- หน้าแรก
- พวกแกก็ปฏิวัติกันไปเองสิ
- บทที่ 18 [ฟรี]
บทที่ 18 [ฟรี]
บทที่ 18 [ฟรี]
คู-ควา-ควา-ควา-กวัง–!
การปะทะกันของพลังเวทเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
หลังคาคฤหาสน์ไม่อาจต้านแรงกระแทกได้จึงปลิวหายไปทั้งแถบ
“ฮ่าฮ่าฮ่า…! ได้ยินมาว่าเจ้าคือจอมเวทน้ำแข็ง แต่ก็ยังน่าผิดหวังเมื่อเทียบกับที่ข้าคาดไว้!”
แม็กซิมิเลียนพูดพลางระบายกระสุนที่ใช้แล้วออกจากปืนพกลูกโม่ ขณะที่ลูพีออนผู้กำลังเฝ้ามองกัดฟันกรอด
“เจ้าชั้นต่ำสารเลว เจ้ากล้าดียังไง…!”
แม้โทสะจะเดือดพล่าน แต่เขาก็ต้องยอมรับ
พลังของตราเวทของเขา ‘อัศวินแห่งคุกน้ำแข็ง’ คือการแช่แข็งและพันธนาการ
ในขณะที่ตราเวทของแม็กซิมิเลียน ‘ปีกสีชาด’ มีคุณสมบัติในการระเบิดและขยายตัว
น้ำแข็งและไฟ
ผู้สร้างคุก และผู้ทำลายมัน
ไม่ว่าจะพิจารณาจากแอตทริบิวต์หรือคุณสมบัติ ตราเวทของแม็กซิมิเลียนก็เป็นคู่ต่อกรโดยสมบูรณ์กับตราเวทของลูพีออน
ราวกับมีใครบางคนเตรียมการไว้ล่วงหน้าโดยเฉพาะ เพื่อโค่นลูพีออนให้ได้
‘ตอนนี้มีเพียงกองพลเวทของจักรวรรดิเท่านั้นที่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา ไม่ใช่กองอัศวินของตระกูล อย่างไรก็ตาม…!’
แม้กองพลเวทที่ประจำการอยู่ชายแดนจะกำลังเร่งมาที่นี่ แต่นั่นก็ไม่สามารถแก้ไขสถานการณ์ในตอนนี้ได้
กองทัพปฏิวัติปรากฏตัวที่ใจกลางคฤหาสน์เอลซิดอร์
พวกมันโผล่ออกมาจากด้านหลัง สังหารอัศวินที่เหลือเพียงหยิบมือในเขตแดน และเข้ายึดคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว
และคฤหาสน์เอลซิดอร์นั้นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้สามารถทำหน้าที่เป็นป้อมปราการในกรณีฉุกเฉิน
กองพลเวทที่ต้องบุกเข้าคฤหาสน์จากภายนอกจึงต้องทำสงครามล้อมกับกองทัพปฏิวัติที่ยึดครองคฤหาสน์ไว้
กับดักสมบูรณ์แบบ
ถ้าไม่รู้แผนทั้งหมดของเขาแต่แรก ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะพยายามใช้กลยุทธ์เช่นนี้ได้เลย
หากไม่มีผู้ทรยศภายใน ปฏิบัติการนี้จะเป็นไปไม่ได้แน่นอน
‘งั้นใครกัน…!’
ผู้ต้องสงสัยมีไม่มากนัก
ผู้บัญชาการอัศวินเบอร์เคนไม่มีความทะเยอทะยานพอจะทำเรื่องแบบนี้ และเขาเองก็เป็นคนลงมือประหารหัวหน้าพ่อบ้านด้วยตัวเอง
คนที่เหลืออยู่คือเบน แต่ถึงอย่างนั้นก็เป็นไปไม่ได้
เขาคือคนที่ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของ ‘ตราแห่งการควบคุม’ ที่ลูพีออนออกแบบไว้อย่างรุนแรงและยาวนานที่สุด
ไม่ใช่เขาหรือที่เป็นคนกำจัดกองทัพปฏิวัติที่ลอบเข้าเบลเกอร์จนหมดสิ้น!
คู-ควา-อาง-!
ขณะกำลังคิดต่อไป ปืนพกลูกโม่ที่แม็กซิมิเลียนบรรจุกระสุนใหม่ก็พ่นไฟออกมา
เสียงดังตูมที่เหมือนกับปืนใหญ่ไม่ใช่ปืนธรรมดา วงเวทกระจายตัวออก เปลวเพลิงสีแดงบดบังทัศนวิสัยของลูพีออน
ลูพีออนกัดฟัน
นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องผู้ทรยศ
ฟริ้ง-!
