ตอนที่ 6 : เล่าเหนี่ยว

ตอนที่ 6 : เล่าเหนี่ยว

ชื่อจริงของเล่าเหนี่ยวคือหลิวปู้ฟาน เขาเป็นเพื่อนบ้านของเฉินกวน อายุมากกว่าเฉินกวน 1 ปี

เหตุผลว่าทำไมเขาถึงถูกเรียกว่า ‘เล่าเหนี่ยว’ ก็เพราะเขามีพรสวรรค์ที่โดดเด่นตั้งแต่เด็ก เขาเชี่ยวชาญในการใช้หนังสติ๊ก ทั้งๆ ที่อยู่ห่างจากนกเป็น 100 ก้าว ก็ยังยิงโดนไม่พลาดเป้า เขาโด่งดังในพื้นที่แถวบ้านเฉินกวน ตอนที่ยังเด็ก เขามักจะพาเฉินกวนเข้าไปในป่าเพื่อยิงนกยูง นกพิราบ และนกอื่นๆ

หลังจากนั้นมาเขาก็เลือกฝึกยิงธนูโดยหวังว่าด้วยพรสวรรค์ที่ตัวเองมีจะปลุกความสามารถด้านธนูขึ้นมาได้ในอนาคตและสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง

หลังจากนั้นเขาก็แสดงความสามารถด้านธนูออกมาจริงๆ

เล่าเหนี่ยวเลือกที่จะมาที่ภูเขาผิงตู้ แต่ตั้งแต่ที่เข้ามาที่ภูเขาผิงตู้ ข่าวคราวเรื่องเล่าเหนี่ยวก็เงียบหายไป             ซึ่งก็ผ่านมา 1 ปีแล้ว ที่ไม่ได้ข่าวของเล่าเหนี่ยว

เรื่องนี้เกิดขึ้นบ่อยๆ ครอบครัวของเล่าเหนี่ยวต่างก็คิดว่าเล่าเหนี่ยวตายไปในเขตแดนลับตั้งนานแล้ว

เฉินกวนไม่คิดเลยว่าจะมาเจอเล่าเหนี่ยวที่นี่ แต่เขาก็ไม่คิดจะเข้าไปช่วยอีกฝ่ายทันที เขาถอยกลับออกมาและไปหลบที่มุมใช้ต้นไม้อำพรางตัวเอง

คนอื่นๆ บอกว่า ‘กวน’ ในชื่อเขาหมายความว่า ‘แอบดูอยู่เงียบๆ’ ถึงมันจะไม่ได้แม่นนัก แต่เฉินกวนก็ไม่ชอบไปยุ่งเรื่องคนอื่น โดยเฉพาะเรื่องที่เขาต้องไปเสี่ยง

เลเวลของสัตว์วิญญาณนี่สูง เล่าเหนี่ยวเองก็ไม่ใช่เด็กเพิ่งเรียนจบที่เลเวล 1-2 เฉินกวนไม่คิดว่าตัวเองจะแกร่งกว่าเล่าเหนี่ยวไปได้

เล่าเหนี่ยวอยู่ที่ภูเขาผิงตู้มากว่า 1 ปี ไม่เคยออกไปไหน เลเวลของเล่าเหนี่ยวต้องไม่น้อยแน่ๆ ก่อนที่จะเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด เฉินกวนก็ไม่คิดผลีผลาม

แต่เฉินกวนไม่ได้หนีไปไหน เพราะสัตว์วิญญาณแปลกๆ นี่คือ สิ่งที่เขาไม่เคยเห็นหรือเคยได้ยินมาก่อน เขาไม่เคยเห็นมันในหนังสือที่โรงเรียน

แต่ไม่มีข้อมูลเรื่องสัตว์วิญญาณในหนังสือเกี่ยวกับภูเขาผิงตู้ที่เฉินกวนเคยอ่านมา เขาคิดว่าอย่างน้อยต้องเป็นสัตว์วิญญาณระดับหายากหรืออาจจะเป็นระดับพิเศษ

ถ้าเขาหาโอกาสฆ่ามันได้ งั้นเขาคงได้ประโยชน์อย่างมาก

ยังไงสัตว์วิญญาณระดับหายากและพิเศษนั้นก็ไม่ได้เจอได้ง่ายๆ ในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยผู้ปลุกพลัง ทรัพยากรแบบนี้ก็คือสิ่งที่ต้องแย่งชิงกัน

ตอนที่เฉินกวนจับตาดูอยู่นั้น เขาก็ประเมินความต่างด้านความแข็งแกร่งของเขากับสัตว์วิญญาณและคำนวณถึงความเป็นไปได้ต่างๆ

เล่าเหนี่ยวกลิ้งตัวหลบ ตอนที่เขาลุกขึ้น ก็เห็นมือเลือดของสัตว์วิญญาณฟาดลงที่หัวของเขา ไม่มีเวลาหรือแรงที่จะหลบ เขาใจหล่นวูบในทันที

กรึก !

