104.ตระกูลหลินที่ร้อนใจ ดินแดนรกร้างที่ไม่สงบ!
104.ตระกูลหลินที่ร้อนใจ ดินแดนรกร้างที่ไม่สงบ!
กิ่งหลิวโบกสะบัดกลางอากาศ และแสงระลอกใหม่ก็ส่องสว่างขึ้นมา พร้อมกับแสงสีเขียวหยก แผ่นหยกอีกแผ่นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้ากิ่งหลิว มันม้วนแผ่นหยกขึ้นและส่งให้หลินเสวียน
"เจ้าสามารถจินตนาการถึงกฎการทำงานของพลังกลืนกินนั้นในใจของเจ้า แล้วประทับมันลงในแผ่นหยก"
"หลังจากที่ข้ายืนยันว่าพลังศักดิ์สิทธิ์นี้ไม่มีปัญหา ข้าจะส่งเจ้ากลับไป"
...
ขณะที่หลินเสวียนกำลังประทับพลังศักดิ์สิทธิ์ของตนอยู่ในหุบเขาลึกของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ ตระกูลหลินที่อยู่ห่างออกไปนับแสนลี้ก็แทบจะเสียสติ!
"เสวียนเอ๋อร์อยู่ที่ไหนกัน?!"
"เราไม่อาจปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปได้ อีกไม่กี่วัน เขาจะต้องเดินทางไปยังราชวงศ์เซียนแล้ว!"
"แต่ตอนนี้พวกเรายังไม่สามารถหาตัวเสวียนเอ๋อร์พบเลย รู้เพียงแค่ว่าเขาพุ่งตรงเข้าสู่แดนรกร้างในส่วนลึกที่สุด!"
"แล้วพวกเราจะทำอย่างไรดี! เสวียนเอ๋อร์ต้องไม่เป็นอันตราย มันเป็นความผิดของข้าทั้งหมด ทำไมข้าถึงไม่คิดให้รอบคอบกว่านี้ตั้งแต่แรก!"
"หรือว่าจ้าวแห่งหุบเหวมืดกำลังวางแผนบางอย่างอยู่?"
เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลหลินต่างร้อนใจ พยายามหาทางออกอย่างกระวนกระวาย
หลังจากผ่านไปนาน บรรพชนหลินก็บังคับตัวเองให้สงบลงและกล่าวว่า
"อย่าคิดมากเกินไป"
"หากภายในสามชั่วยามยังไม่มีวี่แววของเสวียนเอ๋อร์ เราจะไปยังหุบเหวมืดพร้อมกัน!"
ณ ตอนนี้ ในตระกูลหลิน ผู้อาวุโสหลินเป่ากำลังก้าวเดินไปมาอย่างร้อนรน เหงื่อเย็นไหลซึมทั่วหน้าผาก
"นี่ก็ผ่านมาแล้วสามวัน เสวียนเอ๋อร์หายไปที่ไหนกันแน่!"
ไม่มีใครคาดคิดว่าหลินเสวียนจะหายตัวไปในเวลานี้!
เพราะไม่ว่าใครก็ไม่อาจคาดเดาได้ว่า ทารกที่เพิ่งถือกำเนิดและอายุไม่ถึงครึ่งปี จะสามารถอาศัยพลังปรากฏการณ์รอบกายเพื่อระเบิดความเร็วที่แม้แต่ผู้ฝึกตนระดับจิตวิญญาณยังตามไม่ทัน!
เหล่าศิษย์ของตระกูลหลินที่อยู่ข้างๆ หลินเป่าก็ร้อนใจไม่แพ้กัน แต่ด้วยระดับพลังที่ยังไม่สูงพอ พวกเขาไม่สามารถเข้าไปค้นหาส่วนลึกในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ได้ จึงได้แต่กังวลโดยไม่อาจทำอะไรได้
ณ เวลานั้น ในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่
บูม!!
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกึกก้องไปทั่ว ท่ามกลางแสงสีทองที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ชายวัยกลางคนสวมเกราะรบสีดำทองลอยตัวอยู่ เขาถือหอกทองคำไว้ในมือ เปล่งกลิ่นอายที่เยือกเย็นและทรงพลัง
ชายคนนั้นคือ หลินฮ่าว บิดาของหลินเสวียน!
ตรงข้ามกับหลินฮ่าวคือมังกรน้ำแข็งสี่กงเล็บที่มีปีกอยู่บนหลัง แต่มันกำลังอยู่ในสภาพย่ำแย่ เกล็ดทั่วร่างมันแตกกระจาย ปีกสีดำข้างหนึ่งถูกฉีกขาด เลือดไหลราวกับสายน้ำ สายฟ้าสีทองเต้นระบำอยู่ตามบาดแผล
"พูดมา! แดนรกร้างอันกว้างใหญ่นี้กำลังวางแผนอะไรอยู่?" หลินฮ่าวตะโกนเย็นชา
เขาปาดรอยเลือดที่มุมปาก และราวกับเป็นยมทูตที่มาจากขุมนรกโดยไม่สนใจความปลอดภัยของตนเองแม้แต่น้อย เขากระชากหอกทองคำก่อนพุ่งเข้าโจมตีอย่างดุดัน!
