บทที่ 4 การท้าทายของซาคาซึกิ

บทที่ 4 การท้าทายของซาคาซึกิ

อีกด้านหนึ่งของสนามฝึกบรรดานักเรียนจากค่ายฝึกยอดฝีมือพากันมารุมล้อมเมอร์ฟีเต็มไปหมด

"เมอร์ฟี ตอนที่ได้สู้กับพลเรือเอกเมื่อกี้ รู้สึกยังไงบ้าง?"

"ใช่เลย! เล่าให้ฟังหน่อย พวกเรานี่โดนพลเรือเอกเซฟเฟอร์เล่นงานจนร่วงเรียบ แทบไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ!"

"บอลซาลิโนบอกว่าตอนนายสู้กับพลเรือเอกเซฟเฟอร์ นายไม่เพียงไม่ถูกจัดการ แต่ยังเป็นฝ่ายได้เปรียบอีก จริงไหม?"

เสียงพูดคุยข้างตัวเมอร์ฟีดังจ้อกแจ้กไปหมด

ด้วยเสน่ห์ส่วนตัวที่ดึงดูดใจอยู่แล้ว บวกกับการเผชิญหน้ากับเซฟเฟอร์เมื่อครู่ ยิ่งทำให้เขากลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของทุกคนโดยไม่ต้องสงสัย

ดังนั้นไม่แปลกเลยที่ตอนนี้จะมีนักเรียนมากมายพากันรุมล้อมราวกับเด็กน้อยที่กำลังอยากรู้อยากเห็น

เมอร์ฟียิ้มอ่อน พร้อมตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ

"ไม่หรอกครับ พลเรือเอกเซฟเฟอร์ท่านออมมือไว้ต่างหาก ถ้าผมมีพลังพอจะต่อกรกับพลเรือเอกจริงๆ ก็คงไม่ต้องมาเข้าค่ายฝึกยอดฝีมือแบบนี้แล้ว"

"อย่างที่คิดไว้จริงๆ!"

"ฮ่าๆ ก็ว่าอยู่!"

"ถ้ามีพลังสู้กับพลเรือเอกได้จริง พวกเราก็คงได้เป็นพลเรือเอกกันหมดแล้วล่ะ!"

เสียงหัวเราะอย่างจริงใจดังขึ้นรอบตัว ไม่มีใครแสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามเมอร์ฟีสักคน ตรงกันข้าม ทุกคนกลับยิ่งชื่นชมในความถ่อมตัวและมนุษยสัมพันธ์ของเขามากขึ้น

ทว่าท่ามกลางบรรยากาศสบายๆ นั้นเอง

"เดี๋ยวก่อน! ฉันไม่ยอมรับง่ายๆ หรอกนะ เมอร์ฟี! มาสู้กับฉันซะ!"

เสียงท้าทายดังขึ้นพร้อมกับร่างของชายหนุ่มในชุดสูทแดงก้าวเข้ามาแววตาเขาเต็มไปด้วยประกายแห่งการต่อสู้

ใช่แล้ว คนผู้นั้นคือ...ซาคาซึกิ!

แท้จริงแล้ว ตั้งแต่ช่วงพูดคุยก่อนหน้า ซาคาซึกิก็ได้ยกให้เมอร์ฟีกับบอลซาลิโนเป็น 'คู่แข่งระดับเดียวกัน' ไปแล้ว

แต่เมื่อตัวเขาถูกเซฟเฟอร์ซัดร่วงด้วยหมัดเดียว ในขณะที่เมอร์ฟีกลับสามารถตั้งรับและยังได้เปรียบเล็กน้อย ความรู้สึกท้าทายจึงพลุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม

การได้เห็นช่องว่างระหว่างตนเองกับเมอร์ฟีอย่างชัดเจน ทำให้ซาคาซึกิรู้สึกไม่สบายใจนัก เขาอยากลองวัดความห่างชั้นที่แท้จริงระหว่างตัวเองกับเมอร์ฟีดูสักครั้ง

"ซาคาซึกิ ถ้าเป็นการประลองเพื่อพัฒนาตัวเอง ฉันก็ยินดีแต่ถ้าเป็นการระบายอารมณ์ล่ะก็ คงไม่จำเป็น" เมอร์ฟียิ้มบางพลางใช้ปลายนิ้วดันแว่นกรอบเหลี่ยมบนสันจมูกขึ้นอย่างนุ่มนวล

ในฐานะที่เป็นอัจฉริยะผู้โดดเด่นที่สุดของรุ่น อีกทั้งยังเป็นหนึ่งใน 'กลุ่มสามคน' เล็กๆ ที่โดดเด่นเป็นพิเศษ เป็นเรื่องปกติที่ซาคาซึกิจะเกิดความรู้สึกอยากท้าทาย

ถ้าเมอร์ฟีถูกเซฟเฟอร์เล่นงานจนพ่ายแพ้ยับเยิน ซาคาซึกิอาจจะไม่คิดอะไรมาก

แต่ความจริงคือ เซฟเฟอร์ต่างหากที่เสียเปรียบในมือเมอร์ฟี เรื่องนี้ทำให้ซาคาซึกิรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่ลึกๆ และเชื่อว่าเซฟเฟอร์อาจจะ 'ออมมือ' ไว้ด้วยซ้ำ