กำแพงน้ำแข็งผุดขึ้นจากพื้นเพื่อป้องกันเปลวไฟที่รุกคืบเข้ามา
เมื่อเปลวไฟสัมผัสกำแพงน้ำแข็ง ควันสีขาวก็ปกคลุมทั่วสนามรบ
ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถมองเห็นเบื้องหน้าได้ในสถานการณ์เช่นนี้
ทว่า สำหรับลูพีออน นี่คือโอกาส
‘เจ้าอยู่นั่นสินะ!’
โซ่น้ำแข็งนับสิบเส้นแผ่ออกมาจากเท้าเหมือนใยแมงมุม
พวกมันตรวจจับตำแหน่งของแม็กซิมิเลียนและแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขากำลังเคลื่อนไหวอย่างไร
ลูพีออนสร้างหอกน้ำแข็งขึ้นทันทีแล้วส่งมันพุ่งไปยังแม็กซิมิเลียน
แบง-!
“คั่ก?!”
เป็นไปตามคาด
เมื่อกำแพงเวทที่สร้างขึ้นอย่างฉุกละหุกแตกกระจาย ใบหน้าตกตะลึงของแม็กซิมิเลียนก็เผยออกมา
“เจ้าสารเลว…!”
“เจ้าคิดว่าจะจับหัวหน้าตระกูลเอลซิดอร์ในคฤหาสน์เอลซิดอร์ได้งั้นรึ? โง่เขลา!”
ช่องว่างที่เกิดจากความแตกต่างของคุณสมบัติเวท สิ่งที่ถ่วงดุลตรงนั้นคือสถานที่ที่การต่อสู้นี้เกิดขึ้น
สำหรับจอมเวท ที่พำนักของตนคือป้อมปราการที่เตรียมไว้โดยเฉพาะ
ภายในคฤหาสน์เอลซิดอร์ ลูพีออนสามารถต่อสู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
เวทตรวจจับที่แผ่ไปทั่วคฤหาสน์ เวทเสริมที่ควบคุมสภาพแวดล้อมภายใน และไอเท็มมากมายที่ขยายพลังเวทของลูพีออน
“พันธนาการมัน”
ลูพีออนสามารถรู้ตำแหน่งของแม็กซิมิเลียนได้แม้จะหลับตา
เขาสามารถได้ยินเสียงของเขาแม้จะอุดหูไว้
จา-อั่ก-!
หนามน้ำแข็งที่ผุดจากพื้นรัดร่างแม็กซิมิเลียน
น้ำแข็งที่ส่องแสงสีน้ำเงินด้วยพลังเวทของลูพีออน
มันคือหนามแห่งความตายที่เมื่อสัมผัสผิวก็จะแช่แข็งและทำให้เนื้อเยื่อตายทันที
แจก!
“อ๊าก-!”
แม็กซิมิเลียนไม่อาจหลบหนีหนามหลายเส้นได้ทันจึงทรุดเข่าลงหนึ่งข้าง
จับได้แล้ว!
ลูพีออนที่แอบดีใจในใจ สร้างหอกน้ำแข็งแล้วสั่งให้หนามน้ำแข็งโจมตีแม็กซิมิเลียนต่อ
คา-คา-คา-คัง-!
กำแพงเวทของแม็กซิมิเลียนกันหนามและหอกน้ำแข็งไว้ได้ แต่ไม่สมบูรณ์
ปุ่ก-!
หอกน้ำแข็งเล่มหนึ่งแทงเข้าที่ไหล่ของเขา
ใบหน้าของแม็กซิมิเลียนบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
“ฮ่า…!”
รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมผุดบนใบหน้าของลูพีออน
ศัตรูได้รับบาดเจ็บสาหัสและสูญเสียจังหวะ
ไม่มีเวลาให้เสียอีกแล้ว
ลูพีออนรวบรวมพลังเวททันที สร้างหนามและหอกน้ำแข็งขึ้นมาจำนวนมาก
“จบกันตรงนี้แหละ”
พร้อมกับคำพูดเย็นชาเหล่านั้น หนามน้ำแข็งก็ถาโถมใส่แม็กซิมิเลียน
ซวาแอค-!
ลูกกระสุนนับสิบพุ่งเข้าใส่เขา
“ฮู…”
อย่างไรก็ตาม แทนที่จะหลบ แม็กซิมิเลียนกลับเปิดกระบอกปืนพกลูกโม่ของเขา
“คุกน้ำแข็งงั้นรึ? ยิ่งเห็นก็ยิ่งไม่ชอบเลยแฮะ”
คลิก-!