วิชาเนตรสวรรค์ ปะทุขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์เก้าสีพวยพุ่งราวกับสามารถทำลายทุกสรรพสิ่งได้!
ฉึก!
มังกรน้ำแข็งสี่กงเล็บถูกแทงทะลุร่างด้วยหอกทองคำ ก่อนจะถูกฟาดกระเด็น! โลหิตสีชาดกระเซ็นเต็มท้องฟ้า!
มังกรน้ำแข็งคำรามลั่นด้วยความโกรธแค้นหลังจากถูกโจมตีอย่างไม่ทันตั้งตัว
บัดซบ! กลุ่มผู้ฝึกตนของตระกูลหลินนี้เป็นบ้าไปแล้วหรือไร?!
"เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือไง?! ข้าบอกไปแล้วว่าไม่เคยเห็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลเจ้ามาก่อน แล้วมาทำตัวบ้าคลั่งอะไรที่นี่!"
มังกรคำรามด้วยความโกรธ เกล็ดทั่วร่างส่องแสงมืดครึ้ม ขณะที่ปีกที่ขาดไปก็ค่อยๆ ฟื้นคืนสภาพ!
ตอนนี้มังกรสี่กงเล็บเดือดดาลอย่างแท้จริง ตั้งแต่เมื่อไหร่มนุษย์ตัวเล็กๆ ถึงกล้าบุกเข้ามาในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ได้อย่างเปิดเผยขนาดนี้?!
แต่ก่อน พวกมันเป็นฝ่ายบุกเข้าไปในอาณาเขตมนุษย์เพื่อฆ่าฟันและปล้นสะดม แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าตระกูลหลินมาหาเรื่องพวกมันแทน?!
สามวันก่อน ในยามค่ำคืน เกิดเหตุความวุ่นวายขึ้นในตระกูลหลิน เหล่าผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนต่างพากันมุ่งหน้าสู่แดนรกร้างอันกว้างใหญ่
ผู้นำของพวกเขาคือ บรรพชนหลิน ที่ถือกระบี่ในมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยโทสะและจิตสังหาร มุ่งตรงไปยังส่วนลึกของแดนรกร้าง!
ส่วนคนอื่นๆ ของตระกูลหลินต่างก็คลุ้มคลั่งเช่นกัน พวกเขาถล่มพื้นที่รอบนอกของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ราวกับไม่คิดชีวิต
สิ่งมีชีวิตใดก็ตามที่พวกเขาพบเจอจะถูกสอบถาม หากไม่ให้คำตอบ หรือให้ไม่ได้ พวกเขาจะจัดการอย่างไร้ความปรานี!
คำถามที่พวกเขาถามล้วนเกี่ยวข้องกับ บุตรศักดิ์สิทธิ์ของตระกูลหลิน พวกเขากำลังตามหาเขา!
"ใครจะไปรู้ว่าเด็กนั่นอยู่ไหน! หายไปก็ดีแล้ว! ถ้าข้ารู้จริงๆ ข้าจะกินเลือดกินเนื้อมันให้สมกับที่ต้องเจ็บตัววันนี้!"
น้ำเสียงของมังกรสี่กงเล็บเย็นยะเยือก!
เมื่อได้ยินคำพูดของมังกร หลินฮ่าวที่กำลังโมโหอยู่แล้วก็โกรธจัด ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงพิโรธ ขณะที่ยกหอกขึ้นฟาดออกไปกลางอากาศ การโจมตีนั้นทรงพลังราวกับสามารถทะลวงสวรรค์ได้!
"ฆ่า!"
ภาพเหตุการณ์นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก! เมื่อเทียบกับมังกรสี่กงเล็บ หลินฮ่าวดูเล็กกระจิดริด แต่มังกรที่มีความยาวเกือบหมื่นจ้าง กลับถูกแสงสีทองเล็กๆ กดดัน เนื้อหนังและเกล็ดปลิวว่อน เป็นภาพที่สยดสยองยิ่ง!
ส่วนมังกรสี่กงเล็บนั้นถูกซัดกระเด็นอย่างน่าเวทนา!
