บทที่ 10 ขึ้นศาล! อัยการโกลด์!

——วันที่ 12 เมษายน เวลา 14:31 น.——

——ศาลแขวงโตเกียว ห้องพิจารณาคดีที่สาม——

ท่านผู้พิพากษา หรือที่เรียกกันว่า “ประธานศาล” ยืนอยู่ในตำแหน่งกลางศาลด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

แม้ว่าหัวล้านแวววาวของเขาจะทำให้ดูไม่ค่อยเคร่งขรึมนักก็เถอะ

“ต่อไปจะเข้าสู่การพิจารณาคดีฆาตกรรมของนายยานโตะ อิจิโร่”

“ฝ่ายอัยการพร้อมหรือยัง?”

ประธานศาลหันไปยังฝั่งอัยการ

ชายที่ยืนอยู่ ณ แท่นอัยการนั้นไม่ธรรมดาเลย เพราะดูยังไงก็ไม่เหมือนมนุษย์

ดวงตาของเขาถูกปิดทับด้วยอุปกรณ์แนวไซไฟ แสงสีแดงลายเส้นเปล่งออกมาจากตำแหน่งที่ควรจะเป็นดวงตา

แม้แต่หูก็ถูกคลุมไว้หมด ยากจะเชื่อว่าเจ้าหมอนี่จะได้ยินเสียงจากภายนอก

แต่ความจริงคือ… เขาได้ยินแน่นอน

แน่นอนอยู่แล้ว

บนโต๊ะของฝ่ายอัยการมีป้ายชื่อชัดเจนว่า

[อัยการโกลด์]

“ฝ่ายอัยการพร้อมแล้ว”

โกลด์ถือถ้วยกาแฟอยู่ในมือ เขายกขึ้นจิบเบา ๆ

ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงลึก ๆ

“เหอะ การพิจารณาคดีนี้ ช่างลึกลับและดำมืด…ไม่ต่างจากสีของกาแฟถ้วยนี้”

“ในฐานะอัยการผู้ไม่เคยแพ้คดี ฉันจะพิสูจน์ความผิดของจำเลยให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ”

ประธานศาลพยักหน้ารับอย่างไม่แน่ใจนัก

เขาหันไปยังฝั่งทนาย ฝ่ายที่ยืนอยู่นั้นคือทนายหนุ่มคนหนึ่งที่เหงื่อแตกพลั่ก

“ดูเหมือนว่าฝ่ายจำเลยยังเตรียมตัวไม่เสร็จนะ”

ประธานศาลส่ายหน้าเบา ๆ

ทนายหนุ่มนาม นากาโนะ โซจู อดไม่ได้ที่จะพูดออกมาอย่างไม่เข้าใจ

“เดี๋ยวๆๆ! อัยการอะไรทำไมหน้าตาเป็นแบบนี้?”

“อัยการที่รับผิดชอบคดีนี้ไม่ควรจะเป็น คุมะซุกาวะ เหรอ? ทำไมถึงเปลี่ยนคนล่ะ?”

อัยการโกลด์วางถ้วยกาแฟเบา ๆ แล้วชูนิ้วส่ายไปมา

“เรื่องนั้นไม่สำคัญ ฉันเป็นอัยการที่อัยการคุมะมอบหมายให้ และได้รับการยอมรับจากศาลและสำนักงานอัยการแล้ว”

“ดังนั้น ข้อสงสัยของเจ้า ไม่มีความจำเป็นและไม่มีประโยชน์”

นากาโนะเช็ดเหงื่อบนหน้าผากอย่างกังวล

แย่แล้ว! แบบนี้สิ่งที่เตรียมมาทั้งหมดสำหรับอัยการคุมะก็ไร้ประโยชน์สิ?

ใครคืออัยการโกลด์? ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย แล้วที่ว่าชนะทุกคดีนี่อะไร?

