บทที่ 11 หลักฐานใหม่

ผู้พิพากษาพยักหน้าเห็นด้วย

คำคัดค้านของทนายความนากาโนะ โซจู เป็นคำร้องที่ถูกต้อง

สารวัตรทาคางิซึ่งมาเบิกความในศาลเป็นครั้งแรก อาจเพราะความประหม่าจึงเล่าเหตุการณ์ไม่ครบถ้วน

“คำร้องจากฝ่ายจำเลยเป็นที่ยอมรับ กรุณาสารวัตรทาคางิอธิบายรายละเอียดเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยครับ”

สารวัตรทาคางิเรียบเรียงถ้อยคำอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นจึงเริ่มเล่าตามบันทึกการสอบสวนที่เตรียมมา

【คำให้การเริ่มต้น】

“เมื่อวันที่ 10 เมษายน เวลา 7 โมงเช้า 30 นาที เราได้รับสายแจ้งเหตุ และไปถึงที่เกิดเหตุในเวลา 7 โมง 40 นาที”

“ตอนนั้นนอกจากผู้แจ้งเหตุคุณอาริตะ โคสุเกะแล้ว ยังมีจำเลยในคดีนี้คือคุณยานโตะ อิจิโร่ และพนักงานชื่อฮามาดะ มาซาฮิโระอยู่ด้วย”

“บนร่างของผู้ตายมีบาดแผลจากของมีคมสามแผล เลือดออกมากและเสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที โดยไม่ทิ้งข้อความหรือหลักฐานใด ๆ ไว้”

“นักสืบโมริซึ่งผ่านมาเห็นเหตุการณ์ร่วมกับเราสำรวจและจัดการสถานที่เกิดเหตุ จากนั้นทนายเซี่ยง หยวนกวงก็ปรากฏตัวขึ้น”

“เขาได้แสดงหลักฐานจากกล้องวงจรปิดเพื่อพิสูจน์ว่าเขาไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ และชี้ว่าจำเลยยานโตะ อิจิโร่ เป็นผู้ซ่อนอาวุธฆาตกรรมไว้”

“หลังจากที่จำเลยรับสารภาพ เขาก็ถูกจับกุมในทันที”

【คำให้การจบลง】

(อ๊ากก… ไม่สิ เขารับสารภาพไปแล้วเหรอ? แล้วเราจะมีจุดไหนให้แก้ต่างได้อีกล่ะ?)

(ถ้าไม่ใช่เพราะคุณยานโตะให้ค่าทนายไว้สูงมาก ฉันคงไม่มาเสี่ยงคดีนี้หรอก…)

ทนายความมือใหม่ นาคาโนะ โซจู คิดอย่างหนักในใจ

เขาหันไปมองอาจารย์ของเขา ฮิเอริ ซึ่งกำลังทำหน้าครุ่นคิด ดูแล้วเขาก็รู้สึกใจเย็นขึ้นมาอย่างประหลาด

อืม ถ้ามีอาจารย์ซึ่งเป็น “ราชินีไร้พ่ายแห่งวงการกฎหมาย” อยู่ข้างกาย ไม่ว่าคดีไหนก็ไม่น่าเกรงขามหรอก

“ท่านผู้พิพากษา จากคำให้การของสารวัตรทาคางิ จำเลยยานโตะ อิจิโร่ได้สารภาพแล้ว และมีทั้งพฤติการณ์และข้อเท็จจริงในการก่ออาชญากรรม”

“ผมจึงเห็นว่าไม่มีความจำเป็นต้องดำเนินการไต่สวนเพิ่มเติมอีกต่อไป”

อัยการโกล์ดยกกาแฟขึ้นดื่มจนหมด จากนั้นก็กระแทกถ้วยลงบนโต๊ะ

หากถ้วยไม่ใช่ของคุณภาพสูง คงแตกกระจายไปแล้วแน่นอน

เขาพูดอย่างมั่นใจ

“ทนายความหน้าใหม่เอ๋ย จงดำดิ่งสู่ห้วงขมขื่นแห่งความพ่ายแพ้ เหมือนกาแฟแก้วนี้ที่ถูกดื่มจนหมดสิ้นเถิด”

ผู้พิพากษาพยักหน้า

หากจำเลยรับสารภาพจริง ๆ ก็คงไม่มีเหตุผลให้ไต่สวนต่อไปอีก

แต่ในจังหวะที่ท่านผู้พิพากษากำลังจะยกค้อนไม้ขึ้น ก็มีเสียงคัดค้านดังขึ้นมา

แต่คราวนี้ไม่ใช่มาจากทนายความหน้าใหม่ นากาโนะ โซจู

แต่เป็น “ราชินีไร้พ่ายแห่งวงการกฎหมาย” — ทนายฮิเอริ!

