ตอนที่ 21 : กระต่ายนี่โคตรโหดเลย

ตอนที่ 21 : กระต่ายนี่โคตรโหดเลย

ลู่เถิงคิดภาพออกว่าจะเกิดอะไรขึ้น หัวของกระต่ายปิศาจนี่คงโดนมีดบินแทงทะลุ แม้แต่เฉินกวนที่หลบอยู่ด้านหลังก็อาจจะโดนมีดบินนี่แทงทะลุไปด้วย

แกร๊ง !

เสียงโลหะถูกตัดดังก้องขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด

ลู่เถิงมองไปที่ฉากตรงหน้าด้วยสีหน้าว่างเปล่า สายตาเขาแสดงความตะลึงออกมา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มันต่างจากที่เขาคาดเอาไว้ มันทำให้มุมมองที่มีต่อโลกของเขาพลิกผัน ตอนนั้นหัวเขาคิดอะไรไม่ออกเลย

สายตาของฉินจืออวี่และกงซุนจั๋วสะท้อนความหวังออกมา โดยเฉพาะตอนที่เห็นกระต่ายปิศาจถือมีดปังตอในมือ แต่พวกเขาก็กลัวว่าความหวังนี้จะพังทลายลงไปในพริบตา ยังไงซะนี่ก็เป็นแค่กระต่ายปิศาจ

“กระต่ายปิศาจนี่กลับมีสมบัติวิญญาณด้วย ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามันมีกระต่ายปิศาจแบบนี้อยู่” หวังเหลียนแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

แม้ว่ากระต่ายปิศาจนี่จะมีสมบัติวิญญาณกับตัว ถึงมันจะอยู่ระดับหายาก ถึงจะอยู่ระดับพิเศษ ทว่ามันก็ไม่ได้เป็นอันตรายต่อหวังเหลียนมากนัก

ถึงความแข็งแกร่งของเธอจะไม่ได้มากเท่ากับฉินจืออวี่ ทว่าทักษะของเธอก็ใช่ว่าจะด้อยกว่า

ถ้าต้องสู้ตัดสินชีวิตกันจริง ๆ งั้นก็ไม่รู้ว่าสุดท้ายใครจะอยู่ ใครจะตาย

ก็แค่กระต่ายปิศาจ ไม่ว่ามันจะอยู่ระดับไหน ทว่าก็ขึ้นอยู่กับเวลาก่อนที่เธอจะฆ่ามันได้

นี่คือความคิดที่โผล่มาในหัวเธอตอนนี้ หวังเหลียนปามีดบินออกไปอีกครั้งโดยไม่ลังเล ตอนที่ปามีดบินออกไปนั้น เธอก็ได้ปาเข็มแทงจุดชีพจรออกไปด้วยโดยหวังว่าจะใช้มีดบินอำพรางการโจมตี

ถึงเธอจะดูถูกเฉินกวน ทว่าเธอก็คิดจะประมาทและไม่ยอมเปิดโอกาสให้ศัตรู

เหยียนจือยืนอยู่กับที่โดยที่เฉินกวนยังถอยไปเรื่อย ๆ เลเวลของเขายังไม่มากพอ และไม่ได้มีสกิลสำหรับการเคลื่อนที่ ถ้าเขาอยู่ต่อที่นั่นก็มีแต่เป็นตัวถ่วง เขาต้องเปิดพื้นที่ให้กับเหยียนจือแสดงฝีมือ

ไม่งั้นแล้วหวังเหลียนก็อาจจะใช้โอกาสนี้จัดการเขา ถ้าเป็นแบบนั้น ถึงเหยียนจือจะแกร่งแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์

แกร๊ง แกร๊ง !

ตอนที่เฉินกวนถอยนั้น เสียงโลหะกระทบกันก็ดังขึ้นมา เหยียนจือสะบัดมีดในมือสองครั้งและตัดมีดบินของหวังเหลียนทิ้ง รวมถึงเข็มแทงจุดชีพจรด้วย

“กระต่ายปิศาจนี่ค่อนข้างแกร่งพอตัว !” ลู่เถิงเห็นแบบนั้นก็พูดขึ้นมาด้วยความยินดี

หวังเหลียนหรี่ตาลง เธอไม่คิดเลยว่ากระต่ายปิศาจจะกันการลอบโจมตีของเธอได้

“กระต่ายปิศาจแบบนี้หาได้ยาก กลัวว่าคงไม่มีตัวที่สองในโลกนี้แล้ว เสียดายที่วันนี้มันต้องตาย” ตอนที่หวังเหลียนพูดนั้น มือของเธอก็สะบัดไม่หยุด

เธอสะบัดมือไปมาอย่างต่อเนื่องพร้อมมีดบินที่ถูกโยนออกมาเร็วอย่างกับสายฟ้าโจมตีเข้าใส่จุดต่าง ๆ บนร่างกายของเหยียนจือ มันมีเข็มแทงจุดชีพจรถูกโยนเข้ามาพร้อมกันด้วย

เมื่อเห็นมีดบินและเข็มที่ถูกโยนเข้าใส่เหยียนจือราวกับห่าพายุ ลู่เถิงและกงซุนจั๋วก็สีหน้าบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที

“เหี้ยเอ้ย นังหวังเหลียนมีมีดบินกับเข็มติดตัวเยอะแบบนี้ได้ไง ? ไม่รู้เลยว่าเธอเอาไปซ่อนไว้ที่ไหน !” ลู่เถิงกังวลจนได้แต่สบถออกมา

พวกเขารู้ตัวว่าคงไม่อาจจะกันการโจมตีแบบนี้ได้ แม้แต่พวกสัตว์วิญญาณเลเวล 10 ก็ยังยากที่จะกันการโจมตีพวกนี้ได้หมด พวกเขาไม่รู้ว่ากระต่ายปิศาจจะรอดจากการโจมตีนี้ไปได้หรือไม่