“ถ้าไม่เคยขึ้นศาลมาก่อน มันก็ไม่เคยแพ้สิ”

เสียงแทรกจากผู้ช่วยทนาย ฮิเอริ ดังขึ้น

“สิ่งที่เขาพูดก็แค่หลอกให้นายสับสนเท่านั้น”

“ใจเย็นไว้ บันทึกคดีอยู่ข้าง ๆ นายนั่นแหละ ไม่แน่ใจอะไรก็เปิดดูสิ”

นากาโนะกลืนน้ำลายลงคอ แล้วพยักหน้า

นี่เป็นการขึ้นศาลครั้งแรกของเขา ความตื่นเต้นไม่ต้องพูดถึง

แต่ยังไงก็ต้องลุย ไม่อย่างนั้นจะทรยศต่อความไว้วางใจของคุณยานโตะ

เขายกมือขึ้น แถลงต่อประธานศาล

“ฝ่ายจำเลยก็พร้อมแล้วครับ ขอเริ่มการพิจารณาคดีได้เลย”

เมื่อทั้งสองฝ่ายแถลงว่าเตรียมพร้อม

ประธานศาลก็พยักหน้าแล้วกล่าว

“เช่นนั้น อัยการโกลด์ กรุณาชี้แจงข้อเท็จจริงของคดีนี้ด้วย”

(ดูเหมือนคุณเอริยังไม่รู้ว่าฉันคือใคร แบบนี้ก็ยังพอมีหวัง)

เซี่ยง หยวนกวง ถือถ้วยกาแฟในมือ รู้สึกแน่วแน่ในใจ

เมื่อวานนี้ เขาใช้ชื่อทนายปลอมเพื่อขอพบอัยการคุมะ และได้รับอนุญาตเรียบร้อย

หลังจากนั้น เขากับโคนันก็ไปหา ดร.อากาสะ ให้ช่วยสร้างอุปกรณ์สแกนที่สวมอยู่บนศีรษะนี้

ด้วยเครื่องสแกนนี้ เขาสามารถตรวจจับความเคลื่อนไหวเล็กน้อยของผู้อื่น

และวิเคราะห์ความจริงตามการเปลี่ยนแปลงของค่าต่าง ๆ

แน่นอนว่า ยังไม่หมดแค่นั้น

เขาเคยบอกโคนันว่า มีวิธีรู้ข้อมูลภายในศาล

เพราะอุปกรณ์นี้ยังสามารถถ่ายทอดสดและบันทึกภาพเชื่อมต่อกับทีวีของ ดร.อากาสะ

ส่วนหูฟังก็ใช้ติดต่อสื่อสารกับโคนันได้

อัยการโกลด์คนนี้ แม้จะเป็นหน้าใหม่ในศาล

แต่แท้จริงแล้ว คือการรวมพลังกันของนักสืบชื่อดัง คุโด ชินอิจิ กับทนาย เซี่ยง หยวนกวง

“แน่นอน ข้าจะแถลงข้อเท็จจริงของคดีนี้เอง”

“ทนายนากาโนะ หวังว่าเจ้าจะยังเชื่อในความบริสุทธิ์ของจำเลยอยู่ หลังจากได้ฟังข้อมูลทั้งหมดนะ”

โกลด์ยกถ้วยกาแฟจิบอีกรอบ ก่อนจะวางลง

แม้นากาโนะจะมองไม่เห็นดวงตาของอัยการโกลด์

แต่แสงสีแดงที่เปล่งออกมานั้น ทำให้รู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล

(นารุโฮโดะ เรียวอิจิ ได้ชื่อว่าเป็น ‘ปรมาจารย์แห่งการเค้นความจริง’

ยิ่งกว่าทนายเสียอีก เหมือนอัยการเลยล่ะ)

(ในขณะที่เรียนรู้จากผู้เชี่ยวชาญ ฉันก็ได้อะไรมาไม่น้อยเหมือนกัน)

(ตอนนี้แหละ ได้เวลาโชว์ฝีมือแล้ว!)

