บทที่ 44 มังกรฟ้าไคโด

บทที่ 44 มังกรฟ้าไคโด

ปี 1485 แห่งปฏิทินทางทะเล

ท้องทะเลทั้งสี่ยังคงสงบสุข ยกเว้นเพียงแค่นอร์ทบลูที่สงครามยิ่งทวีความรุนแรง ส่วนอีกสามทะเลที่เหลือยังคงค่อนข้างมั่นคง

ด้วยการที่กองทัพเรือคอยเฝ้าระวังสองทางเข้าสู่แกรนด์ไลน์อย่างเข้มงวด จำนวนโจรสลัดในครึ่งแรกของแกรนด์ไลน์จึงลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ในนิวเวิลด์ นิวเกตซึ่งใช้ฉายา “หนวดขาว” ได้ตั้งกลุ่มโจรสลัดของตนเองขึ้นโดยมีรูปพระจันทร์เสี้ยวเป็นสัญลักษณ์

ชาร์ล็อต ลินลิน แยกทางกับไคโด พาและได้พาลูก ๆ ของเธอไปยังทะเลปั่นป่วนเพื่อสร้าง “อาณาจักรหมื่นเผ่าพันธุ์” และปัจจุบันก็หายสาบสูญไปแล้ว

วันหนึ่ง รอสได้ปล่อยให้โมคาซีอยู่เฝ้าบ้าน แล้วมุ่งหน้าไปยังแกรนด์ไลน์เพียงลำพัง

“โว้โรโรโรไอ้กองทัพเรือนี่มันอ่อนแอชะมัด! พวกเราได้เวลาฉลองแล้ว!”

ที่สาขา G7 ไคโดที่เพิ่งมาจากนิวเวิลด์เพื่อรับสมัครลูกน้องหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง พร้อมกับแบกกระบองเหล็กขนาดยักษ์ไว้บนไหล่ หน้าตาเต็มไปด้วยความยโส

ไม่ไกลจากนั้น เหล่าโจรสลัดที่หนีออกมาจากคุกของสาขานั้นกำลังเฉลิมฉลอง ปล้นฆ่าไปทั่วทั้งฐานทัพ

สองนายพลใหญ่ที่ดูแลที่นี่นอนแน่นิ่งจมกองเลือด มองไคโดด้วยสายตาโกรธแค้นและไม่อยากเชื่อ

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมโจรสลัดที่แข็งแกร่งอย่างไคโดถึงลดตัวมาโจมตีฐานเล็ก ๆ แบบนี้ได้ ด้วยพลังระดับนี้ มีเพียงรองพลเรือเอกจากสำนักงานใหญ่เท่านั้นที่พอจะสู้เขาได้!

โดยเฉพาะร่างกายของเขา ต่อให้ใช้ทักษะอะไรก็ทำอะไรไม่ได้เลย แม้จะโจมตีพร้อมกัน ก็ไม่ทิ้งแม้แต่รอยแผลไว้ให้เห็น!

เพียงไม่นาน ฐานทัพ G7 ก็พังพินาศลงโดยสมบูรณ์!

“โอ๊ว!”

ไคโดเหยียบลงบนร่างสองนายพลใหญ่ ปิดฉากชีวิตพวกเขาอย่างเย็นชา

จากนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมองไปทางนิวเวิลด์ ความทะเยอทะยานในใจเริ่มเผยออกมา

แค่รออีกนิด ให้รวบรวมพวกพ้องให้มากพอ แล้วค่อยกลับไปยังที่ที่เหล่าบุคคลผู้แข็งแกร่งรวมตัวกันอยู่! เพราะเขาเพียงคนเดียว ยังไม่อาจสู้กับพวกโจรสลัดในตำนานเหล่านั้นได้

ในนิวเวิลด์ตอนนี้ มีกลุ่มอำนาจหลายกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรของหวังจื้อหรือ ชิกิ ราชสีห์ทองคำ พวกเขากำลังขยายอำนาจอย่างบ้าคลั่ง

พวกโจรสลัดมากมายยอมเข้าร่วมเพราะชื่อเสียงของชิกิ และชิกิก็ไม่ปฏิเสธใครเลย จนไม่มีที่ว่างให้โจรสลัดรุ่นน้องแบบไคโดได้แสดงฝีมือ

โชคยังดีที่เขาบินได้ ไม่อย่างนั้นคงต้องอยู่ใต้ปีกลินลินอย่างแน่นอน ถ้าอยากมีโอกาสสานฝันในอนาคต!

