103.ข้อตกลงของหลินเสวียน กับ หลิวเซียน!

ส่วนใบหลิวนั้นเปล่งประกายระยิบระยับและอ่อนโยน สมบัติล้ำค่าทั้งหมดที่เคยเห็นก่อนหน้านี้ล้วนไม่อาจเทียบกับใบหลิวเพียงใบเดียวได้ แม้จะเป็นเพียงเศษเสี้ยวก็ตาม

ในตอนนี้ หลินเสวียนต้องการใช้เนตรหยินหยางของเขาเพื่อตรวจสอบต้นหลิวนี้อย่างละเอียด ทว่าในที่สุดกลับถูกต้นหลิวฟาดเข้าอย่างแรงพร้อมกับเจ้าตัวน้อยฮวงห่าว

โดยเฉพาะฮวงห่าว เมื่อเห็นแสงสีเขียวแวบผ่านไป สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เขาหันหลังหมายจะหนี แต่สุดท้ายกิ่งหลิวกลับพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วเกี่ยวตัวเขาขึ้นแล้วเหวี่ยงลงไปในสระน้ำข้างๆ

"ฮึก… ข้าขอโทษ… ท่านเซียนหลิว ข้าไม่กล้าซุกซนอีกแล้ว ข้าจะตั้งใจฝึกฝนเดี๋ยวนี้เลย…" เจ้าตัวน้อยทำหน้าห่อเหี่ยว เสียงของเขาแฝงความสะอื้นเบาๆ ก่อนจะนั่งขัดสมาธิกลางสระน้ำแล้วเริ่มฝึกฝนทันที

"ขออภัยด้วย ท่านอาวุโส! ข้าล่วงเกินท่านเสียแล้ว!"

หลินเสวียนสะดุ้งเฮือกก่อนจะรีบโค้งคำนับขออภัยอย่างเร่งรีบ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

พลังนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวนัก! มันยิ่งใหญ่เสียยิ่งกว่าจ้าวแห่งหุบเหวมืดเสียอีก! ต้นหลิวต้นนี้มีที่มาเช่นไรกันแน่?

แต่ในขณะเดียวกัน วิญญาณต้นหลิวที่กำลังตรวจสอบหลินเสวียนก็เต็มไปด้วยความตื่นตะลึงเช่นกัน

ต้นหลิวนี้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่ยุคบรรพกาล มันดำรงอยู่ในแดนรกร้างอันกว้างใหญ่นี้มาแล้วนับไม่ถ้วน มันเคยพบเห็นยอดฝีมือมากมาย เคยเห็นศึกสะท้านโลกมานับครั้งไม่ถ้วน และสามารถกล่าวได้ว่าเคยพบเจออัจฉริยะมาแล้วนับไม่ถ้วนเช่นกัน

ในการรับรู้ของต้นหลิวเมื่อครู่นี้ หลินเสวียนช่างดูแปลกประหลาดยิ่งนัก

"หรือว่าร่างของเขาจะเป็น ร่างเซียนมหาเต๋า? ในตำนาน"

หลิวเซียนครุ่นคิดในใจ แม้ว่าหลินเสวียนจะดูเหมือนเด็กทารกเพียงครึ่งขวบปี และความสามารถในการปกปิดของ ร่างเซียนมหาเต๋า จะทรงพลังยิ่งนัก แต่หลิวเซียนก็คือสิ่งมีชีวิตโบราณที่ดำรงอยู่มานานแสนนาน!

ย้อนกลับไปเมื่อคราวที่หลินเสวียนใช้ เจ็ดก้าวย้อนสวรรค์ แล้วร่วงลงมายังแดนรกร้างอันกว้างใหญ่ หลิวเซียนก็ได้เคลื่อนไหวเพื่อหยุดเขาไว้ และได้ตรวจสอบร่างกายของหลินเสวียนเล็กน้อย!

กระดูก โลหิต เส้นลมปราณ เนื้อหนัง และแม้แต่เส้นผมของเขาต่างก็มีลวดลายของมหาเต๋าปกคลุมอยู่เป็นชั้นๆ นับไม่ถ้วน!

ราวกับว่าเขาคือตัวแทนแห่งกฎเกณฑ์ของสวรรค์และโลก!

ที่ทำให้หลิวเซียนประหลาดใจที่สุดก็คือ ดวงตาของเด็กคนนี้เกิดมาพร้อมกับ เนตรหยินหยาง! นี่คือ ตำนานเนตรเซียน ที่เกิดมาพร้อมกับพลังอันยิ่งใหญ่ และยังเป็นสัญลักษณ์ของความไร้เทียมทานอีกด้วย!

