ตอนที่ 10 วิญญาณคำสาประดับพิเศษที่ซ่อนอยู่

เพล้ง!

เป็นโนบาระที่พังหน้าต่างและโดดลงไปแล้ว

“ระวังตัวด้วย!” อิตาโดริจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้งแล้วกระโดดตามลงไป

อาคารทั้งหลังเริ่มสั่นอย่างรุนแรง

รอยแตกร้าวคล้ายใยแมงมุมปรากฏบนผนัง เศษซากจากเพดานขนาดใหญ่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง และห้องทั้งหมดก็กำลังพังทลายลงมา!

เซี่ยหลิวมองลงไปที่เท้าของเขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า ปล่อยให้พื้นพังทลายลงไปโดยไม่สนใจ

พลังคามุยได้เริ่มทำงานแล้ว ในขณะนี้ เขาไม่ถือว่าอยู่ในพื้นที่นี้อีกต่อไป และไม่ได้รับผลกระทบโดยธรรมชาติ

ในเวลาเดียวกันที่ชั้นล่าง

“เกิดอะไรขึ้น?!”

ฟุชิงุโระ เมกุมิรีบยืนขึ้นและมองไปที่คนทั้งสองที่ลงมาจากหน้าต่าง

“เซี่ยหลิวอยู่ที่ไหน?”

อิตาโดริเงยหน้าขึ้นด้วยความกังวล : "เขาบอกว่ามีวิญญาณคำสาประดับพิเศษอยู่ข้างในนั้น รีบหนีกันก่อนเถอะ"

“อะไรนะ! วิญญาณคำสาประดับพิเศษเหรอ?”

ฟุชิงุโระ เมกุมิมีท่าทีตื่นตระหนก เกิดอะไรขึ้นกันแน่

โกโจ ซาโตรุไม่ได้บอกก่อนหน้านี้เหรอว่าที่แห่งนี้ไม่ได้อันตรายขนาดนั้นและอยู่ในจุดที่เหมาะสมกับระดับของพวกเรา?

แล้วเจอวิญญาณคำสาประดับพิเศษแบบนี้จะให้ทำยังไงล่ะ?

บูม!

อาคารทั้งหมดพังทลายลงทันทีและกลายเป็นซากปรักหักพัง

ทั้งสามคนถอยห่างอย่างรวดเร็ว!

ใต้ดินมีหนอนยักษ์กำลังเปิดปากและกลืนอาคารทั้งหลัง!

แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ทั้งสามแทบกลั้นหายใจ

หนอนตัวนั้นยาวเกือบร้อยเมตร มีใบหน้ามนุษย์ซีดเผือกงอกอยู่ทั้งสองข้างของหัว! หลังของหนอนตัวนั้นยังปกคลุมไปด้วยหนวดจำนวนนับไม่ถ้วนอีกด้วย!

"เซี่ยหลิว!"

ทั้งสามตะโกนพร้อมกัน

คุงิซากิ โนบาระจับค้อนในมือไว้แน่น : ‘เซี่ยหลิว อย่าตายนะ! จะทิ้งฉันไว้กับแสงอุษาที่ไม่มีสมาชิกแม้แต่คนเดียวไม่ได้นะ...’

“อิตาโดริ! แจ้งไปทางโรงเรียนให้ส่งกำลังสนับสนุนมาเร็ว!”

จากนั้นเมกุมิก็เรียกชิกิงามิที่เป็นสุนัขขาวดำออกมา

เซี่ยหลิวแข็งแกร่งมากก็จริง แต่ตอนนี้อาคารถูกกลืนเข้าไปแล้ว ยากที่จะบอกได้ว่าเขาตกอยู่อันตรายหรือไม่

วิญญาณคำสาปนี้อยู่ในระดับพิเศษ! แถมยังไม่ได้เห็นอาณาเขตของมันเลย

เซี่ยหลิวอาจตกอยู่ในอันตรายมากๆเข้าแล้ว...

นี่มันแย่มาก กว่ากำลังเสริมจากพวกคุณครูจะมา เกรงว่าเซี่ยหลิวอาจจะไม่รอดแล้ว!

