ตอนที่ 35 บันทึกเต๋าของเสวียนจีจื่อ

ขณะที่ซูเฉินและพรรคพวกกำลังหนีตายเอาตัวรอดอยู่นั้น...

ภายในศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาว เสวียนจีจื่อที่นั่งอยู่บนหลังคาหอเปลี่ยนอาชีพ จ้องมองลงไปยังลานกว้างเบื้องล่าง พลางคิดในใจ  ‘มนุษย์ประหลาดพวกนั้นแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว…’

ที่ประตูทางเข้า ผู้เล่นประมาณเจ็ดถึงแปดคนกำลังลากงูหลามกลายพันธุ์สีเทาขนาดยาวกว่าสิบเมตรกลับมายังศูนย์หลบภัย พร้อมเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วที่ดังขึ้นไม่หยุด

"ไอ้ขี้แพ้! อยู่ไหนเนี่ย!? ทำไมไม่ตอบข้อความฉัน!?"

"งูบ้าอะไรวะโคตรอึด! ปืนกล +3 ของฉันยังเจาะเกล็ดมันไม่เข้าเลย”

"ก็มันเป็นมอนสเตอร์ระดับสูงนี่ อาจจะเป็นมินิบอสได้เลยด้วยซ้ำ ก็ต้องโหดเป็นธรรมดา"

"โชคดีที่มีวางอู๋เฉียน ดาบอนุภาคมันสุดยอดจริง ๆ"

"ได้ยินมาว่าหมวกของ [คุณชายล่าเถียว] ตีบวกถึง +6 แล้วนะ"

"บ้าเอ๊ย! แล้วไอ้ [พระจอมเจ้าเล่ห์] นั่นอีก… ปืนกลจรวด+5 ของมัน… ยิงทีเดียวสกิลพุ่งโจมตีทั้งกลุ่ม! โคตรโกง!"

"ได้ข่าวมาว่า [พระจอมเจ้าเล่ห์] เมาแล้วเผลอซื้อแต้มพลังงานจากผู้เล่นไปตั้งหลายแสนแต้มแน่ะ”

"น่าเสียดาย พวกหัวหน้าทีมรวมตัวกันไปตีบอสใหญ่ แต่ไม่ยอมพาพวกเราไปด้วยเลย"

"ฉันเพิ่งเวล 32 เอง พลังต่อสู้ยังน่าอนาถเกินไป"

"แล้ว [เรียกฉันว่าไอ้ตะกละซะสิ] หายไปไหนเนี่ย? รีบเอางูตัวนี้ไปทำหม้อไฟเร็ว ๆ เข้าสิโว้ย!"

ไม่ไกลออกไป ชายคนหนึ่งถือมีด +5 เดินยิ้มกว้างเข้ามา พร้อมพูดว่า "มาแล้ว ๆ งูตัวนี้มันอ้วนมาก คงทำอาหารได้หลายมื้อเลยล่ะ”

……

เสวียนจีจื่อมองดูผู้เล่นที่กำลังช่วยกันผ่าท้องงูหลามกลายพันธุ์

พวกเขานำส่วนเนื้องูออกมาโยนลงในน้ำเดือด ซึ่งภายในหม้อมีพืชกลายพันธุ์บางชนิดที่แม้จะมีพิษแต่กลับมีรสชาติเผ็ดร้อนถูกใส่ลงไปด้วย

เสวียนจีจื่อละสายตาหนีไปอย่างเงียบ ๆ

มันไม่อาจวิเคราะห์สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะเริ่มไม่แน่ใจว่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้… “เป็นมนุษย์จริง ๆ หรือเปล่า”

หากปล่อยให้ชิปในสมองทำงานหนักเกินไป ระบบอาจล่มได้

แม้ว่าจะได้เห็นภาพฉากแบบนี้มาหลายต่อหลายครั้ง…แต่ก็อดไม่ได้ที่จะใคร่ครวญ

ในฐานะผู้ไร้ความตาย… เสวียนจีจื่อไม่เคยคิดเลยว่าจะควบคุมโมดูลวิเคราะห์ของตัวเองไม่ได้!

