บทที่ 13 การผจญภัยในถ้ำของหลินอวี่ ฉกฉวยโอกาสทันที!

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจสำเร็จ ได้รับรางวัล ‘เชี่ยวชาญวิชาไทเก็กโบราณ’】

【วิชาไทเก๊กโบราณ】

【กังฟูโบราณที่ทรงพลัง เป็นกังฟูโบราณสายภายใน เมื่อใช้แล้วจะทำให้คุณเชี่ยวชาญวิชาไทเก๊กในระดับสูงมาก】

【คำแนะนำ: หลังจากใช้แล้ว คุณจะได้รับความแข็งแกร่งระดับพลังลับ(อันจิ้น)ขั้นต้น】

เจียงเช่อดีดนิ้ว

เยี่ยมไปเลย!

ความแข็งแกร่งระดับพลังลับขั้นต้น ตอนนี้หลินอวี่ก็อยู่ในระดับพลังลับขั้นต้น... ในเมื่อเขาได้วิชาไทเก๊กโบราณมาแล้ว แถมยังมีความแข็งแกร่งระดับพลังลับขั้นต้นเหมือนกัน ต่อให้สู้หลินอวี่ไม่ได้... ก็คงจะไม่ถึงกับโดนจับแขวนคอแล้วตีแน่นอน

"ใช้ทักษะ!"

【ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์สำเร็จในการเข้าใจ ‘วิชาไทเก๊กโบราณ’】

ในชั่วพริบตา ความทรงจำมากมายที่เกี่ยวข้องกับวิชาไทเก๊กก็ไหลบ่าเข้ามาในหัวของเขา

รวมถึงวิชาไทเก๊กสำนักต่างๆ กว่าสิบสำนัก เช่น วิชาไทเก๊กตระกูลเฉิน วิชาไทเก๊กตระกูลหยางวิชาไทเก๊กสำนักบู๊ตึ๊ง วิชาไทเก๊กสำนักหลิงคง ทั้งหมดรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

นี่คือของจริงล้วนๆ ไม่ใช่พวกวิชาไก่กาอย่างไทเก๊กผสมผสานอะไรนั่นเทียบได้

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่นั้น... ร่างกายของเขาก็ค่อยๆ เกิดการเปลี่ยนแปลง

พลังลึกลับอย่างหนึ่ง ค่อยๆ เติมเต็มไปทั่วร่างกาย มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้ แต่มันมีอยู่จริง

ความรู้สึกนี้มันลึกลับมาก เจียงเช่อเข้าใจว่านี่คือสิ่งที่เรียกว่า ชี่กง!

ลองรวบรวมพลังเล็กน้อย แล้วออกแรงชกกำแพงเบาๆ

"ปัง!" เสียงดัง

กำแพงปูนถึงกับมีรอยหมัดที่เห็นได้ชัดเจน รอยหมัดรอบๆ ถูกพลังลมปราณกระแทกจนเกิดรอยแตกร้าวคล้ายใยแมงมุม

มันเหลือเชื่อมาก!

ถ้าหมัดนี้ไปชกใส่คนเข้า... ไม่ต้องมีรอยเขียวรอยช้ำเลยเหรอ?

"ดูเหมือนว่าตัวร้ายอย่างฉัน... ก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นบ้างแล้วล่ะ!"

เจียงเช่อพึมพำกับตัวเอง ถึงเขาจะเป็นตัวร้าย มีอำนาจวาสนา

แต่พลังต่อสู้ส่วนตัวของเขามันน้อยเกินไป!

จากเนื้อหาในนิยาย ไอ้หลินอวี่นี่มันยังมีอาจารย์อยู่เบื้องหลังอีกสองคน!

คนหนึ่งเป็นหมอเทวดาที่ไม่เปิดเผยตัว อีกคนก็เป็นนักฆ่าอันดับหนึ่งในอดีต!

ทั้งคู่เก่งกาจมาก โดยเฉพาะอาจารย์นักฆ่าของหลินอวี่ ความแข็งแกร่งของเขาถึงขั้นพลังแปรเปลี่ยน(ฮว่าจิ้น) เลยทีเดียว

แต่ไอ้แก่สองคนนี้ไม่มีบทบาทในช่วงแรกๆ ต้องรอถึงบทที่ 200 โน่นแหละถึงจะปรากฏตัว แถมเหมือนจะติดอยู่ในเขตหวงห้ามอะไรสักอย่างด้วย

ดังนั้นเขาสามารถค่อยๆ เล่นงานหลินอวี่ไปก่อน รอจนกว่าไอ้แก่สองคนนั้นจะออกมา... ตอนนั้นเขาก็น่าจะตบพวกมันให้ตายได้ในฝ่ามือเดียวแล้ว

เวลาว่างๆ เจียงเช่อก็เริ่มพลิกดูบทนิยาย

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งก็ชนะร้อยครั้ง

"โอ้? บทที่ 30 กว่าๆ... หลินอวี่ยังมีการผจญภัยในถ้ำด้วยเหรอเนี่ย?"