มีเงาดำพุ่งมาจากด้านหลังสัตว์วิญญาณใช้มีดสับคอสัตว์วิญญาณลึกลับจนขาด

มีดไม่ได้หยุดแค่นั้น มันยังฟันต้นไม้ด้านหลังเล่าเหนี่ยวต่อ ใบมีดจมอยู่ที่ลำต้น ตอนนั้นเล่าเหนี่ยวถึงเห็นว่ามันคือมีดปังตอที่ติดอยู่ที่ต้นไม้

เล่าเหนี่ยวยังตะลึง หลังจากที่ร่างสัตว์วิญญาณไร้หัวร่วงลงมา เขาก็เห็นคนกับกระต่ายยักษ์ตัวใหญ่พอๆ กับหมีขั้วโลกโผล่มาตรงหน้า หน้าตาของผู้ชายคนนี้ดูคุ้นตา

“เฉินกวน...” เล่าเหนี่ยวทั้งแปลกใจและดีใจ เขาอยากจะพูดบางอย่าง ทว่าเขาเห็นจุดแสงสีแดงที่ลอยออกมาจากตัวสัตว์วิญญาณไปรวมตักวันในมือเฉินกวน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นแก่นวิญญาณในพริบตา

เฉินกวนกำแก่นวิญญาณในมือพร้อมข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมาในหัว

[ ทักษะ : มือเลือด(หายาก) เลเวล 1

ข้อกำหนด : ไม่มี

พลังที่ต้องใช้ : 1.6

เลเวลเทคนิค : 1 ]

เฉินกวนเลือกที่จะเรียนรู้ทักษะนี้โดยไม่ลังเล นี่คือทักษะแรกที่เขาได้มา แถมยังเป็นทักษะระดับหายากอีกต่างหาก

โชคร้ายที่เฉินกวนมีพลังชีวิตแค่ 1 ดังนั้น เขาจึงไม่อาจจะใช้มือเลือดได้ถึงจะเรียนรู้มันแล้วก็ตาม เขาได้แต่ต้องรอจนกว่าเขาจะเลเวล 2 และพลังชีวิตเพิ่มขึ้นมาก่อนถึงจะใช้มือเลือดได้

เลือดในแก่นวิญญาณเปลี่ยนเป็นจุดแสงเข้าไปในตัวเฉินกวนก่อนจะหายไป เล่าเหนี่ยวได้แต่อิจฉา แต่เมื่อเขาหนีจากความตายมาได้ เขาก็ไม่มีกะจิตกะใจไปคิดเรื่องอื่น

“เฉินกวน ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ?” เล่าเหนี่ยวถามขึ้นมา

“นายลืมไปแล้วเหรอ ? ฉันอายุน้อยกว่านายแค่ 1 ปี ฉันอายุ 18 แล้ว ฉันเลือกที่จะเข้ามาที่ภูเขาผิงตู้และโดนส่งมาที่นี่ แล้วนายล่ะ เป็นยังไงบ้าง ? เมื่อนายยังไม่ตาย ทำไมนายถึงไม่กลับบ้านบ้าง ?” เฉินกวนถามกลับ

สีหน้าของเล่าเหนี่ยวดูขมขื่นขึ้นมา “นายคิดว่าฉันไม่อยากกลับบ้านหรือไง แต่มันไม่มีสถานีวาร์ปบนเกาะ ฉันเลยกลับบ้านไม่ได้”

เฉินกวนตกใจ “ที่นี่เป็นเกาะงั้นเหรอ ?”