ในขณะที่ทุกคนเริ่มรู้สึกไร้พลัง

มีกระแสวังวนปรากฏขึ้นบนแผ่นป้ายโฆษณาที่ล้มเอียงอยู่ ก่อนจะปรากฏเป็นร่างก็เซี่ยหลิวยืนอยู่บนนั้น

เขาจ้องมองคนทั้งสามที่ยืนตะลึงงันอยู่ที่นั่นแล้วพูดว่า “อย่างน้อยพวกนายก็น่าจะถอยห่างออกไปมากกว่านี้นะ นี่น่ะ วิญญาณคำสาประดับพิเศษเชียวนะ”

เมื่อเสียงของเขาเงียบลง พวกเขาทั้งสามก็หันมามองที่เซี่ยหลิวทันที

โอ้พระเจ้า เซี่ยหลิว?

ไปอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?

ก่อนหน้านี้ก็เห็นๆอยู่ว่าอาคารทั้งหมดถูกกลืนหายไป!

"อยู่ห่างๆ ไว้"

เซี่ยหลิวจ้องมองวิญญาณคำสาปขนาดใหญ่ตรงหน้าเขาแล้วหัวเราะเยาะ

เจ้านี่คือตัวเดียวกับไอตัวที่ลอบโจมตีสินะ?

ตัวใหญ่ขนาดนี้ไปเรียนรู้การลอบกัดจากที่ไหนมาวะเนี่ย?

ตอนนี้มันคงโกรธมากแน่ๆหลังจากเห็นว่าลูกน้องของมันโดนฆ่าหมด

ขอแค่ฆ่ามัน ภารกิจของระบบก็น่าจะถือว่าเสร็จสิ้นล่ะนะ!

“อย่าหุนหันพลันแล่นนะเซี่ยหลิว เพื่อความปลอดภัย รอให้พวกครูมาเถอะ พวกเขาน่าจะมาถึงเร็วๆนี้แหละ!”

ฟุชิงุโระ เมกุมิพูดอย่างใจเย็น

หากพิจารณาจากการต่อสู้ครั้งก่อนกับสุคุนะ ความแข็งแกร่งของเซี่ยหลิวน่าจะเทียบได้กับผู้ใช้คุณไสยระดับ 1

ถ้าพูดตามหลักแล้ว ผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 สามารถต่อกรกับวิญญาณคำสาประดับพิเศษได้!

แต่เซี่ยหลิวเป็นเด็กปีหนึ่งและยังขาดประสบการณ์ หากไม่มีอาจารย์โกโจ ซาโตรุอยู่ด้วย ความเสี่ยงก็ยังคงสูงเกินไป!

รอให้เมเม นานามิ และคนอื่นๆมาถึงก่อน แล้วค่อยร่วมมือกัน แบบนี้น่าจะดีกว่า

ดวงตาของเซี่ยหลิวมืดลงเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินฟุชิงุโระบอก

ตามที่คาดไว้ คนที่สุขุมใจเย็นอย่างฟุชิงุโระเลือกที่จะติดต่อขอความช่วยเหลือทันที ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว

แต่สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขา ระบบต้องการให้เขาจัดการกับวิญญาณคำสาปนี้เพียงลำพัง

ถ้าเป็นการต่อสู้แบบร่วมมือกันเขาคงไม่ได้อะไรเลย

เพราะงั้น เขาต้องฆ่าเจ้าวิญญาณคำสาปนี่ก่อนที่พวกครูจะมาถึง!

ผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 แกร่งพอจะสู้กับพวกวิญญาณคำสาประดับพิเศษ เพราะงั้นนี่จะถือเป็นการทดสอบว่าตัวเขาเองอยู่ระดับไหนแล้วจริงๆกันแน่!

คุงิซากิ โนบาระรู้สึกวิตกกังวล : "ไอ้โง่! อย่าได้คิดจะทำตัวเป็นฮีโร่เชียวนะ!"

ร่างอันใหญ่โตของวิญญาณคำสาปพัดรั้วและรถยนต์บนพื้นดินปลิวหายไป ทางที่เคลื่อนผ่านกลายเป็นเพียงพื้นราบ แม้แต่หญ้าสักเส้นก็ไม่มี!

เป้าหมายของมันคือเซี่ยหลิว เนื่องจากเป็นระดับพิเศษ มันจึงมองเห็นว่ามนุษย์คนนี้คือภัยคุกคามเพียงอย่างเดียวของมัน!