เจียงเช่อตาเป็นประกาย

รีบอ่านบทนั้นจนจบทุกตัวอักษร ไม้เว้นแม้แต่ตัวเดียว

"ที่ตีนเขาแห่งหนึ่งในชานเมืองหางโจว มีถ้ำลับซ่อนอยู่? ข้างในซ่อนมรดกของปรมาจารย์คนหนึ่ง? ถ้ำนั้นจะเปิดออกทุกๆ 6 ปี?"

เห็นได้ชัดว่าถ้ำแห่งนี้คือการผจญภัยที่อาจารย์ของหลินอวี่เตรียมไว้ให้เขา

ข้างในถ้ำมีของดีๆ ซ่อนอยู่เยอะเลย

มีจี้หยกมิติ แถมยังมีคัมภีร์วิชาตัวเบาอีกด้วย

เจียงเช่อเลียริมฝีปาก เขาจะไม่ไปฉกฉวยโอกาสนี้ได้ยังไง?

ตอนนี้หลินอวี่คงจะร้อนใจมากแน่ๆ... เพราะถ้ำลับแห่งนั้นจะเปิดออกทุกๆ 6 ปี และเปิดออกครั้งละ 7 วันเท่านั้น!

ดูจากโทษทัณฑ์ของหลินอวี่ในตอนนี้แล้ว ยังไงก็ไปไม่ทันแน่นอน

เจียงเช่อยิ้มมุมปากอย่างบ้าคลั่ง โอกาสของแก... ฉันขอรับไว้เองนะ!

......

หลังจากกลับถึงบ้าน เจียงเช่อก็โดนคุณแม่สุดที่รักกอดไปอีกหนึ่งที

ในชาติที่แล้ว เขาก็เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาภรรยาเศรษฐีเหล่านี้มาก

"ลูกชายแม่หล่อขึ้นอีกแล้วนะเนี่ย!"

เจียงหยุนหลี่ ยิ้มจนแก้มปริ ไม่ปิดบังความรักที่มีต่อเจียงเช่อเลยแม้แต่น้อย

เจียงเช่อพูดไม่ออก หยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาเช็ดน้ำลายบนหน้าตัวเอง

แม่ของเขาคนนี้... เดิมทีก็เป็นถึงคุณหนูจากตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง ตั้งแต่เด็กก็ใสซื่อบริสุทธิ์ พอแต่งงานกับเจียงหยวนก็รักใคร่กลมเกลียวกันดี

ทั้งชีวิตไม่เคยมีอุปสรรคอะไรเลย บางทีอุปสรรคเดียวในชีวิตของเธอ อาจจะเป็นตอนที่คลอดลูกนี่แหละ!

ถ้าเอาไปใส่ในนิยายรักโรแมนติก เธอก็เป็นนางเอกแนวแมรี่ซูชัดๆ

เจียงเช่อไม่ได้รู้สึกอะไรกับแม่ตัวเองมากนัก ถึงเขาจะมีความโรคจิตอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นมาตั้งแต่เกิด

และในเวลานี้เอง เจียงหยวนก็เดินออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"ฉันจะบอกอะไรให้นะ ต่อไปตระกูลเจียงของเรา... จะไม่ได้มีทรัพย์สินแค่หมื่นล้านแล้ว!"

ตอนที่เจียงหยวนพูดประโยคนี้ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ!

"คุณสามี หรือว่าบ้านเราจะล้มละลายแล้ว?" เจียงหยุนหลี่หน้าซีดเผือดเล็กน้อย

เจียงหยวนยิ้มขำ "จะไปล้มละลายได้ยังไงกัน? ที่ฉันพูดหมายความว่า ต่อไปตระกูลเจียงของเราอาจจะก้าวหน้าไปอีกขั้น!"

"จำยาชนิดใหม่ที่เราบริษัทยาหยวนเช่อทุ่มเงินหลายหมื่นล้านวิจัยได้ไหม?"

"วิจัยสำเร็จแล้วเหรอ?" เจียงหยุนหลี่เหมือนจะนึกอะไรออก ดวงตาของเธอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

"ใช่แล้ว! ก่อนหน้านี้บริษัทของเราทุ่มเงินกว่าหมื่นล้านวิจัยยาต้านมะเร็งชนิดใหม่ ตอนนี้การทดลองทางคลินิกเฟสแรกได้ผลดีมาก!"

"ว้าว สุดยอดไปเลย!"

