ตอนที่ 5 : แก่นวิญญาณ

ตอนที่ 5 : แก่นวิญญาณ

กระต่ายปิศาจนั้นแข็งแกร่งและตัวใหญ่พอที่จะใช้เป็นพาหนะได้ แต่ตอนที่วิ่ง 4 ขา ตัวของมันจะสะเทือนรุนแรงเกินไป ทำให้ยากที่จะนั่งได้สบาย นี่ไม่ต้องนับการขี่มันแล้วสู้ไปด้วย

แค่นั่งเฉยๆ ยังไม่สบาย ดังนั้นจึงไม่เหมาะที่จะใช้เป็นพาหนะ อย่างมากก็แค่ขี่มันตอนที่หนีก็ถือว่าดีแล้ว

สิ่งที่แปลกคือ ตอนที่กระต่ายยักษ์ยืนสองขา ขาหลังของมันจะทรงพลังอย่างมาก มันวิ่งได้เร็วและยืนได้อย่างมั่นคง มันชอบที่จะกระโดด

การกระโดดแต่ละทีนั้นสูงหลายเมตร ความสามารถในการกระโดดของมันน่าทึ่ง

เฉินกวนไม่ได้รีบร้อนที่จะลองใช้ ‘จิตวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์’ กับมันเพราะเขาพบว่าผลจาก ‘จิตวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์’ ไม่ได้คงอยู่ถาวร ซึ่งจะหายไปหลังจากที่ผ่านไปสักช่วงเวลาหนึ่ง

จากนั้นถึงจะใช้ความสามารถนี้ได้อีกรอบ

เขาอยากทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของกระต่ายปิศาจดูก่อน จากนั้นค่อยใช้ ‘จิตวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์’ กับมัน ความต่างระหว่างทั้งสองสถานะจะทำให้เขาเห็นภาพได้ชัดเจน

ในเวลาเดียวกันมันก็ทำให้เขาเข้าใจ ‘จิตวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์’ ได้ดีขึ้น

ในหุบเขาแห่งนี้มีกระต่ายปิศาจแค่ตัวเดียว เฉินกวนจึงสั่งให้กระต่ายปิศาจเดินนำหน้าค่อยๆ ออกจากหุบเขาไป

ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหุบเขาแห่งนี้ มีเศษกระดูกกองอยู่มากมาย ตอนที่มาถึงทางเข้าหุบเขาและมองออกไปด้านนอกก็แทบไม่มีกระดูกอยู่เลย แต่ที่กำแพงหินตรงทางเข้าหุบเขา มีรอยเลือดขีดเขียนเป็นตัวอักษรเอาไว้

“หุบเขาจื่ออู่หยินหยาง...” ฉู่เสวียนไม่คิดว่าหุบเขากลับมีชื่อด้วย

ตอนที่คิดอยู่นั้น เขาก็เห็นกระต่ายปิศาจหลายตัวกำลังกินพืชอยู่ด้านนอกหุบเขา พวกมันขนาดตัวพอๆ กับสุนัข ตัวเล็กกว่า ‘เหยียนจื่อ’ ของเขาเยอะ

เหยียนจือที่ว่าคือ กระต่ายปิศาจกระหายเลือด นี่คือชื่อที่เฉินกวนตั้งให้มัน

กระต่ายปิศาจด้านนอกหุบเขาคือกระต่ายปิศาจปกติที่เฉินกวนรู้จัก ระดับของมันน่าจะอยู่ระดับทั่วไป

เหยียนจือรับคำสั่งจากเฉินกวนพุ่งเข้าหากระต่ายปิศาจ ตอนที่มันอยู่ห่างจากกระต่ายปิศาจ 7-8 ม. มันก็กระโดดขึ้นใช้มีดปังตอในอุ้งมือสับลงไปตัดหัวของกระต่ายปิศาจตัวหนึ่งขาดในทันที

เหยียนจือจัดการฆ่ากระต่ายปิศาจทุกตัวที่นั่น ในพริบตามันก็ใช้มีดฆ่ากระต่ายปิศาจไปกว่า 6 ตัว ไม่เหลือสักตัวที่ร่างยังอยู่ดี

“แกร่ง...แกร่งจริงๆ...” เฉินกวนอดทึ่งไม่ได้ สมบัติระดับยูนีคและความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าสัตว์วิญญาณระดับทั่วไปเยอะ

เหยียนจือปักมีดที่หัวใจกระต่ายปิศาจ ร่างของกระต่ายปิศาจซูบลงด้วยความเร็วที่เห็นด้วยตาเปล่า เลือดในตัวมันถูกมีดดึงเข้าไปทำให้มีดนั้นเปล่งแสงสีแดงสด ร่างสีขาวของเหยียนจือก็มีกลิ่นเลือดลอยออกมา