ต่อมาลู่เถิงและกงซุนจั๋วก็ต้องเบิกตากว้างจนตาแทบหลุดจากเบ้า

กระต่ายปิศาจสะบัดอุ้งมือไปมา มีดปังตอสะบัดอย่างรุนแรง ตัดเอามีดและเข็มตรงหน้าทั้งหมดจนขาดออกจากกัน

เมื่อเห็นแบบนั้น สีหน้าของหวังเหลียนก็เปลี่ยนไป เธอรีบปามีดบินและเข็มออกมาเร็วกว่าเดิม

เหยียนจือยังยืนอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหน ถึงมันจะดูท้วม ๆ ทว่าการเคลื่อนที่ของมันนั้นรวดเร็วอย่างกับแสง มีดปังตอเปลี่ยนเป็นเส้นแสงวิ่งไปมาตรงหน้า คอยตัดมีดบินและเข็มที่โยนเข้ามา

ในพริบตาที่พื้นตรงหน้าก็เต็มไปด้วยซากมีดบินและเข็มอยู่เกลื่อนกลาด

มีดปังตอของเหยียนจือเร็วขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายเหยียนจือก็ค่อย ๆ แยกเขี้ยวเผยเขี้ยวอันแหลมคมราวกับใบเลื่อยกับลิ้นสีแดงสด ตาของมันแดงก่ำราวกับกำลังมีเลือดหยดลงมา

กระต่ายปิศาจที่ดูน่ารักกลับดูเหมือนกับปิศาจร้าย

ลู่เถิงและกงซุนจั๋วขยับตัวไม่ได้เลย ไม่งั้นพวกเขาคงกระโดดโลดเต้นด้วยความยินดีไปแล้ว

พวกเขาไม่คิดมาก่อนเลยว่าเฉินกวนจะมีสัตว์เลี้ยงแบบนี้ กระต่ายปิศาจที่เผชิญหน้ากับหวังเหลียนได้ มันน่าเหลือเชื่อ พวกเขาไม่เคยได้ยินว่ามันมีกระต่ายปิศาจแบบนี้มาก่อน

มีดบินนั้นราวกับแสง เข็มก็ถูกปาออกมาราวกับห่าฝน ประกายไฟกระจายออกมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่ามีดสูบเลือดสะบัดตอนไหน ก็ยิ่งทำให้เหยียนจือดูแข็งแกร่งไร้เทียมทานยิ่งกว่าเดิม

ลู่เถิงและกงซุนจั๋วอึ้ง ด้วยเข็มแทงจุดชีพจรจำนวนมากที่โยนออกมา แม้ว่าเหยียนจือจะมีสามหัวหรือหกแขน แต่ก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยที่มันจะกันการโจมตีพวกนี้ได้

ตอนที่เข็มผ่านการป้องกันมาได้ เหยียนจือกลับกระโดดขึ้นสูงหลายเมตร ตอนที่หลบเข็มนั้น มีดสูบเลือดก็ถูกฟันเข้าที่หัวของหวังเหลียน

การเคลื่อนที่และการโจมตีของเหยียนจือนั้นรวดเร็วเสียจนหวังเหลียนแต่เบี่ยงตัวหลบ ถึงจะหลบการโจมตีที่ส่วนสำคัญไปได้ ทว่ามีดสูบเลือดก็ยังฟันเข้าที่อกของเธอฉีกเสื้อผ้าของเธอออก

หวังเหลียนทั้งอึ้งและโกรธ เธอรีบถอยกลับมาพร้อมกับปามีดบินใส่เหยียนจือ มืออีกข้างของเธอนั้นดึงเอาดาบที่พันรอบเอวออกมาฟันเข้าที่เอวของเหยียนจือ

เหยียนจือยังเผยสีหน้าดูชั่วร้ายดังเดิม มีดสูบเลือดในมือมันฟันเร็วขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากที่ฟันเข็มที่ถูกโยนเข้ามา     ก็ไม่ได้ลดความเร็วลงเลย มันกลับพุ่งเข้าใส่ดาบในมือหวังเหลียน

กรึก !

ดาบที่บางแต่แข็งแกร่งกลับถูกมีดปังตอของเหยียนจือตัดเป็นสองส่วน แรงดีดส่งไปถึงมือหวังเหลียนจนมือเธอแตกมีเลือดไหลออกมา

หวังเหลียนไม่อาจจะกำดาบต่อไปได้ และได้แต่ต้องปล่อยดาบให้หลุดมือ

เหยียนจือใช้มีดสูบเลือดที่ราวกับเคียวยมทูตฟันเข้าที่จุดสำคัญของหวังเหลียน

การเคลื่อนที่ของหวังเหลียนนั้นไม่อาจจะคาดเดาได้ เธอน่าจะมีสกิลเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ ทว่าสกิลพวกนี้จะหมดประโยชน์ไปหาเธอเคลื่อนที่ไม่ได้

เธออยู่ในสภาวะน่าอดสู เธอได้แต่หลบการโจมตีและกลิ้งตัวไป

“ไอ้กระต่ายนี่....โคตรโหดเลย...” ลู่เถิงอึ้ง

หวังเหลียนที่มีสกิลเยอะ อย่างทักษะการใช้เข็มแทงจุดชีพจรและมีดบิน ฐานะของเธอต้องพิเศษแน่ ๆ แต่น่าตกใจที่เธอกลับโดนต้อนจนมุมโดยกระต่ายปิศาจ เธอแทบไม่มีปัญญาจะตอบโต้ได้เลย