บทที่ 91 สัญลักษณ์ (1)

วิธีวิจัยใหม่นี้จำเป็นต้องใช้เวลาเสริมกำลังของตราประทับดำ ข้อดีคือเมื่อหลี่ยู่หงนำสัญลักษณ์ม้วนน้ำวนและหินเรืองแสงมาผสานกัน เวลานับถอยหลังก็เหลือเพียงสองสามนาทีเท่านั้น

เขารอสักครู่ ก็ได้รับหินเรืองแสงเม็ดเล็กที่มีสัญลักษณ์รูปแบบใหม่

หยิบหินเรืองแสงชิ้นนี้ขึ้นมา เขาพินิจสัญลักษณ์บนผิวหิน

"สัญลักษณ์ใหม่นี้ผสานรวมกันระหว่างสัญลักษณ์เพิ่มพลังและสัญลักษณ์ม้วนน้ำวน ไม่ใช่เพียงแค่การรวมกันอย่างง่ายๆ ตำแหน่งของสัญลักษณ์ภายใน ลำดับ ต่างก็เปลี่ยนแปลงไป แต่เนื้อหินยังเป็นเหมือนเดิม ยังคงเป็นหินเรืองแสงธรรมดา"

เขาหยิบเครื่องตรวจเสริมกำลังออกมา วางไว้ข้างหินเรืองแสงแล้วกดปุ่ม

ดี๊บ

หน้าจอ LCD ของเครื่องตรวจแสดงค่า ลบเจ็ดพันสองร้อยยี่สิบเอ็ด

"ไม่แตกต่างจากการตรวจก่อนหน้านี้เลย" หลี่ยู่หงขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนที่จะนำหินชิ้นนี้ออกมา เขาได้ตรวจสอบข้อมูลไว้แล้ว ค่าก็อยู่ในช่วงขึ้นลงประมาณนี้

ค่าแดงของหินเรืองแสงธรรมดาแท้จริงแล้วน้อยมาก ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับขนาดเป็นหลัก

โดยทั่วไปหลังจากหินเรืองแสงธรรมดาถูกขุดออกมา มันก็จะค่อยๆ แตกออกเป็นชิ้นที่มีขนาดต่างๆ กันตามกาลเวลา

"บางทีสัญลักษณ์ม้วนน้ำวนอาจจะไม่มีฤทธิ์ที่แสดงออกมาในทันที อาจต้องการเวลาในการบ่มเพาะ" หลี่ยู่หงหยิบกระดาษและปากกาขึ้นมาบันทึกผลอีกครั้ง

บนกระดาษขาวขณะนี้ได้บันทึกการทดลองมากมายที่เขาได้ทำมาก่อนหน้า โดยใช้ตราประทับดำ เขาได้คัดออกความเป็นไปได้หลายทิศทางแล้ว

"ถ้าหากฉันวาดสัญลักษณ์ม้วนน้ำวนออกมาใช้โดยตรงล่ะ?" หลี่ยู่หงเกิดความคิดวิธีการใหม่

เขารีบหยิบหินเรืองแสงเม็ดเล็กขึ้นมา หยิบดินสอถ่านแล้ววาดสัญลักษณ์ม้วนน้ำวนลงไปบนผิวหิน

จากนั้น เขาใช้เครื่องตรวจค่าแดงตรวจสอบอีกครั้ง แล้วบันทึกข้อมูล

และผลก็ยังไร้ประโยชน์เช่นเดิม ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้น

หลี่ยู่หงไม่ย่อท้อ เปลี่ยนมาใช้วัตถุอื่นเป็นตัวรองรับสัญลักษณ์ม้วนน้ำวน

เขาทดสอบไปทีละเล็กทีละน้อยอย่างมีความอดทน

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลงอีกครั้ง

"เอ๊ะ? ทำไมมืดเร็วอย่างนี้?" หลี่ยู่หงตื่นจากการทดลอง มองไปยังหน้าต่างตรวจการณ์ที่ประตูใหญ่

เขาหยิบเครื่องสื่อสารที่ผ่านการเสริมกำลังแล้วออกมา สิ่งนี้กลายเป็นกล่องพลาสติกสี่เหลี่ยม ที่มีลำโพงอยู่ทั้งสี่ด้าน