“หัวหน้าไคโด! อีกแค่ครึ่งวัน รองพลเรือเอกจาก G5 และ P1 จะมาถึงแล้ว พวกเราจะถอยเลยดีไหม?”

ลูกน้องในชุดนักโทษคนหนึ่งเดินเข้ามารายงาน

แต่ละสาขาของกองทัพเรือมีระบบสัญญาณฉุกเฉินและแผนที่เดินเรือภายในฐาน ตำแหน่งของ G5 กับ P1 จึงสามารถประมาณเวลาการเดินทางได้ไม่ยาก

P1 และ P2 เป็นรหัสของฐานใหม่ที่ตั้งอยู่ที่ภูเขาเทียนเต่า(ที่ลูกพระเอกลงทุนไว้) สาขาที่ไกลกว่านั้นอย่าง G4 และ G3 จะใช้เวลาประมาณหนึ่งวันจึงจะมาถึง

“หึ! ก็ให้พวกมันมาเถอะ วิ่งหนีน่ะเหรอ มันไม่น่าขำไปหน่อยเหรอ! สำหรับคนอย่างฉัน มังกรฟ้า

ไคโดน่ะ!!”

ตั้งแต่กินผลปีศาจสัตว์ในตำนานเข้าไป ไคโดก็เริ่มหยิ่งทะนงอย่างสุดขีด ต่อให้ลินลินอยากจะซัดเขาให้เละ ก็ยังต้องใช้ฮาคิเกราะเสริม แถมร่างกายของเขาก็ฟื้นตัวได้รวดเร็วสุด ๆ

อย่าถามว่ารู้ได้ยังไง… เขาก็แค่รู้!

เมื่อเทียบกับลินลินแล้ว รองพลเรือเอกจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว?

แถมเขายังบินได้! แย่สุดก็แค่ทิ้งลูกน้องแล้วบินหนีไปเท่านั้น!

“โว้วววว!!”

เหล่าโจรสลัดรอบตัวต่างก็ตะลึงในความมั่นใจของไคโด

ไม่เสียชื่อว่าเป็นโจรสลัดจากนิวเวิลด์ กล้าทำลายฐานของกองทัพเรือกลางวันแสก ๆ แบบนี้!

“ไชโย! หัวหน้าไคโดสุดยอดที่สุด!”

“พวกทหารเรือน่ะกระจอก หัวหน้าไคโดแค่หวดทีเดียวก็เละแล้ว ฮ่าๆๆ!”

“ใช่เลย! อยู่กับหัวหน้าไคโด วันนึงกินเก้ามื้อ ทุกมื้อต้องมีเนื้อ! ทุกมื้อต้องมีเหล้า!”

“ทุกมื้อต้องมีเนื้อ! ทุกมื้อต้องมีเหล้า!”

“ทุกมื้อต้องมีเนื้อ! ทุกมื้อต้องมีเหล้า!”

เสียงเชียร์ดังกระหึ่มทั่วทั้งฐาน บรรดาอาชญากรกำลังปาร์ตี้กันอย่างบ้าคลั่ง หลายคนเอาปืนทำเป็นเครื่องดนตรีแล้วยิงขึ้นฟ้า เสียงปืนดังราวกับประทัด

กระทั่ง…

“ปังงง!!!”

สายฟ้าขนาดเท่ากะละมังฟาดใส่ไคโดอย่างจัง!

มันเร็วมาก จนเขาไม่มีเวลาตั้งตัว แถมยังไม่ทันเสริมฮาคิ ทำให้ร่างกายชาไปทั้งตัว

บรรดาพี่น้องที่กำลังเฮฮาเงียบกริบทันที กวาดตามองโดยรอบ หาผู้ลงมือ

“ไอ้เวร…!”

