ตอนที่ 14 : มือเลือด

ตอนที่ 14 : มือเลือด

ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยกระต่ายปิศาจ เฉินกวนมองไปที่กระต่ายปิศาจระดับทั่วไปที่กำลังวิ่งเข้าใส่เขาและลอง       ใช้ [มือเลือด] ดู

พลังชีวิตถูกดึงออกมาเข้าไปในมือขวา มือขวาอยู่ๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นราวกับติดเชื้อ มันใหญ่กว่ามือซ้ายอย่างชัดเจน

ยิ่งกว่านั้นฝ่ามือก็เหมือนกับบวมเกินไปจนเปลี่ยนเป็นสีม่วงแดง มันทั้งแปลกและน่ากลัว

ปัง !

กระต่ายปิศาจกระโดดเข้ามาแต่ก็โดนเฉินกวนใช้ฝ่ามือตบเข้าที่หัว หัวของมันยุบลงไปที่อกทันที และร่วงลงไปนอนกับพื้น มันลุกขึ้นมาเดินได้สองก้าวก่อนจะร่วงลงไปตาย

“[มือเลือด] ทรงพลังดีจริงๆ !” เฉินกวนแอบดีใจ พลังของ [มือเลือด] นั้นไม่ทำให้เขาผิดหวัง

นี่แค่เลเวล 1 แต่มันกลับรุนแรงจนกระต่ายปิศาจเลเวล 3 นั้นไม่อาจจะรับการโจมตีได้ไหว หัวของมันยุบลงไปที่อก แค่เห็นก็สงสารแล้ว

ไม่เหมือนกับสกิลของสัตว์วิญญาณอื่นๆ สกิลที่มนุษย์ใช้ด้วยการดูดซับแก่นวิญญาณนั้นจะเริ่มต้นที่เลเวล 1 มันต้องเก็บเลเวลสกิลเพิ่ม ยิ่งเลเวลสูงเท่าไหร่ พลังของสกิลก็ยิ่งมากเท่านั้น

แน่นอนว่าหากเลเวลของตัวเองสูงไปตาม งั้นการใช้สกิลเลเวล 1 ก็ทรงพลังไปด้วย

เฉินกวนรู้สึกว่าพลังชีวิตในตัวเขาเหลือน้อย ตอนนี้พลังชีวิตเขาเหลือไม่ถึง 3 หน่วย [มือเลือด] นั้นผลาญพลังชีวิตไป 1.6 หน่วย มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะใช้ [มือเลือด] หลายๆครั้งติดต่อกัน

แต่เพราะตัวตนของ [ลอบสังหารอมตะ] หลังจากที่ฆ่ากระต่ายปิศาจไป พลังชีวิตส่วนหนึ่งที่ไหลออกมาจากตัวกระต่ายปิศาจก็ถูกร่างของเฉินกวนดูดซับเอาไว้ และได้ชดเชยพลังชีวิตที่เสียไปแทบจะทันที

มันถึงกับมีพลังชีวิตเหลือซึ่ง [ลอบสังหารอมตะ] ได้ทำงานใช้พลังส่วนนี้ในการเพิ่มความแข็งแกร่งทางร่างกายให้กับเฉินกวน มันทำให้ร่างกายของเขารองรับพลังชีวิตได้มากขึ้น

“ได้ยินจากเล่าเหนี่ยวมากว่าพลังงานที่ [ลอบสังหาร] ดูดซับได้นั้นแค 1 ใน 10 หรือ 1 ใน 12 จากพลังงานที่สัตว์วิญญาณที่เขาฆ่าปล่อยออกมา 8 หรือ 9 ส่วนจะหายไป พลังชีวิตที่เขาได้ไปจึงถือว่าน้อย เขาต้องใช้เวลาในการย่อยมันอีกต่างหาก”

“แต่ฉันแค่ฆ่ากระต่ายปิศาจเลเวล 3 ไป ฉันก็ดูดซับพลังและเปลี่ยนมันมาเป็นพลังชีวิตได้มากขนาดนี้ มันต้องมากกว่า 1 ใน 10 ส่วนหรือ 1 ใน 12 ส่วนแน่ๆ ดูเหมือนว่า [ลอบสังหารอมตะ] ของฉันจะใช้ได้ผลดีกว่า [ลอบสังหาร] ของเล่าเหนี่ยว ถ้าอย่างนั้นตราบใดที่ฉันฆ่าศัตรูด้วย [มือเลือด] ฉันก็สามารถใช้ [มือเลือด] ได้อย่างต่อเนื่องจากพลังชีวิตที่ได้มาจาก [ลอบสังหารอมตะ] มันเท่ากับใช้สกิลได้ไม่จำกัด...”

