป็นระเบียบบางคนยังคงสับสนและเหนื่อยล้าจากการปลุกพลังครั้งล่าสุด, บางคนแต่งกายด้วยชุดหรูหรา พร้อมด้วยโค้ชหรือสมาชิกในครอบครัว ทุกคนกำลังรอสิ่งเดียวกัน: การลงทะเบียนในฐานะผู้ปลุกพลัง

เขาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ในโลกนี้ ผู้ปลุกพลังมีชื่อเสียงยิ่งกว่าดาราเสียอีก ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจเลยพวกเขาคือผู้ที่คอยปกป้องโลกให้ปลอดภัย

แดเนียลเดินไปต่อท้ายแถวหนึ่ง โถงแห่งนี้เต็มไปด้วยเสียงพึมพำ แต่จิตใจของเขายังคงสงบนิ่ง มีคนอยู่ข้างหน้าเขาเพียงไม่กี่คน และคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะถึงตาของเขา เขาจดจ่ออยู่กับระดับชั้นของตัวเอง ไม่แน่ใจว่าควรจะเปิดเผยระดับของคลาสหรือไม่ เขาไม่อยากซ่อนพลังของตัวเอง แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ต้องการให้คนทั้งโลกรู้ว่าเขาเป็นคนเดียวที่มีระดับชั้นเหนือกว่าตำนาน นั่นอาจเป็นอันตรายทั้งต่อตัวเขาและครอบครัว

ในทางกลับกัน การซ่อนพรสวรรค์และพลังของเขาอาจทำให้เขาพลาดโอกาสมากมายซึ่งเขาก็ไม่ต้องการเช่นกัน

‘แค่แสดงความสามารถของฉันออกไปก็น่าจะดีกว่าไหม? พวกเขาไม่จำเป็นต้องรู้ระดับที่แท้จริงของฉัน แค่ให้รู้ว่าเป็นระดับชั้นที่สูงก็น่าจะพอแล้ว ปล่อยให้พวกเขาจินตนาการส่วนที่เหลือไปเอง’

ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจที่จะเก็บระดับของคลาสไว้เป็นความลับสำหรับตอนนี้ แต่ไม่จำเป็นต้องซ่อนพลังของเขา อันที่จริง บางทีการอวดฝีมือเล็กน้อยก็อาจจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย เขาแค่ต้องการข้ออ้างดีๆ ว่าทำไม "นักบวช" ถึงมีทักษะการต่อสู้ที่อันตรายถึงชีวิต

ขณะที่กำลังจมอยู่ในความคิด การโต้เถียงเล็กๆ น้อยๆ ที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวก็ดึงความสนใจของเขา

"ลุกขึ้นสิยะหล่อน ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งกว่าย่อมได้สิทธิ์ก่อน ที่นี่ไม่ใช่สถานรับเลี้ยงเด็ก"

หญิงแต่งตัวจัดจ้านในชุดรัดรูปพูดด้วยน้ำเสียงน่ารำคาญ

"ถ้าแกไม่ขยับ พวกเราจะทำให้แกขยับเอง และแกจะไม่ชอบแน่"

ชายร่างใหญ่ท่าทางหยาบกระด้างที่อยู่ข้างๆ เสริม

เด็กสาววัยรุ่นอายุราวสิบหกปี ผมสั้นสีน้ำตาล สวมเครื่องแบบเรียบง่ายที่มีชุดเกราะอยู่ข้างใต้ พยายามยืนหยัดอย่างใจเย็น

"ฉันก็เป็นผู้ปลุกพลังเหมือนกัน... นี่ตาของฉันแล้ว... ทำไมฉันต้อง—?"

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ชายคนนั้นก็วางมือบนไหล่ของเธอแล้วผลักออกไป

"ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับพวกอันธพาล ทุกคนเรียนรู้ที่จะรอคิว พวกคุณสองคนก็เรียนรู้ได้เหมือนกัน... หรือไม่ก็โดนโยนออกไปแล้วเรียนรู้ด้วยวิธีที่เจ็บปวดกว่า"

แดเนียลที่ยืนนิ่งมาตลอดก้าวไปข้างหน้า น้ำเสียงของเขาตัดผ่านอากาศราวกับโลหะเย็นเฉือนบนหิน เขาไม่ได้ตั้งใจจะเข้าไปยุ่ง แต่เด็กสาวคนนั้นทำให้เขานึกถึงน้องสาวของเขาและด้วยเหตุผลบางอย่าง สัญชาตญาณของเขาก็บอกว่าเธอต้องการความช่วยเหลือ แต่ทำไมล่ะ? เขาไม่เคยมีสัญชาตญาณแบบนี้มาก่อนเลย

"แกเป็นใครกันมาบอกกฎกับพวกเรา?"

