บทที่ 19 : หลัวเสี่ยว – ความเข้าใจที่น่าสะพรึงกลัว!
บทที่ 19 : หลัวเสี่ยว – ความเข้าใจที่น่าสะพรึงกลัว!
หลัวเสี่ยว ตกตะลึงไปครู่หนึ่งเมื่อเขาได้ยินคำพูดของลูกชาย จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นวางบนไหล่ของ หลัวเฉิน แล้วปล่อยพลังปรานแท้จริงเข้าสู่ร่างกายของ หลัวเฉิน เพื่อตรวจสอบทันทีที่เขาเดินเข้าประตูบ้านของตระกูลหลัว หลัวเฉิน ก็เห็นหนัวหน้าพ่อบ้านเหอรออยู่ที่นี่ แล้วพาไปยังบ้านของหลัวเสี่ยว
“เฒ่าเหอ เฝ้าประตู อย่าให้คนอื่นเข้ามา” หลัวเสี่ยวสั่งเฒ่าเหอ หัวหน้าพ่อบ้านพยักหน้า หันหลังเดินออกจากห้อง ปิดประตูอย่างเงียบๆ
“พ่อครับ มองหาอะไรอยู่ครับ” หลัวเฉิน รู้สึกผิดเล็กน้อยเมื่อเห็น หลัวเสี่ยว มองดูสำรวจเขาอย่างเคร่งขรึม
“ลูกทำได้ดีมากมาย” หลัวเสี่ยว มองไปที่ หลัวเฉิน พูดด้วยน้ำเสียงที่ลึกล้ำ “ฐานการฝึกฝนของนักรบระดับสูงขั้นที่หนึ่ง [ทักษะวิชาดาบ] ความเชี่ยวชาญระดับสูง เอาชนะหลี่ จุนฮุ่ย บนถนน และเอาชนะ หลี่ฮั่นเจียง ในเวทีท้าประลอง..…”
“ท่านพ่อ ท่านทราบเรื่องนี้ได้อย่างไร” หลัวเฉินถามด้วยเสียงต่ำ หลัวเสี่ยว มองดูด้สยสีหน้าที่เคร่งขรึมเล็กน้อย
“ห๊ะ! ทำอย่างกับว่าพ่อของเจ้าเป็นคนหูหนวกตาบอดอย่างนั้นและ!”
หลัวเสี่ยว ไม่สนใจการกระทำของลูกชายเขาอีกต่อไป "พ่อต้องการให้ลูกอยู่ที่บ้านอย่างสบายสงบและเลือกฝึกวิชาศิลปะการต่อสู้อีกสองวิชาจากศาลาศิลปะการต่อสู้
ลูกจะออกไปสร้างเรื่องข้างนอกอีกไม่ได้! ลูกไม่รู้หรือไงต้นไม้ยิ่งสูงยิ่งดึงดูดคลื่นลม
ลูกเลื่อนขั้นเป็นนักรบขั้นที่ 9 อย่างกะทันหัน ทำให้เหล่าผู้อาวุโสในตระกูลเริ่มจับตาดูเจ้า แต่ตอนนี้ไม่เป็นอะไรแล้วแล้ว เพราะลูกเลือนขั้นเป็นนักรบระดับสูงขั้นที่หนึ่ง ทำไมลูกถึงคิดว่าเหล่าผู้เฒ่าเจ้าเล่ห์ถึงจะไม่กล้าโจมตีเจ้า?"
“ท่านพ่อ อย่าโกรธไปเลย” หลัวเฉินเงียบไปครู่หนึ่งเมื่อเขาได้ยินคำพูดของ หลัวเสี่ยว พ่อของเขาแล้วกระซิบ “ที่จริงแล้ว ข้าไม่ใช่นักรบระดับสูงขั้นที่หนึ่ง…”
“นักรบระดับสูงขั้นที่สอง?! ดวงตาของ หลั่วเสี่ยว เบิกกว้างขึ้น”นอกจากนี้ ปริมาณพลังปรานของลูกเยอะกว่านักรบระดับสูงขั้นที่หกทั่วไป มันไม่มากเกินไปเหรอ... "
หลัฃจากนั้นการแสดงออกของ หลัวเสี่ยว ก็เปลี่ยนไป เขาก็พูดหยอกล้อลูกชายของเขา “เฉินเอ๋อ ลูกถูกปีศาจเฒ่าสิงอยู่ใช่ไหม!”