เฉินกวนตัดสินใจที่จะทดลอบดู เขาไปหากระต่ายปิศาจตัวอื่นมาเป็นตัวทดลอง

อย่างที่เขาคิดเอาไว้ ตราบใดที่เขาฆ่าศัตรูได้ด้วยการโจมตีครั้งเดียว พลังที่เขาดึงมาได้จากเป้าหมายที่เขาฆ่าได้นั้นจะช่วยให้เขาใช้ [มือเลือด] ได้อย่างต่อเนื่อง

หลังจากที่ใช้ [มือเลือด] ไปกว่า 10  ครั้งติดและฆ่ากระต่ายปิศาจเลเวล 2-3 ไปกว่า 10 ตัว เฉินกวนก็เลเวล 3 พลังชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 4.88 หน่วย ถึงจะไม่ใช้ [ลอบสังหารอมตะ] ทว่าเขาก็ใช้ [มือเลือด] ได้ 3 ครั้งติด

เลเวลของ [มือเลือด] ยังอยู่ที่เลเวล 1 มันต้องใช้ความเชี่ยวชาญเพื่อจะเพิ่มเลเวล ไม่รู้ว่าเขาต้องใช้สกิลนี้กี่ครั้งก่อนที่จะเพิ่มเป็นเลเวล 2

ภายใต้ผลจาก [ลอบสังหารอมตะ] เฉินกวนก็ใช้ [มือเลือด] ได้ติดต่อกันเรื่อยๆ

ความเชี่ยวชาญสกิลของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาเพิ่มเลเวลของเขาได้อย่างรวดเร็ว มันเกือบถือว่าเป็นวงจรที่ไม่รู้จบก็ได้ ยกเว้นแต่ว่าเขาไม่เหนื่อยรึเบื่อไปก่อน

การฆ่ากระต่ายปิศาจเป็นเรื่องเสียเวลาสำหรับเฉินกวนไปแล้ว อัตราการดรอปก็น้อย พลังชีวิตที่ได้มาก็น้อย มันไม่เพียงพอสำหรับความต้องการของเฉินกวน

แต่เฉินกวนไม่ค่อยรู้จักเกาะนี้เท่าไหร่ เขาเคยถามเล่าเหนี่ยวถึงสถานการณ์ทั่วๆไปของเกาะ แต่เขาคิดเลยว่าพวกเขาจะแยกกันเร็วแบบนี้ ถ้าเขาเลือกที่จะเดินทางไปเองและบังเอิญเข้าไปในพื้นที่อันตรายเข้า เขาอาจจะตายได้

“เล่าเหนี่ยวบอกว่ามันมีป่านกยูงอยู่ทางตะวันออก สัตว์วิญญาณที่นั่นคือนกยูงตาวิญญาณ เลเวล 5-6 มันน่าจะเหมาะสำหรับเลเวลฉันตอนนี้” เฉินกวนคิดสักพักก่อนจะสั่งให้เหยียนจือออกมานำทาง

ก่อนที่จะไปถึงป่านกยูง เขาก็พบนกยูงกำลังดื่มน้ำที่เริ่มแม่น้ำข้างๆ ป่า

ขนของมันมีสีดำ, เขียว, น้ำเงิน, ม่วงและฟ้า ขนนกยูงส่องแสง 5 สีออกมา กงเล็บของมันเป็นสีดำ บางครั้งมันก็กางหางออกเป็นรูปดวงตา 5 สีราวกับดวงตาของนรกที่จะดูดทุกชีวิตที่มันจับจ้อง

ตาของนกยูงจริงๆน่ะเล็กและเป็นสีดำ มีตราบางอย่างสีดำที่หน้าผากคอยส่องแสง 5 สีออกมาเหมือนกับดวงตาที่เปลี่ยนสีไปอย่างต่อเนื่องดูประหลาด

เฉินกวนหลบอยู่หลังก้อนหินและแอบดูนกยูงตาวิญญาณ ทว่าเขาก็ต้องแปลกใจ

‘ เล่าเหนี่ยวบอกว่านกยูงตาวิญญาณมี 3 แบบ นกยูงตาวิญญาณสีขาวเลเวล 5, นกยูงตาวิญญาณสีเขียวเลเวล 6 และนกยูงตาวิญญาณสีฟ้าเลเวล 7 นกยูงตาวิญญาณตัวนี้มี 5 สี

