บทที่ 13-14 แล้วผมไม่ใช่ลูกค้ารายใหญ่เหรอ, 400,000 เหรียญขึ้นตาชั่ง!

บทที่ 13 แล้วผมไม่ใช่ลูกค้ารายใหญ่เหรอ

หลังจากพักค้างคืนที่ห้องสแตนดาร์ดหนึ่งคืน เช้าวันต่อมา เฉินเสี่ยวจิ่วก็ออกเดินทางไป **ยังเมืองรถยนต์** **ตี้อี้ชี่ชัว** ในบริเวณนั้น อาคารที่เรียงรายกันอยู่ทั้งแถวแสดงรถยนต์รุ่นต่างๆ ของตี้อี้ชี่ชัว มากมาย

** เมืองรถยนตร์ ชื่อเล่นของบริเวณที่มีโชว์รูมรถยนต์จำนวนมาก ศูนย์รวมการซื้อขายรถยนตร์หรืออะไหล่ที่เกี่ยวข้อง **

** 第一汽车 (Dì yī qìchē) China FAW Group Corp., Ltd. เป็นผู้ผลิตยานยนต์ของรัฐบาลจีน ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในเมืองฉางชุน จี๋หลิน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ปัจจุบันเป็นผู้ผลิตยานยนต์ของรัฐรายใหญ่เป็นอันดับสองจาก "สี่บริษัทยักษ์ใหญ่" ของจีน ร่วมกับ SAIC Motor, Dongfeng Motor Corporation และ Changan Automobile **

ที่นี่มียี่ห้อตี้อี้ชี่ชัว - เฟิงเทียน และตี้อี้ชี่ชัว - ต้าจง แน่นอนว่ายังมีตี้อี้ชี่ชัว - เจียเฟิง แต่ละแบรนด์ย่อยก็มีพื้นที่จัดแสดงโดยเฉพาะ ซึ่งเฉินเสี่ยวจิ่วจะซื้อรถบรรทุกขนาดใหญ่เพื่อไปขนเหรียญ เขาจึงมาที่โชว์รูมรถบรรทุกเจียเฟิง

ในวันนี้เฉินเสี่ยวจิ่ว "ร่ำรวยมหาศาล" เขาจึงมีออร่าบางอย่างติดตัวมาโดยธรรมชาติ พนักงานขายชายที่อยู่ข้างๆ รีบเข้ามาต้อนรับทันที

"คุณท่านครับ จะซื้อรถบรรทุกเหรอครับ ที่นี่เรามีทั้งรถบรรทุกขนาดเล็ก รถบรรทุกขนาดใหญ่ และรถยนต์ชนิดพิเศษ เจียเฟิงเป็นแบรนด์เก่าแก่ มีมาตั้งแต่ช่วงต้นของการก่อตั้งประเทศจีน น่าเชื่อถือมากเลยนะครับ"

"ผมต้องการรถดั้มพ์แบบมีกระบะยกเทได้ ขนาดบรรทุกต้องใหญ่" เฉินเสี่ยวจิ่วยื่นข้อเสนอที่เขาต้องการ ต้องการใช้บรรทุกเหรียญโลหะทั้งหมด ยิ่งแรงม้าเยอะยิ่งดี

"ถ้าอย่างนั้นผมขอแนะนำรถบรรทุกขนาดใหญ่รุ่นใหม่ เจียเฟิง J6P เลยครับ 500 แรงม้า กระบะยกเทได้ยาว 8.8 เมตร คาดการณ์น้ำหนักบรรทุก 16 ตันครับผม" พนักงานขายชายแนะนำ

เฉินเสี่ยวจิ่วเห็นรถจริงในโชว์รูม สีแดงสด ตัวรถให้ความรู้สึกถึงพลังและคุณภาพ ยางขนาดใหญ่ และน้ำหนักบรรทุกก็เพียงพอ เรียกได้ว่าเฉินเสี่ยวจิ่วค่อนข้างพอใจเลยทีเดียว

"ดีเลย งั้นผมซื้อคันนี้..."