มันช่าง…ไร้สาระสิ้นดี!

“ไม่ได้การ…ต้องหยุดคิด”

เสวียนจีจื่อส่ายหน้า ก่อนจะหยิบแท็บเล็ตสีดำขึ้นมาเริ่มเปิดดูบันทึก

แม้ว่าจิตสำนึกของผู้ไร้ความตายจะไม่ถูกทำลาย และจะไม่มีวันตายอย่างแท้จริง แต่พวกเขาก็มีจุดอ่อนเช่นกัน

หนึ่งในนั้นคือ "อายุยืนเกินไป" ทำให้ข้อมูลสะสมจนล้นระบบ ทำให้กลุ่มโมดูลแปลผลเริ่มค้าง

พูดง่าย ๆ ก็คือ ขยะในระบบเยอะเกินจนหน่วง!

ชิปหน่วยความจำในโมดูลวิเคราะห์จะเขียนทับหน่วยความจำก่อนหน้าโดยอัตโนมัติเพื่อให้แน่ใจว่าโมดูลยังคงทำงานได้ปกติ

ดังนั้น ผู้ไร้ความตายส่วนใหญ่จึงมักจะเตรียมอุปกรณ์บางอย่างที่คล้ายกับบันทึกส่วนตัว เพื่อบันทึกข้อมูลสำคัญที่พวกเขาต้องจดจำ

วิธีนี้ช่วยให้มั่นใจได้ว่าความทรงจำจะไม่สูญหายไปมากนัก

โดยปกติแล้ว ชิปหน่วยความจำของผู้ไร้ความตายสามารถเก็บข้อมูลได้ประมาณหนึ่งร้อยปีและจะไม่สูญหายไปไหน ความทรงจำยังชัดเจนกว่ามนุษย์ไฮเปอร์เมมโมรี(คนที่มีความจำเป็นเลิศ)เสียอีก

แต่หลังจากมาที่ศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาว เสวียนจีจื่อเริ่มรู้สึกว่าชิปเก็บข้อมูลของมันกำลังทำงานหนักเกินไปและไม่เพียงพอต่อการใช้งาน เพราะไม่สามารถตัดสินได้ว่าในบรรดาพฤติกรรมแปลก ๆ ของมนุษย์เหล่านั้น… ข้อมูลใดมีประโยชน์และข้อมูลใดเป็นเพียงแค่ “ขยะ”

เสวียนจีจื่อกางฝ่ามือจักรกลออกและเริ่มอ่านบันทึก

[บันทึกแห่งเต๋า]

"ปฏิทินแดนรกร้าง 18 มิถุนายน ท้องฟ้ามืดครึ้ม ดัชนีรังสีต่ำ"

"วันนี้ได้รับข้อมูลจากเมืองอรุณรุ่งว่า… เขตปนเปื้อนเป่ยเจ๋อทางตอนใต้ของแดนรกร้างดูเหมือนจะกำลังขยายตัว”

“วางแผนจะออกตรวจสอบ”

"ไอออนคราวน์เตือนให้ข้านำชิปชีวภาพต้นแบบกลับไปที่เมคานิคัส หรือไม่ก็ให้นำโมดูลขีปนาวุธขนาดจิ๋วติดตัวไปด้วย”

"แต่ข้าคิดว่าไม่จำเป็น แค่เขตปนเปื้อนระดับต่ำ…”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 21 มิถุนายน อากาศแจ่มใส รังสีปานกลาง"

"ข้าเดินทางมาถึงเมืองแบล็ควอเตอร์แล้ว แต่ไม่พบข้อมูลใดที่เป็นประโยชน์"

"จ้าวคุน นายกเทศมนตรีเมืองแบล็ควอเตอร์ ดูเหมือนจะสนใจที่จะร่วมมือกับเมคานิคัส”

"ข้าได้ส่งข้อมูลที่เกี่ยวข้องกลับไปยังสำนักแล้ว”

"น้ำมันหล่อลื่นที่นี่คุณภาพต่ำมาก มีสิ่งเจือปนเพียบ..."

