ตอนที่ 2 : สุนัขเฝ้าบ้าน

ตอนที่ 2 : สุนัขเฝ้าบ้าน

“กระต่ายปิศาจ ?” เฉินกวนจำกระต่ายยักษ์นี่ได้ทันที

ก่อนที่จะเข้ามาที่ภูเขาผิงตู้ เขาทำการบ้านมาแล้ว และรู้ว่ากระต่ายปิศาจคือ หนึ่งในสัตว์วิญญาณที่มีมากที่สุด       ในภูเขาผิงตู้ แต่กระต่ายปิศาจทั่วไปไม่ได้ตัวใหญ่แบบนี้ อย่างมากมันก็ขนาดตัวพอๆ กับหมาป่า ระดับก็ไม่ได้สูงมากนัก

มันมีจำนวนน้อยที่ก้าวข้ามขีดจำกัดจนขนาดตัวใหญ่พอๆ กับหมีได้

ขนาดของกระต่ายยักษ์ตรงหน้าเขาคอนข้างใหญ่เมื่อเทียบกับพวกกระต่ายปิศาจระดับหายาก เพราะเหตุผลบางอย่าง

ในมือของมันจึงถือมีดปังตอ ที่ทำให้เฉินกวนสงสัยว่าระดับของมันสูงกว่าระดับหายากหรือเปล่า

แต่ตามข้อมูลที่เขาศึกษามา ระดับสูงสุดของสัตว์วิญญาณอย่างกระต่ายปิศาจที่ถูกพบมาอยู่แค่ระดับหายาก เขาไม่เคยได้ยินถึงกระต่ายปิศาจระดับพิเศษหรือระดับยูนีคมาก่อน

ถ้ามันมีจริง ภูเขาผิงตู้ที่โดนสำรวจมาหลายร้อยปีนั้น ก็ต้องมีคนเคยเจอแน่นอน

มีความคิดมากมายแว๊บเข้ามาในหัว เมื่อเห็นกระต่ายปิศาจทิ้งแท่งกระดูกในมือและหันกลับมาหาเขา เฉินกวนก็เรียกสัตว์เลี้ยงวิญญาณ สุนัขแดงของตัวเองออกมาโดยไม่ลังเล

ด้านนอกนั้น มีสัตว์เลี้ยงวิญญาณไม่มาก ถึงจะมีสัตว์เลี้ยงวิญญาณลึกลับ ทว่าคนทั่วไปที่ไม่มีพลังชีวิตก็ไม่อาจจะสยบและควบคุมมันได้

มันมีแค่กึ่งสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่สามารถจับทำให้เชื่องและถูกควบคุมโดยคนทั่วไปที่ยังไม่ทันได้ดูดซับพลังชีวิตอย่างสุนัขเฝ้าบ้าน

สุนัขเฝ้าบ้านมีหลายแบบ ทั้งสุนัขขาว, สุนัขลายเสือ, สุนัขดำ, สุนัขแดงและสุนัขเหล็ก สุนัขพวกนี้มักจะถูกเลี้ยงตั้งแต่ที่ผู้บ่มเพาะยังเด็ก

สุนัขเฝ้าบ้านนั้นฉลาดเอามากๆ มันจะเลียนแบบการเคลื่อนไหวและฝึกฝนไปพร้อมกับผู้บ่มเพาะ

ถึงจะไม่อาจดูดซับและรับรู้ถึงพลังชีวิตได้ ทว่าคนเราก็สามารถปลุกสายเลือดของกึ่งสัตว์เลี้ยงวิญญาณพวกนี้ขึ้นมาได้อยู่

หลังจากที่ร่างกายของสุนัขพวกนี้ตายไป มันจะอยู่ต่อกับเจ้าของมันในรูปแบบสัตว์เลี้ยงวิญญาณ มันจะกลายเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณของผู้บ่มเพาะ

สัตว์เลี้ยงวิญญาณดวงแรกของผู้บ่มเพาะส่วนมากคือ สุนัขเฝ้าบ้าน มันคือหนึ่งในสัตว์เลี้ยงวิญญาณไม่กี่ดวง     ที่ผู้บ่มเพาะสามารถควบคุมได้ก่อนจะเข้ามาในเขตแดนลับและก่อนที่จะปลุกความสามารถขึ้นมา

