ตอนที่12 ฝึกฝน

ตอนที่12 ฝึกฝน

พลังกิของท่านไคโอจำนวนมากพุ่งเข้าใส่ราดิสจากทั่วทุกทิศทาง

ราดิสในตอนนี้สามารถเคลื่อนไหวได้ช้าลงเนื่องจากอุ้มโกฮังอยู่

แต่โชคดีที่เขาคุ้นเคยกับแรงดึงดูดขนาดนี้แล้ว เขาจึงสามารถใช้ความเร็วได้มากพอที่จะทำให้หลบได้ เขาสามารถโดดหลบพลังกิทุกลูกที่พุ่งเข้ามาได้อย่างคล่องแคล่ว

“มันดูง่ายมากเลยสำหรับเขาหน่ะ!”

ท่านไคโอตกใจมากเกี่ยวกับพลังของชาวไซย่า “เอาล่ะ ถ้างั้นก็เร็วขึ้นอีก!”

ขณะที่ไคโอพูด เขาก็ปล่อยพลังกิมาเพิ่มและมันรวดเร็วกว่าเดิม

พลังกิลูกแรกเฉี่ยวหลังของราดิสไปนิดเดียว และแน่นอนในเสี้ยววิต่อมาลูกที่สองและสามก็ตามกันมาติดๆ

“บึ๊มม!” พลิงกิลูกที่สามของท่านไคโอยิงโดนราดิสเต็มๆ

หลังจากนั้นควันก็ลอยฟุ้งไปทั่ว ส่วนตัวราดิสก็ปลิวกลิ้งไปสองสามตลบ

“บ้าเอ้ย อีกนิดเดียวเอง!” ราดิสยิ้มพร้อมกับลุกขึ้นมาฝึกฝนต่อ

และเพื่อที่จะได้ฝึกแบบนี้ ทุกๆคนจึงมุ่งมั่นฝึกโดยไม่ขี้เกียจ ทุกวันท่านไคโอก็จะบอกว่าชาวไซย่าอีกสองไปถึงไหนแล้วเพื่อกดดันเหล่านักรบทั้ง8 เพื่อให้ฝึกหนักขึ้น

นอกจากการฝึกฝนกับท่านไคโอแล้ว ราดิสก็ยังฝึกฝนทักษะการต่อสู้ด้วยตัวเองอยู่ทุกๆวันหนักกว่าคนอื่น และแน่นอนมันทำให้เขาพัฒนาไวที่สุด แม้แต่ท่านไคโอก็ยังชื่นชมเขาที่มุ่งมั่นได้ขนาดนี้

มันใช้เวลา1เดือน ในที่สุดพิคโคโร่และโกคูก็สามารถไล่จับบาบูนได้ทัน และได้เข้าร่วมการฝึกกับราดิส ส่วนคนอื่นๆก็ยังคงมุ่งมั่นจับต่อไป ส่วนซุนโกฮังก็ได้โชว์ว่าตัวเองมีสายเลือดเหมือนกัน โดยเขาสามารถเคลื่อนที่อย่างช้าๆกับแรงดึงดูดนี้ได้แล้ว

...

หลังจากฝึกฝนผ่านไปหกเดือน พวกเขาเกือบทุกคนก็ได้ฝึกฝนตามคำแนะนำของท่านไคโอจนสำเร็จ แล้วหลังจากนั้นก็ได้ทำการฝึกฝนการสู้แบบเป็นคู่ต่อ โดยราดิสได้จับคู่กับโกคู ส่วนพิคโคโร่จับคู่กับโกฮัง ส่วนที่เหลือก็จับคู่กัน

“บูม!”

เสียงโจมตีที่ดังสนั่นลั่นไปทั่วดาวของท่านไคโอ มีคนสองคนกำลังสู้กันอยู่บนท้องฟ้าโดยสามารถมองเห็นได้เพียงแค่เงาเท่านั้น พวกเขาเข้าโจมตีกันอย่างรวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน สัมผัสได้เพียงลมที่รุณแรงเท่านั้น

และนั่นก็คือ โกคูกับราดิส!

ทั้งสองคนหยุดนิ่งบนอากาศแล้วก็สู้กันอย่างต่อเนื่อง

โกคูใช้หมัดขวาฮุคเข้าไปที่หน้าของราดิส พลังโจมตีที่รุณแรงนี้ส่งผลให้สายลมพัดรุณแรงมาก ราดิสเองก็ตอบโต้อย่างรวดเร็วโดยการใช้มือซ้ายต่อยสวนคืน และหลังจากนั้นพอโกคูต่อยพลาดจึงทำให้ราดิสใช้โอกาสนี้ในการล็อคแขนของโกคูเอาไว้

โกคูพยายามที่จะหนีแต่ก็ทำไม่ได้เพราะว่าราดิสแข็งแกร่งกว่า สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้มีเพียงลูกเตะเท่านั้น แต่ราดิสก็สามารถยกแขนขวาขึ้นมาป้องกันการเตะนี้ได้ หลังจากนั้นราดิสก็ใช้ไหวพริบที่รวดเร็วในการเปลี่ยนการป้องกันเป็นการโจมตี เขาสามารถบล็อคลูกเตะได้สำเร็จและทำการจับขาของโกคูเพื่อเหวี่ยงทิ้งทันที

“ฟิ้วว! บูม!!”

