ตอนที่13 ลุยไปพร้อมๆกันเถอะ

ตอนที่13 ลุยไปพร้อมๆกันเถอะ

“น่าเศร้าจริงๆ! ด้วยพลังหมัดเจ้าภิภพที่ข้ามีนี้ยังสู้กับพี่ของข้าไม่ได้เลย!!” โกคูทรุดลงกับพื้นด้วยอารมณ์ที่ท้อแท้

พิคโคโร่ก็รีบเข้ามาหาโกคูทันที พร้อมกับมองไปยังราดิสแล้วพูดขึ้นว่า “ถ้าหากสู้กันอีกรอบ ข้ากับโกคูล้มเจ้าได้แน่ราดิส!”

พิคโคโร่พูดด้วยความมั่นใจอย่างมาก เนื่องจากการฝึกฝนกับไคโอจึงทำให้พวกเขาพัฒนาขึ้นมากไม่เหมือนกับตอนหกเดือนก่อน

การต่อสู้ระหว่างราดิสกับโกคูที่ร่วมกับพิคโคโร่งั้นหรอ? ในตอนนี้คนที่เหลือก็หยุดฝึกฝนและหันมามองด้วยความสนใจทันที

“มั่นใจแล้วหรอว่าเจ้าสองคนจะสู้ข้าได้!” ราดิสเดินเข้าไปใกล้ “ทำไมไม่เข้ามาพร้อมกันทุกๆคนเลยล่ะ!”

“เห้ย พูดอะไรออกมาน่ะ? ระวังปากหน่อยย!!” พิคโคโร่โมโหมาก

คนอื่นๆที่ได้ยินแบบนี้ก็ฉุนเฉียวเหมือนกัน

โกคูมองมายังราดิสด้วยสายตาที่เอาจริงเอาจังมาก

“เขาพูดถูกแล้ว! ถ้าหากพวกเราทุกคนไม่ร่วมมือกันยังไงก็เอาชนะเข้าไม่ได้หรอก!” โกคูมองไปยังราดิส

ในการต่อสู้เมื่อกี้ โกคูรู้ถึงพลังของราดิสจริงๆ เพราะแม้แต่โกคูใช้พลังหมัดเจ้าภิภพเต็มที่แล้วยังมีศักยภาพพอๆกับพลังธรรมดาของราดิสเลย

ท่านไคโอนั้นได้ฝึกฝนพลังหมัดเจ้าภิภพให้แค่คนที่คู่ควรเท่านั้น ซึ่งนั่นก็คือโกคูและราดิส ส่วนคนที่เหลือนั้นทานไคโอเห็นว่ายังไม่มีความสามารถพอ

ดังนั้นในตอนนี้ก็เลยมีเพียงโกคูและราดิสเท่านั้นที่สามารถใช้พลังหมัดเจ้าภิภพได้

“ถ้าหากโกคูพูดแบบนั้น ก็ลุยกันเลยเถอะ!” คุริรินพูดขึ้นมา

“อย่าเสียใจภายหลังล่ะ!!” พิคโคโร่พูดด้วยความโมโหมาก ทันใดนั้นก็พุ่งตรงอย่างรวดเร้วเข้าไปหาราดิส

ในไม่ช้าราดิสก็ทำแค่เพียงสะบัดมือส่งคลื่นพลังออกไปตรงๆ แต่ถึงอย่างไรก็ตามพิคโคโร่หลบได้และได้พุ่งไปข้างหลังของราดิสอย่างรวดเร็วและได้ใช้โอกาสนี้ในการใช้กรงเล็บของเข้าหมายที่จะฟันคอราดิสให้ขาด

ราดิสเองก็ยิ้ม แต่ก็ไม่ได้หวั่นเกรงอะไร เขาได้ใช้หางของเขาสะบัดใส่พิคโคโร่เข้าเต็มๆ ทำให้พิคโคโร่เสียศูนย์จนปลิวไปหลายเมตร!

“ลืมไปแล้วงั้นหรอ? ว่าข้าสามารถใช้หางโจมตีได้น่ะ!!” ราดิสพูดพร้อมกับส่ายหางไปมา

“เข้ามาเลยสิ ทุกๆคนเลย!”

“ถ้าหากเชิญชวนมางี้ งั้นพวกข้าจะลุยแล้วนะ!” เทนชินฮังพูดเสร็จ ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปโจมตีทันที

คุริริน เจาสึ หยำฉาก็รีบตามเทนชินฮังทันที ทั้งสี่คนโจมตีพร้อมกันอย่างรวดเร็ว การโจมตีนับร้อยครั้งพุ่งเข้าใส่ราดิสในทั่วทุกทิศทาง จนทำให้เขาไม่มีทางหลบหนีเลย

“อ๊า!!”