หลังจากเอากระสุนเวทที่ใช้แล้วออก เขาก็ใส่กระสุนใหม่เข้าไป
ต่างจากกระสุนธรรมดา กระสุนพวกนี้เปล่งแสงสีแดง
ลายปีกที่สลักอยู่บนหัวกระสุนตอบสนองต่อพลังเวทของเขา เริ่มเรืองแสงราวกับลุกไหม้
“แตกกระจาย”
แม็กซิมิเลียนเล็งตรงไปข้างหน้า กล่าวคำสั่งสั้น ๆ แล้วลั่นไก—
คู-ควา-อาอาง–!
พร้อมกับการระเบิดที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งบริเวณ เวทมนตร์ของลูพีออนก็แตกสลายเป็นชิ้น ๆ
“อะ-อะไร…!”
“เจ้าบอกว่าเอาชนะขุนนางในคฤหาสน์ตัวเองไม่ได้? ไม่มีทางเอาชนะจอมเวทที่อยู่ในฐานที่มั่นของตัวเองได้?”
“…!”
เมื่อเผชิญหน้ากับลูพีออนที่แสดงอาการตกใจอย่างเห็นได้ชัด แม็กซิมิเลียนก็ยิ้มเยาะ
หลักคำสอนที่อาจเรียกได้ว่าเป็นสามัญสำนึกในการทำสงครามเวท
ทว่าแม็กซิมิเลียนกลับเย้ยหยันกฎนั้นอย่างง่ายดาย
“พวกเจ้าขุนนางที่เอาแต่พูดอะไรแบบนั้น…คิดว่าในท้ายที่สุดพวกเขาทั้งหมดเป็นยังไงล่ะ? หืม?”
“ไอ้…สารเลว…!”
เวทมนตร์ที่กองทัพปฏิวัติใช้โดยทั่วไปมีคุณสมบัติเป็นเปลวเพลิง
เพราะแหล่งกำเนิดของตราเวทดั้งเดิมของพวกเขาก็คือ ‘ปีกสีชาด’ ของแม็กซิมิเลียน
ทว่าแม็กซิมิเลียนได้ผสานอุดมการณ์ของเขาเข้ากับข้อเท็จจริงนี้ ยกระดับมันขึ้นเป็นหลักคำสอนเฉพาะของสงครามเวทมนตร์ของกองทัพปฏิวัติ
“ฟืนที่เน่าเปื่อยกระจายอยู่ใต้พงหญ้าคือที่หลบภัยของเรา และทุ่งร้างคือลานประลองของเรา”
จอมเวทของกองทัพปฏิวัติไม่สร้างฐานที่มั่น
พวกเขาเป็นผู้รุกรานเสมอที่เข้าโจมตีฐานของจอมเวทคนอื่น และพิชิตการป้องกันที่พวกนั้นตั้งไว้
พวกเขาถูกบังคับให้สู้ในสภาพแวดล้อมที่เสียเปรียบ และพวกเขาก็ชนะมาโดยตลอด
ผลลัพธ์ก็คือการสร้าง ‘กระสุนเวท’
นั่นคือผลึกของพลังเวทส่วนเกินที่ถูกควบแน่น ซึ่งเมื่อยิงออกไป จะส่งพลังเวทจำนวนมหาศาลเข้าสู่วงจรเวทโดยตรง
“กระสุนเวท แกมันก็แค่จอมเวทชั้นสามสารเลว…!”
“จอมเวทชั้นสาม งั้นเหรอ”
ขุนนางแห่งจักรวรรดิที่เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์ต่างเรียกจอมเวทของกองทัพปฏิวัติว่าเป็นจอมเวทชั้นสาม
กระสุนเวทเป็นสิ่งของไม่เสถียรที่ทำให้วงจรเวทล้นเกิน และกัดกร่อนตราเวทเพื่อแลกกับพลังเวทที่ระเบิดได้
มันเป็นวิธีการสิ้นคิดที่แลกอนาคตของจอมเวทกับพลังในปัจจุบัน
ขุนนางเวทเรียนเวทมนตร์มาหลายปี และท้ายที่สุดก็สืบทอดตราเวทของตระกูล
สำหรับพวกเขา กระสุนเวทคือสิ่งชั่วร้ายที่ไม่อาจยอมรับได้เลย
“งั้นก็มองให้ดีจากโลกหลังความตายซะ”
คลิก-!
