ตอนที่ 3 ผู้เล่นทดสอบกลุ่มแรก

ภายใต้ห้วงจักรวาลอันไพศาล นอกจากพลังงานความร้อนอันรุนแรงที่ดวงอาทิตย์แผ่ออกมาแล้วนั้น ยังมีดวงดาวอีกมากมายที่คอยเปล่งแสงตัวเองออกมาอย่างมิรู้จบ ไม่เว้นแม้แต่หลุมดำและหลุมขาวที่ปล่อยพลังงานลึกลับอยู่ตลอดเวลา

เมื่ออ้างอิงข้อมูลที่ได้รับจากชิปสปาร์ค แหล่งพลังงานที่ใช้ขับเคลื่อนมันคือ "สสารมืด"

แม้ระบบจะพรั่งพรูคำศัพท์เฉพาะทางออกมายืดยาวเพียงใดทว่าซูเฉินกลับไม่เข้าใจอะไรเลยแม้แต่น้อย และไม่คิดที่จะเข้าใจด้วยซ้ำ

ในความคิดของเขา ชิปสปาร์คก็เหมือนกับระบบในนิยายทั่วไป เป็นเพียงเครื่องมือที่จะช่วยให้เขาก้าวไปสู่จุดสูงสุดของชีวิต

ซูเฉินไม่รีบร้อนที่จะเรียกเพื่อนจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินให้เข้ามาในทันที

เขาเชื่อมจิตสู่เครือข่ายดาวเคราะห์สีน้ำเงินผ่านชิปสปาร์คอีกครั้ง

ใช้เวลาเพียงไม่นาน เขาก็สร้างเว็บไซต์สำหรับเกมเสร็จสมบูรณ์

เขาบันทึกสภาพแวดล้อมโดยรอบที่พักพิงผ่านชิปสปาร์ค ก่อนจะโพสต์วิดีโอลงบนเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ

จากนั้นก็ปล่อยโฆษณาเกมลงบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ :

【เกมออนไลน์เสมือนจริงเกมแรกของโลก "เวสต์แลนด์" เปิดรับสมัครผู้ทดลองเล่นกลุ่มแรกอย่างเป็นทางการ!】

"เรียบร้อย"

ซูเฉินตบมือเบา ๆ สองสามทีเมื่อผลลัพธ์เป็นที่น่าพึงพอใจ

ระบบเอ่ยถามเป็นครั้งแรก "ระบบไม่เข้าใจสิ่งที่โฮสต์กำลังทำ ท่านสามารถเรียกพวกเขามาได้โดยตรง ภายใต้การควบคุมของระบบ และจิตวิญญาณเหล่านั้นจะไม่สามารถขัดขืนเจตจำนงของท่านได้ แต่ทำไม…"

ซูเฉินยิ้มและชี้ไปที่ดินแดนรกร้างอันเวิ้งว้าง "ถ้าไม่ทำแบบนี้ คิดเหรอว่าคนบนโลกจะยอมรับและอยู่ที่แบบนี้ได้?"

ระบบได้แต่นิ่งเงียบ

ซูเฉินพูดต่อ "รู้ไหมว่ากองกำลังทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลนี้คือกลุ่มอะไร?"

ระบบตอบกลับ "จักรวาลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ยากจะระบุได้ว่าทหารกลุ่มใดแข็งแกร่งที่สุด"

ซูเฉินพูดอย่างใจเย็น "ถ้าอย่างนั้นก็จำเอาไว้ พวกเขามีอีกชื่อหนึ่งว่า 'หายนะครั้งที่สี่' หรือที่เรียกว่าผู้เล่นยังไงล่ะ"

……

หลังออกค้นหาทั่วหมู่บ้าน ซูเฉินโยนเนื้อตากแห้งทั้งหมดทิ้งเพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเนื้ออะไร และไม่อยากเสี่ยงติดเชื้อกลายเป็นพวกพิการ สุดท้ายก็พบเพียงรากพืชบางชนิดที่ไร้สารปนเปื้อน