ไคโดส่ายหน้า มองขึ้นฟ้าด้วยสายตาดุร้าย ก็พบว่ามีชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนก้อนเมฆลอยตัวอย่างสบาย ๆ รอบตัวคือก้อนเมฆดำทะมึนที่กำลังสะสมพลังงาน

ฟ้าผ่าที่ฟาดลงมานั้นเป็นเพียง “น้ำจิ้ม” เท่านั้น!

“ไม่ว่าแกเป็นใครก็ตาม ถ้ากล้าแตะต้องข้า ไคโดล่ะก็ แกต้องตายที่นี่วันนี้!”

“โฮ่กกก!!”

ไคโดไม่รีรอ ปลดปล่อยพลังออกมาทันที ร่างมังกรฟ้าสีน้ำเงินยาวนับร้อยเมตรพุ่งทะยานขึ้นฟ้า ชั่วพริบตาก็มาเผชิญหน้ากับรอสที่ลอยอยู่เหนือพื้นดินหนึ่งร้อยเมตร

เพียงแค่ดวงตาของมังกรยังใหญ่กว่ารอสทั้งตัว มันทำให้เกิดความรู้สึกถูกกดดันอย่างมหาศาล!

บนพื้น พวกโจรสลัดตัวน้อยต่างแหงนหน้ามองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง

นี่คือพลังของมนุษย์จริง ๆ หรือ? ขนาดมหึมาราวกับหายนะจากสวรรค์!

ในขณะเดียวกัน รอสไม่พูดพล่ามทำเพลง เพียงเพิ่มความเร็วในการสร้างเมฆดำ ในพริบตา ทะเลหลายหมื่นเมตรก็กลายเป็นสีหมึก พายุเริ่มก่อตัวในกลุ่มเมฆ พลังงานมหาศาลที่แผ่ออกมาทำให้ไคโดรู้สึกขนลุก

เจ้าหมอนี่เป็นใครกันแน่?

ทำไมถึงเจอศัตรูระดับนี้ในที่แบบนี้ได้? เขาก็แค่มาหาเรื่องโจรสลัดเล็ก ๆ เท่านั้นเอง!

แต่ก็ใช่ว่าเขาจะยอมแพ้ง่าย ๆ!

“ข้าคือมังกรฟ้า ไคโด!!”

ตูมมม!!!

ฮาคิราชันแผ่ซ่านอย่างรุนแรง สายฟ้าสีม่วงพันรอบร่างเขา พลังใจฮึกเหิมพุ่งทะยาน เขาอ้าปากเลือดคำรามแล้วพุ่งเข้าหารอส

“พวกเด็กที่ไม่เคยโดนสั่งสอน… สมควรโดนสั่งสอนเสียบ้าง”

รอสลุกขึ้น ยกเท้าแตะเมฆเบา ๆ แล้วร่างก็สลายหายไปเหมือนหมอก

“โฮ่กกก!!”

ไคโดคำราม หลังจากโจมตีพลาด เขาเหลียวมองรอบตัวทันที เปิดใช้ฮาคิสังเกตอย่างเต็มที่ พยายามหาตำแหน่งของรอส

“กลายเป็นเมฆ — ยักษ์เทพสายฟ้าแห่งเมฆคราม!!”

เมฆสายฟ้าแผ่ขยายทั่วน่านน้ำกว่าไมล์ทะเล รอสที่สลายไปกับหมอกเหมือนจะอยู่ทุกที่

เสียงของเขาก้องไปทั่วท้องฟ้า ราวกับว่ามีรอสเป็นพันคนพูดพร้อมกันในคนละมิติ

ไคโดเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ

เขาเห็นว่าเหนือหัวของตนเองมีช่องว่างขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นท่ามกลางเมฆดำ และที่นั่นก็คือ…

ยักษ์เทพสีดำสูงพันเมตร!

เมฆดำหลายร้อยเมตรหมุนวนรอบยักษ์เทพสายฟ้าอย่างเป็นวงแหวน สายฟ้ากำลังกลั่นตัวไม่หยุด

ในฮาคิสังเกตของไคโด พลังจากร่างนั้นล็อกตัวเขาไว้หมดทุกจุด!

เขาอยู่ใจกลางวงแหวนเมฆ ไม่มีทางให้หนี!

“บัดซบ! อย่าคิดว่าข้าไคโดจะยอมแพ้ง่าย ๆ นะ ไอ้สารเลวเอ้ย!!”