ในพริบตาร่างของกระต่ายปิศาจก็กลายเป็นศพแห้งๆ เหยียนจือกระโดดไปหาศพกระต่ายปิศาจอีกตัวและปักมีดลงที่หัวใจศพอีกรอบ

หมอกเลือดลอยออกมาจากตัวกระต่ายปิศาจเข้าไปในมีด ปรากฏการณ์แปลกๆ ที่เลือดโดนสูบและระเหยออก พลังชีวิตที่เหลือในศพโดนดูดไป มีแค่เทคนิคสูบเลือดเท่านั้นที่มีความสามารถเช่นนี้

หลังจากที่สูบเลือดจากศพกระต่ายปิศาจทั้ง 6 ตัว เหยียนจือก็ยังไม่เลเวล 2

หากสัตว์วิญญาณทั่วไปสูบพลังชีวิตไปมากแบบนี้ มันน่าจะเลเวล 2 ไปตั้งนานแล้ว นี่แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มเลเวลของสัตว์วิญญาณระดับสูงนั้นยากกว่าสัตว์วิญญาณระดับทั่วไป

โชคดีที่ยังมีกระต่ายปิศาจหลายตัวอยู่ที่นี่

หลังจากที่สูบเอาเลือดและพลังชีวิตจากกระต่ายปิศาจ 10 ตัว เลเวลของเหยียนจือก็เพิ่มเป็นเลเวล 2 ขนบนตัวมันดูเป็นประกายราวกับผ้าไหมหยกเหมือนกับคริสตัลเลยก็ว่าได้

ขีดจำกัดพลังชีวิตที่เลเวล 2 เพิ่มเป็น 2.91 อัตราการเติบโต 1.91 ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

แรง, ความเร็วและสเตตัสด้านอื่นๆ ของมันเพิ่มขึ้นมาอย่างมาก แต่พวกมันเป็นค่าสเตตัสที่ไม่แสดงในแผง   สเตตัส ดังนั้นจึงยากที่จะตรวจสอบได้

[ กระต่ายปิศาจกระหายเลือด (ยูนีค) : สัตว์เลี้ยงวิญญาณ เลเวล 2

พลังชีวิต : 2.91

อัตราการเติบโต : 1.91

ความสามารถติดตัว : ฟื้นคืนโลหิต (ยูนีค)

เทคนิค : สูบเลือด (ยูนีค) เลเวล 2

ทักษะ : มีดสูบเลือด (ยูนีค) เลเวล 2

สมบัติ : มีดสูบเลือด (ยูนีค) เลเวล 2 ]

หลังจากที่สัตว์วิญญาณเลเวลเพิ่มขึ้น เทคนิค, ทักษะและสมบัติของมันก็จะพัฒนาขึ้นไปด้วย นี่คือส่วนที่ต่างจากมนุษย์

ฉัวะ !

สำหรับเหยียนจือที่เลเวล 2 การฆ่ากระต่ายปิศาจนั้นไม่ต่างจากการใช้เคียวตัดหญ้าเลย หลังจากที่จัดการฆ่ากระต่ายปิศาจอีกตัวไป แสงสีขาวก็ส่องออกมาจากศพกระต่ายปิศาจ

ตอนแรกเฉินกวนคิดว่ามันคือสัตว์เลี้ยงวิญญาณ แต่ใครจะไปรู้ว่าแสงสีขาวนี่กลับรวมตัวกันเป็นก้อนคริสตัลขนาดเท่ากับลูกปิงปองลอยอยู่ในอากาศ จากนั้นก็บินเข้ามาอยู่ในมือเฉินกวน

“แก่นวิญญาณ...” เฉินกวนดีใจขึ้นมา แก่นวิญญาณคือ ต้นกำเนิดของเทคนิคและทักษะของผู้บ่มเพาะ มันจะเป็นเทคนิคหรือทักษะก็ขึ้นอยู่กับโชค

เฉินกวนหวังว่ามันจะเป็นทักษะ เทคนิคที่ได้จากกระต่ายปิศาจระดับทั่วไปน่าจะเป็นเทคนิคระดับทั่วไป มันไม่มีประโยชน์สำหรับเฉินกวน หากมันเป็นทักษะ ก็สามารถนำไปใช้ได้ทันทีและสามารถเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ได้ระดับหนึ่ง

เขายกแก่นวิญญาณขึ้นมา จากนั้นเขาก็ใช้เทคนิคอายุยาวเพื่อตรวจสอบมัน

ไม่นานก็มีข้อความโผล่มาในหัวเขา

เทคนิค : มังสวิรัติ(ทั่วไป)

