เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 221 ปีศาจก็คือปีศาจแม้ว่ามันจะตายไปแล้ว

บทที่ 221 ปีศาจก็คือปีศาจแม้ว่ามันจะตายไปแล้ว

บทที่ 221 ปีศาจก็คือปีศาจแม้ว่ามันจะตายไปแล้ว


สำหรับผู้เล่นสิ่งที่ลำบากที่สุดเกี่ยวกับไนท์ครายไม่ใช่การโจมตีทางกายภาพที่รุนแรงขึ้น และความสามารถในการเพิกเฉยต่อความเจ็บปวดหลังจากที่มันฟื้นคืนชีพ แต่เป็นการโดนดีบัฟเชื้อซอมบี้!

ผู้เล่นจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่เหมือนซอมบี้เมื่อพวกเขาตายด้วยดีบัฟ และในขณะที่พวกเขาตาย ผู้เล่นเครลิคก็จะไม่สามารถชุบชีวิตพวกเขาได้ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาจะต้องรอ 3 วันก่อนที่จะฟื้นขึ้นมาที่ไลฟ์สโตน หากพวกเขาไม่มีอังค์แห่งการคืนชีพ!

ถึงกระนั้นผู้เล่นที่มารวมตัวกันในป่าทริเนียเพื่อสังหารปีศาจ ก็เป็นเหล่าทหารผ่านศึกที่มีประสบการณ์ พวกเขารับมือได้เกือบทุกสถานการณ์ (ในขณะที่มือใหม่จะตายทันที)

พวกเขาเติบโตขึ้นท่ามกลางการล่าบอสป่าแต่ละครั้ง หลังจากพบบอสตนอื่น ๆ พวกเขาก็มีความมั่นใจและความอดทนอย่างมากในการล้มพวกมัน แถมพวกเขายังกล้าหาญมากขึ้นเมื่อต้องเผชิญกับความสิ้นหวัง

แม้ว่าไนท์ครายจะแข็งแกร่งขึ้นหลังจากฟื้นคืนชีพขึ้นมา (ส่วนใหญ่เป็นเพราะมันไม่ได้ทำอะไรเลยในขณะที่ยังมีชีวิต) แต่มันก็สูญเสียความคิดทั้งหมดและต่อสู้โดยสัญชาตญาณเท่านั้น

ดังนั้นผู้เล่นจึงพบว่ามันง่ายกว่าที่จะจัดการไนท์ครายในตอนนี้

นอกจากนั้นปีศาจตนนี้ก็แทบไม่มีความเป็นพระเจ้า แม้ว่ามันจะมีพลังศักดิ์สิทธิ์แปลก ๆ อยู่ในร่าง แต่มันก็ไม่สามารถต่อต้านกฎได้ มันได้รับผลกระทบจากทุกทักษะที่ผู้เล่นมี

แม้ว่าผู้เล่นจะไม่สามารถฆ่ามันได้อย่างรวดเร็ว แต่มันก็ช่วยลดความกดดันลงไปมาก เมื่อทักษะใช้การได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อมีคนอย่างมูฟาซาที่สามารถสกัดกั้นและสะท้อนการโจมตีส่วนใหญ่ของไนท์ครายได้ โดยไม่คำนึงถึงช่องว่างระหว่างเลเวล การต่อสู้จึงเริ่มเอนเอียงมาทางฝั่งผู้เล่น

“ใครที่ไม่ใช่วอร์รอเออร์อย่าเข้าไปใกล้เกินไป และอย่าขวางทางเก็งโยคุ! พาลาดินตรงนั้น เอาอีแร้งของเจ้าอ้อมไปด้านหลังแล้วโจมตีมัน!”

“วอร์ริเออร์อย่าพยายามเข้าไปรับมันตรง ๆ! การถูกเหยียบหรือบดขยี้ยังดีกว่าได้แผล อย่างน้อยเครลิคก็ยังสามารถรักษาเจ้าได้!”

"เชี่ยสหาย เจ้ากำลังจะฆ่าข้า ถ้าไม่ใช่เพราะดาเมทต่อพันธมิตรลดลง ข้าจะทุบสมองเจ้า"

"หมอ! เดี๋ยว ข้าหมายถึงเครลิค! เครลิคอยู่ไหน? ข้าบาดเจ็บและเลือดออกตลอดเลย! รีบรักษาและล้างดีบัฟเร็ว!”