เจียงเช่อฟังเจียงหยวนพูด แล้วก็เงียบไป

บริษัทของพ่อเขาทำธุรกิจยา แม้แต่ในบรรดาบริษัทยาของทั้งประเทศจีน กลุ่มบริษัทหยวนเช่อก็ยังติดอันดับท็อปเท็น

ในเนื้อเรื่องเดิม... กลุ่มบริษัทหยวนเช่อทุ่มเงินหมื่นล้านวิจัยยาต้านมะเร็ง ถ้าวิจัยสำเร็จ... กำไรก็จะมหาศาลมาก

ในความเป็นจริง กลุ่มบริษัทหยวนเช่อก็วิจัยยาต้านมะเร็งได้สำเร็จจริงๆ ซึ่งแทบจะสามารถยับยั้งมะเร็งได้มากกว่า 90% แถมยังสามารถต่อชีวิตให้กับผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายได้อีกด้วย

ประสิทธิภาพของยามันแรงมาก ถ้าเปิดตัวเมื่อไหร่... มูลค่าตลาดของกลุ่มบริษัทหยวนเช่อคงจะพุ่งขึ้นเป็นสองเท่า!

แต่เขาก็เป็นถึงตัวร้าย จะได้ประโยชน์อะไรจากเรื่องนี้?

ผู้ถือหุ้นอันดับสองของบริษัทสมคบคิดกับนักวิจัย แอบขโมยสูตรยาไป สุดท้ายทำให้เงินลงทุนหมื่นล้านของกลุ่มบริษัทหยวนเช่อสูญเปล่าไปทั้งหมด

ก็เพราะเรื่องนี้เอง ตระกูลเจียงถึงได้ตกต่ำลง

เพื่อรักษาความเป็นลูกเศรษฐีของตัวเอง เจียงเช่อจึงตัดสินใจที่จะทำอะไรสักอย่าง

"คุณพ่อครับ คุณพ่อแน่ใจเหรอครับว่าในบริษัทไม่มีหนอนบ่อนไส้?"

คำพูดของเจียงเช่อทำให้เจียงหยวนอึ้งไป

"หนอนบ่อนไส้? ลูกหมายความว่า..." เจียงหยวนหรี่ตาลงเล็กน้อย

"ยาต้านมะเร็งนี่มันสูตรลับ ถ้าเกิดรั่วไหลออกไป..."

เจียงหยวนส่ายหน้า "นักวิจัยยาต้านมะเร็งทุกคนเป็นความลับสุดยอด มีระบบรักษาความปลอดภัยสูงมาก..."

"ไม่มีอะไรที่เป็นความลับสุดยอดจริงๆ หรอกครับ ผมแนะนำให้คุณพ่อแอบสืบดู ตรวจสอบทุกคนในบริษัท โดยเฉพาะผู้ถือหุ้นรายใหญ่!"

เจียงเช่อพูดอ้อมๆ ไปเยอะแล้ว เจียงหยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พยักหน้าอย่างจริงจัง

"อืม พ่อจะไปทำตามที่ลูกบอก"

เจียงหยวนจริงจังมาก ที่จริงเขาก็ระวังตัวอยู่บ้างแล้ว ท้ายที่สุดแล้ว เขาสร้างบริษัทจากสองมือเปล่า จนบริษัทมีมูลค่าตลาดหลายแสนล้านได้ในเวลาสิบกว่าปี

เขาไม่ใช่คนโง่แน่นอน เขามีสายตาของตัวเองอยู่ในบริษัทอยู่แล้ว

ออร่าทำให้คนอื่นโง่ลงของพระเอกหลินอวี่ ไม่ได้ทำให้ตัวร้ายอย่างเขาคนเดียวที่โง่ลง แต่คนทั้งเรื่องก็จะโดนทำให้โง่ลงด้วย!

เพียงแต่ว่าตัวร้ายอย่างเขาโดนลดทอนความฉลาดไปเยอะกว่าคนอื่นหน่อย กลายเป็นไอ้โง่ไม่มีสมองไปเลย

"เสี่ยวเช่อ พ่อว่าต่อไปลูกควรจะเรียนบริหารธุรกิจนะ พอเรียนจบแล้วจะได้มาช่วยงานที่บริษัทของเรา... พ่อก็แก่ลงทุกทีแล้ว ไม่มีคนสืบทอดกิจการไม่ได้นะ!"

เจียงหยวนมีสีหน้าเป็นกังวล เริ่มบ่นออกมา

"พ่อยังรอให้ลูกมารับช่วงต่อกิจการ แล้วพ่อกับแม่ก็จะได้ไปใช้ชีวิตสองต่อสองกัน"

เจียงเช่อยักไหล่ เขาอยากเป็นแค่ลูกเศรษฐี ไม่ได้อยากทำงานหนัก

เป็นตัวร้าย... จัดการพระเอกไปพลาง จีบสาวๆ ไปพลาง สบายจะตาย

ไอ้โง่ที่ไหนถึงจะอยากไปรับช่วงต่อบริษัท!

"ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพ่อกับแม่ก็มีลูกได้อีก คลอดน้องให้ผมอีกคนก็ได้"

พอเจียงเช่อพูดจบ เจียงหยวนก็ถึงกับพูดไม่ออกไปเลย

ลูกคนโตมันใช้ไม่ได้ จะให้เขาปั๊มลูกคนเล็กมาฝึกอีกคนงั้นเหรอ?