บทที่ 20 : ออกไปหาประสบการณ์!

หลัวเสี่ยวยิ้มแข็งๆเมื่อเขาได้ยินคำพูดของลูกชาย และมุมปากของเขาก็กระตุกอย่างไม่ลดละ ราวกับว่าเขายอมรับชะตากรรมของเขาและถอนหายใจ: "อะไรอีกพูดออกมาเถอะข้าทนได้"

"แม้แต่ทักษะ [วิชาดาบไขว้] ของข้าก็ได้รับการฝึกฝนมาถึงขอบเขตความสมบูรณ์แบบแล้วเช่นกัน... "

หลัวเฉิน เหลือบมองที่ พ่อของเขาอย่างระมัดระวังแล้วพูดต่อ: "หลังจากที่ข้าฝึกฝน [วิชาดาบไขว้] ถึงขอบเขตความสมบูรณ์แบบ ข้าก็ได้รับเทคนิคดาบระดับสวรรค์ขั้นต่ำ [วิชาดาบแยกเงา] ... "

ด้วยความสามารถของลูกชายที่แสดงออกมาให้เห็น หลัวเสี่ยว ไม่ได้ตกใจกับสิ่งที่เขาพูดมากนัก เขาแค่พยักหน้าและพูดอย่างเฉยเมย: "อืม.. [วิชาดาบแยกเงา] เป็นเทคนิคดาบที่ดี คุ้มค่าที่จะฝึกฝน"

“ท่านพ่อรู้เหรอว่า....” การแสดงออกของหลัวเฉินตกตะลึงเมื่อเขาได้ยินคำพูดของ  และความคิดที่ค่อนข้างไร้สาระก็ผุดขึ้นในใจ

“เป็นไปได้ไหมที่ข้าจะให้รุ่นเยาว์ในตระกูลฝึกฝนทักษะ [วิชาดาบไขว้] สู่ขอบเขตความสมบูรณ์แบบ?” หลัวเสี่ยวเหลือบมองที่ลูกชายและพูดอย่างอารมณ์ดี “พ่อเข้าใจแล้ว ลูกไปพักผ่อนเถอะ”

หลัวเฉิน พยักหน้าและหันหลังเดินออกไป

“เดี๋ยวก่อน” เสียงของ หลัวเสี่ยว ก็ดังขึ้น “ต่อจากนี้ไป ระวังอย่าเปิดเผยความแข็งแกร่งของลูกออกมา

หากลูกเป็นเพียงนักรบระดับสูงขั้นที่หนึ่งเหล่าผู้อาวุโสในตระกูลอาจจะเลิกสนใจในตัวของลูก  แต่ถ้าลูกเปิดเผยความแข็งแกร่งในปัจจุบัน พวกตาเฒ่าเหล่านั้นคงจะไม่นิ่งเชยอีกต่อไป!”

“ข้าเข้าใจแล้ว” หลัวเฉิน พยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม: “ข้าวางแผนจะไปที่ ภูเขาวอร์คราฟต์ หลังจากนี้เพื่อหาประสบการณ์และข้าจะกลับมาก่อนที่การแข่งขันครั้งใหญ่จะเริ่ม”

“ไม่เป็นไร” หลัวเสี่ยวคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ระวังความปลอดภัยของตัวเจ้าด้วยในภูเขาวอร์คราฟต์ มีอันตรายซ่อนอยู่มากมา เจ้าไปพักผ่อนได้แล้ว”

หลัวเฉินพยักหน้าเมื่อได้ยิน จากนั้นเปิดประตูและออกจากห้องไป

หลังจากที่ลูกชายออกไปแล้ว หลัวเสี่ยวก็พึมพัม "ความเข้าใจของเฉินเอ๋อ นั้นช่างน่าอัศจรรย์ น่าเสียดายที่พสวรรค์ในการฝึกฝนของเขา...

ไม่ ข้าไม่สามารถปล่อยให้ความเข้าใจของ เฉินเอ๋อ เสียไปโดยเปล่าประโยชน์!

ใกล้ถึงเวลาแล้วที่สถานที่แห่งนั้นจะเปิดอีกครั้งในไม่ช้า ข้าจะต้องหาทางที่จะทำให้ เฉินเอ๋อ เข้าไปให้ได้!

ถึงแม้ว่าพรสวรรค์ในการบ่มเพาะของ เฉินเอ๋อ สามารถบ่มเพาะได้ถึงระดับปานกลาง แต่อนาคตของ เฉินเอ๋อ ก็จะไร้ขีดจำกัด ! "

เมื่อมองไปที่ทิศทางของประตูดวงตาของ หลัวเสี่ยว ก็ส่องประกายด้วยแสงแห่งความหวัง...

หลังจากที่หลัวเฉินกลับมาที่ห้อง เขาก็เรียกแผงคุณสมบัติขึ้นมาและพบว่ามีพลังปรานสะสมอยู่แค่สองพันเท่านั้น เขาล้มเลิกความคิดที่จะอัพเกรดเทคนิคการบ่มเพาะและพื้นฐานการฝึกตนของเขาทันทีและผล็อยหลับไป

หลัวเฉินตื่นขึ้นแต่เช้า หลังจากล้างทำความสะอาดแล้ว เขาก็เรียกแผงคุณสมบัติ มองไปที่พลังปราน 26407 แต้มบนแผงคุณสมบัติหลัวเฉินยกมือขึ้นและคลิกไปที่แผงคอลัมน์การฝึกอัพเกรดวิชา “ฉงซู่จูหยวนจื่อ”

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการอัพเกรด “ฉงซู่จูหยวนจื่อ”เป็นความชำนาญระดับกลาง (1/15000) และอัตราการเติบโตของพลังปรานเป็น 64 คะแนน/นาที!

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการอัพเกรด “ฉงซู่จูหยวนจื่อ” เป็นความชำนาญระดับสูง (1/50000) และอัตราการเติบโตของพลังปรานเป็น 68 คะแนนต่อนาที!

“ติ๊ง! แต้มพลังปรานในปัจจุบันของโฮสต์ไม่เพียงพอที่จะอัพเกรดเทคนิค!”

เมื่อมองดูพลังปรานที่เหลือเพียง 6409 แต้มที่เหลืออยู่บนแผงคุณสมบัติ หลัวเฉินก็ ขดริมฝีปากของเขา ยกมือขึ้นและคลิกไปที่แผงคอลัมน์ทักษะฝึกฝนร่างกาย “เงาล่องนภา”

เมื่อข้าเดินทางไปที่ ภูเขาวอร์คราฟต์ เพื่อหาประสบการณ์ในการต่อสู้ ข้าไม่สามารถปล่อยให้ร่างกายของข้าอ่อนแอ่แบบนี้ได้อีกต่อไป

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการอัพเกรด "เงาล่องนภา" บรรลุความชำนาญระดับสูง (1/4000)!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่อัพเกรด "เงาล่องนภา" บรรลุความชำนาญระดับสูงสุด (1/8000)!"

“ติ๊ง! แต้มพลังปรานของโฮสต์ไม่เพียงพอที่จะอัพเกรดและไม่สามารถอัพเกรดทักษะการฝึกฝนร่างกายได้!”

เมื่อได้ยินเสียงของระบบ ดวงตาของหลัวเฉินก็จ้องไปที่แผงคุณสมบัติ มองแต้มพลังปรานที่เหลืออยู่ 411 แต้มน่าสมเพช ส่ายหัว ปิดแผงคุณสมบัติ เปิดประตูห้อง แล้วเดินออกจากบ้านตระกูลหลัวไปยัง....