บทที่ 14 - คุณธรรมที่แท้จริงของแต่ละคน

บทที่ 14 - คุณธรรมที่แท้จริงของแต่ละคน

หัวหน้าชุดเกราะดำเขตแดนผลิวิญญาณถูกผนึกปราณวิญญาณ, ถูกซูหยุนดึงเขาไปด้านข้าง

“เจ้าอยากมีชีวิตอยู่หรือไม่?”

"ข้าอยาก..ข้าอยาก,โปรดไว้ชีวิตข้าเถอะ ได้โปรดไว้ชีวิตข้าเถอะ!” หัวหน้าชุดเกราะดำคว้าเชือกผูกตนเองและบ่นอู้อี้

“ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า แต่ว่า ...”

“ข้ายินดี...ข้ายินดี....ข้ายินดีทำทุกอย่างขอให้บอกมา ขะ..ขะ....ข้าจะพาท่านไปนิกายลัทธิมาร!”

หัวหน้าชุดเกราะดำไม่รอให้ซูหยุนพูดจบและคาดเดาความคิดของเขา

วินาทีต่อมาซูหยุนเตะเข้าไปทันที

ซูหยุนเหยียบหัวหน้าชุดเกราะดำแล้วพูดเบาๆ"พาพวกเราไป! นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องทำ แต่เจ้าต้องตอบคำถามที่ข้ากำลังจะถามตามจริง”

"ได้โปรด...ถามมา!...ถามข้าได้เลย!!" หัวหน้าชุดเกราะดำใบหน้าจริงจังตะโกนออกไปโดยไม่ลังเล

“ผลึกสวรรค์... อยู่ที่ใคร?”

“ผะ..ผะ..ลึก ...สวรรค์”

"ใช่! ผลึกสวรรค์อยู่กับใคร ?!” ซูหยุนแผดเสียงซ้ำดึงใบหน้ของเขาแนบกับหน้าผากหัวหน้าชุดเกราะดำ

หัวหน้าชุดเกราะดำหวาดกลัว เขาพูดคำต่อไปอย่างอึกอัก

“มัน ... มัน ... มัน ... อยู่ ... อยู่ในมือของท่านเจ้าลัทธิ ...”

“เจ้าลัทธิของเจ้ามีมันใช่มั้ย?”

"ชะ..ชะ..ใช่"

“ตอนนี้มันอยู่นอกสายตาของเขารึเปล่า?”

“อันนี้ ...อันนี้ ... ข้าไม่รู้”

ฉึก!

กระบี่สนิมเจาะเข้าไปในหน้าผากหัวหน้าเกราะดำเล็กน้อย

เลือดค่อยๆไหลออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาเจ็บปวด

หัวหน้าชุดเกราะดำไม่กล้าขยับ หากเขาขยับเขาต้องโดนเสียบทะลุแน่ๆและทำได้เพียงร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด ศิษย์สำนักเซียนกระบี่รู้สึกสับสนในสิ่งที่เกิดขึ้น

“เจ้าไม่รู้จริงๆรึ?” ซูหยุนถามอีกครั้ง

“น้องชาย ...ข้าไม่รู้จริงๆ,ข้าขอร้องละปล่อยลุงแก่ๆคนนี้ไปเถอะ ... .”

หัวหน้าชุดเกราะดำพร่ำร้องออกมา เขาใกล้สิ้นสติเต็มที

ทันใดนั้น,หัวหน้าชุดเกราะดำมีความคิดแล้วพูดออกมาอย่างรวดเร็ว“ข้านึกออกแล้ว ข้าคิดว่าบางครั้งท่านเจ้าลัทธิอาจจะไม่สวมใส่มันในเวลานั้น ข้ามั่นใจว่าเขาคงไม่ได้สวมใส่ ...”

"เมื่อไหร่?" ซูหยุนถาม

“ตอน... เมื่อเขาอยู่กับภรรยาของเขา!”

"โอ้? คงเป็นตอนกลางคืนใช่มั้ย?”