เฉินเสี่ยวจิ่วกำลังจะสั่งซื้อ ทันใดนั้นก็มีชายวัยสี่สิบกว่าคนหนึ่งเดินเข้ามา แต่งกายด้วยชุดสูทดูเหมือนผู้บริหาร แต่ท้องป่องกลมเหมือนคนท้องเจ็ดแปดเดือน นี่เรียกว่าท้องถังขยะ ดูจากท่าทางที่ลอยชายและหน้ามันเยิ้มแล้ว คนๆ นี้ดูยังไงก็เป็นพวกไร้น้ำยา

ชายวัยกลางคนท้องป่องพูดว่า "เสี่ยวจาง รีบไปช่วยที่ฝั่งโชว์รูมต้าจงทางนั้นหน่อย ทางนั้นมีลูกค้ารายใหญ่จากรัฐวิสาหกิจมา จะมาซื้อรถจำนวนมาก ต้องต้อนรับให้ดี ทางนั้นคนไม่พอ"

"ท่านผู้จัดการครับ แต่ทางนี้ผมก็มีลูกค้าอยู่นะครับ!" พนักงานขายชายที่ชื่อจางพูดด้วยความลำบากใจ

"ขายรถบรรทุกคันหนึ่งจะได้กำไรเท่าไหร่ ทางนั้นเป็นลูกค้ารายใหญ่ สั่งซื้อทีเป็นล้านๆ รีบไปเร็ว!" ผู้จัดการท้องป่องเร่งเร้าอย่างใจร้อน

เสี่ยวจางไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของผู้จัดการ ทำได้เพียงกล่าวขอโทษเฉินเสี่ยวจิ่ว

แต่เฉินเสี่ยวจิ่วก็มีภารกิจติดตัว ไม่สามารถเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์ได้ เขาเหลือบมองผู้จัดการท้องป่อง แล้วพูดว่า "ทำไมล่ะ ผมไม่ใช่ลูกค้าเหรอครับ"

"คุณรอสักครู่ก่อนนะ รอทางนั้นเสร็จแล้วจะมีคนมาต้อนรับ ไม่อยากรอก็มาวันหลังนะ" ผู้จัดการท้องป่องพูดอย่างไม่พอใจ

เฉินเสี่ยวจิ่วหัวเราะเยาะ "ดูถูกผม เพราะผมไม่ใช่ลูกค้ารายใหญ่งั้นเหรอ"

ผู้จัดการท้องป่องมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า จากนั้นก็พูดอย่างดูถูกว่า "แกเนี่ยนะลูกค้ารายใหญ่ ทางเรามีธุรกิจใหญ่ แกถ้าซื้อได้สักสองสามคัน ฉันจะให้เสี่ยวจางอยู่ต้อนรับแกเลย"

เฉินเสี่ยวจิ่วเบื่อพวกขยะสังคมที่มองคนแต่เปลือกแบบนี้ที่สุด เมื่อก่อนเขาเคยโดนเมินมามาก วันนี้เขาไม่อยากเอาใจคนแบบนี้แล้ว เขาจึงโต้ตอบทันทีว่า "ถ้าผมจะซื้อรถดั้มพ์สิบคัน จะถือว่าเป็นธุรกิจใหญ่ไหม กลัวแต่ว่าพวกคุณจะรับเงินเยอะขนาดนั้นไม่ได้น่ะสิ"

ผู้จัดการท้องป่องหัวเราะเยาะ "แกเนี่ยนะจะซื้อรถดั้มพ์สิบคันได้ รถดั้มพ์รุ่นธรรมดาที่ถูกที่สุดก็คันละ 300,000 แล้ว ฉันจะไม่ถามหรอกนะว่าแกมีเงินเยอะขนาดนั้นหรือเปล่า ต่อให้มีเงินเยอะกว่านี้ ทางเมืองรถยนต์ของเราก็เคยมีฉากการซื้อขายใหญ่ๆ มาแล้วนับไม่ถ้วน กะอีแค่เงิน 3 ล้านเราจะรับไม่ไหวได้ยังไง"