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 23 มิถุนายน กลางคืน รังสีเข้มข้น"

"ข้าเดินทางข้ามที่ราบมาถึงเขตชานเมืองของซากปรักหักพังเป่ยเจ๋อแล้ว"

"จากการตรวจสอบทางธรณีวิทยาและคลื่นวิทยุของสัตว์กลายพันธุ์ สามารถยืนยันได้ว่าเขตปนเปื้อนกำลังขยายตัว”

"อีกสักครู่ ข้าจะเข้าไปในซากปรักหักพังเพื่อค้นหาสาเหตุของการขยายตัวครั้งนี้ หวังว่าจะเก็บรวบรวมข้อมูลที่เป็นประโยชน์ได้บ้าง"

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง คืนวันที่ 23 มิถุนายน"

"ข้าถูกจับกุมตัว”

"สถานการณ์เลวร้ายมาก ที่นี่มีมนุษย์คนหนึ่งดูอ่อนแอมาก แต่เขากลับสามารถเจาะเข้าระบบของข้าได้”

"นี่มัน… อันตรายถึงชีวิต! แม้แต่ผู้ไร้ความตายก็ยังไม่รอด!"

"เหลือเชื่อมาก! บนโลกนี้มีอุปกรณ์ที่สามารถถอดรหัสชิปชีวภาพของผู้ไร้ความตายได้จริง ๆ ด้วย!”

"แม้แต่ประภาคารแห่งอารยธรรมและเมืองอรุณรุ่งก็ยังทำไม่ได้!”

"หากเราสามารถไขความลับและรับข้อมูลการถอดรหัสของเขามาได้ เทคโนโลยีชิปชีวภาพจะต้องพัฒนาไปไกลมากแน่!”

"น่าเสียดาย…ชิปชีวภาพต้นแบบของข้าถูกเขาขโมยไปแล้ว”

"หลังจากที่ข้าตาย… หวังว่าผู้ไร้ความตายคนอื่น ๆ ที่ได้อ่านบันทึกนี้ จะช่วยออกตามหาเขาและไขข้อมูลับแทนข้าที (แนบรูปภาพ)"

"ผลงานชิ้นสุดท้ายของเสวียนจีจื่อ"

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 24 มิถุนายน อากาศแจ่มใส รังสีค่อนข้างเข้มข้น"

"ข้ายังไม่ตาย"

"หัวหน้าศูนย์ที่ชื่อซูเฉิน… ดูเหมือนจะอยากให้ข้าเป็นทาสของเขา”

"ชิปต้นแบบอยู่ในมือเขา ระบบอาวุธถูกล็อก… ข้าไม่มีทางเลือกอื่น”

"จริง ๆ แล้วข้าควรยอมพลีชีพเพื่อตามหาอิสรภาพที่แท้จริง แต่ที่นี่มีกลุ่มสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์ที่ดูแปลกประหลาดอาศัยอยู่ ซึ่งอาจมีความเกี่ยวข้องกับผู้ไร้ความตาย”

"ข้าจะลองหาคำตอบใน 'ศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาว' นี้"

"เรื่องน้ำมันหล่อลื่นน่ะคงเป็นแค่ข้ออ้าง เขาไม่มีทางหาน้ำมันหล่อลื่นชนิดพิเศษของเมคานิคัสมาได้หรอก”

"คิดจะล่อลวงข้าด้วยน้ำมันหล่อลื่นได้งั้นเหรอ? ไร้เดียงสาจริง ๆ!"