“ใช่ ที่นี่เป็นเกาะขนาดใหญ่ ที่นี่ดูแปลกประหลาด ไม่ใช่แค่ไม่มีสถานีวาร์ป ทว่ายังไม่มีร่องรอยของแผ่นดินใหญ่ด้วย ซึ่งอาจจะอยู่ในมหาสมุทรห่างจากแผ่นดินใหญ่ คนที่โดนส่งมาที่นี่ล้วนแต่โดนขังไว้บนเกาะ...” เล่าเหนี่ยวเหมือนจะเจอที่ระบาย เขาได้บอกเล่าประสบการณ์และความแค้นเคืองใจทั้งหมดตลอด 1 ปีที่ผ่านมาให้เฉินกวนฟัง

ไม่ใช่แค่เล่าเหนี่ยวถูกส่งมาที่เกาะนี้ ทว่าก็ยังมีหลายคนที่มีโชคชะตาแบบเดียวกับเล่าเหนี่ยว ทุกคนต่างก็เป็นผู้ปลุกพลังที่เพิ่งเข้ามาในเขตแดนลับเป็นครั้งแรก

สิ่งที่แปลกคือพวกเขาล้วนแต่ถูกส่งมาที่นี่เมื่อ 1 ปีก่อนพร้อมกัน  จากนั้นก็ไม่มีใครถูกส่งมาที่นี่อีก ดังนั้นเล่าเหนี่ยวจึงแปลกใจที่มาเจอเฉินกวนที่นี่

สัตว์วิญญาณบนเกาะนั้นก็ล้วนแต่ประหลาด ส่วนมากแล้วไม่เคยถูกพบหรือมีในหนังสือมาก่อน มันมีสัตว์วิญญาณระดับสูงหลายตัวบนเกาะ

สัตว์วิญญาณระดับหายากที่ด้านนอกต้องแย่งชิงกันนั้นเจอที่นี่ได้เยอะ สัตว์วิญญาณระดับหายากนั้นถูกพบอยู่เรื่อยๆ แม้แต่สัตว์วิญญาณระดับยูนีคก็ยังมีให้เห็น

มีพื้นที่ลึกลับบนเกาะที่อาจจะมีสัตว์วิญญาณระดับยูนีครึระดับไร้เทียมทานด้วย

แต่เลเวลของสัตว์วิญญาณที่นี่ไม่ได้สูงนัก เลเวลสูงสุดที่เห็นก็แค่ 10 เขาไม่เคยเห็นสัตว์วิญญาณที่เลเวลสูงกว่านี้ อาจจะเพราะเขาแข็งแกร่งไม่พอที่จะเข้าไปในพื้นที่เลเวลสูง

มีคนทั้งหมด 100 คน ที่ถูกส่งมาที่นี่พร้อมกับเล่าเหนี่ยว เพราะพวกเขาต่างก็เป็นเด็กจบใหม่ที่เข้ามาในเขตแดนลับเป็นครั้งแรก หลายคนจึงตายไปตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ตอนนี้เหลือคนที่รอดแค่ 30 คนเท่านั้น

ตอนนี้เลเวลสูงสุดของพวกนั้นอยู่ที่ 10 เล่าเหนี่ยวเลเวลแค่ 7 เขาคือคนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่คนที่ยังเหลือรอด

“ด้วยพรสวรรค์ด้านธนูของนายแล้ว ทำไมนายถึงได้อยู่สภาพน่าอดสูแบบนี้ได้ ?” เฉินกวนแปลกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดเลยว่าเพื่อนเขาจะตกต่ำแบบนี้

“อย่าพูดถึงมันเลย ยังไงก็ต้องมีคนที่เก่งกว่าฉันอยู่แล้ว ตอนที่อยู่แถวบ้าน ฉันคิดว่าฉันมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม เอาจริงๆ ฉันเคยคิดว่า ฉันคือเทพแห่งธนูกลับชาติมาเกิดและคงได้กลายเป็นตำนานแน่ๆ” เล่าเหนี่ยวเผย

รอยยิ้มขมขื่นออกมา “จนกระทั่งเข้ามาในเขตแดนลับ ฉันถึงได้รู้ว่าพรสวรรค์ที่ฉันมีไม่ได้ดีเด่นอะไร มีหลายคนที่มีพรสวรรค์ที่ดีกว่าฉัน ฉันคิดว่าฉันเก่งเรื่องธนูและฝึกฝนมันอย่างหนักมาหลายปี แต่กลับยิงไม่แม่นเท่ากับคนที่เพิ่งฝึกมันเลยด้วยซ้ำ”

เฉินกวนฟังอยู่เงียบๆ เขาไม่ได้สงสารเล่าเหนี่ยว อัจฉริยะที่ฝึกฝนมาหลายพันปี

สุดท้ายก็ก้าวขึ้นไปบนสรวงสวรรค์ได้ ทว่าสุดท้ายเขาก็เป็นได้แค่ทหารสวรรค์ที่พ่ายแพ้ให้กับราชาวานร เขาคิดภาพออกได้ว่าทหารสวรรค์คนนั้นต้องสลดแค่ไหน