ราดิสผู้ไม่หวั่นเกรงอะไร เขาสามารถปัดป้องการโจมตีทุกอย่างที่เข้ามาได้อย่างง่ายดายราวกับว่าตัวเขาเองนั้นมีมืออยู่แปดมือ

เสียงการโจมตีนับร้อยนี้ดังกังวานไปทั่วราวกับเสียงท้องฟ้าที่ร้องไม่หยุด

ทั้งสี่คนโจมตีจนเกิดอาการหอบและเหนื่อย แต่ตัวราดิสเองนั้นยังมีอาการที่ปกติดี แต่หลังจากนั้นคุริรินก็กระโดดถอยออกมาตั้งหลักทันทีพร้อมกับตะโกนว่า “หลับตานะทุกคน!”

เมื่อสิ้นเสียงของคุริริน เขาก็ยกมือขึ้นมา พร้อมกับใช้พลังหมัดแสงอาทิตย์

หมัดแสงอาทิตย์!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

“ไม่!!”

ราดิสตะโกนลั่นทันทีหลังจากที่โดนแสงแฟลชสว่างจ้าสาดส่องเข้ามา เป็นปกติของทุกคนที่โดนพลังนี้แล้วต้องหลับตาและยืนงงอยู่พักนึง

ในตอนนี้เทนชินฮังกับหยำฉาก็เข้าโจมตีทันที โดยหยำฉาใช้หมัดกรงเล็บเขี้ยวหมาป่า ซึ่งเป็นการโจมตีที่รวดเร้วดั่งหมาป่ากระโจนใส่เหยื่อทันที!

และแน่นอน ในขณะนี้ที่ราดิสยืนโดนแฟลชอยู่นั้น ก็ทำให้ราดิสหลบการโจมตีนี้ไม่ได้

แต่ราดิสเองก็ใช้พลังกิได้คล่องแคล่วแล้ว แม้ว่าเขามองไม่เห็นแต่เขาก็สัมผัสถึงพลังกิที่กำลังพุ่งมาหาเขาได้ ดังนั้นราดิสจึงปล่อยพลังกิส่วนคืนไปทางซ้ายและขวาของเขา

“บูม!”

ร่างทั้งสองคนนั้นล่วงหล่นลงมาจากฟ้าทันที พร้อมกับสร้างหลุมขนาดใหญ่ ยาวมาถึงที่เท้าของท่านไคโอ

ท่านไคโอเองนั้นก็ได้แต่ยืนมองดาวของเขาที่กำลังจะพังยับเยิน และได้พูดขึ้นมาว่า “ไอเจ้าพวกบ้า จะสู้กันก็กลับไปสู้ที่โลกเส้!!” แต่ถึงอย่างไรก็ตามไม่มีใครสนใจท่านไคโออยู่ดี

ราดิสรู้ดีกว่าการต่อสู้ยังไม่จบลง ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่ามีพลังมหาศาลกำลังถูกชาร์จอยู่ข้างล่างของเขา

“คาเม่ฮาเม่ฮ่า!!!!!!!!”

ไม่ต้องสงสัย นี่คือพลังคลื่นเต่าของโกคูนั่นเอง!

ราดิสตื่นเต้นมากที่จะได้รับมือกับพลังคลื่นเต่าของโกคู ทันใดนั้นเขาก็ระเบิดพลังออกทันทีพร้อมกับมีร่างกายสีแดงที่ร้อนแรง หลังจากนั้นก็ชาร์จพลังเพื่อที่จะปล่อยสวนโกคูทันที

“คลื่นพลังกิ!”

แสงสีฟ้าก่อตัวขึ้นที่มือของราดิสและได้ส่งเสียงผ่าอากาศไปทั่วดังฟิ้วฟิ้ว

ในเวลาเดียวกัน พิคโคโร่ก็รีบพุ่งเข้ามาที่ด้านของของราดิสทันที

“พลังหมัดเจ้าภิภพ!”

โกคูก็ไม่รอช้า ใช้จังหวะนี้ในการปล่อยพลังทั้งหมดของเขาไปที่การโจมตีนี้ทันที

พลังคลื่นเต่าของเข้าพุ่งตรงเข้ามาหาราดิสเรื่อยๆ จนกระทั่งมันเกือบถึงตัวราดิสแล้ว ราดิสเองนั้นพร้อมที่จะต่อต้านพลังคลื่นเต่านี้อย่างแน่นอน แต่ว่าสิ่งที่เขากังวลก็คือการที่โจมตีพิคโคโร่ที่อยู่ข้างๆ ดังนั้นเขาจำเป็นต้องใช้พลังทั้งหมดที่ตัวเองมีเหมือนกัน

“พลังหมัดเจ้าภิภพ!”