แต่จอมเวทที่เคยสู้กับกองทัพปฏิวัติแม้เพียงครั้งเดียวก็อดไม่ได้ที่จะยอมรับมัน
“ดูให้ดีว่าไอ้จอมเวทชั้นสามที่พวกเจ้าเหยียดหยามนี่จะโค่นล้มจักรวรรดิลงได้ยังไง”
ความชั่วร้ายที่จอมเวทชั้นสามผู้หยาบช้าสร้างขึ้น ตอนนี้ได้กลายเป็นอาวุธที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการสังหารขุนนางเวท
ปัง!
เมื่อแม็กซิมิเลียนเหนี่ยวไก ทันใดนั้นไอน้ำหนาที่ลอยอยู่ก็ลุกเป็นไฟ
ปัง!
เหนี่ยวไกอีกครั้ง ลูกศรแห่งเปลวเพลิงที่รวมตัวกันเป็นจุดเดียวสั่นสะเทือนม่านเวทของลูพีออนอย่างไร้ความปรานี
“อ๊าก-!”
ความเข้ากันได้และพลังที่เหนือกว่า
เมื่อเขาเริ่มเสียเปรียบทั้งสองด้าน สีหน้าตื่นตระหนกก็ปรากฏบนใบหน้าของลูพีออน
‘กองพลเวททำบ้าอะไรกันอยู่! แค่รับมือไอ้พวกกองทัพปฏิวัติง่อย ๆ พวกนี้ถึงกับมีปัญหาเลยเหรอ?!’
แม้จะเป็นการโจมตีแบบฉับพลัน กองทัพปฏิวัติที่แทรกซึมเข้ามาในคฤหาสน์ก็มีเพียงไม่กี่ร้อยคน
มันไม่มีทางเป็นไปได้ที่กองพลเวทที่มีจำนวนมากกว่ากว่าสิบเท่าจะยังไม่บุกเข้าคฤหาสน์
แม้ว่าคฤหาสน์เอลซิดอร์จะถูกเสริมความแข็งแกร่งไว้ แต่ระยะเวลานี้มันช่างเกินความเข้าใจ
ทำไมพวกเขาถึงยังไม่มา?
มีอะไรเกิดขึ้นข้างนอกงั้นหรือ?
แล้วคนของไนฟ์เฮดล่ะ?!
เกิดอะไรขึ้นข้างนอกกันแน่…!
คลิก—
ท่ามกลางความคิดและการคำนวณเหล่านี้
เสียงโหลดกระสุนที่น่ารำคาญก็ดังขึ้นจากตรงหน้าลูพีออน
“มองไปที่อื่นในขณะที่ข้าอยู่ตรงนี้ เจ้าดูถูกกองทัพปฏิวัติมากขนาดนั้นเลยหรือ ท่านขุนนาง?”
“…!”
ความผิดพลาดร้ายแรง
ในขณะที่เขามัวแต่กังวลเรื่องสถานการณ์ภายนอก แม็กซิมิเลียนก็เข้าประชิดระยะเผาขนแล้ว!
“จบสิ้นแล้ว”
ไม่มีเวลาให้หลบหรือป้องกัน
ค้อนตีแก็ปของปืนลูกโม่ที่เล็งไปที่อกของลูพีออนฟาดลงบนกระสุนเวทที่บรรจุไว้
ปัง!
เปลวเพลิงที่พุ่งออกจากปากกระบอกปืนบดขยี้หน้าอกของลูเปียน
ผู้นำกองทัพปฏิวัติ แม็กซิมิเลียน เดอ ลาสคอล
ขุนนางเวทแห่งจักรวรรดิ ลำดับที่สาม ลูพีออน เอลซิดอร์
ในการต่อสู้ระหว่างสองผู้ยิ่งใหญ่ ผลแห่งชัยชนะตกเป็นของผู้นำกองทัพปฏิวัติ
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
“ฮัก…! ฮึก…! คั่ก…!”
ทั้งสองมือของแม็กซิมิเลียนสั่นเทาหลังได้รับผลกระทบจากกระสุนเวท
วงจรเวทที่ล้นเกินจนรู้สึกราวกับจะลุกไหม้ได้ทุกเมื่อ และวงจรเวทที่ก่อตัวในแขนขวาของเขาก็ถูกฉีกจนแหลก
“ไอ้…เวรเอ๊ย…!”