เมื่อซูเฉินกลับถึงบ้าน กลิ่นหอมที่คุ้นเคยก็โชยแตะจมูก

"พี่กลับมาแล้วเหรอ มาเร็ว บะหมี่เสร็จแล้วนะ ซู้ดดด~"

ซูเสี่ยวหยูถือชามเหล็กใบเล็กไว้ในมือขณะซดน้ำซุปเสียงดังอย่างอดใจไม่ไหว

ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ "เอาของที่หาได้จากซูเปอร์วันนี้มาวางบนโต๊ะให้หมดเลย"

เมื่อเห็นน้องสาวนำอาหารออกมาวางบนโต๊ะเหมือนของล้ำค่า ซูเฉินก็แกะแฮมสองชิ้นโยนลงในชามบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

"แบบนี้จะอร่อยกว่านะ"

ซูเสี่ยวหยูกลืนน้ำลายแล้วพูดว่า "แต่พี่… แบบนี้มันจะไม่สิ้นเปลืองไปหน่อยเหรอ?"

อาหารเหล่านี้เดิมทีเพียงพอให้อยู่ได้หนึ่งสัปดาห์สำหรับพวกเขา

ซูเฉินโบกมือ "ไม่ต้องห่วง กินให้เต็มที่ไปเลย พี่มีวิธีของพี่เอง"

จากนั้นสองพี่น้องก็เริ่มกินกันอย่างเอร็ดอร่อย

มื้อนี้เป็นมื้อที่ซูเฉินรู้สึกสุขสบายที่สุดในรอบสามเดือนที่ผ่านมา

ใบหน้าของซูเสี่ยวหยูเปื้อนยิ้มเต็มไปด้วยความพึงพอใจ "พี่… ถ้าต่อไปเราได้กินแบบนี้ทุกวันก็ดีสิเนาะ"

ซูเฉินเช็ดปากแล้วพูดอย่างดูถูก "โธ่เอ้ย ใจแคบจริง ๆ จากนี้ไปพี่จะให้เราได้กินแต่อาหารอร่อย ๆ พร้อมเครื่องดื่มรสเลิศทุกวันไปเลย คอยดู"

พูดจบ เขาก็ดูดน้ำซุปหยดสุดท้ายในชามบะหมี่เข้าปากเป็นการตบท้าย

……

ซูเฉินกำชับบอกให้ซูเสี่ยวหยูรีบไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟันก่อนที่ฟ้าจะมืดสนิท

แหล่งน้ำแห่งเดียวในที่พักพิงนี้คือบ่อน้ำคร่ำครึ ซึ่งถือเป็นสมบัติล้ำค่าของคนทั้งหมู่บ้าน

และตอนนี้มันตกเป็นของสองพี่น้องไปโดยปริยาย

ผู้สูญสิ้นไม่ชอบแสงแดด พวกมันจึงออกหากินตอนกลางคืนซะเป็นส่วนใหญ่

หลังจากซูเฉินอาบน้ำเสร็จ เขาก็ปิดประตูหน้าต่างทั้งหมดในบ้านและตอกตะปูย้ำให้แน่นหนาอีกชั้น ก่อนจะล้มตัวลงนอน

กลางห้องมืดสนิทไร้แสง ซูเสี่ยวหยูนอนหลับอยู่บนเตียงชั้นบน

ซูเฉินเชื่อมจิตสำนึกเข้ากับเครือข่ายของดาวเคราะห์สีน้ำเงินผ่านชิปสปาร์คอีกครั้ง

เมื่อเข้าสู่เว็บไซต์ทางการของ "เวสต์แลนด์" กระทู้สนทนากว่าแสนข้อความก็ปรากฏ

[ชวาร์เซเน็กเกอร์]: "เวรเอ๊ย! เจอโฆษณาเกมนี้เต็มไปหมด ทำไมไม่เปิดให้ลงล่วงหน้าไปเลยวะ"

[หมูป่าเป๊ปป้า]: "เกมออนไลน์ไซเบอร์พังก์งั้นเหรอ? หรือแนว RPG? ลงทะเบียนไปแล้ว รอสิทธิ์ทดสอบ"

[ขนขาเท่ ๆ]: "บริษัทเกมหลอกลวงอีกแล้วน่ะสิ? เกมออนไลน์เสมือนจริงไม่มีอยู่จริงหรอก!"

