ตอนที่ 3 : ปล่อยวางความแค้นเถอะ!

ตอนที่ 3 : ปล่อยวางความแค้นเถอะ!

"พาน้องไปหาแม่ก่อนเถอะ ส่วนพ่อจะพาซาคาสึกิเดินดูรอบๆ เรือก่อน" รอสพูด พร้อมกับวางลูกสาวลงพื้น แล้วหันไปสั่งลูกชายทั้งสอง

อเล็กซานเดอร์กับอาโต้เป็นเด็กที่โตเกินวัย เพราะพวกเขาเกิดและโตบนเรือ เคยผ่านเรื่องราวมากมายมาเยอะ พอได้รับคำสั่ง พวกเขาก็พาน้องสาวเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรมาก

"มาสิ ซาคาสึกิ เดี๋ยวฉันจะพาเธอเดินทำความคุ้นเคยที่นี่ก่อน หลังจากที่เข้ามาอยู่ในครอบครัวนี้แล้ว ทุกคนต่างก็ต้องมีหน้าที่" รอสพูดพร้อมกับวางมือบนไหล่ซาคาสึกิ แล้วพาเด็กหนุ่มเดินต่อ

"หน้าที่ของเธอคือ ต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อปกป้องทุกคนในครอบครัวที่อ่อนแอกว่าในเวลาที่ฉันไม่อยู่ ก่อนอื่นเธอต้องเริ่มจากการรู้จักกับครอบครัวใหม่นี้ก่อน"

ซาคาสึกิเดินฟังเงียบๆ ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกหนักใจ

"บ้าน" ที่ว่านี้คือเรือใหญ่ 3 ลำ เชื่อมต่อกัน มันเหมือนบ้านลอยน้ำ หรืออาจจะเรียกอีกอย่างว่าเป็นสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าก็ได้

เด็กที่อายุน้อยที่สุดที่นี่มีอายุแค่ 7 ขวบ ส่วนคนโตสุดก็แค่ 16 ปี ทุกคนเป็นเด็กที่รอสรับมาเลี้ยงตอนออกเดินทางรอบโลก

รอสเคยล่องเรือคนเดียวมาก่อน ฝึกฝนตัวเองไปเรื่อยๆ จนกระทั่งวันหนึ่งเขาได้เจอกับประเทศที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐบาลโลก และชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป

เขาไม่ค่อยเล่าเรื่องนี้สักเท่าไหร่ ซาคาสึกิรู้แค่ว่าหลังจากนั้น รอสได้มีภรรยาและภรรยาของรอสได้ตามเขามา พร้อมกับเรือลำใหญ่ ทหาร และเด็กกำพร้าอีกหลายคน

เรือทั้งสามลำนี้เป็นของหมั้นจากภรรยาทั้งสามคน ซึ่งล้วนเป็นเจ้าหญิงหรือคนสำคัญจากประเทศต่างๆ

เรื่องผู้ชายช่วยผู้หญิงอาจฟังดูเชย แต่ในโลกที่เต็มไปด้วยโจรสลัดแบบนี้ คนที่กล้าทำตัวเป็นฮีโร่แบบนี้มีไม่มากนัก

โดยเฉพาะรอสที่เป็นคนสุภาพและอ่อนโยน เขาเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงหลายคนเลย

เมื่อเวลาผ่านไป ลูกๆ ของรอสก็เริ่มเกิดขึ้นมา กองเรือของเขากลายเป็นเหมือนกองเรือแบบครอบครัว เด็กกำพร้าก็เริ่มเรียกกันและนับถือกันเป็นพี่เป็นน้อง

เด็กทุกคนต่างก็มาจากทั่วทุกสารทิศ ใครที่มีความสามารถก็จะถูกฝึกให้เป็นผู้พิทักษ์ของเรือ และทุกคนต่างจะได้ช่วยงานกันตามแต่ละงานที่ตัวเองถนัด

รายได้ส่วนใหญ่มาจากการรับงานจากทางทหารเรือ หรือจับโจรสลัดมาแลกกับเงินค่าหัว

คนที่เคยถูกโจรสลัดทำร้าย มักจะไม่มีความเมตตาอีกต่อไป

รอสเปรียบเสมือนพ่อที่เข้าใจลูก เขาให้ลูกเห็นเลือดจริง แต่ก็ไม่ปล่อยให้พวกเขาเจ็บตัวเกินไป หลังการต่อสู้ทุกครั้ง เขาจะพูดคุยและให้คำแนะนำด้านพร้อมกับให้คำปรึกษา เพื่อไม่ให้เด็กๆ เติบโตขึ้นมาพร้อมความแค้นหรือจิตใจที่บิดเบี้ยว