เพียงแค่ฆ่ามันซะ แล้วที่เหลือก็จะเป็นลูกแกะที่รอถูกเชือด!

ในเวลาเดียวกัน หางของมันก็เริ่มขยับ และเส้นไหมสีขาวเหมือนใยแมงมุมก็ปิดกั้นพื้นที่ทั้งหมดทันที แถมยังมีตัวอ่อนปรากฏตัวจากไอตัวใหญ่นี่ แล้วพุ่งเข้าหาอิตาโดริและอีกสองคน!

ตอนนี้ทั่วทั้งพื้นที่เต็มไปด้วยวิญญาณคำสาป

ฟุชิงุโระ เมกุมิทำท่าประสานอินและตะโกนออกมา "บังโซ!"

ปรากฏช้างสีชมพูร่วงลงมาจากท้องฟ้า!

ปัง!

พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และการโจมตีอันทรงพลังนี้ได้ฆ่าวิญญาณคำสาปลูกกระจ๊อกที่อยู่รอบๆเป็นจำนวนมาก!

การจะรับมือกับวิญญาณคำสาปจำนวนมากเช่นนี้ ชิกิงามิช้างที่สามารถโจมตีเป็นวงกว้างได้ถือเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ดวงตาของคุงิซากิ โนบาระเต็มไปด้วยความเฉียบคม เธอตอกตะปูใส่วิญญาณคำสาปที่อยู่ตรงหน้าเธอ!

"กังวาน!"

หลังจากที่เธอตะโกนเสียงดัง ค้อนของเธอก็ตอกลงไปที่ตุ๊กตาฟางของเธออีกครั้ง

ตู้ม!

วิญญาณคำสาปที่ถูกตะปูตอกไว้ก่อนหน้าก็ระเบิดเป็นหมอกเลือดทันที

อิตาโดริที่ยังไม่ได้เรียนรู้ประมายทมิฬ ทำได้เพียงใช้ร่างกายในการต่อสู้ประชิดตัวกับพวกวิญญาณคำสาปเท่านั้น

‘บ้าเอ๊ย! ไม่มีทางฆ่าเจ้าพวกนี้หมดแน่ ไม่ต้องพูดถึงการช่วยเซี่ยหลิวเลย!’

‘ขออย่าให้เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้นเลยนะ!’

ทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยหลิวที่ยืนนิ่งอยู่ด้วยความกังวลอย่างมาก พวกเขาได้แต่หวังว่าพวกครูจะมาเร็วกว่านี้!

โฮกกก!

วิญญาณสาประดับพิเศษเปิดปากกว้างพอที่จะกลืนอาคารทั้งหลังและพุ่งเข้าหาเซี่ยหลิว ในขณะที่หนวดจำนวนนับไม่ถ้วนจากหลังของมันก็พุ่งเข้าหาเซี่ยหลิวด้วย

บูม บูม บูม!

ป้ายโฆษณาถูกหนวดยักษ์บดขยี้จนเป็นผงทันที! พื้นดินถล่มลงมาเพราะทนรับร่างใหญ่โตไม่ไหว!

การโจมตีแต่ละครั้งของวิญญาณคำสาประดับพิเศษสามารถสร้างผลกระทบอันมหาศาลได้!

อย่างไรก็ตามการโจมตีทั้งหมดพุ่งตรงผ่านร่างของหลิวโดยไม่ก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

เซี่ยหลิวกระโดดขึ้นไปและมาอยู่เหนือหัววิญญาณคำสาปโดยตรง โดยใช้อาวุธไสยเวทในมือสร้างรอยแผลเป็นที่น่าตกใจบนร่างกายของมัน

สึบ!

เลือดสีเขียวพุ่งออกมาเป็นระยะทางหลายสิบเมตร ราวกับเขื่อนแตก!

“ด่านที่สอง เปิด!”

พลังงานสีแดงและเลือดพุ่งพล่านไปทั่วร่างของเซี่ยหลิว ผมยาวของเขาพลิ้วไสวโดยไม่มีลม และหลอดเลือดบนหน้าผากของเขาก็โป่งพอง

ด้วยความแข็งแกร่งและความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก เขาเหยียบลงบนหลังของวิญญาณคำสาปโดยตรง และแกว่งอาวุธไสยเวทที่เป็นมีดในมือของเขาด้วยความเร็วสูง!