[เคลลี่ ไปตายซะ]: "ดูท่าจะเป็นเกมที่ต้องเติมเยอะแน่ ๆ บายแล้วกัน ฉันไปทำธุรกิจนมปลอมต่อดีกว่า"

[คนจริงไม่พูดลับหลัง]: "ดูจากคุณภาพของ CG แล้ว บอกเลยว่าไม่ธรรมดา ขอสิทธิ์ไปเรียบร้อย"

[อ้ายซินเจว๋หลัวโต้วปี่]: "ลงทะเบียนไปแล้ว ขอให้ได้สิทธิ์ทดสอบโดยเร็วด้วยเถิด หวังว่าทีมงานจะไม่ทรยศกัน!"

[พระจอมเจ้าเล่ห์]: "ผมเป็นยูทูปเบอร์แคสเกมล้านซับ ขอสิทธิ์ไปแล้วนะครับ หวังว่าทีมงานจะให้สิทธิ์ทดสอบ"

……

สูตรคุ้นเคย รสชาติคุ้นเคย ความคิดเห็นโง่ ๆ ของชาวเน็ตที่คุ้นเคย

ซูเฉินอดไม่ได้ที่จะยิ้มขณะอ่านข้อความทีละข้อความ

ต้องขอบคุณการโฆษณา "เทพเจ้าบนอินเทอร์เน็ต" ของเขา ทำให้ตอนนี้ยอดลงทะเบียนในเว็บไซต์มีมากกว่าหนึ่งล้านคนเพียงชั่วข้ามคืนและยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

มีข้อความส่งมามากกว่า 100,000 ข้อความ โดยส่วนใหญ่แสดงความคาดหวังต่อ "เวสต์แลนด์"

ส่วนพวกที่ด่าทอ ก็แค่ลบข้อความ บล็อก แล้วก็เมินมันไปซะ

ท้ายที่สุด เมื่อมองดูบอร์ดคำชมที่สะอาดตา ซูเฉินก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันที

จากนั้น เขาก็เข้าไปแก้ไขประกาศอีกครั้งและโพสต์ลงบนเว็บไซต์ทางการ:

【การทดสอบครั้งแรกของ "เวสต์แลนด์" จะเริ่มในวันพรุ่งนี้ เวลา 7.00 น. ผู้เล่นผู้โชคดีหนึ่งร้อยคนแรกจะได้รับสิทธิ์ทดสอบก่อนใคร ทีมงานได้คัดเลือกผู้โชคดีเรียบร้อยแล้ว】

จากนั้นก็ค้นหาที่อยู่ของหนึ่งร้อยคนเหล่านี้ผ่านอินเทอร์เน็ตและส่งพัสดุด่วนไปให้ทันที ซึ่งแน่นอนว่ามันคือ “หมวกเล่นเกม”

จริง ๆ แล้ว หมวกใบนี้ไม่ได้มีเทคโนโลยีอะไรมากมายเลย วัตถุประสงค์หลักคือเพื่อให้ผู้เล่นเชื่อมั่นจากก้นบึ้งของหัวใจว่าเวสต์แลนด์นี้เป็นเพียงเกมเสมือนจริงเกมหนึ่งเท่านั้น

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ ซูเฉินก็เริ่มศึกษาฟังก์ชันอื่น ๆ ของระบบต่อ

เขาใช้เวลาอยู่นานในการมองดูคอลัมน์ [ยีน] แต่หาสารพันธุกรรมที่เหมาะสมไม่พบ

ยีนแต่ละชุดต้องฉีดตามลำดับ ตัวอย่างเช่น ยาขั้นต้น: TOF-001_009 ที่ต้องเริ่มฉีด TOF-001 ก่อนและลงท้ายด้วย TOF-009 หลังจากฉีดยาครบชุดแล้ว ซูเฉินจะมีร่างกายราวกับนักรบพันธุกรรมขั้นต้น

ขีดจำกัดของยาขั้นต้นค่อนข้างต่ำ ระดับสูงสุดที่จะเป็นไปได้คือนักรบระดับ D แต่ยีนขั้นต้นชุดนี้ก็ต้องใช้พลังงานถึง 100,000 แต้ม

ไม่ต้องพูดถึงยีนระดับสูง ซึ่งมีราคาหลายร้อยล้านแต้มพลังงาน

แน่นอนว่าเขาไม่มีปัญญาซื้อ!