ด้านบนสุดมีแถวของปุ่มกดและปุ่มหมุน แต่ละปุ่มมีการทำเครื่องหมายฟังก์ชันและตัวเลขกำกับไว้ด้านข้าง

หลี่ยู่หงศึกษาอยู่สักครู่ พบสวิตช์เปิดปิดที่ด้านล่างของเครื่อง แล้วกดเปิดด้วยเสียงคลิกเบาๆ

ซี้ดดด

ทันใดนั้น เสียงกระแสไฟฟ้ารบกวนชัดเจนก็ดังออกจากลำโพง

แต่ไม่นาน เสียงรบกวนก็หายไป แทนที่ด้วยเสียงพูดคุยแผ่วเบา

"สี่วัน อย่างมากสี่วันเราก็ต้องเผชิญหน้า..."

"คนมากเกินไป ทรัพยากรยังมีการลดลง ต้องเร่งออกไป..."

"ผมไม่เห็นด้วย พวกเราฝ่าฟันช่วงเวลายากลำบากที่สุดมาด้วยกัน ตอนนี้เมื่อถึงเวลา..."

ที่ปลายสายเกิดการโต้เถียงกัน เสียงของหลี่รุ่นซานก็ดังอยู่ในนั้นด้วย

เขาดูเหมือนจะสงบนิ่ง ให้ระยะเวลาที่ทรัพยากรในปัจจุบันจะอยู่ได้นานที่สุด ที่เหลือก็ไม่ค่อยได้ยินชัดเจนนัก

หลี่ยู่หงยื่นมือตบเครื่องสื่อสารเบาๆ ทำให้เกิดเสียงแป๊ะๆ

เสียงนั้นดังมาก ดึงดูดความสนใจจากอีกฝั่งในทันที

"พี่หลี่? ได้ยินไหม?" เขาถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม

"อืม ชัดเจนมาก สัญญาณที่นั่นดีถึงขนาดนี้เลยเหรอ?" หลี่รุ่นซานถามอย่างประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เข้าใจถึงคุณภาพของผลิตภัณฑ์จากตราประทับดำ

"ก็ใช้ได้ พูดสั้นๆ ฉันมีเรื่องอยากปรึกษา" หลี่ยู่หงรีบพูด แม้ว่าเขาจะตกลงกับอีกฝ่ายว่าจะเปิดการสื่อสารในเวลาที่กำหนดทุกวัน แต่พลังงานไฟฟ้าที่ใช้ในการสื่อสารก็ไม่ควรสูญเปล่า หากไม่มีเรื่องสำคัญก็จะปิดเครื่องเพื่อประหยัดพลังงาน แล้วรอจนถึงวันรุ่งขึ้น

ฟังก์ชันนี้จริงๆ แล้วไม่สะดวกเลย และล้าสมัยมาก หลี่ยู่หงอยากบ่นว่าทำไมสิ่งนี้ถึงไม่สามารถทำให้เป็นเหมือนโทรศัพท์ ที่มีเสียงเรียกเข้าหรือการสั่นเพื่อเตือน แต่กลับต้องเปิดเครื่องทั้งสองเครื่องพร้อมกันจึงจะติดต่อกันได้

"ว่ามา มีอะไรหรือ?" หลี่รุ่นซานพึงพอใจกับคุณภาพการสนทนานี้เช่นกัน

"ฉันไปที่ถ้ำซากโบราณมา พบสัญลักษณ์อีกอันหนึ่งที่คล้ายกับสัญลักษณ์บนหินเรืองแสง แต่ดูเหมือนว่าสัญลักษณ์นี้ไม่มีประโยชน์อะไร ไม่ทราบว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทางนั้นมีการวิจัยอะไรบ้างไหม?" หลี่ยู่หงถามความสงสัยของตนตรงๆ

เขาไม่เชื่อว่าคนอื่นที่สำรวจซากโบราณจะไม่ศึกษาเรื่องสัญลักษณ์ม้วนน้ำวน ดังนั้นหากได้ข้อมูลบางอย่างผ่านช่องทางที่ทำการไปรษณีย์ ก็จะช่วยประหยัดเวลาและแรงงานของเขาได้มาก