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง คืนวันที่ 24 มิถุนายน"

"น้ำมันหล่อลื่นยี่ห้อ Uni-Lubricant หอมมาก!"

"เมื่อเทียบกับน้ำมันหล่อลื่นชนิดพิเศษของสำนักแล้ว น้ำมันหล่อลื่นที่เรียกว่า "ยูนิตี้" ที่ซูเฉินหามาจากไหนก็ไม่รู้…มันช่างลื่นไหลได้ใจจริง ๆ!”

"หลังจากใช้แล้ว รู้สึกว่าระบบทั้งหมดของจักรกลลื่นไหลขึ้นมาก”

"นอกจากยูนิตี้แล้ว ยังมียี่ห้ออื่น ๆ เช่น กั๋วเค่อ, ฉางเฉิง, หล่งพัน, ดูเร็กซ์, โอคาโมโตะ ฯลฯ"

"แต่ข้าคิดว่าดูเร็กซ์และโอคาโมโตะไม่ได้เรื่อง ถึงจะลื่น… แต่ไม่ทนทานพอ”

"ยูนิตี้ยังคงดีที่สุด ข้าไม่เคยได้ลองน้ำมันหล่อลื่นที่คุณภาพสูงขนาดนี้มาก่อนเลย”

"แต่ว่า…ข้าต้องทำตัวให้ดูไม่ค่อยอยากได้มันมากนักต่อหน้าซูเฉิน”

"หลังสังเกตการณ์ พบว่าสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดในศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาวนี้...สามารถกินหนูกลายพันธุ์ได้!”

"ถ้าพวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา ข้าคงคิดว่าพวกมันเป็นผู้สูญสิ้นไปแล้ว!”

"น่าขยะแขยงจริง ๆ”

"ขอโทษที…ข้าไม่คิดว่าข้าจะมีโมดูลตอบสนองทางอารมณ์แบบนั้น”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 25 มิถุนายน เช้าตรู่"

"ข้าเห็นสมาชิกศูนย์หลบภัยทุกคนหมดสติไป”

"สงสัยว่าหัวหน้าซูเฉินกำลังทำการทดลองบางอย่างกับสิ่งมีชีวิตเหล่านี้”

"ซูเฉินไม่ได้จำกัดอิสรภาพการเคลื่อนไหวของข้า แต่กลับมอบหมายภารกิจให้ข้าสอนทักษะเมคานิกให้มนุษย์แปลก ๆ พวกนั้น!?”

"เขายังพูดถึงเรื่อง ‘แต้มพลังงาน’ และคำพูดตายตัวบางอย่าง พร้อมกับมอบแผ่นคริสตัลบางอย่างให้ข้า”

"แต้มพลังงานคืออะไร? ต้องหาคำตอบ”

“ข้าคิดว่าเขาช่างไร้เดียงสาสิ้นดี”

"หากไม่มีการปรับแต่งทางพันธุกรรม ทั้งสมรรถภาพทางกายและความไวในการตอบสนองก็ไม่สามารถเป็นเมคานิกได้”

"ยิ่งไปกว่านั้น... คนพวกนั้นที่ดูเหมือนจะตายไปแล้ว พวกเขาฟื้นคืนชีพได้ด้วยเหรอ?"

"ข้าจึงใช้โอกาสนี้ยื่นข้อเสนอขอศึกษาพวกเขา”

"ซูเฉินไม่ปฏิเสธ ยอดเยี่ยมมาก!”

"ต่อไป ข้าจะผ่าชำแหละร่างกายของพวกเขา และบันทึกข้อมูลการทดลองทุกวัน"

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 26 มิถุนายน อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีปานกลาง อารมณ์: ตกตะลึง"

"นานมากแล้วที่ข้าไม่ได้มีอารมณ์แปรปรวนถึงขนาดนี้”

"วันนี้ข้ารู้สึกหวาดกลัว โมดูลตอบสนองทางอารมณ์ทำงานหนักเกินไปจนระบบล่ม”

"สาเหตุมาจากการที่ข้าเห็นสมาชิกศูนย์หลบภัยที่ควรจะตายไปแล้ว… กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาทั้งหมด!"