ดินแดนรกร้างแห่งนี้ กองกำลังหลัก ๆ ได้แบ่งระดับของนักรบพันธุกรรมเป็น: A, B, C, D, E และ F

นักรบพันธุกรรมไม่สามารถจัดว่าเป็นมนุษย์ได้อีกต่อไป เนื่องจากความสามารถในทุก ๆ ด้านเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แต่ก็ไม่ใช่ผู้มีพลังเหนือธรรมชาติเสียทีเดียว กระสุนเพียงนัดเดียวยังคงสามารถสังหารนักรบพันธุกรรมระดับ A ได้หากยิงโดนจุดสำคัญ

ซูเฉินมองยาขั้นต้นด้วยความเหนื่อยหน่ายแต่ยีนระดับสูงเขาก็ซื้อไม่ไหว ดังนั้นจึงตัดสินใจยังไม่แลกใช้มันในตอนนี้

นอกจากนี้ ยังมีเทคโนโลยีมากมายในคอลัมน์ [ระบบนิเวศ]

ตัวอย่างเช่น: แขนขาเทียม, อวัยวะเทียม, ปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะ ฯลฯ

การเปลี่ยนแขนขาเทียมเป็นอีกวิธีหนึ่งในการเพิ่มความแข็งแกร่ง แต่ซูเฉินไม่อยากแปลงร่างตัวเองให้กลายเป็นหุ่นยนต์ นอกจากนี้ การดัดแปลงร่างกายจำเป็นต้องแลกเปลี่ยนวัสดุและอุปกรณ์ขั้นสูงก่อน

"ถ้ายังไม่เพิ่มความแข็งแกร่งในตอนนี้ ก็ต้องสร้างฐานที่พักพิงให้แข็งแกร่งก่อน"

คิดได้ดังนั้น เขาก็เลือกไปที่คอลัมน์ [สถาปัตยกรรม]

อาคารขั้นต้น:

เตาหลอมขนาดเล็ก: 5,000 แต้มพลังงาน

บ้านโลหะผสมระดับต่ำ: 10,000 แต้มพลังงาน

ศาลาบัญชาการขนาดเล็ก: 20,000 แต้มพลังงาน

บังเกอร์เก็บของ 300*300: 15,000 แต้มพลังงาน

……

แบบแปลนสถาปัตยกรรมขั้นสูง:

แบบแปลนห้องทดลองระบบนิเวศมายา: 600 ล้านแต้มพลังงาน

แบบแปลนเขตนิเวศประภาคารลอยฟ้า: 800 ล้านแต้มพลังงาน

แบบแปลนเครื่องเคลื่อนย้ายอนุภาค: 1 พันล้านแต้มพลังงาน

แบบแปลนเครื่องส่งแสงอนุภาคระหว่างดวงดาว: 1 หมื่นล้านแต้มพลังงาน

……

ซูเฉินกวาดสายตามองอย่างรวดเร็ว แล้วก็พบว่าเขาไม่มีปัญญาซื้อมันอยู่ดี

‘พรุ่งนี้ก็ต้องเรียกผู้เล่นมาจริง ๆ แล้ว…’ เขาจำเป็นต้องมีอาคารที่เหมาะสมหลายแห่งเพื่อชี้นำให้ผู้เล่นขยันขุดเหมืองให้

……

รุ่งขึ้น ซูเฉินตื่นนอนตั้งแต่เช้าก่อนจะพบว่าบาดแผลของตนฟื้นตัวเร็วผิดปกติ ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสภาพร่างกายและจิตใจยังแข็งแรงกว่าเดิมมาก