เฉินกวนเลี้ยงสุนัขแดงนี่ตั้งแต่เด็ก หลังจากที่ร่างกายของมันตายไป ก็กลายเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณดวงแรกของเขา

จากการเรียกของเฉินกวน สุนัขแดงตัวใหญ่ขนปุย, หน้าตาดูโง่เง่าก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า มันแยกเขี้ยวและขู่กระต่ายปิศาจตรงหน้า

เฉินกวนเองก็อยู่ในท่าเตรียมสู้เช่นกัน หากเป็นแค่กระต่ายปิศาจทั่วไป เขากับสุนัขแดงคงร่วมมือกันรับมือไหว ถึงจะเจอกระต่ายปิศาจพร้อมกัน 2-3 ตัว เขาก็ไม่กลัว

แต่ปิศาจกระต่ายตรงหน้าเขาตัวใหญ่เกินไป มันแกร่งกว่ากระต่ายปิศาจทั่วไป เขากับสุนัขแดงอาจจะรับมือ     มันไม่ไหว

ยิ่งกว่านั้นเขากับสุนัขแดงก็เลเวลแค่ 1 เขาไม่รู้ว่ากระต่ายปิศาจตรงหน้าเลเวลเท่าไหร่

ยิ่งกว่านั้นกระต่ายปิศาจนี่ถือปังตอไว้ในมือด้วย เฉินกวนไม่รู้ว่าเขาจะเอาชนะมันได้หรือไม่ เขารู้สึกว่าเขาตกที่นั่งลำบาก

หากไม่ใช่เพราะข้อจำกัดด้านภูมิประเทศ ทางออกของหุบเขาอยู่ฝั่งกระต่ายปิศาจ งั้นเฉินกวนคงไม่คิดสู้กับมันและเลือกที่จะหนีไปตั้งนานแล้ว

ตอนที่สุนัขแดงถูกเรียกออกมา กระต่ายยักษ์ก็กระโดดขึ้น มันกระโดดได้สูงหลายเมตรลงมาตรงหน้าสุนัขแดง มันแยกเขี้ยวเผยรอยยิ้มดูดุร้ายและใช้มีดปังตอในมือสับเข้าที่หัวของสุนัขแดง

การโจมตีของมันเร็วจนเฉินกวนตั้งตัวไม่ทัน สุนัขแดงดูหน้าโง่ก็จริงแต่มันฉลาด มันบิดตัวและเบี่ยงตัวหลบไปได้อย่างเฉียดฉิว

แต่ตอนที่มันเบี่ยงตัวหลบไปนั้น มันก็มีอุ้งมือฟาดเข้ามาจนสุนัขแดงกระเด็นออกไป ตามตัวมีแผลมีเลือดไหลออกมา สุนัขแดงถึงกับกระอักเลือดออกมาด้วย

ปัง !

สุนัขแดงกระเด็นไปกระแทกกับกองกระดูก มันพยายามอยู่นานกว่าจะลุกขึ้นยืนได้ แผลบนตัวมันลึกจนเห็นกระดูก แข้งขามันอ่อนแรง

แต่มันก็ยังวิ่งมาบังหน้าเฉินกวนและเห่าใส่กระต่ายปิศาจที่กำลังเลียเลือดที่อุ้งมือมันอยู่

สีหน้าของเฉินกวนหม่นลง เมื่อเห็นความแข็งแกร่งและความเร็วของกระต่ายปิศาจ เขาก็รู้ว่าเขากับสุนัขแดง    ไม่อาจจะเทียบมันได้เลย ความต่างด้านความแข็งแกร่งนั้นมากเกินไป

เขาเดาว่ากระต่ายปิศาจนั้นอาจจะเลเวล 2-3 สเตตัสทุกด้านของมันมากเกินกว่าที่เขาจะรับมือไหว ดังนั้นจึงไม่มีทางที่เขาจะเอาชนะได้เลย

ปกติแล้วผู้บ่มเพาะที่เข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกไม่ควรจะต้องมาอยู่ในที่อันตรายแบบนี้

เฉินกวนรู้สึกว่าเขานี่โชคร้ายจริงๆ

เฉินกวนไม่ลังเลวิ่งเข้าใส่กระต่ายปิศาจและตะโกนบอกกับสุนัขแดง “จ้านกั้ว มีสัตว์วิญญาณเป็นพันล้านตัวในโลกนี้ แต่แกน่ะแตกต่าง แกคือสัตว์วิญญาณที่ไม่เคยถูกพบบนโลกมาก่อน แกคือสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่จะยืนอยู่จุดสูงสุดของเขตแดนลับกับฉันในอนาคต จ้านกั้ว เอาหน่อย เราจะมาตายที่นี่ไม่ได้ !”