โกคูพุ่งชนพื้นดินอย่างรุณแรงจนทำให้เกิดหลุมขึ้น

“มันยังไม่จบหรอกน่า!” ราดิสเอาให้ชัว เขาได้กระหน่ำพลังกิลงไปในหลุมนั้นอย่างต่อเนื่อง

แต่โกคูก็สามารถไหวตัวได้ทัน พุ่งหลบอย่างรวดเร็วและมุ่งมายังราดิส และในตอนนี้ที่โกคูคุ้นชินกับแรงดึงดูดแล้ว เขาจึงมีความเร็วมาก จนเข้ามาถึงตัวราดิสได้

“ฮ่า!!” ราดิสไม่ได้ระวังตัวเองมากนักในตอนนี้จึงถูกโกคูเตะแหวกอากาศใส่เข้าที่ข้างลำตัว

ในเวลานี้ ร่างกายของโกคูมีสีแดงร้อนแรงดั่งไฟ ภายในชั่วพริบตาโกคูก็หายไป แม้แต่ราดิสก็ยังมองไม่ทัน

หมัดเจ้าภิภพ!

ในไม่ช้าโกคูก็มาโผล่ข้างหลังราดิสทันที พร้อมกับผสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกันเพื่อทุบเข้าไปที่หัวของราดิส

ช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้ ราดิสพยายามจะหมุนตัวเพื่อหลบการโจมตีของโกคู แต่มันก็ไม่ทัน การทุบของโกคูนี้เข้าไปยังไหล่ของราดิสทันที และมันส่งผลให้ชุดเกราะที่ไหล่ของราดิสแตกเป็นเสี่ยงๆ

แต่โกคูก็ยังโจมตีอย่างต่อเนื่อง

“อย่าได้ใจไปหน่อยเลย” ราดิสยังรับมือกับการโจมตีของโกคูไหว และหลังจากนั้นเมื่อตั้งหลักได้ก็หันกลับไปสู้ ทั้งสองคนต่อสู้กันอย่างรุณแรงและรวดเร็วมาก จนมองไม่เห็นหมัดของพวกเขา สิ่งที่เห็นได้เป็นเพียงเงาที่พุ่งไปมาเท่านั้น

หมัดนับร้อยได้แลกกันอย่างดุเดือด เลือดไซย่าของพวกเขากำลังปะทุ!

พลังหมัดที่เขาต่อยสวนกันรัวๆ ส่งเสียงเอคโค่สะท้อนไปทั่ว ‘ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว’

ซุนโกคูก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่องๆ พลังหมัดเจ้าภิภพนั้นได้เพิ่มพลังให้เขาอย่างมาก จนทำให้อยู่ในระดับเดียวกับราดิสได้ หรืออาจจะสูงกว่า

ส่วนตัวราดิสเอง ในตอนนี้ก็รู้สึกได้เลยว่ากำลังตกเป็นรองให้กับพลังหมัดเจ้าภิภพของโกคู

“ฮ่า!!” ภายใต้แรงกดดันที่โดนโกคูไล่ต้อนนี้ ราดิสก็กัดฟันและใช้พลังหมัดเจ้าภิภพบ้าง! แสงสีแดงระเบิดปะทุออกมารอบตัวเขา

แต่โกคูก็ไม่ปล่อยให้ราดิสมีช่องว่างในการพัง เขายังคงเข้าโจมตีของต่อเนื่อง เงาของทั้งสองพุ่งโจมตีกันอย่างรวดเร็วบนท้องฟ้า ราวกับว่าฟ้าผ่าตลอดเวลา จนราดิสสามารถโจมตีโกคูได้สำเร็จ หมัดของราดิสนั้นพุ่งตรงเข้าไปยังกลางอกของโกคู จนโกคูปลิวไปไกล

ด้วยการโจมตีที่หนักหน่วงนี้ โกคูก็พุ่งลงพื้นอีกรอบ พร้อมกับหลุมขนาดใหญ่

“เจ้าน้องชายโง่เง่า คิดว่าเจ้าจะชนะข้าได้ด้วยพลังแบบนี้งั้นเรอะ!” หลังจากราดิสพูดเสร็จก็หันไปมองคนอื่นๆ และได้เห็นว่าทุกคนกำลังจับจ้องมาที่เขา ในตอนนี้เขารู้สึกเขิลอายมากที่ทุกคนมองมา

“ว้าว คุณลุงเจ๋งมากเลย!” โกฮังพูดขึ้นคนแรก

“ใช่เลย นั่นแหละราดิส!”

“พี่ชายของโกคูแข็งแกร่งมากเลย!”

“ทุกครั้งที่ข้าผ่านการฝึกฝนแล้ว แต่เมื่อมองไปยังสองคนนั้นก็ทำให้รู้ได้ทันทีเลยว่าข้าต้องฝึกให้หนักมากกว่านี้!”

พิคโคโร่เป็นคนเดียวที่ไม่ได้ชมราดิส และทันใดนั้นพิคโคโร่ก็ตีไปที่หัวของโกฮังทันทีพร้อมกับพูดว่า “เจ้าหันไปไหนหล่ะ! เรากำลังต่อสู้กันอยู่นะ!!”

“…”

หลังจากนั้นราดิสก็ลดการป้องกันลง เพราะเห็นว่าการต่อสู้จบแล้วหลังจากที่โจมตีกันมาอย่างดุเดือด

ไม่กี่วินาทีต่อมา โกคูก็ลุกขึ้นอย่างช้าๆ “ขนาดข้าใช้พลังหมัดเจ้าภิภพแล้วยังสู้เจ้าไม่ได้เลย! ข้าต้องฝึกฝนให้หนักกว่านี้!”