เฉินกวนผิดหวัง นี่คือเทคนิคที่ไร้ประโยชน์ แม้แต่เอาไปขายยังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

เฉินกวนสั่งให้เหยียนจือเดินหน้าต่อ นอกจากเทคนิคระดับสูงแล้ว เฉินกวนก็ยังต้องหาสถานีวาร์ปในภูเขาผิงตู้

เขาจะเดินทางออกจากภูเขาผิงตู้ได้ ต้องผ่านสถานีวาร์ปเท่านั้น ครั้งหน้าที่เขาเข้ามาที่ภูเขาผิงตู้ เขาจะถูกส่งมาที่ตำแหน่งสถานีวาร์ป และจะไม่ถูกส่งมาสุ่มๆ แบบนี้อีก

ระหว่างทางเขาก็ฆ่ากระต่ายปิศาจไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าพื้นที่นี้จะมีสัตว์วิญญาณแค่ชนิดเดียวซึ่งคือกระต่ายปิศาจ พวกมันอยู่ระดับทั่วไปที่มีอัตราการดรอปที่น้อย

นอกจากเทคนิค ‘มังสวิรัต’ ก่อนหน้านี้แล้ว เฉินกวนไม่ได้อะไรอีกเลย

เทคนิคสูบเลือดต้องใช้เวลาในการซึมซับพลังชีวิตที่ดูดซับมา เหยียนจือหยุดสูบเลือดมาตั้งนานแล้ว หากต้องการที่จะเพิ่มเลเวลต่อ

งั้นก็ต้องรอจนกว่าเหยียนจือจะซึมซับเลือดและพลังชีวิตในตัวเสร็จก่อนจะทำการสูบเลือดเพื่อเพิ่มเลเวลต่อได้

ดังนั้นการฆ่ากระต่ายปิศาจต่อจึงแทบไม่มีความสุนัขย

“ที่นี่ไม่ได้อันตรายเหมือนที่ฉันคิดเอาไว้” เฉินกวนวางแผนที่จะพาเหยียนจือออกจากสันเขานี้ไปที่ป่าเพื่อดูว่ามีสัตว์วิญญาณชนิดอื่นหรือไม่

ไม่มีวี่แววร่องรอยของมนุษย์ที่นี่ เฉินกวนเพิ่งเข้าไปในป่าไม่ไกลนัก อยู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงตะโกนและเสียงการต่อสู้ที่ป่าด้านหน้า

เขาเรียกเหยียนจือกลับมาพักในร่างและแอบเข้าไปดูใกล้ๆ เขาพบว่าเสียงนี้มาจากแม่น้ำที่ตีนภูเขา เขาซ่อนตัวและมองลงไปก่อนจะพบว่ามีคนกำลังสู้กับสัตว์วิญญาณอยู่

สัตว์วิญญาณนี่คล้ายกับโครงกระดูก ทว่าตรวจสอบดูดีๆ แล้ว ตัวมันจะปกคลุมด้วยชั้นเจลเหมือนกับหยก นอกจากมือซ้ายของมันที่เปล่งแสงสีแดงราวกับเลือดออกมาและมือซ้ายที่ใหญ่กว่ามือขวาเยอะ

เขาไม่อาจจะเห็นใบหน้าของคนที่สู้อยู่ แต่เขารู้สึกว่าอีกฝ่ายยังหนุ่มยังแน่นแน่ๆ

ชายคนนี้ถือธนูไม้ ถึงจะมีลูกธนูอยู่ด้านหลัง ทว่าเพราะระยะห่างมันสั้นเกินไป เขาจึงไม่มีเวลาดึงลูกธนูออกมายิง เขาได้แต่วิ่งหนีด้วยสภาพน่าอดสู

ความเร็วของชายคนนี้เร็วกว่าเฉินกวนเยอะ แต่ยังช้ากว่าสัตว์วิญญาณที่ไล่ตามมา เขาได้แต่วิ่งหนีไปตามภูเขาและป่าคอยหลบตามต้นไม้และอาศัยภูมิประเทศเพื่อหลบจากสัตว์วิญญาณ

มือเลือดของสัตว์วิญญาณเหมือนอาวุธ ตอนที่มันฟาดเข้าใส่ต้นไม้ ต้นไม้กลับถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ภายใต้การโจมตีของมือเลือดนี้ ต้นไม้ราวกับเต้าหู้ที่เปราะบาง

“เล่าเหนี่ยว !” เมื่อเห็นใบหน้าอีกฝ่าย เฉินกวนก็ต้องตกใจ