"เรื่องนั้นเหรอ มีการวิจัยจริงๆ พูดให้ชัดเจนคือ ในซากโบราณไม่ได้มีแค่สองสัญลักษณ์นี้ แต่ยังมีสัญลักษณ์อื่นๆ อีกหลายอันที่นายไม่เคยเห็น และไม่เคยปรากฏในตลาดมาก่อน แต่สิ่งที่วิจัยแล้วพบว่ามีประโยชน์จริงๆ มีเพียงอันเดียว นั่นคือสัญลักษณ์เพิ่มพลังหินเรืองแสงที่พวกเราใช้กัน" หลี่รุ่นซานตอบอย่างรวดเร็ว

"ถ้ามันไร้ประโยชน์ แล้วทำไมถึงวาดไว้บนผนังถ้ำซากโบราณล่ะ?" หลี่ยู่หงขมวดคิ้ว

"เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน บางทีนักวิชาการที่ศึกษาซากโบราณอาจจะรู้อะไรบางอย่าง แต่เมื่อกี้ตอนที่ฉันติดต่อกับส่วนกลาง ฉันพบว่าการสื่อสารต้านการรบกวนที่เคยใช้มาก่อนหน้า ตอนนี้ก็ถูกรบกวนอย่างรุนแรง สัญญาณไม่เสถียรอย่างมาก ฉันสงสัยว่าการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมภายนอก ทำให้การสื่อสารได้รับผลกระทบอย่างมาก" น้ำเสียงของหลี่รุ่นซานแฝงความกังวล

"ไม่ว่าจะอย่างไร ให้เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ระยะยาว" หลี่ยู่หงกล่าว

"เอาล่ะ ไม่คุยกันแล้ว ฟ้าใกล้มืดแล้ว หวังว่าคืนนี้จะไม่มีคลื่นเลือดออกมา" หลี่รุ่นซานพูด

หลี่ยู่หงรับคำ ทั้งสองตัดการติดต่อ

ฮึบ

เขาถอนหายใจยาว

"การติดต่อสื่อสารของที่ทำการไปรษณีย์ก็ถูกกระทบด้วยหรือ? ถ้าหากขาดการติดต่อกับส่วนกลาง..."

แววตาของเขาฉายความกังวล

หากไร้การติดต่อ หน่วยเสบียงก็อาจจะไม่มาบ่อยๆ อีกต่อไป หากไม่เพิ่มความแข็งแกร่งในป่าในตอนนี้ บางทีต่อไปหน่วยเสบียงอาจจะไม่มาอีกเลย

"ถ้าหญ้าเรืองแสงข้างนอกไม่สามารถขับไล่คลื่นเลือดได้ ก็ต้องอาศัยประตูใหญ่ของถ้ำต้านทาน แต่ความแข็งแรงของประตูในตอนนี้ อาจไม่เพียงพอที่จะรับมือกับคลื่นเลือดได้"

หลังจากประเมินอันตรายที่อาจเกิดขึ้น หลี่ยู่หงตัดสินใจว่าต้องเสริมกำลังประตูใหญ่แล้ว

แม่ลูกที่อยู่ในลานข้างนอกสักวันก็ต้องจากไป ไม่จำเป็นต้องสนใจ แต่ถ้าหน่วยเสบียงไม่สามารถมาได้ พวกเขาก็ต้องพึ่งพาตัวเองอย่างสมบูรณ์ พึ่งพาตนเองทั้งหมด

"เสริมกำลังประตูใหญ่ ยังต้องเพิ่มห้องโถงในที่พักพิงปลอดภัย เพื่อเว้นที่ไว้สำหรับการเก็บของและเพาะเลี้ยง ส่วนที่อาบน้ำและขับถ่ายก็ควรแยกออกไป เพื่อป้องกันความชื้นที่อาจทำให้เกิดเชื้อรา ยังต้องมีพื้นที่ฝึกฝนและห้องทดลองอีกด้วย จัดห้องโถงให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เตรียมพร้อมสำหรับการขยายในอนาคต"

กำหนดแผนการในอนาคตแล้ว หลี่ยู่หงวาดแผนผังห้องโถงใต้ดินอย่างหยาบๆ ตัดสินใจเบื้องต้นว่าจะพัฒนาห้องโถงห้าห้อง หนึ่งในนั้นจะต้องมีขนาดใหญ่ที่สุด เพื่อเป็นที่ฝึกฝนและทดลองในร่ม