หญิงคนนั้นพูดพร้อมกับแสยะยิ้มเยาะเย้ย

"ไสหัวไปซะ เจ้าหนู หรือแกไม่รู้ว่ากำลังพูดอยู่กับใคร?"

ชายคนนั้นก้าวเข้ามา ลมหายใจของเขาเหม็นกลิ่นแอลกอฮอล์

"ฉันเป็นใครเหรอ? ฉันเป็นพ่อแกไง! แม่แกไม่เคยสอนให้เคารพพ่อรึไง?" แดเนียลจ้องเขม็ง

"แกกว่าอะไรนะ? อยากตายรึไง?" ชายคนนั้นคำราม

ผู้คนสองสามคนถอยหลังออกไป บรรยากาศตึงเครียดขึ้นราวกับว่าการต่อสู้จะปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ แต่ทันทีที่ชายคนนั้นยกมือขึ้น เสียงหุ่นยนต์ที่คมชัดก็ดังก้องมาจากทางเข้า:

"ตรวจพบการละเมิด... กำลังระบุตัวตน..."

ยามของสมาคมสองคนในชุดเกราะสีดำ-เงินปรากฏตัวขึ้นจากฝูงชน คนหนึ่งสแกนบัตรประจำตัวดิจิทัลของชายและหญิงคนนั้น และข้อมูลก็ลอยขึ้นมาในอากาศ ค่าปรับ, คำเตือน, การกระทำผิดในอดีต...

"กระทำผิดครั้งที่สาม ใช้พลังในทางที่ผิด ข่มขู่ผู้อื่นในพื้นที่ของสมาคม โทษ: ระงับการเข้าถึงเป็นเวลาหกเดือน พวกคุณหมดธุระที่นี่แล้ว"

น้ำเสียงของยามราบเรียบและเป็นมืออาชีพ

ก่อนที่หญิงคนนั้นจะได้ทันประท้วง ยามทั้งสองก็ยกพวกเขาทั้งคู่ขึ้นอย่างง่ายดายแล้วโยนออกไปจากโถง ความเงียบงันที่แฝงด้วยความยำเกรงเข้าปกคลุมชั่วครู่

แดเนียลกลับไปที่ตำแหน่งเดิมในแถว เด็กสาวคนนั้นลุกขึ้นยืนใกล้กำแพง ดวงตาเบิกกว้างของเธอดูสับสน เธอเกาต้นคอแล้วพูดเบาๆ

"ขอบคุณ... ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น"

แดเนียลเพียงแค่เหลือบมองเธอสั้นๆ ราวกับว่าไม่มีอะไรต้องขอบคุณ "แค่ระวังตัวไว้"

แล้วเขาก็หันกลับไปที่แถว สำหรับเขาแล้ว สิ่งที่เขาทำไม่ใช่ความกล้าหาญหรือความเมตตาแค่ยึดมั่นในหลักการของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องไปพูดถึงเรื่องสัญชาตญาณ

หลังจากเหตุการณ์นั้น แดเนียลก็กลับไปยืนที่จุดเดิมอย่างเงียบๆ เขายังคงรู้สึกได้ถึงสายตาประหลาดใจของเด็กสาววัยรุ่นที่อยู่ด้านหลัง แต่เขาก็ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใดๆ

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง แผงโฮโลแกรมก็ประกาศ: "หมายเลข 1281, ช่องบริการที่ 4"

แดเนียลเดินไปยังช่องบริการแห่งหนึ่ง ด้านหลังโต๊ะมีผู้หญิงวัยสามสิบต้นๆ นั่งอยู่ เธอสวมเครื่องแบบที่ดูเฉียบคมและเป็นมืออาชีพ เธอสวมแว่นตาแคบๆ ที่แสดงข้อมูลโดยตรงเข้าสู่ม่านตาของเธอ

"ยินดีต้อนรับ กรุณาตอบคำถามสองสามข้อเพื่อรับเข็มกลัดปลุกพลัง"

น้ำเสียงของเธอสงบและเป็นทางการ แต่ดวงตาของเธอกลับคมกริบและช่างสังเกต

"ชื่อเต็ม?"