ผู้จัดการชายท้องป่องทะนงตัว เขาไม่มีความสามารถอะไร พึ่งพาสายสัมพันธ์กับญาติของเจ้าของใหญ่ถึงได้เป็นผู้จัดการ เขาดูถูกเฉินเสี่ยวจิ่วที่แต่งกายซอมซ่อเป็นอย่างมาก

แต่ผู้จัดการท้องป่องไม่คิดว่าเขาจะตกลงไปในกับดักของเฉินเสี่ยวจิ่วแล้ว เมื่อเห็นว่าเฉินเสี่ยวจิ่วถ่ายวิดีโอเก็บหลักฐานไว้ ผู้จัดการท้องป่องถึงเพิ่งรู้ตัวว่ามีอะไรผิดปกติ จึงขอให้เฉินเสี่ยวจิ่วหยุดถ่าย

เฉินเสี่ยวจิ่วกล่าวว่า "ในเมื่อคุณเคยเห็นฉากใหญ่ๆ มาแล้ว งั้นผมก็จะสั่งซื้อแล้วนะ รถดั้มพ์ผมขอซื้อก่อนหนึ่งคัน จ่ายด้วยเงินสด! รอรถคันแรกมาถึง ผมจะไปขนเงินมาให้ แล้วค่อยมารับรถอีกเก้าคันที่เหลือ"

"จะ จริงเหรอครับ!?"

เสี่ยวจางดีใจแทบแย่ ขายรถได้เยอะขนาดนี้ เขาจะได้ค่าคอมมิชชั่นไม่น้อยเลย

"แกจะซื้อจริงๆ เหรอ" ผู้จัดการท้องป่องยังไม่ค่อยเชื่อ

"พวกคุณรอก่อนนะ ผมไปเอาเงินก่อน!" เฉินเสี่ยวจิ่วพูดพลางก็เดินออกไปข้างนอก

ครั้งนี้เขาเอาถุงกระสอบมาด้วย แต่ไม่สามารถแปลงเหรียญให้เห็นต่อหน้าคนพวกนี้ได้ ไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งเอา

หลังจากที่เฉินเสี่ยวจิ่วออกไปแล้ว ผู้จัดการท้องป่องก็เยาะเย้ย "นึกว่าแกมีเงินจริงๆ ที่ไหนได้ก็แค่ขี้โม้ พูดว่าจะซื้อรถ 10 คัน พูดยังไม่ทันจบก็วิ่งหนีไปแล้ว!"

แต่หลังจากที่เฉินเสี่ยวจิ่วออกไปแล้ว เขาก็แบกถุงกระสอบหนักๆ สองใบเข้ามาข้างใน แล้ววางลงที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์อย่างหนักหน่วง

ตึ้ง!!

บทที่ 14 เหรียญ 400,000 เหรียญขึ้นตาชั่ง!

"นะ นี่มันอะไรเนี่ย!?"

ผู้จัดการท้องป่องถึงกับตะลึง

แม้จะถามเช่นนั้น แต่เมื่อได้ยินเสียงก็รู้ว่าในถุงมีแต่เหรียญ!