ความของมือเขาหลังจากเป็นโสดมานานกว่า 20 ปีได้รับการสะท้อนออกมาอย่างเต็มที่ในขณะนี้! (เห๋)

เซี่ยหลิวตัดหนวดที่หลังของวิญญาณคำสาปจนหมดเหมือนกับตัดหญ้า

ต้องบอกว่าในบรรดาวิญญาณคำสาประดับพิเศษ วิญญาณตัวใหญ่ๆมักจะจัดการได้ง่ายกว่า วิญญาณคำสาปตัวนี้คงกินมนุษย์ไปมากแล้วและเพิ่งเข้าสู่ระดับพิเศษ!

‘นี่มันไม่จริงใช่ไหม? เซี่ยหลิวกล้าหาญขนาดนั้นเลยหรือ? เขาเหยียบหลังวิญญาณคำสาประดับพิเศษแล้วฟันมันทั้ฃอย่างนั้นเลยเหรอ?’

‘นอกจากนี้ ความเร็วในการฟันของเซี่ยหลิวจะเร็วไปหน่อยไหม? มันเกือบจะเหมือนภาพติดตาเลย’

‘เกรงว่าแค่พลังทางกายภาพเพียวๆ เซี่ยหลิวก็สามารถเป็นผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 ได้แบบสบายๆแล้ว!’

‘นี่คือพลังที่แท้จริงของเขาใช่ไหม?’

ทั้งสามตกตะลึงมากในขณะนี้ พวกเขาล้วนเป็นนักเรียนชั้นปีที่หนึ่ง ทำไมช่องว่างจึงกว้างมากขนาดนั้น

ไม่หรอก! ไม่ใช่ว่าพวกเขาอ่อนแอ แต่เซี่ยหลิวกลับแข็งแกร่งผิดปกติ!

“อ๊าก… อภัยให้ไม่ได้!!!”

วิญญาณคำสาประดับพิเศษโกรธจัด หางของมันหยุดปล่อยตัวอ่อน ก่อนจะค่อยๆควบแน่นและกลายสภาพเป็นหัว!

กลายเป็นว่าตอนนี้มันกลายเป็นหนอนยักษ์ที่มีหัวทั้งสองฝั่ง และหัวทั้งสองข้างของมันขับเคลื่อนร่างอันใหญ่โตและโจมตีเซี่ยหลิวพร้อมๆกันด้วยความเร็วที่สูงมาก!

โจมตีจากทั้ง 2 ฝั่ง!

"เซี่ยหลิว ระวังข้างหลังด้วยนะ!"

ฟุชิงุโระตะโกนเตือน

ปัง

หัวทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง และคลื่นกระแทกอันใหญ่โตพัดพาคนทั้งสามกระเด็นราวกับโดนคลื่นน้ำยักษ์ซัดไป!

“เซี่ยหลิว!!”

ตาของโนบาระถึงกับแดงก่ำขณะที่เธอกรีดร้อง

ในสายตาของพวกเขา เซี่ยหลิวไม่สามารถหลบเลี่ยงการโจมตีแบบทั้งหน้าทั้งหลังได้เลย

นี่แทบจะเป็นการโจมตีเต็มกำลังจากวิญญาณคำสาประดับพิเศษ แม้แต่เหล็กหนาก็ยังถูกบดขยี้ได้ ไม่ต้องพูดถึงร่างกายของเซี่ยหลิวเลย

วิญญาณคำสาประดับพิเศษดูเหมือนจะไม่พอใจและโจมตีอย่างรุนแรงอีกหลายครั้ง!

"บดๆๆ! บดให้เป็นแผ่นเนื้อแล้วเอาไปให้หมากินซะ ฮ่าๆๆๆๆ!"

"ต้องขอโทษด้วย ดูเหมือนจะทำให้แกผิดหวังซะแล้ว"

เสียงเย็นชาดังขึ้นในหูของวิญญาณคำสาป

“หืม? ยังไม่ตายเหรอ?”

ใบหน้ามนุษย์บนหัวของวิญญาณคำสาปทั้งสองฝั่งต่างก็ถามด้วยความสงสัยพร้อมกัน

ขณะเดียวกัน บนท้องฟ้าก็มีอีกาสีดำสนิทบินวนเวียนอยู่ และไม่มีใครสังเกตเห็นมันเลย</br >