ที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือ ยังมีดวงตาแนวตั้งอยู่ระหว่างคิ้วของเขา!

ดวงตาแนวตั้งนี้แฝงไปด้วยพลังอันลึกลับอย่างยิ่ง แม้แต่หลิวเซียน ซึ่งเคยพบพานเรื่องราวมานับไม่ถ้วนตลอดกาลเวลาอันยาวนาน ก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้ว่ามันคือสิ่งใด

แต่มันสามารถยืนยันได้ว่า ภายในนั้นต้องซ่อนความลับที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อีกแน่นอน!

ทั้งวิชาท่าเท้าอันลึกลับก่อนหน้านี้... กระดูกของเขาที่มีอายุไม่ถึงครึ่งปี... รวมถึงจิตใจที่เติบโตเกินวัย...

กิ่งหลิวพลิ้วไหวในอากาศ หลิวเซียนจมดิ่งสู่ภวังค์ความคิดลึกซึ้ง

หากหลินเสวียนรู้ว่าหลิวเซียนกำลังคิดอะไรอยู่ เกรงว่าเขาคงต้องตกตะลึงอย่างถึงที่สุดแน่!

เพราะวิญญาณผู้พิทักษ์ที่เพิ่งพบกันนี้ กลับสามารถมองทะลุรากฐานของเขาได้อย่างแจ่มชัดในพริบตาเดียว! เรื่องนี้คงทำให้หลินเสวียนช็อกไปอีกนาน!

อย่างไรก็ตาม หลินเสวียนมิใช่คนโง่ เสี่ยวห่าวเคยบอกเขามาก่อนว่าแสงสีเขียวทำให้เขาหยุดลง มองจากลักษณะของวิญญาณผู้พิทักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเขานี้ ก็สามารถคาดเดาได้ว่าเป็น วิญญาณผู้พิทักษ์ที่ช่วยเขาไว้ด้วยตัวเองแน่นอน

"ขอบคุณท่านผู้อาวุโส หากไม่ได้ท่านช่วยไว้ เกรงว่าข้าคงได้รับเคราะห์หนักแน่"

หลินเสวียนโค้งตัวลงและประสานมือคารวะ

เขาเองก็หาใช่คนโง่ หากวิญญาณผู้พิทักษ์ต้นหลิวไม่ได้ช่วยไว้ก่อนหน้านี้ เกรงว่าเขาคงจะยังคงครุ่นคิดทำความเข้าใจ เจ็ดก้าวย้อนสวรรค์ ต่อไป ใครจะรู้ว่าเขาจะไปโผล่ที่ไหน และต้องเผชิญกับอันตรายแบบใด

วิญญาณผู้พิทักษ์มิได้ตอบคำถาม ลมอ่อนๆ พัดผ่าน ทำให้กิ่งหลิวพลิ้วไหวไปมา ภายในหุบเขาเงียบสงบ แผ่วเบา และมีหมอกบางๆ ลอยไปมา

เจ้าตัวน้อยนั่งอยู่ในบ่อน้ำ แม้ว่าเขาจะซุกซนและอดทนต่อความสงบไม่ได้ในตอนแรก แต่เมื่อเริ่มบ่มเพาะพลัง ใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ สงบนิ่งลง ร่างกายเปล่งประกายรัศมีของพลังปราณวิญญาณออกมา อีกทั้งยังแผ่กลิ่นอายอันองอาจออกมาอย่างน่าประหลาด

ภายในหุบเขา หลินเสวียนและหลิวเซียนประจันหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างเงียบงัน

บรรยากาศรอบข้างค่อยๆ กลายเป็นความอึดอัด หลินเสวียนหรี่ตาลงเล็กน้อย ขณะเดียวกันก็เริ่มคำนวณในใจว่าหากเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมา เขาจะรับมืออย่างไร

หากเขาสามารถปลดปล่อยพลังของ เนตรหยินหยาง และ เนตรศักดิ์สิทธิ์ ออกมาได้ พร้อมทั้งใช้ ร่างเซียนมหาเต๋า เกรงว่าคงพอมีโอกาสต่อสู้ได้!

"เนตรหยินหยางและเนตรศักดิ์สิทธิ์? ร่างของเจ้าเรียกว่าร่างเซียนมหาเต๋าอย่างนั้นหรือ? แต่ก็สมควรแล้วที่จะถูกเรียกเช่นนั้น"

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้นกลางหุบเขา

หลินเสวียนเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาเปล่งประกายขึ้นพลางกล่าวว่า "ท่านอ่านใจข้าได้?!"