เฉินเสี่ยวจิ่วกล่าวว่า "นี่คือเงินซื้อรถของผม สองถุงนี้รวมกันสี่หมื่น ข้างนอกยังมีอีก 18 ถุง"

ผู้จัดการท้องป่องเปิดถุงกระสอบออก ใช้มือควานลงไป สิ่งที่จับได้ทั้งหมดคือเหรียญหนึ่งหยวนใหม่เอี่ยมอ่องและหนักอึ้ง

เหรียญไม่ได้ปลอม แต่เมืองรถยนต์ของพวกเขาไม่เคยรับเหรียญมาก่อน รถดั้มพ์คันนี้ราคาเกือบสี่แสน ต้องใช้เหรียญถึง 20 ถุง.. แล้วจะต้องนับไปถึงเมื่อไหร่กัน

ผู้จัดการท้องป่องกลับคำทันที "ไม่ได้ ที่นี่เราไม่รับเหรียญ รับแต่การโอนเงินหรือธนบัตร หรือไม่คุณก็ต้องทำเรื่องกู้ซื้อรถ ที่นี่เรามีดอกเบี้ยต่ำจากการร่วมมือกับธนาคาร"

เฉินเสี่ยวจิ่วยิ้ม พลางเขย่าโทรศัพท์มือถือ "เมื่อกี้ผมอัดวิดีโอคุณไว้แล้วนี่ คุณไม่ใช่เหรอที่บอกเองว่าเคยเห็นฉากใหญ่ๆ มาแล้ว นี่ก็เป็นเงินสดเหมือนกัน ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะ"

"พวกเราไม่สามารถจัดการกับเหรียญได้ ขอให้คุณเอากลับไปด้วย!" ผู้จัดการท้องป่องเริ่มเล่นลูกไม้

เฉินเสี่ยวจิ่วก็ไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้น "ผิดคำพูดใช่ไหม งั้นก็อย่าหาว่าผมไม่เกรงใจนะ ผมมีวิดีโออยู่ที่นี่ ผมจะส่งให้นักข่าวแล้วก็จะลงในเวยป๋อ ผมว่าเมืองรถยนต์ของคุณก็อาจจะดังไปทั่วประเทศเหมือนกับร้าน 4S ของเบนซ์ก็ได้นะ"

สีหน้าของผู้จัดการท้องป่องเปลี่ยนไป เขารู้ดีว่าเรื่องน้ำมันรั่วของเบนซ์ส่งผลเสียต่อแบรนด์รถยนต์และร้านค้ามากแค่ไหน เขาก็อ่อนลงทันที พร้อมกับทำหน้ายิ้มแย้มขอโทษ "ขอโทษครับคุณท่าน เมื่อกี้ผมล้อเล่น คุณอย่าถือสาหาความผมเลย โอนเงินดีกว่านะครับ"

"ผมไม่มีเวลามาล้อเล่นกับคุณ รีบนับเหรียญเข้า ผมจะเอารถเดี๋ยวนี้"

"เหรียญมันไม่ได้จริงๆ หนึ่งคือฝากธนาคารเขาก็ไม่ยอมรับ สองคือพวกเราไม่มีคนนับ" ผู้จัดการท้องป่องระบายความทุกข์

"ผมไม่สนทั้งนั้น เวลาของผมที่เสียไปมันไม่ใช่เวลาเหรอ เมื่อกี้ก็ทำเป็นดูถูกผมตอนที่มาซื้อรถ แล้วตอนนี้ก็ดันรู้ว่ามันผิดแล้วหรอไง" เฉินเสี่ยวจิ่วประชดประชัน

"ครับท่าน ผมผิดไปแล้ว" ผู้จัดการท้องป่องยังคงกล่าวขอโทษ เขารีบให้เสี่ยวจางไปชงชาและเอาผลไม้มาต้อนรับ "แขกผู้มีเกียรติ"

เฉินเสี่ยวจิ่วโบกมือ กล่าวว่า "วันนี้ผมซื้อรถคันนี้แน่นอน ขอแนะนำให้คุณรีบรับเงิน อย่าทำให้ทุกคนไม่มีความสุขไปมากกว่านี้"

เฉินเสี่ยวจิ่วเริ่มตัดต่อแก้ไขวิดีโอในโทรศัพท์มือถือ เตรียมที่จะโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต ผู้จัดการท้องป่องเหงื่อไหลเต็มหน้าผาก เขารีบโทรศัพท์ไปขอคำแนะนำจากเจ้าของใหญ่