เฉินกวนคิดหาคำชมและคำยกย่องต่างๆนาๆในหัว ผลของวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์คือ ยิ่งชมเท่าไหร่ก็ยิ่งให้ผลดีเท่านั้น แต่เฉินกวนไม่รู้ว่ามันจะส่งผลขนาดไหนกัน

ตอนนั้นเขาได้แต่หวังว่ามันจะได้ผลบ้าง เพื่อที่เขาจะได้ร่วมมือกับสุนัขแดงเอาชนะกระต่ายปิศาจนี่ไปได้ ถึงจะทำได้แค่ไล่กระต่ายยักษ์นี่ไปหรือแค่ซื้อโอกาสให้เขาได้หนีไปก็เพียงพอแล้ว

เฉินกวนเพิ่งก้าวออกมาได้แค่ 2 ก้าว ก็ได้ยินเสียงคำรามดังขึ้นในหู ก่อนที่จะได้สติ เขาก็เห็นเงาสีแดงพุ่งผ่านเข้าไปอย่างกับสายฟ้าพุ่งเข้าใส่กระต่ายยักษ์

ฉากที่น่าเหลือเชื่อปรากฏขึ้นมา จ้านกั้วที่แต่เดิมเทียบกระต่ายยักษ์ไม่ได้จนเกือบโดนตบตายคาที่ ทว่าตอนนี้มันเหมือนกับสุนัขผีสิงที่ร่างกายของมันเหมือนมีไฟลุกไหม้

มันวิ่งวนไปรอบๆ กระต่ายปิศาจ ความเร็วของมันไม่ได้ช้ากว่ากระต่ายปิศาจเลย ร่างกายของมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วราวกับลูกบอลหมอกที่วนไปมารอบๆ

สิ่งที่แปลกกว่านั้นคือ มันเหมือนเดาความคิดและรูปแบบการโจมตีของกระต่ายปิศาจออก มันเปลี่ยนความเร็วสลับไปมาเพื่อหลบการโจมตีและฉวยโอกาสในการกัดเข้าที่หางของกระต่ายปิศาจ

หมากับกระต่ายเข้าห้ำหั่นกันโดยที่เฉินกวนไม่อาจจะเข้าไปยุ่งได้

“ผลของวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์มันดีขนาดนี้เลยเหรอ ?”

เฉินกวนแอบดีใจ ถึงจะเป็นแค่ความสามารถสายสนับสนุน งั้นมันก็หมายความว่าในอนาคตเขาสามารถพึ่งความสามารถนี้เพื่อจะก้าวไปเหนือกว่าคนอื่นๆได้

ภายใต้ผลของวิญญาณเชียร์ลีดเดอร์ สัตว์เลี้ยงวิญญาณระดับทั่วไปกลับทัดเทียมได้กับสัตว์วิญญาณระดับหายากหรือพิเศษในเลเวลเดียวกันได้ แค่คิดก็น่าตกใจแล้ว

ยิ่งกว่านั้นความสามารถนี้ก็ไม่ได้ใช้แค่กับสัตว์เลี้ยงวิญญาณ ทว่ายังสามารถใช้กับสิ่งมีชีวิตอื่นๆหรือคนได้ด้วย

ยิ่งเฉินกวนลองคิดดูเท่าไหร่ เขายิ่งตื่นเต้นเท่านั้น แต่ความคิดแรกในหัวของเขาไม่ใช่การใช้ความสามารถนี้     ทำให้ตัวเองโดด่งดัง แต่เป็นการคิดว่าจะซ่อนความสามารถนี้ไม่ให้คนอื่นรู้ได้ยังไง