มันไม่ใช่นกยูงตาวิญญาณ 3 แบบ เหมือนที่เล่าเหนี่ยวบอกมา ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นสัตว์วิญญาณระดับสูง ไม่รู้ว่าอยู่ระดับไหนกันแน่ ไม่รู้ว่าเลเวลเท่าไหร่ มีสัตว์วิญญาณระดับสูงหลายตัวบนเกาะนี้ ฉันโชคดีจริงๆ ที่โดนส่งมาที่นี่ ถ้าเป็นที่อื่น ก็คงไม่ง่ายที่จะเจอสัตว์วิญญาณระดับสูงแบบนี้ ’

แค่เฉินกวนคิด เหยียนจือก็พุ่งเข้าใส่นกยูงตาวิญญาณ ส่วนเฉินกวนคอยหลบอยู่หลังก้อนหินดูอยู่ห่างๆ แน่นอนว่าเขาไม่คิดจะเข้าไปหากสถานการณ์ยังดูอันตรายอยู่

เหยียนจือกระโดดขึ้นใช้แรงทั้งหมดใช้มีดสับลงไปที่นกยูง มีดที่สับลงมานี้ราวกับจะผ่าภูเขาให้ขาดออกจากกันได้

นกยูงตาวิญญาณกระพือปีก เท้าของมันก้าวสลับไปมาราวกับนักเต้นและหลบการโจมตีของเหยียนจือไปได้

โชคร้ายที่ถึงมันจะหลบการโจมตีที่เล็งที่หัวไปได้แต่ไม่อาจจะหลบการฟันที่ตามมาหลังจากนั้นได้

มีดสูบเลือดฟันแนวขวางเข้ามาอย่างรวดเร็วจนหัวของนกยูงชุ่มไปด้วยเลือด

เฉินกวนอดไม่ได้ที่จะชื่นชมความฉลาดของเหยียนจือ

ตอนที่ร่างของนกยูงตาวิญญาณร่วงลงไปที่พื้น แสง 5 สีก็ลอยออกมาจากตัวมันอัดแน่นในมือเฉินกวน หลังจากนั้นไม่นานมันก็เปลี่ยนเป็นแก่นวิญญาณในมือเฉินกวน

เฉินกวนแปลกใจเล็กน้อย เขารู้ว่านกยูงตาวิญญาณตัวนี้ต้องอยู่ระดับสูง แต่ไม่คิดเลยว่าจะอยู่ถึงระดับยูนีค สัตว์วิญญาณระดับยูนีคกลับโดนเหยียนจือฆ่าก่อนที่จะได้แสดงพลังออกมา

พลังของเหยียนจือนี่น่าตกใจจริงๆ

พันธนาการเทพนกยูง (หายาก)

เทคนิคระดับหายากที่ถือว่าดีสำหรับคนส่วนมาก แต่เฉินกวนไม่ได้สนใจ เขาเก็บมันไว้และให้เหยียนจือไปล่านกยูงตาวิญญาณต่อ

นกยูงขาวที่เขาเจอนั้นไม่ได้น่าสนใจเลยสักนิด เหยียนจือใช้มีดฟันครั้งเดียวก็จัดการได้แล้ว นกยูงขาวยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนฆ่าซะแล้ว มันไม่มีโอกาสให้เฉินกวนเข้าไปฆ่ามันเองเลยด้วยซ้ำ

เฉินกวนไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้กับนกยูงขาวเอง พลังของ [มือเลือด] นั้นทรงพลัง ทว่าโชคร้ายที่มันไม่เร็วพอและโจมตีนกยูงขาวที่รวดเร็วไม่โดน

โชคดีที่พลังชีวิตของเฉินกวนตอนนี้มากพอให้เฉินกวนได้ใช้ [มือเลือด] ได้ 3 ครั้งติด การโจมตีที่สองนั้นทำให้เกิดรอยฝ่ามือสีแดงเลือดบนขนนกยูงขาว

นกยูงขาวรีบถอยกลับมา ทว่าอยู่ๆ มันกลับกระอักเลือดและล้มลงไปนอนกับพื้น ตัวมันกระตุกอยู่สักพักก่อนจะหมดลมหายใจไป

[มือเลือด] นั้นทรงพลังแต่ก็มีส่วนที่อ่อนโยน มันโจมตีไปถึงอวัยวะภายในได้ พลังทำลายล้างของมันน่าทึ่งจริงๆ