เมื่อได้ยินสิ่งที่พ่อพูด หลัวเฉิน อดไม่ได้ที่จะกลอกตา พูดด้วยความโกรธว่า “ท่านพ่อ ท่านต้องการให้ข้าถูกปีศาจเฒ่ามาสิงร่างกายใช่หรือไม่?”
“เหตุผลที่ฐานการบ่มเพาะของข้าพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็วจริงๆแล้วง่ายมาก” หลัวเฉินโน้มตัวไปที่หูของพ่อก่อนแล้วกระซิบ “ข้าได้ฝึกฝนเทคนิครวมปรานของตระกูลหลัว สู่ขอบเขตความสมบูรณ์แบบ”
ใบหน้าของ หลัวเสี่ยว แข็งทื่อ และเขากลืนสิ่งที่เขาจะพูดออกมาจากปากของเขา หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็แซ่วลูกของเขาอีกครั้ง
หลัวเฉินกลอกตาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำพูดของพ่อเขา และอธิบายว่า: “ท่านพ่อ รู้ไหม ข้าเคยฝึก [วิชารวมปรานตระกูลหลัว] มาก่อน แม้ว่าข้าจะไม่สามารถฝึกฝนพลังปราณที่แท้จริงได้ แต่ก็ไม่ส่งผลต่อความเข้าใจของข้า...
ก่อนที่ข้าจะได้รับการช่วยเหลือจากชายชรา ข้าได้ตระหนักถึงขอบเขตความเชี่ยวชาญขั้นสูงสุดแล้ว เมื่อคืนนี้ข้าเกิดการรู้แจ้งและสัมผัสธรณีประตูของขอบเขตความสมบูรณ์แบบอย่างคลุมเครือ
หลังจากต่อสู้กับ หลี่จุนฮุย ในวันนี้ ข้าก็ประสบความสำเร็จในการทำความเข้าใจ (วิชารวมปรานของตระกูล) ฝ่าฟันเข้าสู่ขอบเขตความสมบูรณ์แบบในห้องฝึกฝนอันเงียบสงบของ หอการค้าหลิงหยุน"
“ปรากฎว่าลูกเป็นคนทำให้เกิดนิมิต!” หลัวเสี่ยว ตกตะลึงอยู่พักหนึ่งแล้วหัวเราะ: "ไม่คาดคิดเลย ความเข้าใจของ เฉินเอ๋อ ของข้าช่างน่าทึ่งมาก! ใครที่มันกล้าพูดว่า เฉินเอ๋อ ของ เล่าจื่อ เป็นขยะไร้ค่าน่าขยะแขยง ข้าจะฟันมันให้ขาดเป็นสองท่อนเลยคอยดู!"
เมื่อได้ยินคำพูดของพ่อ หลัวเฉินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเพราะเขาไม่สามารถบอกเหตุผลสำหรับพื้นฐานการฝึกฝนที่ทะยานขึ้นของเขาได้
ในอนาคต ฐานการบ่มเพาะของเขาจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว เขาก็สามารถอธิบายได้ว่าเขาฝึกฝนเทคนิค "วิชารวมปรานตระกูลหลัว" ถึงขอบเขตความสมบูรณ์แบบ ท้ายที่สุดแล้ว การฝึกฝนจนถึงขอบเขตความสมบูรณ์แบบนั้นมีพลังมากมาย
“นั่น... ตาเฒ่า” หลัวเฉิน มองดูการกระทำของพ่อเขาและไม่สามารถหยุดหัวเราะได้ กระซิบ “ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง...”