“โอ้ไม่! ตอนนี้นักบวชแห่งท้องห้ามเรียกอาหารทะเล พวกนั้นก็เป็นซอมบี้ได้เหมือนกัน!”

“ตอนนี้ลูกศรใช้ไม่ได้แล้ว หัวของบอสถูกยิงจนกลายเป็นเม่นไปแล้ว”

“มาร์นี่ถูกเหยียบตาย…อีกแล้ว ใครจะชุบชีวิตเขา?”

“ข้ารู้สึกเหมือนว่าเอลฟ์ตัวน้อยข้าง ๆ เขาพยายามอู้ตลอดเลย”

“หือ เจ้าจะหวังอะไรกับเอลฟ์ตนนั้น เธอจะสู้กับบอสได้ยังไง”

ท่ามกลางเสียงตะโกนอย่างวุ่นวายของผู้เล่น ภายใต้คำสั่งของผู้มีชื่อเสียงบางคนที่เข้ามาควบคุมสถานการณ์ชั่วคราว ในที่สุด HP ของไนท์ครายก็ลดลงเหลือหนึ่งในห้าอีกครั้งและไปสู่โซนอันตราย

แต่นั่นคือตอนที่เกิดเรื่องประหลาดขึ้น ทันใดนั้นร่างกายของไนท์ครายก็พองตัวขึ้น

เดาได้เลยว่ามันกำลังจะปลดปล่อยการโจมตีพิเศษบางอย่าง ผู้เล่นทุกคนรีบถอยออกไปโดยสัญชาตญาณ ผลคือร่างของปีศาจตนนั้นระเบิดขึ้นต่อหน้าต่อตาพวกเขา

จากนั้นปีศาจขนาดเล็กจำนวนมากที่ดูเหมือนไนท์ครายแต่มีความสูงเพียงครึ่งตัวคนก็หลั่งไหลออกมาจากศพเหมือนกับฝูงซอมบี้ พวกมันหลั่งไหลมาที่ผู้เล่นราวกับกระแสน้ำที่กวาดเข้าหาผู้เล่น!

แม้ว่าพวกมันจะมี HP ต่ำและผู้เล่นสามารถกำจัดได้ด้วยทักษะเดียว แต่ปัญหาคือพวกมันมีมากเกินไป!

ผู้เล่นไม่สามารถกำจัดพวกมันได้ก่อนที่ปีศาจน้อยจะมาถึงตัว และเหวี่ยงกรงเล็บแหลมคมสีเขียวเข้มที่มาพร้อมเชื้อซอมบี้ได้!

ทุกอย่างจะถูกทำลายหากผู้เล่นที่นี่ทั้งหมดติดเชื้อ เชื้อซอมบี้จะล้าง HP ของพวกเขาอย่างรวดเร็ว และสิ่งที่ปีศาจน้อยทั้งหมดต้องทำคือลากเวลาต่อไป เพื่อให้พวกเขากลายเป็นซอมบี้!

มูฟาซาในฐานะผู้เล่นสายเก็งโยคุล้วน เขาไม่มีทักษะ AoE ใด ๆ นั่นทำให้เขาถูกฝูงปีศาจน้อยครอบงำและกลายเป็นเหยื่อรายแรกอย่างรวดเร็ว

เมื่อสิ่งต่าง ๆ อันตรายมากขึ้น เจ้าหญิงลีอาที่ค่อย ๆ จางหายไปเป็นตัวประกอบมานาน จู่ ๆ ก็รู้สึกราวกับว่ามีบางสิ่งที่มองไม่เห็นสะกิดหน้าผากเธอ เธอได้รับแรงบันดาลใจทันทีและตระหนักว่าเธอเป็นเจ้าหญิงนักรบ ไม่ใช่แค่ผู้เล่นธรรมดาที่ถือดาบ!

ดังนั้นเธอจึงโยนดาบยาวทิ้ง และดึงเสาธงที่สูงกว่าตัวเองแบบไม่ถูกหลักวิทยาศาสตร์ออกมาแทงลงไปที่พื้น

ทันใดนั้น

“ออร่าเชื่องช้า!”