เมื่อถามระบบไปก็ได้ความว่า นับตั้งแต่เปิดใช้งาน "ชิปสปาร์ค" ระบบก็คอยดูดซับพลังงานมืดอยู่ตลอดเวลาเพื่อป้อนใส่ตัวซูเฉิน

ตราบใดที่มีพลังงานเพียงพอ สมรรถภาพทางกายของเขาจะสามารถพัฒนาไปสู่ระดับที่สูงกว่านักรบพันธุกรรมได้

"สิ่งมีชีวิตจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่โฮสต์เรียกมาก็สามารถดูดซับพลังงานสสารมืดเพื่อเพิ่มพลังกาย และป้อนกลับมายังโฮสต์เองได้ด้วยเช่นกัน"

ซูเฉินดีใจจนเนื้อเต้น เพราะถ้าเป็นแบบนั้น ในอนาคต เขาไม่เพียงแต่จะสามารถกลายเป็นนักรบพันธุกรรมได้เท่านั้น แต่ยังสามารถรีดไถพลังจากผู้เล่นได้อีกด้วย!

"เจ๋งสุด ๆ!"

ซูเฉินอารมณ์ดีหลังได้รับข่าวชื่นมื่นแต่เช้า

เขาเชื่อมต่อจิตสำนึกเข้าฟอรัมของเว็บไซต์เกมอีกครั้ง มีหลายความคิดเห็นที่มีคนกดไลค์มากที่สุดใต้ประกาศ

[ชวาร์เซเน็กเกอร์]: "เย้! ได้สิทธิ์ทดสอบรอบแรกแล้ว ขอบคุณท่านพ่อทีมงาน"

[พระจอมเจ้าเล่ห์]: "ได้สิทธิ์ทดสอบรอบแรกแล้วครับ พี่น้องเอ๊ย คอยดูฉันปราบปีศาจและสัตว์ประหลาดเสียเถอะ ฮ่า ๆ ๆ"

[ขายขนมปังปิ้งให้เพื่อนร่วมทีม]: "ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย? ให้แค่ร้อยคนเนี่ยนะ? จัดมาให้ไวเลยล้านคน"

[ไม่ชอบชาวโลก]: "ซื้อสิทธิ์ทดสอบรอบแรก ให้ราคา 10,000 หยวน"

[โต้วม่าฮวา]: "อะไรเนี่ย? ราคาสิทธิ์ทดสอบรอบแรกเกมนี้พุ่งไปถึง 200,000 หยวนแล้วเหรอ!"

……

ซูเฉินมองดูเวลาผ่านแสงแดดที่ส่องลอดผ่านช่องประตู

บางทีอาจเป็นเพราะเมื่อวานมีแต่เรื่องตกใจมากเกินไป ซูเสี่ยวหยูจึงยังนอนหลับสนิทอยู่

ซูเฉินเหน็บปืนพกของตาแก่เจ้าเล่ห์ไว้ที่เอวแล้วเดินออกจากบ้านไปยังลานกว้าง

เขามองไปรอบ ๆ ก่อนออกคำสั่ง

"ระบบ สร้างศาลาบัญชาการขนาดเล็กตรงนี้"

ชิปสปาร์ค: "ล็อกพื้นที่ เริ่มก่อร่างสิ่งปลูกสร้าง”

เมื่อระบบตอบกลับ อนุภาคเล็ก ๆ เหมือนเม็ดทรายและผงฝุ่นก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็วบนพื้นที่โล่งด้านหน้า

สิบนาทีต่อมา อาคารสีเทาขนาดเท่าสนามบาสเก็ตบอลสองสนามก็ปรากฏขึ้น

"นี่มัน...เวทมนตร์หรือเปล่าเนี่ย?"