เธอถอนหายใจเล็กน้อยก่อนพูดว่า

“ฝ่ายจำเลยยังไม่ได้เริ่มกระบวนการซักค้านเลยนะคะ จะตัดสินโทษหลังจากกระบวนการเสร็จสิ้นแล้วก็คงยังไม่สายเกินไปหรอก”

“คุณนากาโนะ เริ่มการซักค้านสิ ยังจะรออะไรอีก?”

กระบวนการซักค้าน คือช่วงที่ฝ่ายจำเลยจะตรวจสอบคำให้การของพยาน เพื่อค้นหาข้อมูลสำคัญและใช้หลักฐานโต้แย้งจุดบกพร่อง

นากาโนะ โซจู เริ่มตั้งสติได้ในที่สุด เขาพยักหน้าแรง ๆ

เขาหันไปหาสารวัตรทาคางิ และตั้งคำถามต่อคำให้การประโยคสุดท้ายโดยทันที

ปัง!

เสียงฝ่ามือตบลงบนโต๊ะอย่างแรง ทนายความหน้าใหม่กล่าวเสียงดังฟังชัด

“ต่อคำให้การที่ว่า ‘หลังจากจำเลยยานโตะ อิจิโร่รับสารภาพ เขาก็ถูกจับกุม’ ผมขอตั้งข้อสงสัย!”

ตั้งข้อสงสัยกับประโยคนี้?

ผู้ชมในศาลเริ่มฮือฮาด้วยความประหลาดใจ เพราะไม่เห็นว่าจุดนี้จะโต้แย้งได้อย่างไร

“ในตอนนั้น สารวัตรบอกว่าในที่เกิดเหตุมีนักสืบโมริ โคโกโร่ และทนายเซี่ยง หยวนกวงอยู่ด้วยใช่ไหมครับ?”

“นั่นน่ะ นักสืบผู้โด่งดังในนาม ‘นักสืบหลับ’ พ่วงด้วยทนายความผู้มีรังสีคุกคามมหาศาล — แค่สองคนนี้ก็ทำให้ใคร ๆ ต้องหวั่นไหว!”

อัยการโกลด์ — หรือก็คือเซี่ยง หยวนกวง — มุมปากกระตุกเล็กน้อยโดยไม่ให้ใครสังเกตเห็น

โอเค เขาเข้าใจแล้วว่านากาโนะ กำลังจะใช้วิธีไหนในการโต้แย้ง

วิธีการสร้างภาพและตั้งสมมุติฐานลวง ฝีมือใช้ได้ทีเดียว

ปัง!

เสียงตบโต๊ะดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ทนายหนุ่มกล่าวอย่างเด็ดขาด

“จำเลยมีความเป็นไปได้สูงมากที่จะรับสารภาพ เพราะตกอยู่ภายใต้แรงกดดันของคุณโมริ และคุณเซี่ยง หยวนกวง!”

“ส่วนอาวุธที่ซ่อนอยู่ในสำนักงานเซี่ยงหยวนก็ไม่แน่ว่าจะเป็นของจำเลย! เป็นไปได้เหมือนกันว่าจะเป็นของคุณอาริตะ โคสุเกะ!”

“และหลักฐานชิ้นนี้! จะพิสูจน์สิ่งที่ผมพูด!”

หลักฐานที่เขาชี้คือ — 『อาวุธสังหาร: มีดพับ』

ศาลเริ่มฮือฮาอีกครั้ง

ผู้พิพากษารีบตีกล้องไม้ติดกันหลายครั้งเพื่อเรียกความสงบ ก่อนจะหันไปพิจารณามีดพับที่ห่อในถุงหลักฐานอย่างละเอียด

แต่ด้วยอายุที่มาก หรือด้วยเหตุผลอื่นใด ท่านผู้พิพากษาก็ยังมองไม่เห็นสิ่งผิดปกติ

“ผมเดาว่า ทนายคงจะหมายถึงประเด็นที่ว่า บนมีดไม่มีลายนิ้วมือของจำเลยใช่ไหม?”

