53.เสียงก้องกังวานไปทั่วอาณาจักรฉีซาน พายุลูกใหญ่กำลังมา!
53.เสียงก้องกังวานไปทั่วอาณาจักรฉีซาน พายุลูกใหญ่กำลังมา!
บูม... บูม... บูม...
เสียงดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า และเสียงที่เย็นชาและทรงอำนาจก็ดังก้องไปทั่วอำเภอชี่ซาน
"เสียงอะไรน่ะ?"
"มีคนมาหาตระกูลหลินงั้นหรือ?"
ภายในอาณาจักรฉีซาน ผู้คนมากมายต่างมีสีหน้าตกตะลึง
เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงนี้ แทบทุกคนหยุดสิ่งที่กำลังทำอยู่และหันไปมองยังทิศทางที่เสียงดังมาจาก ที่แห่งนั้นผู้ฝึกตนมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกัน และมองไปยังต้นกำเนิดของเสียงในระยะไกล จากนั้น สีหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความตกใจดวงตาหรี่ลง
ในระยะไกล เสาแสงสีดำตระหง่านอยู่ระหว่างฟ้าดิน
จากบนลงล่าง มันเป็นเส้นสีดำหนาที่แบ่งแยกท้องฟ้าและผืนดินอันแข็งแกร่งออกจากกัน แม้จะอยู่ห่างออกไปไกล ผู้ฝึกตนก็ยังสามารถมองเห็นเสาแสงสีดำที่พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้าได้
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากเสาแสงสีดำ ทุกคนต่างรู้สึกตกตะลึง
"นี้คือ...? ความปั่นป่วนจากป่ารกร้างโบราณอันกว้างใหญ่หรือ!?"
"ใครกัน? หรือว่าจะมีอสูรโบราณทรงพลังอีกตนปรากฏขึ้น?"
ผู้ฝึกตนในอาณาจักรฉีซานต่างพากันออกจากการปิดด่านบำเพ็ญ มีทั้งผู้อาวุโสและรุ่นเยาว์ แต่ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นเสาแสงสีดำ ต่างมีสีหน้าตกตะลึงกันถ้วนหน้า
ที่แห่งนี้ยังอยู่ห่างจากป่ารกร้างอันกว้างใหญ่
แต่สำหรับผู้ที่อยู่ใกล้ป่ารกร้างอันกว้างใหญ่มากที่สุด ทุกคนต่างเอามือปิดหู แม้จะทำเช่นนั้น แต่เพียงแค่เสียงนี้ก็กระแทกจนพวกเขากระอักเลือดออกมา! โดยเฉพาะตระกูลเซียวที่อยู่ใกล้ป่ารกร้างโบราณมากที่สุด
เมฆดำปกคลุมท้องฟ้า เสาแสงอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งทะยานขึ้นจากที่ไม่ไกล กลิ่นอายปราณปีศาจอันมหาศาลแผ่กระจายสู่ท้องฟ้าดุจควันดำ โลกทั้งใบดูเหมือนจะถูกเปลี่ยนเป็นหมอกดำจาง ๆ ท่ามกลางท้องฟ้า วิญญาณร่ำไห้ดังก้อง บรรยากาศทั้งหมดยิ่งดูแปลกประหลาดและน่าหวาดกลัว
ร่างของเซียวสุ่ยถูกพันด้วยผ้า เปลวไฟวิญญาณสีขาวลุกโชนรอบกาย เมื่อเห็นภาพนี้ เขาพยายามยันกายให้ตั้งตรง สีหน้าของเขาอัปลักษณ์ยิ่งนัก
ขณะนั้นเอง ภายในเสาแสงสีดำ เงาร่างขนาดมหึมาเริ่มปรากฏขึ้นลาง ๆ
"ข้าคือเจ้าแห่งห้วงเหวลึกอันยิ่งใหญ่!"
กลิ่นอายปีศาจเดือดพล่าน โลกทั้งใบถูกปกคลุมไปด้วยเงาดำ แม้แต่ท้องฟ้ายังเหมือนถูกกดทับให้ต่ำลง
เสียงของเขาทรงพลังและดังกึกก้อง ทุกคนในอาณาจักรฉีซานได้ยินอย่างชัดเจน เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนไม่อาจปิดบังความตกตะลึงบนใบหน้าได้ มันราวกับว่าได้เห็นจอมปีศาจผู้ไร้เทียมทานก้าวออกมาจากยุคโบราณ แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายและความป่าเถื่อนออกมาทั่วท้องฟ้าและผืนดิน
เพียงพริบตาเดียว ขุนเขาและสายน้ำพลันแตกสลาย ด้วยการสะบัดมือของเขา สุริยันจันทราก็พลันดับมืด!
ผู้ฝึกตนในอาณาจักรฉีซานต่างมองภาพนี้ด้วยความตื่นตะลึง แม้แต่ผู้คนจากอาณาจักรรอบ ๆ ก็ถูกดึงดูดด้วยเสียงอันทรงพลังนี้
ร่างของชายชราผู้หนึ่งพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า จ้องมองไปยังเงาดำขนาดมหึมา ทว่าเงาดำที่ลอยเหนือห้วงเหวลึกมิได้สนใจผู้คนเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย
สายตาของเขาจับจ้องไปยังทิศทางของตระกูลหลินตลอดเวลา พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
"ข้าจะให้เวลาตระกูลหลินแห่งอาณาจักรฉีซานเตรียมตัวสักหน่อย"
"ไม่ว่าหอคอยห้าสีหรืออัจฉริยะของพวกเจ้า ที่ถูกกำหนดให้เป็นอาหารของข้า ข้าจะมารับมันด้วยตัวเอง!"