ซูเฉินตะลึงงัน อดไม่ได้ที่จะพึมพำเบา ๆ

ชิปสปาร์คพูดอย่างใจเย็น "โฮสต์อย่าได้แปลกใจ แม้จะไม่เคยเห็นสัญญาณ WIFI แต่เราสามารถรับรู้ได้ว่ามันมีอยู่จริง เช่นเดียวกัน... พลังมืดย่อมมีตัวตน แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม”

"การที่มองไม่เห็นพลังงาน ไม่ได้หมายความว่ามันไม่มีอยู่จริงสินะ"

สิ่งที่ระบบพูดมานั้นสมเหตุสมผลอย่างมากจนซูเฉินเถียงไม่ออก

เขามองไปที่แต้มพลังงานบนแผงควบคุมก็พบว่าถูกหักไปแล้ว 20,000 แต้ม

เมื่อเคาะกำแพง ซูเฉินรู้สึกเจ็บเล็กน้อย วัสดุของอาคารธรรมดามาก ดูเหมือนจะทำจากอิฐโฟมไม่มีผิด

ภายในห้องว่างเปล่า ไร้ซึ่งอุปกรณ์ใด ๆ

หลังจากนั้นเขาก็สร้างเตาหลอมขนาดเล็กไว้ที่อีกด้านหนึ่ง พร้อมเติมพลังงานสสารมืด 10,000 แต้มไว้เป็นเชื้อเพลิง

เขาเชื่อมต่อจิตสำนึกอีกครั้ง ผู้เล่นหนึ่งร้อยคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมสำหรับการทดสอบรอบแรกกำลังรอออนไลน์อยู่ก่อนแล้ว

พวกนี้ติดเกมงอมแงมจริง ๆ

เมื่อถึงเวลาเจ็ดนาฬิกาเป๊ะ ซูเฉินก็ส่งความคิดเข้าไปยังระบบ

เขามองเห็นความผันผวนที่เกิดขึ้นบนลานกว้าง ราวกับอากาศเหนือเปลวไฟ มันบิดเบี้ยวโลดแล่นอย่างไร้รูปแบบ

ประตูมิติกำลังกระเพื่อมสั่นไหว ผู้เล่นทั้งร้อยคนถูกเรียกตัวมายังโลกแห่งนี้เป็นที่เรียบร้อย

ซูเฉินมองดูกลุ่มอนุภาคแสงค่อย ๆ ก่อตัวและรวมตัวกันอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตา

ไม่ถึงสิบวินาทีต่อมา ชายหญิงหนึ่งร้อยคนก็ปรากฏเบื้องหน้า ทุกคนสวมเสื้อยืดสีขาวและกางเกงขาสั้น ใบหน้าและรูปร่างแตกต่างกันไป

มีผู้ชายแปดสิบคนและผู้หญิงยี่สิบคน เหนือศีรษะทุกคนมี ID สีขาวลอยอยู่

ในขณะเดียวกัน พลังงานของซูเฉินก็ถูกหักไป 10,000 แต้ม

"เรียกหนึ่งคน ใช้พลังงาน 100 แต้ม"

"ทุกครั้งที่ผู้เล่นตาย ต้องใช้พลังงาน 10 แต้มในการสร้างร่างใหม่"

ในขณะที่เขากำลังตกตะลึงอยู่นั้น ผู้เล่นจากดาวเคราะห์สีน้ำเงินต่างค่อย ๆ ลืมตาขึ้นทีละคน

พวกเขาเบิกตากว้าง มองไปรอบ ๆ ด้วยความสับสนปนประหลาดใจ พร้อมส่งเสียงแปลกประหลาด

"บ้าเอ๊ย! นี่มันสมจริงเกินไปแล้ว! ความรู้สึกนี้มันสมจริงสุด ๆ"

"นึกว่าเกมหลอกลวง ที่ไหนได้…มันโคตรจะฮาร์ดคอร์เลยนี่หว่า!!"