พอเขาเล่าเรื่องไปก็โดนเจ้าของใหญ่ด่าเละ ให้เขาอย่าไปหาเรื่องใส่ตัวกับลูกค้า ผู้จัดการท้องป่องจึงต้องยอมรับเหรียญทั้งหมดนั้นแต่โดยดี

"งั้นก็เชิญคนของคุณช่วยไปขนเหรียญทั้งหมดที่อยู่ข้างนอกเข้ามา"

เฉินเสี่ยวจิ่วก็เริ่มวางท่าบ้าง ข้างนอกเขายังมีถุงกระสอบที่เต็มไปด้วยเหรียญอีก 18 ถุง

"โอ๊ย คุณท่านครับ คุณเล่นผมซะแย่เลย!"

ผู้จัดการท้องป่องโดนเจ้าของใหญ่ด่าก็รู้สึกเสียใจเป็นอย่างมาก ตอนนี้เขาไม่สนใจลูกค้าคนอื่นๆ แล้ว เขาไปเรียกพนักงานมาอีกหลายคนเพื่อมาขนเหรียญ

เฉินเสี่ยวจิ่วนั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้พลางเหลือบมองเขา ทุกอย่างนี้ก็ไม่ใช่เพราะเขาที่หาเรื่องเองเหรอ ควรจะใช้เหรียญจัดการคนแบบนี้แหละ จะได้ไม่ไปดูถูกคนอื่นอีก

และไม่นานนักที่แห่งนี้ก็เต็มไปด้วยความครึกครื้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเมืองรถยนต์ต่างก็มาช่วยขนและนับเหรียญ แต่เหรียญเกือบ 400,000 เหรียญมันเยอะเกินไปจริงๆ ถ้าให้นับทีละเหรียญ คงต้องใช้คนกลุ่มใหญ่ และทำทั้งวันก็คงไม่เสร็จ

สุดท้ายเสี่ยวจางก็เสนอไอเดีย โดยเสนอว่าให้นำไปชั่งกิโล ยังไงก็เป็นเหรียญใหม่ทั้งหมด น้ำหนักคงไม่ต่างกันมาก ชั่งน้ำหนักของเหรียญ 1,000 เหรียญ แล้วชั่งน้ำหนักทั้งหมด นำไปคูณหารกันก็จะทราบจำนวนเงินทั้งหมดของเหรียญได้

นี่เป็นความคิดที่ดี พวกเขาหลายคนไปหาตาชั่งขนาดใหญ่มา ใช้เวลาชั่งมากกว่าหนึ่งชั่วโมง หลังจากชั่งเสร็จก็เกิดความคลาดเคลื่อนขึ้นมาเล็กน้อย ดูเหมือนว่าจะขาดไปหลายร้อยเหรียญ

จำนวนเหรียญที่เฉินเสี่ยวจิ่วแปลงออกมาไม่มีทางขาดได้ มันจะต้องเกิดข้อผิดพลาดในขั้นตอนการชั่งน้ำหนัก ซึ่งเขาขี้เกียจจะคิดมากจึงได้โบกมือแปลงเหรียญออกมา 1,000 เหรียญเพิ่มเข้าไปให้ครบ คราวนี้มีแต่เกินไม่มีขาดอีกต่อไป

เมื่อทางด้านนี้ชั่งเหรียญเสร็จ ทางด้านนั้นก็ดำเนินการทำเรื่องรับรถเสร็จเรียบร้อยแล้ว คนของเมืองรถยนต์ไม่กล้าละเลย ดำเนินการทำป้ายทะเบียนชั่วคราวให้เฉินเสี่ยวจิ่ว

และในที่สุด รถดั้มพ์เจียเฟิงขนาดใหญใหม่เอี่ยมอ่องคันหนึ่งก็จอดพร้อมอยู่ที่ด้านนอกแล้ว..