"เมื่อข้าออกจากการปิดด่านครั้งนี้ นั่นจะเป็นเวลาที่ข้าจะเหยียบย่ำพวกเจ้าทั้งหมด!"
"จงเพลิดเพลินกับช่วงเวลาสุดท้ายของพวกเจ้าเถอะ!"
เสียงของเขาก้องกังวานราวกับฟ้าคำราม แผ่สะท้อนไปทั่วทั้งอาณาจักรฉีซาน
ในขณะเดียวกัน เส้นทางสีดำเส้นหนึ่งได้แผ่ขยายออกมาจากเสาแสงสีดำ พุ่งตรงไปยังตระกูลหลิน
ระยะห่างนี้ครอบคลุมมากกว่าสิบล้านลี้!?
ทุกคนต่างมองเส้นทางที่ตัดผ่านนับร้อยล้านลี้ด้วยความตกตะลึง บนเส้นทางนั้น มีประกาศิตสีดำค่อย ๆ เลื่อนลงมา
เมื่อประกาศิตสีดำที่ปกคลุมท้องฟ้าร่วงหล่นลง เงาดำขนาดมหึมาของห้วงเหวค่อย ๆ สลายไปตามมัน แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่เคยปกคลุมพื้นที่โดยรอบก็ค่อย ๆ จางหายไป
ผู้คนจากตระกูลเซียวต่างทรุดตัวลงทันที ราวกับพลังทั้งหมดของพวกเขาถูกดึงออกไป พวกเขาคุกเข่าลงกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรงและหอบหายใจหนัก เซียวสุ่ยก็เช่นกัน ร่างกายของเขาถูกชโลมไปด้วยเหงื่อเย็นทั่วทั้งตัว
คำประกาศกร้าว! นี่คือคำประกาศที่ชัดเจน!
มันคือคำประกาศจากเงาดำเจ้าแห่งห้วงเหวลึกอันยิ่งใหญ่ที่มีต่อตระกูลหลิน!
ไม่เพียงแค่ตระกูลเซียวเท่านั้น ภายหลังจากความตกตะลึงผ่านพ้นไป สีหน้าของเหล่าผู้อาวุโสจากตระกูลต่าง ๆ ในอาณาจักรฉีซานก็แปรเปลี่ยนไปเช่นกัน
เจ้าแห่งห้วงเหวอันยิ่งใหญ่! เจ้าของเสียงนี้ก็คือเจ้าแห่งห้วงเหวอันยิ่งใหญ่!
ในฐานะผู้อาวุโสของตระกูลโบราณแห่งอาณาจักรฉีซาน พวกเขาย่อมรู้จักชื่อของเจ้าแห่งห้วงเหวอันยิ่งใหญ่นี้ดี สถานที่แห่งนั้นมิใช่เพียงแค่เป็นดินแดนอันน่าสะพรึงกลัวเท่านั้น แต่มันยังเป็นสถานที่ที่แม้แต่การเอ่ยถึงยังทำให้ผู้คนสั่นสะท้าน มิต้องกล่าวถึงการเข้าไปในห้วงเหวอันยิ่งใหญ่เลย
แม้แต่การก้าวเข้าสู่ส่วนลึกของแดนรกร้างโบราณอันกว้างใหญ่ ก็ยังเป็นสิ่งที่ตระกูลทั่วไปมิอาจทำได้
"เจ้าแห่งห้วงเหวอันยิ่งใหญ่? เขาไม่ได้ตายไปแล้วหรือ? หรือข่าวลือนั้นเป็นเท็จ?"
"เจ้าแห่งห้วงเหวอยู่มานานเพียงใดกันแน่?"
ภายในอาณาจักรฉีซาน สีหน้าของตระกูลต่าง ๆ ดำคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัด
เพราะชื่อของเจ้าแห่งห้วงเหว... นับแต่อดีตกาล มันได้กลายเป็น "ชื่อต้องห้าม" ที่ไม่มีใครกล้าเอ่ยถึงอีกเลย!
ในอดีต เมื่อเหล่าตระกูลใหญ่ของอาณาจักรฉีซานเพิ่งย้ายมาตั้งรกรากที่นี่ เจ้าแห่งห้วงเหวอันยิ่งใหญ่ ก็ดำรงอยู่แล้ว ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าเขาปรากฏขึ้นมาตั้งแต่เมื่อใด ทุกเรื่องราวเกี่ยวกับเขาล้วนเป็นเพียงตำนานที่เล่าขานต่อกันมา
พลังของเจ้าแห่งห้วงเหว คือสิ่งที่ถูกพิสูจน์ด้วยเลือดและความพ่ายแพ้
ในอดีต หลายตระกูลใหญ่เคยส่งยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของตนไปยังห้วงเหวอันยิ่งใหญ่ เพื่อหวังจะเจรจากับเขา แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการเผชิญหน้ากับเขาในสนามรบ ทว่าผลลัพธ์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าเมื่อใด ฝ่ายที่พ่ายแพ้ย่อยยับก็คือมนุษย์เสมอ!
ไม่มีผู้ใดสามารถรับมือกับเจ้าแห่งห้วงเหวอันยิ่งใหญ่ได้ ในอาณาจักรฉีซาน เขาเป็น "ข้อห้าม" ที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเอ่ยถึง และความน่าหวั่นเกรงของเขายังสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ว อาณาเขตเหนือคราม!
ภายในตระกูลโบราณแห่งหนึ่ง ผู้อาวุโสกวาดตามองท้องฟ้าที่กำลังแปรเปลี่ยน เขาค่อย ๆ ยื่นมือออกไป สายลมชื้นโชยผ่านฝ่ามือของเขา พร้อมกับสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงมา
"พายุที่กำลังจะกวาดล้างทั่วทั้งอาณาจักรฉีซาน... กำลังจะมาแล้ว..."