"บัดซบ! ถ้าเจ้าจะสู้ ก็สู้! เจ้ามนุษย์ไร้สาระ คิดว่าข้าเป็นตัวตลกหรือไง?! แต่ทำไมฝีมือของหลินฮ่าวถึงพัฒนาขึ้นมากขนาดนี้ภายในเวลาแค่ครึ่งปี! พลังต่อสู้ของเขากลายเป็นระดับที่น่าสะพรึงกลัวแล้ว!"
เหตุการณ์ลักษณะนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงที่เดียว แต่กำลังเกิดขึ้นทั่วแดนรกร้างอันกว้างใหญ่!
ในส่วนลึกของแดนรกร้าง แสงสว่างอันเจิดจรัสก็พุ่งขึ้น!
ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นคือ บรรพชนหลิน ที่กำลังปะทะกับ จ้าวแห่งหุบเหวมืด อย่างดุเดือด!
ไม่นานนัก คลื่นพลังในหุบเหวมืดก็ค่อยๆ สงบลง หลังจากนั้นไม่นาน บรรพชนหลินก็เดินออกมาด้วยสีหน้าหม่นหมอง
"เสวียนเอ๋อร์ไม่ได้อยู่ที่นี่… ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าไปยังแกนกลางของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่!"
ในช่วงไม่กี่วันถัดมา ไม่ใช่แค่ตระกูลหลินที่ระดมกำลังทั้งหมดของพวกเขา ตระกูลซวน และ ตระกูลเป่ยเฉิน ก็ส่งยอดฝีมือออกไปช่วยค้นหาหลินเสวียนด้วย!
แต่แม้พวกเขาจะค้นหาแทบทุกพื้นที่รอบนอกของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ ก็ยังไม่มีวี่แววของหลินเสวียน หลักฐานทั้งหมดชี้ไปที่จุดเดียว…
ส่วนลึกที่สุดของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่!
เมื่อได้รับรู้เรื่องนี้ หลินฮ่าวแทบจะเป็นบ้า!
อันตรายในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ เกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะจินตนาการได้!
โดยเฉพาะ ส่วนลึกของมัน ซึ่งน่ากลัวกว่าหุบเหวมืดเสียอีก!
ที่นั่นเป็น ดินแดนแห่งความตายอย่างแท้จริง ไม่ต้องพูดถึงการเข้าไปสำรวจลึกลงไป เพียงแค่เข้าใกล้ก็อาจพบเจอกับสิ่งชั่วร้ายมากมายแล้ว!
แม้แต่ผู้บ่มเพาะพลังระดับ แก่นทองคำ ที่อ่อนแอกว่ายังไม่กล้าเข้าไป แต่ หลินเสวียน กลับเป็นเพียงทารกตัวน้อยอายุไม่ถึงครึ่งปีแท้ๆ กลับพลาดพลั้งเข้าไปใน ส่วนลึกของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่!
หลินฮ่าว ไม่แม้แต่จะคิดอะไรทั้งสิ้น เขานำเรือเหาะของตระกูลออกมาและบินทะยานขึ้นฟ้า เตรียมมุ่งหน้าเข้าไปในส่วนลึกของแดนรกร้างอันกว้างใหญ่เพื่อตามหาหลินเสวียน!
"หลินฮ่าว เจ้าอย่าบุ่มบ่าม!"
หลินเป่า รีบก้าวขึ้นมาขวางและจับแขนของหลินฮ่าวไว้แน่น
"ปล่อยข้า! เสวียนเอ๋อร์คือลูกชายแท้ๆ ของข้า! เขายังไม่ถึงขวบปีด้วยซ้ำ เขาจะเอาชีวิตรอดในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ได้อย่างไร!"
ดวงตาของหลินฮ่าวแดงก่ำ เต็มไปด้วยความร้อนใจ เขาพยายามดิ้นรนสุดกำลังเพื่อสะบัดมือออก
"แต่การบุ่มบ่ามของเจ้าจะช่วยเสวียนเอ๋อร์ได้หรือ? แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับแก่นทองคำยังไม่กล้าเข้าไป หากเราจะไป ต้องเตรียมตัวให้พร้อมอย่างรอบคอบ!"
หลินเป่า ตะโกนเสียงดัง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเด็ดขาด
สิ้นคำพูดของหลินเป่า ทุกคนรอบข้างต่างเงียบกริบ
หลินฮ่าวกำหมัดแน่น ฟันขบกันดังกรอด เขาเงยหน้าขึ้นฟ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความคับแค้นใจ
แต่เขารู้ดีว่าหลินเป่าพูดถูก!
หากจะบุกเข้าไปในส่วนลึกของ แดนรกร้างอันกว้างใหญ่ ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดเท่าที่จะทำได้…
เพราะหากผิดพลาดเพียงก้าวเดียว อาจไม่ใช่แค่หลินเสวียนที่หายตัวไป แต่รวมถึงตระกูลหลินทั้งตระกูล!