“ไม่เสมอไป ...ท่านเจ้าลัทธิและภรรยาของเขา ...โดยปกติแล้วเขาจะอยู่ในนั้นตอนเช้า ...”

“ในช่วงเวลานั้นอากาสจะดี!”

ซูหยุนคิดครู่หนึ่งแล้วหันกระบี่ไปทางสำนักเซียนกระบี่

“เจ้าพยายามบังคับอะไรจากมัน?” ผู้อาวุโส มู่ ถามด้วยความสงสัย

“ข้าถามเกี่ยวกับกฎบางส่วนของความร้ายแรงนิกายลัทธิมารของเขา ลอบเข้าไปในลังโจรมีความรู้บางส่วนจะป้องกันไม่ให้คนหนึ่งคนใดเปิดเผย ฮ่า ๆ ๆ!” ซูหยุนหัวเราะ

“พี่ชายท่านรอบคอบมาก!”

ศิษย์หญิงเรียกว่า มู่เฉิง ยิ้ม

“ดีมาก,ทุกคน ใช้เสื้อผ้าจากคนที่ตายไปแล้ว เราจำเป็นต้องให้พวกเขาอำพรางตัวเองเพื่อแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มนิกายลัทธิมาร คนอื่น ๆ ที่ไม่ได้มาด้วยโปรดกลับไปที่สำนักเซียนกระบี่และแจ้งข่าวพวกเขา! โอ้!!ใช่!!พวกเขาควรเตรียมพร้อม,บอกพวกเขาให้เตรียม”วิชาสุดขั่ว“แม้ว่าวิชานี้อาจจะไม่มีบทบาทสำคัญในการโจมตีตอนเช้า,ให้แน่ใจว่าพวกเขาได้เตรียมพร้อมเทคนิคนี้ในตอนเช้า,ดังนั้นมันจะเป็นเรื่องง่ายที่จะฆ่าเจ้าลัทธิชั่วของนิกายลัทธิมาร ซึ่งจะช่วยเพิ่มโอกาสในการชนะอย่างมาก!”

"หืม? ท่านรู้ได้อย่างไรหรือ?

“โจรชั่วนี้บอกมา”

ผู้อาวุโส มู่ เหลือบมองหัวหน้าชุดเกราะดำที่นอนอยู่บนพื้นและพยักหน้า“เข้าใจแล้ว”

“ดี!แยกกัน!”

“ท่านจะมากับเรามั้ยสหาย เทพกระบี่?”

“แน่นอน,นี่เป็นการกระทำที่ผิดศิลธรรมดังนั้นมันจึงเป็นหน้าที่ของข้า! ข้าจะเพิกเฉยกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?”

“พี่ชายท่านช่างมีคุณธรรมจริงๆ!”

ทุกคนอุทาน

"........"

เวลาต่อมา,ภายนอกเส้นทางหุบเขาจันทร์เสี้ยว,ศิษย์สำนักเซียนกระบี่ใช้เวลาสองชั่วยามบนม้าจิตวิญญาณ ศิษย์สำนักกระบี่เซียนพึ่งตัวเอง,เพื่อเดินทางมาที่นี่ ดังนั้น,แม้ว่าพวกเขาจะมีกระบี่ที่ทรงพลังและทักษะการเคลื่อนไหว,ศิษย์ศิษย์สำนักกระบี่เซียนน่าจะใช้เวลาช่วงหนึ่งในการกลับไปที่ศิษย์สำนักกระบี่เซียน, อย่างไรก็ตาม,หลังจากที่พวกเขาแจ้งประมุขพวกเขาสามารถมาถึงได้ในทันที ดังนั้น,ทุกคนหยุดพักครู่หนึ่งก่อนที่จะออกไป