ทันใดนั้นรัศมีสีทองที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เด็กสาวก็แผ่กระจายออกไป

ผู้เล่นทุกคนที่อยู่ในวงกลมแสง รู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายของพวกเขาเบาและยืดหยุ่นขึ้น ในขณะที่ปีศาจน้อยช้าลงเมื่อเข้ามาอยู่ในวงกลมแสง!

"ทำได้ดี!" ดวงตาของเอ็ดเวิร์ดเป็นประกาย เมื่อเขาเดาได้ว่านี่เป็นการบัฟหมู่ เขาจึงส่งคำสั่งใหม่ไปยังผู้เล่นคนอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว “ตีพวกมันเดี๋ยวนี้! ไม่ต้องสนใจการสวนกลับของพวกมัน โจมตีเลย โจมตีให้หนัก!”

นั่นทำให้เหล่าผู้เล่นที่วิ่งหนีปีศาจได้สติ และเริ่มเผชิญหน้ากับมัน พวกเขาโยนทักษะมากมายเข้าไปไม่ยั้ง ทักษะทุกประเภทระเบิดขึ้นท่ามกลางฝูงปีศาจเหมือนดอกไม้ไฟหลากสี

ในที่สุดก็มีปีศาจเพียงไม่กี่ตัวเหลือรอดอยู่เมื่อพวกมันมาถึงตัวผู้เล่น แม้ว่าพวกมันจะยังเคลื่อนไหวได้ไวหลังจากรับดีบัฟหมู่อย่างออร่าเชื่องช้าเข้าไป แต่โดยรวมแล้วมันอ่อนแอกว่าซอมบี้ของผู้เล่น ไม่ช้าพวกมันจึงถูกผู้เล่นคนอื่น ๆ ฆ่าทิ้ง

ขณะที่ผู้เล่นเดาว่าทุกอย่างใกล้จะจบแล้วและเริ่มผ่อนคลาย กระทั่งเริ่มพูดคุยกันขณะต่อสู้ แต่แล้วปีศาจน้อยก็เริ่มพองตัวใหญ่ขึ้นเหมือนปลาปักเป้าเช่นเดียวกับศพไนท์ครายเมื่อไม่นานมานี้

“ชิ เจ้านี่ยังแตกตัวได้อีกเหรอเนี่ย!”

ผู้เล่นต่างอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านเมื่อคิดถึงคลื่นปีศาจตัวเล็ก ๆ ที่จะพุ่งออกมาจำนวนมาก พวกเขาตั้งใจจะรวมหัวกันโจมตีเพื่อสังหารมันก่อนที่มันจะแตกตัว

อย่างไรก็ตามปีศาจไม่ระเบิดออกมาเป็นปีศาจน้อยอีกชุด

ขณะที่ผู้เล่นแทงร่างที่ป่องพองของมัน ปีศาจก็แตกออกเหมือนลูกโป่งที่ถูกเข็มเจาะ และมีก๊าซสีเขียวกลิ่นแอปเปิ้ลกระจายออกมาปกคลุมผู้เล่นส่วนใหญ่

“เสร็จกัน…” เอ็ดเวิร์ดทรุดตัวลงกับพื้น

ก๊าซสีเขียวเป็นเชื้อซอมบี้แน่นอน และมันไม่เหมือนกับการติดเชื้อผ่านการสัมผัสบาดแผลอย่างก่อนหน้านี้ ตอนนี้ผลของดีบัฟจะเรียงซ้อนทับกันตามปริมาณก๊าซสีเขียวที่พวกเขาสูดเข้าไป

แม้ว่าเครลิคและนักบุญจะใช้ทักษะชำระล้างและปัดเป่าอย่างต่อเนื่อง แต่ก็สามารถลบดีบัฟได้เพียงทีละชั้นเดียวเท่านั้น!

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะของพวกเขาก็ยังมีคลูดาว์น นั่นหมายความว่าผู้เล่นทุกคนจะกลายเป็นซอมบี้ ก่อนที่ดีบัฟเชื้อซอมบี้จะหายไปจากร่าง!

-------------------------------------------------------------

เพจ FC-Translate

จบบทที่ บทที่ 221 ปีศาจก็คือปีศาจแม้ว่ามันจะตายไปแล้ว

คัดลอกลิงก์แล้ว