หลังจากกำหนดตำแหน่งของห้องโถงต่างๆ แล้ว เขามองออกไปข้างนอก

ท้องฟ้าด้านนอกประตูมืดสนิทแล้ว แต่คืนนี้ไม่มีคลื่นเลือด มีเพียงความมืดที่เงียบสงบ

ท้องฟ้าไร้แสงจันทร์ ดวงจันทร์ถูกเมฆบดบัง มีเพียงดวงดาวระยิบระยับที่ส่องลอดผ่านช่องว่างของเมฆเป็นครั้งคราวที่เป็นแหล่งกำเนิดแสงเพียงอย่างเดียว

นอกถ้ำ หญ้าเรืองแสงในลานบ้านพลิ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม แผ่รัศมีแสงสีขาวอ่อนที่นุ่มนวลแต่สว่างไสว

หลี่ยู่หงได้นอนหลับพักตอนกลางวัน ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยพลังงาน เลยต้มซุปโปรตีน รับประทานอาหารมื้อหนึ่ง แล้วเริ่มฝึกวิชา

เขารวบรวมสมาธิฝึกฝนอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาสามชั่วโมง หลังจากที่เผาผลาญพลังงานในร่างกายให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ หลี่ยู่หงกำลังจะเลิกฝึกเพื่อพักผ่อน แต่จู่ๆ ในช่วงสุดท้ายของการฝึกฝน

ซี้ดดด

เสียงแผ่วเบาดังขึ้นจากภายในช่องท้องของเขา

อนุภาคประหลาดจำนวนมากจากภายนอกกำลังทะลุผ่านผิวหนังขาวซีด ผ่านชั้นไขมัน ผ่านชั้นกล้ามเนื้อสีแดง แล้วหลั่งไหลเข้าสู่จุดตันเถียนของหลี่ยู่หงอย่างไม่ขาดสาย

อนุภาคเหล่านี้มีขนาดเล็กกว่าเม็ดทราย ดูเหมือนเป็นของแข็ง แต่กลับทะลุผ่านวัตถุทึบได้อย่างง่ายดาย ราวกับเป็นภาพลวงตา

สภาวะประหลาดนี้คงอยู่ประมาณสิบกว่าวินาที แล้วค่อยๆ จางหายไป

"นี่มัน...!?" หลี่ยู่หงลูบท้องของตัวเองเบาๆ พบว่าอุณหภูมิที่นั่นเย็นเล็กน้อย เหมือนเพิ่งสัมผัสกับน้ำแข็ง เย็นจนเจ็บกระดูก

และภายในท้อง เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ลมปราณเย็นเส้นใหม่ได้ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นที่นั่น

"ลมปราณชั้นที่สองเส้นแรก ในที่สุดก็ฝึกสำเร็จแล้ว!" หลี่ยู่หงเปรียบเทียบกับคำอธิบายในคู่มือศิลปะการเตะพลังหนัก ในที่สุดก็ระบายลมหายใจยาวด้วยความโล่งใจ

การไม่มีลมปราณในร่างกาย แม้ร่างกายของเขาจะได้รับการเสริมกำลังอย่างมาก แต่ก็ยังรู้สึกไม่มั่นคง

ตอนนี้ลมปราณได้ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยอย่างมาก

"มีลมปราณแล้ว พรุ่งนี้ก็เริ่มขยายห้องใต้ดินได้เลย!" หัวใจของเขาเริ่มมั่นคงขึ้น

ลมปราณไม่เพียงแต่เป็นหลักประกันความอึดทนอันทรงพลัง แต่ยังสามารถเร่งการฟื้นฟูของหญ้าเรืองแสง และยังสามารถให้พลังงานมากขึ้นสำหรับการเสริมกำลังของตราประทับดำ ประโยชน์ใช้สอยกว้างขวางมาก

เมื่อกำหนดแผนการสำหรับวันพรุ่งนี้ในใจแล้ว หลี่ยู่หงก็เลิกฝึกและเตรียมขึ้นไปพักผ่อน

แต่ในเวลานั้นเอง ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในสมอง ทำให้เขาหยุดชะงักและยืนอยู่กับที่

"เดี๋ยวก่อน! ในเมื่อเสริมกำลังกำแพงได้ทั้งกำแพง เสริมกำลังสัญลักษณ์คุ้มครองได้ทั้งชุด ทำไมที่พักพิงปลอดภัยจะเสริมกำลังไม่ได้?"