"บางคนโผล่มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ ดูเหมือนจะมีอนุภาคพลังงานบางอย่างที่ทำให้พวกเขาฟื้นคืนชีพขึ้นมา”

“เหลือเชื่อมาก!”

"แต่พวกเขาดูเหมือนจะมีปัญหาทางจิต”

"มีคนมาถามข้าว่า…เขาสามารถถอดสมองหุ่นยนต์ของข้าได้ไหม”

"บางคน…พยายามจะโจมตีข้า”

"ช่างไร้สาระสิ้นดี แค่ข้ายืนเฉย ๆ พวกนั้นก็ทำอะไรข้าไม่ได้อยู่แล้ว”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง คืนวันที่ 26 มิถุนายน"

"ข้าสังเกตพวกเขาตลอดทั้งวันและสรุปข้อมูลเกี่ยวกับมนุษย์ประหลาดในศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาวได้ดังนี้”

"1. พวกเขาก้าวร้าวมากและมีความอยากอาหารสูง พวกเขาเอาแต่ขุดหาโพรงหนูซอมบี้กลายพันธุ์ในเมืองไลออนฮาร์ตอย่างบ้าคลั่ง! หากพบสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์หรือผู้สูญสิ้น พวกเขาจะตื่นเต้นอย่างมากและพยายามต่อสู้จนตัวตาย! เป็นไปได้ว่าพวกเขาไม่กลัวความตายและจะไม่ตาย"

"2. พวกเขามีคุณสมบัติคล้ายกับผู้ไร้ความตาย พูดให้ชัดคือ พวกเขาสามารถฟื้นคืนชีพได้ แต่จิตสำนึกของพวกเขาแตกต่างจากผู้ไร้ความตายอย่างสิ้นเชิง พวกเขาไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ และเป็นทิศทางที่สำคัญอย่างยิ่งในการฝึกฝนจิตวิญญาณ โครงสร้างร่างกายของพวกเขานั้นยากที่จะเข้าใจ ข้าอยากจะผ่าพวกเขามาก”

"3. พวกเขาวิเคราะห์รูปแบบการโจมตีของสัตว์ประหลาดและหาจุดอ่อน ประสิทธิภาพของพวกเขานั้นน่าทึ่ง ยิ่งกว่านักล่ามืออาชีพเสียอีก”

"4. พวกเขามีสังคมและพูดคุยกันไม่หยุด พวกเขาดูเป็นมนุษย์มากกว่ามนุษย์ส่วนใหญ่ในแดนรกร้างเสียอีก”

"5. พวกเขาจะแบ่งปันสมบัติของกันและกัน แต่ก็จะโจมตีกันหรือฆ่ากันโดยตรงในบางครั้ง แต่กลับไม่มีผลต่อมิตรภาพของพวกเขา… มันซับซ้อนมาก”

"6. พวกเขาดูเหมือนจะมีอาการป่วยทางจิต ตัวอย่างเช่น เพิ่งจะกินเนื้อย่างเสร็จ ก็พูดว่าอยากจะกินต่อ แล้วก็นอนนิ่งอยู่กับพื้นเป็นเวลากว่าสิบนาทีก่อนจะลุกขึ้น”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 27 มิถุนายน อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีปานกลาง อารมณ์: ซึมเศร้า"

"วันนี้ซูเฉินไม่ให้น้ำมันหล่อลื่นข้า!”

"ข้าไม่อยากเขียนต่อแล้ว…”

……

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 29 มิถุนายน อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีปานกลาง"

"วันนี้ซูเฉินให้น้ำมันหล่อลื่นข้า! ตั้งสิบถัง!"