จำนวนกระสุนเวทที่ใช้ในศึกนี้คือหกสิบสามนัด
ทั้งที่ขีดจำกัดต่อวันของเขาคือยี่สิบ เขาก็ยังฝืนใช้อย่างไม่อาจเป็นไปได้
เขาอยู่ในสภาพที่เพียงแค่โดนแตะเบา ๆ ก็อาจล้มลงได้ทันที
ถึงกระนั้น จิตใจของแม็กซิมิเลียนกลับมีแต่ความอิ่มเอม
“ผลงานที่เทียบได้กับ…การลอบสังหารจักรพรรดิ”
ความสำคัญของศึกนี้ไม่ใช่แค่การกำจัดขุนนางเวทคนหนึ่ง
เอลซิดอร์คือตระกูลใหญ่ที่ครองลำดับสามในบรรดาขุนนางเวททั้งสิบสองของจักรวรรดิ
พวกเขาเข้าปะทะกับตระกูลใหญ่ขนาดนี้โดยตรง และสังหารผู้นำของมัน
ยิ่งไปกว่านั้น คนที่พวกเขาฆ่าคือสมาชิกของตระกูลเอลซิดอร์ผู้ฉาวโฉ่
ที่รู้จักกันในชื่อ “หมาล่าเนื้อของจักรพรรดิ” พวกเขาคือคนชั่วที่กดขี่ข่มเหงพลเมืองบริสุทธิ์ของจักรวรรดินับไม่ถ้วนภายใต้ข้ออ้างเรื่องการตรวจสอบอุดมการณ์
“ด้วยสิ่งนี้…ชื่อเสียงของกองทัพปฏิวัติจะถูกจารึกอย่างมั่นคงในจิตใจของพลเมืองจักรวรรดิ”
กองทัพปฏิวัติที่ยืนเหนือศพของลูพีออนจะกลายเป็นแนวหน้าแห่งการปลดเอกจักรวรรดิ และผู้มีพรสวรรค์มากมายจะมุ่งมาสู่ประตูของกองทัพปฏิวัติ
ตอนนี้สิ่งเดียวที่เหลือสำหรับกองทัพปฏิวัติคือการหลบหนีออกจากคฤหาสน์แห่งนี้
ความจริงที่ว่ากองพลเวทยังไม่บุกเข้ามา หมายความว่าสหายของพวกเขายังอยู่ข้างนอก
ปัง-!
“ผู้นำเอลซิดอร์ผู้กดขี่ประชาชนแห่งจักรวรรดิ ลูพีออน ตายแล้ว!”
แม็กซิมิเลียนที่พุ่งออกมาจากประตูคฤหาสน์ ตะโกนพร้อมโชว์ของล้ำค่าในมือขวา
สิ่งที่เขาถือคือแขนขวาของลูพีออน
แขนที่มีตราเวทของเอลซิดอร์ ‘อัศวินแห่งคุกน้ำแข็ง’
“สหายทั้งหลาย! ปฏิบัติการสำเร็จแล้ว! รีบถอนตัว…!”
แม็กซิมิเลียนที่พยายามฝืนตั้งหลังตรงแม้อยู่ในสภาพย่ำแย่กล่าวเช่นนั้นในขณะที่มองไปยังแนวกำแพงนอกคฤหาสน์ซึ่งการต่อสู้ยังคงดำเนินอยู่ และ—
“…หือ?”
เมื่อเห็นทะเลเลือดที่แผ่ขยายตรงหน้า เขาก็ตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างร้ายแรง
โกววววว…
ทุกคนตายหมดแล้ว
ทั้งกองทัพปฏิวัติที่ติดตามเขามา กองพลเวทที่พยายามบุกเข้าคฤหาสน์เพื่อหยุดพวกเขา
ทั้งสาวใช้ คนรับใช้ พ่อบ้าน คนส่งสาร
แม้แต่สมาชิกไนฟ์เฮดที่ควรจะบุกโจมตีจากด้านหลังก็ด้วย
พวกเขาทั้งหมดกลายเป็นศพที่ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม ย้อมคฤหาสน์ให้แดงฉาน
กร๊อบ- กร๊อบ—
และท่ามกลางกองศพสีแดงนั้น มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
เด็กผู้หญิงที่กำลังขบกัดลำคอของหญิงสาวผมแดงในชุดนักฆ่าที่เธอจับไว้
“อะ อะไรน่ะ…?”
ขณะที่แม็กซิมิเลียนก้าวไปข้างหน้าเพื่อพยายามทำความเข้าใจภาพสยองเบื้องหน้านี้สักนิด
“ปีกสีชาด อัศวินแห่งคุกน้ำแข็ง และแม้แต่เครื่องบูชาสำหรับชุบชีวิตไอรีน”
เสียงของเด็กชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง
“ยู…จิน…?”
ทันทีที่แม็กซิมิเลียนพูดชื่อของเด็กชาย พลางเห็นใบหน้าของเขาที่เปื้อนเลือด
“แผนสำเร็จแล้ว”
พุ่ก—
มีดสั้นในมือของเด็กชายปักเข้าที่หัวใจของแม็กซิมิเลียน