ต้นหลิวผู้พิทักษ์ยังคงสงบนิ่งเช่นเดิม กิ่งก้านที่ราวกับหยกเขียวล่องลอยไปมา พลิ้วไหวอย่างงดงามโดยไม่รีบร้อนตอบ

"ข้าไม่มีเจตนาร้ายต่อเจ้า แต่ข้าคิดว่าเจ้าน่าจะสนใจแท่นบูชาห้าสีเหล่านั้นอยู่ไม่น้อยใช่หรือไม่?"

หลินเสวียนตื่นตัวขึ้นมาทันที เขาค่อยๆ ก้าวถอยหลังสองสามก้าว พลางเตรียมพร้อมที่จะใช้ เนตรศักดิ์สิทธิ์และเนตรหยินหยาง ได้ทุกเมื่อ

ทว่าฝ่ายตรงข้ามหาได้ใส่ใจไม่ กลับเพียงรอคอยคำตอบจากเขาเงียบๆ เท่านั้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลินเสวียนจึงค่อยๆ คลายพลังปราณลงเล็กน้อยก่อนเอ่ยขึ้นว่า "ท่านอ่านใจได้จริงๆ?"

"ข้าสามารถอ่านใจได้จริง แต่มันดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ชอบใจนัก" วิญญาณผู้พิทักษ์ตอบเสียงเรียบ "ข้าต้องการใช้แท่นบูชาห้าสีจำนวนห้าร้อยแท่น เพื่อแลกกับพลังแห่งการกลืนกินที่เจ้าใช้ก่อนหน้านี้ อีกทั้งหากเจ้าตอบตกลง ข้าจะส่งเจ้ากลับไปยังอาณาจักรฉีซานทันที"

"ห้าร้อยแท่นบูชาห้าสีหรือ?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินเสวียนขมวดคิ้วทันที "ไม่พอ! ท่านก็น่าจะรู้ว่านี่คือพลังแห่งการกลืนกินเป็นพลังชั้นยอด อีกทั้งด้วยพลังของท่าน ท่านคงเข้าใจดีว่ามันมีค่าเพียงใด"

"เช่นนั้น… แท่นบูชาห้าสีทั้งหมดเป็นอย่างไร?"

"ทั้งหมด?"

หลินเสวียนถึงกับชะงักไปชั่วขณะ แม้แต่ตัวเขาที่มีจิตใจกว้างขวางยังต้องตกตะลึงกับข้อเสนอนี้

ต้องรู้ว่า แท่นบูชาห้าสีนั้นล้ำค่าขนาดไหน! ก่อนหน้านี้เขากลืนกินไปเพียงแค่สี่แท่น และพลังที่ดูดซับได้ยังเป็นเพียงแค่หนึ่งในร้อยของทั้งหมด แต่ถึงกระนั้นก็ยังทำให้เขาทะลวงเข้าสู่ ระดับสร้างรากฐาน ได้โดยตรง!

แม้แต่จ้าวแห่งหุบเหวมืด ซึ่งเคยสัมผัสถึง ขอบเขตก่อร่างวิญญาณ ยังมีเพียงหนึ่งแท่นบูชาห้าสี และที่นั่นยังถือว่าเป็นสมบัติล้ำค่าอีกด้วย!

สำหรับแท่นบูชาห้าสีในหุบเขานี้ มีมากกว่าร้อยหรือพันแท่นหรือไม่?

"ถึงจะให้ข้าทั้งหมด ข้าก็คงเอาไปไม่ไหว!" หลินเสวียนลองหยั่งเชิง

กิ่งหลิวลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนที่แผ่นค่ายกลขนาดเล็กจะปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า และค่อยๆ ลอยลงมาตรงหน้าหลินเสวียน

"เจ้าไม่ต้องกังวล แผ่นค่ายกลนี้จะช่วยให้เจ้าสามารถไปมาระหว่างที่นี่กับอาณาจักรฉีซานได้ตามต้องการ!"

หลินเสวียนประหลาดใจขึ้นมาทันที เขาใช้เนตรหยินหยางเพ่งมองแผ่นค่ายกลนั้น ก็พบว่ามีคลื่นพลังมิติอันแข็งแกร่งแฝงอยู่จริง เขาจึงพยักหน้าพร้อมกล่าวว่า

"ตกลง!"