“คดีนี้ คือคดีฆาตกรรมของคุณ ยานโตะ อิจิโร่

เหตุเกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน เวลา 07:10 น. ผู้เสียชีวิตคือคุณ ทาดานากะ มาซารุ”

“สาเหตุการตายคือบาดแผลจากของมีคม จากรายงานชันสูตรศพระบุว่า ผู้ลงมืออยู่ในระยะใกล้มาก”

“แสดงว่าผู้ลงมือและเหยื่อรู้จักกันดี และมีความสนิทสนมกันระดับหนึ่ง”

“ข้าขอนำเสนอรายงานชันสูตรศพ และมีดที่เป็นอาวุธในการก่อเหตุเป็นหลักฐานเข้าสู่การพิจารณา”

อัยการโกลด์กล่าวอย่างมั่นใจ

ประธานศาลพยักหน้าและเคาะค้อนหนึ่งครั้ง ก่อนกล่าว

“หลักฐานทั้งสองชิ้นนี้ศาลรับไว้พิจารณา”

[หลักฐาน: รายงานชันสูตรศพของ ทาดานากะ มาซารุ ได้รับการบันทึกแล้ว]

[หลักฐาน: มีดพกที่เป็นอาวุธ ได้รับการบันทึกแล้ว]

“เอาล่ะ ต่อไป ขอเข้าสู่ประเด็นหลัก”

“ข้าขอเรียกเจ้าหน้าที่ตำรวจที่รับผิดชอบการสอบสวนคดีนี้ สารวัตรทาคางิ มาให้การ”

อัยการโกลด์ดีดนิ้วหนึ่งครั้ง ตรงเข้าประเด็นทันที

คำขอนี้ ฝ่ายทนายไม่มีเหตุผลจะคัดค้าน

ถ้าไม่เรียกตำรวจผู้สืบสวนมาให้การ ก็ไม่สามารถว่าความได้

“รู้สึก…คุ้น ๆ แฮะ?”

รัน ที่นั่งอยู่ในที่นั่งผู้ชม จ้องดูท่าทางของอัยการโกลด์

เธอรู้สึกว่าเคยเห็นคนที่ชอบดีดนิ้วตอนวิเคราะห์มาก่อนหน้านี้ไม่นาน

(หรือว่าจะเป็น… ทนายเซี่ยง หยวนกวง ที่เคยเจอมาก่อน? ไม่น่าใช่มั้ง…)

(ทนายจะมาเป็นอัยการได้ยังไง? แถมในคดีที่ตัวเองเป็นพยานอีกต่างหาก)

ตึก ตึก ตึก

ประตูห้องพิจารณาถูกเปิดออก

สารวัตรทาคางิ เดินเข้ามานั่งที่แท่นพยาน

เขาหันไปมองอัยการโกลด์ แล้วตกใจเล็กน้อยกับรูปลักษณ์ของอีกฝ่าย

จากนั้นจึงเริ่มให้การ

“ผมคือสารวัตรตำรวจ ทาคางิ วาตารุ รับผิดชอบคดีนี้ครับ”

“วันที่ 10 เมษายน เวลา 07:30 น. พวกเราได้รับสายแจ้งเหตุ ผู้แจ้งชื่อ อาริตะ โคสุเกะ”

“จากนั้น หลังจากสอบสวนในที่เกิดเหตุ พวกเราได้จับกุมผู้ต้องสงสัย ยานโตะ อิจิโร่

โดยอ้างอิงจากการวิเคราะห์ร่วมกันของนักสืบโมริและทนายเซี่ยง หยวนกวง”

“แล้วก็… เอ่อ… แล้วก็…”

ปัง!

นากาโนะ โซจู ตบโต๊ะเสียงดังลั่น แล้วตะโกนขึ้น

“คัดค้าน! พยานไม่ได้อธิบายสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ กลับพูดตามความรู้สึกส่วนตัว!”

“ขอให้พยานอธิบายสภาพในที่เกิดเหตุโดยละเอียดเดี๋ยวนี้!”

(จบตอน)