ยืนอยู่ในแสงสีเขียว แววตาของหลี่ยู่หงเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ

เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ย่อตัวลง ใช้มือข้างหนึ่งแตะพื้น

"เสริมกำลังที่พักพิงปลอดภัยทั้งหมด ทิศทางเพิ่มจำนวนห้องโถง ห้า ยกระดับความแข็งของผนัง ความสามารถในการกันชื้น"

หลังจากที่ภาวนาข้อเรียกร้องในใจแล้ว หลี่ยู่หงก็รอคอยการตอบสนองจากตราประทับดำด้วยความคาดหวังอันเข้มข้น

ฉึก

เส้นสีดำสายหนึ่งแยกตัวออกจากตราประทับดำ แล้วซึมเข้าไปในพื้น

จากนั้นก็เป็นการรอคอย

หนึ่งวินาที

สองวินาที

สามวินาที

ห้าวินาที

ในที่สุด เสียงเย็นเฉียบของเครื่องจักรก็ดังขึ้นข้างหูเขา

"เสริมกำลังที่พักพิงปลอดภัยทั้งหมดหรือไม่?"

ในเวลาเดียวกัน ตัวเลขนับถอยหลังสีดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนพื้นใต้เท้าของหลี่ยู่หง

"ยี่สิบสี่วัน สิบเอ็ดชั่วโมง เจ็ดนาที"

"มันใช้ได้จริงๆ!!" หลี่ยู่หงเบิกตากว้าง จิตใจกระชุ่มกระชวยทันที

นี่หมายความว่าอะไร เขาย่อมรู้ดี หมายความว่าต่อไปนี้การขยายและปรับเปลี่ยนที่พักพิงปลอดภัย เขาไม่จำเป็นต้องเรียนรู้เทคนิคหรือหาคนช่วยอีกต่อไป เพียงแค่ใช้ตราประทับดำเสริมกำลังอย่างต่อเนื่องก็พอ!

"ในเมื่อการเสริมกำลังที่พักพิงปลอดภัยทั้งหมดเป็นไปได้ ถ้าฉันแยกเสริมกำลังทีละห้องโถง ก็ต้องทำได้แน่นอน!"

หลี่ยู่หงจิตใจคึกคัก ด้วยความยินดีราวกับได้รับการเปิดกระจ่างทางความคิด เขารีบลุกขึ้น เดินไปที่ผนัง ยื่นมือแตะเบาๆ ที่ผนัง

"เสริมกำลังห้องโถงนี้ ทิศทาง เพิ่มห้องโถงที่เชื่อมต่อ จำนวนหนึ่ง"

คราวนี้เขาไม่ได้เพิ่มห้องโถงทั้งห้าห้องในคราวเดียว แต่เพิ่มเพียงหนึ่งห้องเท่านั้น และไม่ได้ขอการเสริมกำลังอื่นใดเลย เพียงเพื่อประเมินระยะเวลาในการเสริมกำลังห้องโถง

ไม่นาน เส้นสีดำไหลออกมา การนับถอยหลังปรากฏขึ้นบนผนัง

"สี่วัน สิบเอ็ดชั่วโมง สองนาที"

"แค่สี่วันกว่าๆ! นี่เร็วกว่าฉันขุดเองตั้งเยอะ!" หลี่ยู่หงใจสั่นและใบหน้าเผยรอยยิ้ม

แม้ว่าตอนนี้เขาจะแข็งแรงขึ้นมาก ร่างกายได้รับการพัฒนาขึ้นมากมาย แต่การเจาะหินนั้นยากกว่าการขุดดินมากนัก ดังนั้น แม้ด้วยพละกำลังในปัจจุบันของเขา ก็ไม่มีทางที่จะขุดห้องโถงที่ดีได้ภายในสี่วัน

"สำคัญคือ หลังการเสริมกำลังของตราประทับดำ ทุกอย่างอาจเสร็จสมบูรณ์พร้อมใช้งาน ทั้งความเรียบเนียนของผนัง ความสมบูรณ์ของห้องโถงทั้งหมด ความสวยงาม ทั้งหมดจะดีกว่าที่ฉันทำเองมาก"