"แดเนียล นัวร์"

นิ้วของเธอเคลื่อนไปบนแผงกระจก

"วันที่ปลุกพลัง?"

"เมื่อวานครับ ระหว่างเหตุการณ์ที่เขตการศึกษาที่ 39"

เธอหยุดไปชั่วครู่เพื่อตรวจสอบข้อมูล แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"ระดับชั้นและระดับของคลาส?"

"นักบวชผู้ร่วงหล่น ส่วนระดับของคลาส ผมขอไม่เปิดเผย"

คิ้วของเธอเลิกขึ้นเล็กน้อย แต่ปฏิกิริยาเดียวของเธอคือการหยุดนิ่งไปครึ่งวินาที ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ผู้ปลุกพลังจะซ่อนระดับของคลาส ดังนั้นแดเนียลจึงไม่คิดว่ามันจะเป็นปัญหา ถึงกระนั้น เขาก็สังเกตเห็นประกายความประหลาดใจเล็กน้อยในแววตาของเธอ เขามองเธอ รอคำถามหรือปฏิกิริยาตอบกลับ แต่เธอก็ยังคงเงียบ

"ทุกอย่างได้รับการยืนยันแล้วค่ะ กรุณารับสิ่งนี้"

จากอุปกรณ์ข้างๆ ตัวเธอ เข็มกลัดโลหะขนาดเล็กก็ปรากฏออกมาพร้อมกับตราสัญลักษณ์วงกลมเรืองแสงอยู่ตรงกลาง มันดูเหมือนสร้อยคอดิจิทัล แต่เบาและแข็งแกร่งกว่าโลหะหรือคริสตัลทั่วไปมาก

"นี่คือเข็มกลัดปลุกพลังของคุณ มันจะให้สิทธิ์คุณในการเข้าถึงคุกมิติระดับต่ำ, การใช้พลังในพื้นที่ควบคุม และการเชื่อมต่อกับระบบหลัก"

"การทำหายจะส่งผลให้มีค่าปรับและถูกระงับการเข้าระบบชั่วคราว ดังนั้นโปรดดูแลให้ดี"

แดเนียลรับเข็มกลัดมา มันให้ความรู้สึกพิเศษเมื่อได้สัมผัส

"ในฐานะผู้ปลุกพลังที่ลงทะเบียนแล้ว ตอนนี้คุณจะได้รับรายได้พื้นฐานรายเดือนประมาณ 25,000 เซน จำนวนนี้สามารถเพิ่มขึ้นได้ตามกิจกรรมในคุกมิติและผลการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของคุณ"

"คุณยังมีสิทธิ์เข้าร่วมชุมชนออนไลน์ของผู้ปลุกพลัง ที่นั่นคุณสามารถพูดคุยกับคนอื่นๆ, อ่านรายงานเกี่ยวกับคุกมิติ, ฝึกฝน หรือเข้าร่วมภารกิจกลุ่ม การอยู่รอดมักขึ้นอยู่กับข้อมูล"

เธอเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลง

"เมื่ออันดับของคุณเพิ่มขึ้น การเข้าถึงทรัพยากรของคุณก็จะดีขึ้น ร้านค้าของสมาคมจะปลดล็อกสำหรับอันดับ D ขึ้นไปที่นั่นคุณจะพบไอเทมหายาก, ไอเทมเสริมพลัง และยุทธภัณฑ์เวทมนตร์รุ่นจำกัด"

เธอหยุดชั่วครู่ ยิ้มด้วยน้ำเสียงที่เป็นมืออาชีพมากขึ้น

"ยังมีสิทธิประโยชน์อื่นๆ อีกนะคะ เช่น ประกันสุขภาพฟรีสำหรับครอบครัวสายตรง, การเข้าถึงศูนย์ฝึกขั้นสูง และคำเชิญเข้าร่วมโปรแกรมเสริมสร้างทักษะ"

แดเนียลพยักหน้า ทั้งหมดเป็นข้อมูลที่ดี แต่สิ่งเดียวที่สำคัญสำหรับเขาจริงๆ...คืออย่างอื่น

"ขอบคุณครับ"

"ยินดีต้อนรับสู่สมาคมค่ะ คุณนัวร์ หวังว่าการมีอยู่ของคุณจะเป็นประโยชน์ต่อทั้งตัวคุณ...และต่อโลกใบนี้"