"โธ่! ดูสิ ฉากนี้เหมือนซากปรักหักพังหลังวันโลกาวินาศไม่มีผิด! เกมสมจริงเป็นบ้า"

"ถ้าไม่ติดว่ามีคนอยู่ตรงหน้า ฉันคงคิดว่าตัวเองข้ามเวลามาแล้วแน่ ๆ"

"ไม่รู้ว่าจะมีซอมบี้ไหม กลัวจังเลย"

……

พวกเขาอุทานด้วยความตกตะลึงและแยกย้ายกันไปเดินเล่นรอบ ๆ ลานกว้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น

บางคนดึงกางเกงสีขาวแล้วพึมพำ "เกมบ้าอะไรเนี่ย ถอดกางเกงไม่ได้ด้วย"

คนใกล้ ๆ เห็นด้วย "นั่นสิ เป็นเกมจำลองร่างกายมนุษย์แท้ ๆ แต่กลับเปลี่ยนเพศไม่ได้ อยากลองเปลี่ยนเพศดูจัง"

"บ้าอะไรเนี่ย? ไม่มีแม้แต่คำแนะนำสำหรับมือใหม่เลยเนี่ยนะ?"

"ไม่มีแผงเกมด้วย"

"ในหน้าจอโหลด มีตั้งค่าความเจ็บปวดให้ด้วย เกมนี้จำลองการสัมผัสได้ด้วยหรอเนี่ย?"

"พี่ ๆ มาตบหน้าผมที"

“เพี๊ยะ ๆ ๆ ๆ!”

"โอ๊ย พอ ๆ ๆ ๆ! ซี๊ดดด~ ไอ้บ้า เจ็บว่ะ สุดยอด!"

เมื่อมองดูผู้เล่นกลุ่มนี้ทดสอดระบบไปมา ซูเฉินรู้สึกเป็นมิตรอย่างบอกไม่ถูก

ขณะนั้นเอง ชายคนหนึ่งที่มี ID [คุณชายล่าเถียว] บนศีรษะก็เห็นซูเฉินเข้า

"ดูสิ มี NPC อยู่ตรงนั้น"

กลุ่มคนวิ่งกรูเข้าหาซูเฉินอย่างรวดเร็วและล้อมเขาไว้

"โมเดล NPC นี่ก็สมจริงมาก เหมือนคนจริง ๆ เลย หล่อซะด้วยแต่ดูผอมไปหน่อย"

"เสื้อผ้าก็ขาดวิ่น"

"นี่หัวหน้าหมู่บ้านมือใหม่หรือเปล่า? เขาจะแจกเควสให้พวกเราไหม?"

"นี่? เห็นอาวุธในมือเขาไหม?"

ซูเฉินรู้สึกว่าหูของเขาเต็มไปด้วยเสียงเจื้อยแจ้ว

ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะมอบหมายภารกิจแรกให้กับผู้เล่นเหล่านี้อย่างไร ชายคนหนึ่งที่ดูบ้าบิ่นก็เอื้อมมือไปคว้าปืนพลังงานของซูเฉินหมายจะแย่งมา

"ปัง!!!"

ซูเฉินยกมือขึ้นยิงตอบ หัวของผู้เล่นคนนั้นระเบิดทันใด

ผู้เล่นที่มี ID [ทุ่งหญ้าบนหัว] ตายคาที่

ผู้เล่นที่เหลือตกใจ มองซูเฉินด้วยความประหลาดใจ

"เวร! เกมโอเวอร์ไปแล้วเหรอเนี่ย!"

"ว้าว! เกมนี้มันโหดได้ขนาดนี้เลยเหรอ?"

"สุดยอด อาวุธนี่เท่มาก จะไปหาได้จากที่ไหน?"

"เหมือนเทคโนโลยีสุดล้ำในหนังเลย"

ผู้เล่นต่างชี้ไม้ชี้มือและพูดคุยกันอย่างดุเดือด

ซูเฉินกระแอมไอเบา ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก "แด่เหล่าผู้รอดชีวิต ยินดีต้อนรับสู่เวสต์แลนด์ นี่คือ [ศูนย์หลบภัยแห่งดวงดาว]"

ทันทีที่เขาพูดจบ ผู้เล่นรอบตัวก็เงียบเสียงลง

"ชู่ว! อย่าเพิ่งพูด NPC กำลังจะแจกเควสแล้วเห็นไหม"