ในชั่วพริบตา พลังคลื่นกิที่ราดิสปล่อยไปนั้นก็ใหญ่ขึ้นสองเท่าพร้อมกับมีเปลวสีแดงเกิดขึ้น จนมันมันเอาชนะพลังคลื่นเต่าของโกคูได้ และมันก็พุ่งเข้าไปยังโกคูทันที

ในไม่ช้าหลังจากนั้นราดิสก็ไปโผล่อีกทีที่ข้างหลังของพิคโคโร่ และได้ทำให้รวบรวมพลังกิไว้ที่มือและสับเข้าไปทางต้นคอของพิคโคโร่

ตัวพิคโคโร่เองนั้นก็ไม่อาจจะหลบความเร็วขนาดนี้ได้ทัน จึงทำให้โดนสับเข้าไปเต็มๆ และได้ปลิวพุ่งลงพื้นทันที

ในเวลาเดียวกัน โกคูที่รับพลังการโจมตีของราดิสไปเต็มๆ ก็ทำให้ร่างกายอ่อนเพลียมากไม่มีแรงจะต้านทานอะไรไหว

มันก็เป็นเหมือนการต่อสู้ก่อนหน้านี้ ราดิสพุ่งเข้ามาโจมตีโกคูทันทีอย่างรุณแรง

“ฮ่า!” พิคโคโร่ยังไม่หมดมุก เขาได้ใช้พลังกิยิงมานับไม่ถ้วน ราวกับมิซไซล์ที่โหมกระหน่ำ

ราดิสเองก็ได้ใช้ความเร็วสูงในการหลบพลังเหล่านี้ และทันใดนั้นก็ไปโผล่ที่หน้าของพิคโคโร่แล้วก็เตะจนปลิว ส่วนพลังกิทั้งหมดของพิคโคโร่ที่ยิงมานั้นก็เข้าไปโดนโกคูเต็มๆ

“อะไรกัน!?” ราดิสสัมผัสได้ถึงพลังที่อยู่ข้างบนหัวตัวเอง จึงได้หันไปมองทันที และได้เห็นเทนชินฮังที่ปล่อยพลังกิลงมาใส่เขา แต่นั่นก็ยังไม่หมด ที่ด้านข้างของเขาก็มีหยำฉาปล่อยพลังมาใส่ราดิสเหมือนกัน

“พวกเจ้าจะชนะข้าได้พลังแบบนั้นจริงหรอ?”

ราดิสอ้าแขนลับพร้อมกับสร้างเกราะพลังที่มองไม่เห็นขึ้นมา และด้วยพลังนี้จะทำให้สะท้อนการโจมตีได้

การโจมตีของเทนชินฮังก็สะท้อนกลับมาโดนตัวเขาเองจนปลิวไปไกล แต่พลังของหยำฉาที่ยิงมาจากด้านหลังนั้นไม่โดนพลังเกราะของราดิส จึงไม่ได้รับการสะท้อนแต่อย่างใด

แต่ถึงยังไงก็เถอะ อยู่ดีๆราดิสก็หายไปและก็ได้มาอยู่ที่ข้างหลังของหยำฉา พร้อมกับพูดขึ้นมาว่า “เจ้ายิงไปไหน ข้าอยู่นี่”

“ปัง!!”

“บูม!!”

เป็นอีกครั้งนึงที่เทนชินฉังและหยำฉาล้มลงไปกับพื้น แต่นี่ก็ยังไม่จบ พิคโคโร่ได้พุ่งเข้ามาโจมตีอีกรอบ แต่ก็ถูกเตะปลิวทันที ส่วนคุริรินและเจาสึนั้นก็ยกมือขึ้นขอยอมแพ้แต่โดยดี

ในสุดท้ายราดิสก็ได้รับชัยชนะ แต่ก็เล่นเอาเขาหอบหนักเลย

ใบหน้าของท่านไคโอก็ซึมเศร้ามากที่ดาวของเขามีแต่รูพรุน แม้แต่รถของเขาก็ยังระเบิดจนล้อหลุดปลิวเข้าไปติดอยู่ข้างบ้าน สิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่คือพวงมาลัยเท่านั้น หากไคโอจะด่าก็คงมีอยู่สองคำเท่านั้นที่พูดออกในตอนนี้ ‘ไอ้..’