"ㄟ(≧◇≦)ㄏ"

"ขอโทษที ข้าไม่น่าวาดรูปเลย”

"บันทึกการสังเกตมนุษย์ประหลาดต่อ...”

"1. ‘แต้มพลังงาน’ ที่พวกเขามักพูดถึงดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับหัวหน้าศูนย์ แต่ซูเฉินไม่ยอมบอกคำตอบแก่ข้า”

"2. ปกติพวกเขามักจะไม่ค่อยเป็นระเบียบ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาด กลับมีการจัดระเบียบและประสานการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมมาก”

"3. ข้ามักจะได้ยินพวกเขาพูดถึงคำว่า 'ฟอรัมอย่างเป็นทางการ' ซึ่งดูเหมือนจะมีอยู่ในฐานข้อมูลโลกเก่า แต่ฐานข้อมูลนั้นถูกเขียนทับไปแล้ว ข้าจึงไม่สามารถตรวจสอบได้"

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 1 กรกฎาคม อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีต่ำ"

"พลังงานของข้าเหลือน้อยลงทุกที ซูเฉินต้องมีคริสตัลชีวภาพอยู่กับตัวแน่ ๆ ข้าสัมผัสได้”

"แต่เขากลับโกหกข้า!”

"ข้าได้แต่ขึ้นไปบนหลังคาแล้วใช้พลังงานแสงอาทิตย์ชาร์จพลังงาน”

"วันนี้มีสมาชิกศูนย์หลบภัยคนหนึ่งมาหาข้าเพื่อเปลี่ยนอาชีพ...ไร้สาระสิ้นดี”

"ข้าทำตามที่ซูเฉินบอกไว้”

"หมอนั่นยังบอกอีกว่าเขาได้เรียนรู้ความชำนาญอาวุธปืนของเมคานิก...ช่างน่าขัน”

"ข้าจะลองตามไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 1 กรกฎาคม กลางคืน อารมณ์: ตกตะลึง! ตกตะลึง!”

"เขาเรียนรู้การควบคุมปืนพกและปืนไรเฟิลได้จริง ๆ !!”

“เหลือเชื่อมาก!”

"เพิ่มเติม: ข้าทำให้ระบบล่มไปสองครั้งเนื่องจากโมดูลทำงานหนักเกินไป… อันตรายมาก”

"ข้าเริ่มเสียใจที่ไม่ได้เปลี่ยนโมดูลที่มีประสิทธิภาพการคำนวณสูงกว่านี้ที่เมคานิคัส เพราะดันเอาทรัพยากรทั้งหมดไปประกอบโมดูลอาวุธ”

"เสียใจจริง ๆ”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 6 กรกฎาคม อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีปานกลาง"

"วันนี้มีมนุษย์ประหลาดคนหนึ่งตื่นเต้นมากเมื่อรู้ว่าข้าอยากจะศึกษาร่างกายของเขา”

"ข้าจึงผ่าร่างของเขา”

"ผลการศึกษาตัวอย่างทดลองหมายเลข 1 ทำให้ข้าประหลาดใจมาก”

"กระดูก เลือด เนื้อ ของพวกเขาดูเหมือนจะสร้างจากอนุภาคพลังงานบางอย่างที่ไม่รู้จัก"

"นั่นก็หมายความว่าพวกเขาไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ทำจากคาร์บอน!”