"ในเมื่อนายพูดแบบนั้น งั้นฉันก็จะมาประลองกับนายอย่างจริงจังหน่อยแล้วกัน"

"ตกลง" เมอร์ฟีพยักหน้ารับอย่างสงบ แม้จะถอนใจเบาๆ แต่ลึกๆ แล้ว เขาก็รู้สึกสนใจไม่น้อย

เขาเองก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าพลังของตัวเองตอนนี้ จะสามารถรับมือกับ 'สัตว์ประหลาด' อย่างซาคาซึกิได้ถึงระดับไหน

"ไปเจอกันที่ลานฝึก!" ซาคาซึกิกล่าวอย่างหงุดหงิด พร้อมกับหมุนตัวเดินนำไปก่อน

เมอร์ฟียกมือซุกเข้าไปในกระเป๋าเสื้อคลุมสีขาวของตัวเอง ก่อนจะก้าวตามไปอย่างไม่รีบร้อน

ไม่นาน เหล่านักเรียนเกือบทั้งหมดในค่ายฝึกยอดฝีมือก็มารวมตัวกันรอบลานประลอง

เสียงพูดคุยตื่นเต้นดังระงม

"การต่อสู้ระหว่างสองคนนี่น่าสนใจจริงๆ"

"ถึงซาคาซึกิจะโดนเซฟเฟอร์ซัดร่วง แต่เขาเป็นผู้ใช้ผลปีศาจสายโลเกียนะ บอกได้ยากว่าใครจะแพ้ชนะ"

"ฉันว่า ซาคาซึกิน่าจะชนะนะ ผลโลเกียมันโกงเกินไป คนธรรมดาไม่มีทางแตะตัวได้ด้วยซ้ำ"

"ไม่แน่หรอก เมอร์ฟีก็ทำให้เซฟเฟอร์เสียเปรียบได้ บางทีเขาอาจมีวิธีรับมือกับโลเกียก็ได้"

บรรยากาศรอบลานประลองคึกคักกว่าครั้งไหนๆ

ในขณะเดียวกัน ซาคาซึกิก็จ้องมองเมอร์ฟีอย่างดุดัน พร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

"สู้กับนาย ฉันคงไม่ต้องกังวลมากเหมือนเวลาเจอพวกเด็กทั่วไปแล้วสินะ"

เพราะหากเป็นคนอื่น เขาคงต้องระวังไม่ให้พลังผลแมกม่าของตนทำอันตรายถึงชีวิต

"แน่นอน เชิญใช้พลังได้เต็มที่เลย" เมอร์ฟีกล่าวอย่างสุภาพ พร้อมยืนประจันหน้าอย่างไม่เกรงกลัว

ทว่าในตอนนั้นเองเสียงฮือฮาจากฝูงชนก็ดังขึ้น เมื่อมองตามเสียง ทุกคนก็ต้องตกตะลึง

จอมพลคอง และ พลเรือเอกเซ็นโงคุ ปรากฏตัวขึ้น!

ยังมีพลโทอีกหลายคนตามมาด้วย!

"จอมพลคอง!"

"ไม่คิดเลยว่าจะบังเอิญมาเห็นการประลองของสองปีศาจน้อยนี่ นับว่าโชคดีจริงๆ ฮ่าๆ"

เหล่าขุนพลแห่งกองทัพเรือพากันหัวเราะเบาๆ พวกเขาได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับค่ายฝึกยอดฝีมือจากเซฟเฟอร์ตลอดทางที่มา

โดยเฉพาะเรื่องของเมอร์ฟี ที่ทำให้แม้แต่เซฟเฟอร์ยังชื่นชมอย่างออกนอกหน้า แน่นอนว่าทุกคนย่อมอยากเห็นกับตาว่าเด็กหนุ่มคนนี้พิเศษเพียงใด

คอง เหลือบมองสองร่างกลางลานประลอง ก่อนหันไปถามเซฟเฟอร์ด้วยความสงสัย

"เด็กคนนั้น...เมอร์ฟีคือคนไหน?"

เซฟเฟอร์ยิ้มบาง ตอบอย่างติดตลกว่า

"แน่นอน คนที่ชนะในท้ายที่สุดนั่นแหละ"

แม้จะพูดเหมือนเล่น แต่ในน้ำเสียงของเซฟเฟอร์เต็มไปด้วยความมั่นใจ

ถึงแม้เมอร์ฟียังไม่ได้รับการฝึกฝนฮาคิอย่างจริงจัง แต่เซฟเฟอร์ก็เชื่ออย่างหมดใจว่าเมอร์ฟีจะเป็นฝ่ายคว้าชัย

"ดูท่าเซฟเฟอร์จะวางใจในตัวเจ้าเด็กนั่นไม่น้อยเลยแฮะ" การ์ปที่นั่งกินเซ็มเบ้อยู่มุมหนึ่งหัวเราะเบาๆ

สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังสองร่างในลานประลองเช่นกัน ดวงตาเปล่งประกายด้วยความสนใจ

หนึ่งในนั้น ซาคาซึกิ เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังระเบิด ราวกับภูเขาไฟที่พร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