ทุกครั้งที่แวะขึ้นเกาะ เขาก็จะให้เงินเด็กๆ เอาไปซื้อของหรือหาความสนุกเล็กๆ น้อยๆ

ขณะที่เดินบนดาดฟ้าเรือ ซาคาสึกิฟังรอสไปเรื่อยๆ สายตาก็เหลือบไปมองคนอื่นๆ เป็นระยะ

คนที่โตหน่อยก็จะมองรอสด้วยความเคารพนับถือ ส่วนเด็กๆ ทั้งหลายต่างก็มองมาที่เขาด้วยแววตาที่เหมือนมองผู้มีพระผู้ช่วย

แต่นั่นกลับยิ่งทำให้ซาคาสึกิรู้สึกโกรธมากยิ่งขึ้น!

สายตาเหล่านั้นเหมือนเข็มหลายร้อยเล่มืิ่มแทงเข้าไปในใจเขา แต่มันก็เหมือนกับเกราะที่ห่อหุ้มหัวใจเขาไว้ด้วยเช่นกัน

เขาไม่กล้าคิดว่าเขาเป็นคนเจ็บที่สุดในที่แห่งนี้ ทั้งที่เคยเห็นครอบครัวโดนฆ่า บ้านเกิดถูกทำลาย

เขาไม่กล้าคิด... ไม่กล้าแม้อต่จะคิด...

"ไอ้พวกโจรสลัด พวกมันสมควรตาย!"

สุดท้าย พวกเขาก็มาหยุดที่หัวเรือ ซาคาสึกิกำหมัดแน่น สายลมแรงพัดเข้าปะทะกับใบหน้า

"อ๊าก!" เขาชกเข้ากับราวเรือเหล็ก

ติ๋ง... ติ๋ง... ติ๋ง... เลือดจากมือหยดลงบนราวเรือที่บิดงอ

รอสพูดขึ้นเบาๆ "แต่ซาคาสึกิ เธอรู้ไหม ไม่ใช่โจรสลัดทุกคนหรอกนะที่ควรตายน่ะ"

ซาคาสึกิอึ้ง เขาไม่พูดอะไร แค่รอฟังต่อ

"นายรู้มั้ยว่า พวกขยะมันควรจะไปอยู่รวมกันที่ไหน แล้วจัดการยังไง?"

"ก็ที่กองขยะ"

"แล้วจากนั้นล่ะ?"

รอสยังจับราวเรือไว้แน่น พร้อมจะสอนอะไรบางอย่างให้กับซาคาสึกิ ที่อาจจะทำให้เขากลายเป็นที่รักของทหารเรือมากขึ้นในอนาคต

เขาเชื่อว่าปัญหาของซาคาสึกิไม่ได้อยู่ที่ความแข็งแกร่ง แต่อยู่ที่แนวคิด และเขาก็อยากเป็นคนช่วยเปลี่ยนแนวคิดนี้

"ฉันถามอีกครั้ง ซาคาสึกิ นายคิดว่าเราควรจัดการกับพวกขยะยังไง? ไม่ต้องอธิบายละเอียด แค่บอกสิ่งที่เธอคิดก็พอ"

"ก็....รวมไว้ในที่เดียวกันแล้วก็เผาทิ้ง หรือบางทีก็โยนลงทะเลไป" ซาคาสึกิตอบแบบไม่มั่นใจนัก

รอสยิ้ม แล้วถามต่อ

"แล้วขวดเปล่าๆล่ะ จะจัดการยังไง?"

ซาคาสึกิก้มหน้าคิด

ขวดเปล่า? จะทำยังไงได้บ้าง?

อาจเอาไว้ใส่ข้อความโยนลงทะเล หรือใช้เป็นอาวุธเหรอ?

เขาเริ่มเข้าใจบ้างแล้ว แต่ก็ยังจับใจความสำคัญไม่ได้

หากรอสหมายถึงการเปลี่ยนโจรสลัดให้ดีขึ้น มันจะเป็นไปได้หรือ?

เขามองรอส เหมือนอยากรู้คำตอบ

รอสเหมือนอ่านใจเขาออก แล้วตอบกลับมา

"พวกชั่วๆน่ะ ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนหรอก!"

"แต่ถ้าเป็นขวดเปล่าจากกองขยะ หากเอามาใส่ดินปืน ผูกชนวนไฟ แล้วจุด... โยนออกไป แล้วก็..."

"ตูม!!!" รอสทำมือประกอบ ท่ามกลางลมทะเลที่พัดแรง

จากนั้นก็ก้มลงมามองซาคาสึกิด้วยสายตาที่มุ่งมั่น

"นี่แหละ คือ สิ่งที่เรียกว่าการนำกลับมาใช้ใหม่ ซาคาสึกิ"