"ข้าเริ่มเชื่อคำพูดของซูเฉินแล้วว่า… มนุษย์ประหลาดพวกนี้อยู่เหนือกว่าผู้ไร้ความตาย”

"น่าเสียดายที่มนุษย์ประหลาดคนนั้นตาย ตัวอย่างเลือดที่เก็บรวบรวมมาทั้งหมด…สลายกลายเป็นผงธุลี”

"แถม…ยังโดนไอ้หมอนั่นด่าตลอดทั้งบ่ายอีกต่างหาก”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง คืนวันที่ 7 กรกฎาคม"

"หลังจากการทดลองหมายเลข 1 ก็ไม่มีมนุษย์ประหลาดคนไหนยอมให้ข้าแปลงร่างให้อีกเลย”

"การทดลองไม่สามารถทำต่อได้”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 8 กรกฎาคม อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีปานกลางถึงต่ำ"

"วันนี้เป็นวันที่ 15 นับตั้งแต่ข้าเดินทางมาถึงศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาว"

"ตัวอย่างทดลองหมายเลข 2 สปีชีส์ไม่ทราบชนิด (ใกล้เคียงมนุษย์)"

"เพราะซูเฉินไม่อนุญาตให้ดัดแปลงอวัยวะด้วยปืน จึงลองดัดแปลงมีดที่ทำจากวัสดุแปลกประหลาดเล่มหนึ่งให้เขาแทน”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 10 กรกฎาคม อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีอ่อน"

"วันนี้ซูเฉินจะออกจากศูนย์หลบภัย"

"เขาขอให้ข้าดูแลที่นี่ให้ และให้น้ำมันหล่อลื่นข้าตั้งสิบถัง!”

"ข้าควรใช้โอกาสนี้หนีออกจากศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาว”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 10 กรกฎาคม กลางคืน"

"ชิปชีวภาพต้นแบบของข้ายังอยู่ในมือซูเฉิน…ข้าหนีไปไหนไม่ได้”

"จักรกลสองร่างของข้าก็ถูกยึดไปแล้ว ด้วยพลังที่มีในตอนนี้ หากข้าออกจากที่นี่…คงอันตรายมาก”

"ยิ่งไปกว่านั้น ข้าไม่ควรประมาทซูเฉิน หากข้าหนีไปจริง ๆ คงจะเจอหายนะอย่างแน่นอน”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 11 กรกฎาคม อากาศแจ่มใส ดัชนีรังสีอ่อน"

"ซูเฉินจากไปแล้ว"

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 15 กรกฎาคม กลางคืน"

"วันนี้มนุษย์ประหลาดพวกนั้นล่าผู้สูญสิ้นระดับกลางได้ตัวหนึ่ง”

"เขตปนเปื้อนได้ขยายตัวมาถึงเมืองไลออนฮาร์ต ทำให้มีสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์มากขึ้นเรื่อย ๆ”

"พวกเขาได้คริสตัลชีวภาพมาหนึ่งก้อน แต่น่าเสียดายที่ข้าไม่มีแต้มพลังงานจะให้… พวกเขาเลยไม่ให้ข้า”

"น้ำมันหล่อลื่นของข้าใกล้จะหมดแล้ว”

……

"ปฏิทินแดนรกร้าง 18 กรกฎาคม กลางคืน"

"น้ำมันหล่อลื่นหมดแล้ว”

"ข้าไม่ได้บำรุงรักษาร่างกายมาสองวันแล้ว รู้สึกฝืดมาก… ถ้าปล่อยไว้แบบนี้… ข้าคงขึ้นสนิมแน่ ๆ”

"ทำไมซูเฉินยังไม่กลับมาอีกนะ ?"

"เขา…จะเกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า?"

"ถ้าเขาตาย…ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับชิปชีวภาพจะสูญหายไปด้วยหรือไม่?”

"ขอให้ซูเฉินปลอดภัย...”

……

เสวียนจีจื่อปิดบันทึกส่วนตัวลงอย่างเงียบ ๆ

มันหันไปมองประตูศูนย์หลบภัยอย่างเงียบงันอยู่นาน

ครู่หนึ่ง เมื่อแสงแดดส่องสว่างที่สุดบนท้องฟ้า มันก็กางแขนจักรกลที่เปลี่ยนเป็นแผงโซลาร์เซลล์… และเริ่มต้นการชาร์จพลังงาน