“แต่น่าเสียดาย เราเจอถุงมือที่มีคราบเลือดอยู่ในถังขยะใกล้จุดเกิดเหตุ”

อัยการโกลด์ดีดนิ้วอีกครั้ง

ไม่รู้เขาไปเอากาแฟถ้วยใหม่มาจากไหน แต่เขายกขึ้นดื่มพลางมองทนายฝ่ายจำเลยอย่างเย้ยหยัน

“คราบเลือดบนถุงมือนั้น ตรงกับ DNA ของผู้ตายอย่างสมบูรณ์แบบ”

“เพราะฉะนั้น การที่บนมีดไม่มีลายนิ้วมือจึงไม่อาจใช้เป็นข้ออ้างว่า จำเลยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมได้”

【หลักฐานใหม่: ถุงมือเปื้อนเลือด ได้ถูกบันทึกลงในแฟ้มแล้ว】

(มะ…อะไรนะ!? ยังมีหลักฐานแบบนี้ด้วยเหรอ!?)

นากาโนะ เริ่มประหม่าอีกครั้ง

หรือว่าคดีแรกของเขาจะจบลงด้วยความพ่ายแพ้จริง ๆ?

“อย่าตื่นตระหนกไปเลย คุณนากาโนะ การว่าความเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง”

ฮิเอริยังคงนิ่งสงบ เธอหันไปมองอัยการโกลด์

ถึงแม้รูปลักษณ์จะไม่ใกล้เคียงกับคนที่เธอจำได้เลย

แต่ท่าทาง การขยับตัว แม้แต่การเปล่งเสียงที่มีการปรับแต่ง ก็ยังไม่สามารถปิดบังได้

อัยการโกลด์ก็คือเซี่ยง หยวนกวง — ทนายความผู้นั้นนั่นเอง

(ก็ว่าอยู่ ว่าเซี่ยง หยวนกวงไม่มีทางปล่อยให้จำเลยถูกตัดสินแบบนี้แน่ ไม่คิดเลยว่าจะถึงขั้นปลอมตัวมาเป็นอัยการ…)

(เป็นระบบ “อัยการชั่วคราว” งั้นเหรอ? อืม… แบบนี้ก็พอหาช่องโต้แย้งได้อยู่)

ฮิเอริกล่าวอย่างจริงจังและมั่นใจ

“แม้จะไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าจำเลยไม่มีความผิด แต่ฝ่ายอัยการเองก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้อย่างแน่ชัดว่าจำเลยเป็นผู้กระทำผิดเช่นกัน!”

“ถุงมือนั่นไม่ได้มี DNA ของจำเลยอยู่ ไม่เช่นนั้นอัยการโกล์ดคงจะพูดออกมาตั้งแต่แรกแล้ว”

“แต่เพราะในคดีนี้ ไม่มีผู้ต้องสงสัยอื่นเลยนอกจากจำเลยยานโตะ อิจิโร่…”

อัยการโกลด์หมุนถ้วยกาแฟในมือเบา ๆ ก่อนจะจ้องฮิเอริเขม็ง

“ถ้าคุณจะพูดว่าจำเลยยานโตะไม่ใช่ฆาตกร งั้นคุณมีหลักฐานที่สามารถพิสูจน์ข้อกล่าวหานั้นหรือเปล่าล่ะ?”

【เซี่ยง หยวนกวง: คุณฮิเอริต้องมีหลักฐานเด็ดแน่ ๆ ไม่งั้นไม่มีทางลุกขึ้นมาพูดแบบนี้หรอก】

【ดูเหมือนว่า ความจริงของคดีนี้กำลังจะถูกเปิดเผยแล้วล่ะ】

เสียงของโคนันดังผ่านหูฟังเข้ามา

ในขณะนั้นเอง ฮิเอริก็ทุบโต๊ะเสียงดัง พร้อมประกาศอย่างหนักแน่น

“แน่นอนว่ามี! ฝ่ายจำเลยมีหลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่า ในขณะที่เกิดเหตุ จำเลยไม่มีทางเป็นผู้ก่อเหตุได้!”

“เราจะเสนอพยานใหม่และหลักฐานใหม่ต่อศาลในทันที!”

“บุคคลนี้ จะล้มล้างทุกข้อสันนิษฐานและคำกล่าวหาที่อัยการโกลด์เคยตั้งไว้ได้ทั้งหมด!”

【หลักฐานใหม่: วิดีโอกล้องวงจรปิดจากห้างสรรพสินค้า ได้ถูกบันทึกลงในแฟ้มแล้ว】

【พยานใหม่: พนักงานห้าง ไคโมริ มิ ได้ถูกเพิ่มเข้าสู่การพิจารณาคดีแล้ว】

(จบตอน)