น่าแปลกใจที่ผู้อาวุโส มู่ ตัดสินใจที่จะอยู่

ขึ้นอยู่กับเขา,นิกายลัทธิมารทุกคนได้ทำสิ่งชั่วร้ายที่ย้อนไม่สามารถย้อนกลับไปได้มากมาย, เขายังคงมีความระแวงซูหยุนที่อาจจะเสแสร้งและแค่กลับมาบอกว่าเขากำจัดทุกๆคน ดังนั้น,มันน่าจะดีกว่ามากถ้าเขาเฝ้าดูและมองสิ่งที่เกิดขึ้น

แต่ทุกๆคนรู้ว่า,ผู้อาวุโส มู่ แค่อยากทำบางอย่างในระหว่างการบุกโจมตีนี้ เป็นโอกาสที่ดีสำหรับการช่วยเหลือการต่อสู้และการส่งเสริมเหล่าศิษย์ชั้นยอด ด้วยแขนของเขาที่ถูกตัดขาด,บางทีเขาอาจจะได้รับการสนับสนุนให้เลื่อนตำแหน่ง?

หลังจาคนอื่น ๆได้ออกไปแล้ว, มีเพียง,เจียงหลง,ไป่เสี่ยวเฟย,จางต้าเฉียง,หลี่ซินเจี้ยน,หลิวยองฮวา,ผู้อาวุโส มู่ และ เฉิงมู่

ศิษย์สำนักภายในเหล่านี้ทั้งหมดแข็งแกร่งและมีความกล้าหาญ

แม้ว่าเวลานี้เป็นโอกาสได้รับผลตอบแทนมายมายมหาศาล,แต่พวกเขายังคงต้องระษาชีวิตของพวกเขา, ไม่มีใครอยากจะไปก่อน,เพราะมีเพียงไม่กี่คน หลังจากที่พวกเขาเตรียมวิชากระบี่เงาอำพรางพวกเขาก็พร้อม

ซูหยุนทักทายกลุ่มคนจากนั้นพาหัวหน้าชุดเกราะดำกับกลุ่มคนไปทางนิกายลัทธิมาร

“ทุกคนต้องระวัง ให้ระวังผู้ชายคนนี้! เขาเป็นคนที่มีฝีมือและเขาคุ้นเคยกับที่นี่ เราไม่อาจปล่อยให้เขาหนีไปได้! เพราะชีวิตของเราอยู่บนเส้นทางนี้!”

ผู้อาวุโสหมู่พูดอย่างอ่อนเพลีย

"ทราบแล้วค่ะ" เจียงหลงและไป่เซี่ยะเฟยพยักหน้าพวกเขาอยู่ใกล้ผู้อาวุโส มู่

“ผู้อาวุโส มู่ ท่านไม่เป็นไรนะ?” มู่เฉิง ถามด้วยความกังวนใจ

"ข้าไม่เป็นไร ตราบใดที่ข้าสามารถมีชีวิตรอดไปได้,ในวันนี้ลัทธิมารจะต้องถูกลบทิ้ง!"

ผู้อาวุโสพยายามพูด

เมื่อเห็นอย่างนี้คนอื่น ๆ ที่เหลือยู่ได้แต่เงียบ

นี่คือชีวิตหรือความตาย หากพวกเขาทำการสำเร็จ,เหล่าศิษย์ศิษย์สำนักกระบี่เซียนจะได้รับผลตอบแทนที่ดีได้รับชื่อเสียงและโชคลาภ แต่ถ้าพวกเขาตาย,ทั้งหมดก็จะดับสูญ ดังนั้นทุกคนจึงระวังตัวมาก

ไม่นาน,หัวหน้าชุดเกราะดำนำกลุ่มคนผ่านพื้นที่มีหมอก พวกเขาเดินผ่านหนองน้ำที่มีลักษณะเฉพาะหุบเขาจันทร์เสี้ยวในสุดพวกเขาก็มาถึงส่วนลึกของหุบเขาจันทร์เสี้ยว

นิกายลัทธิมาร

“หลานรัก,นี่คือนิกายลัทธิมาร” หัวหน้าชุดเกราะดำพูดแบบน่ากลัว

ทุกคนมองไปข้างหน้า

เป็นเมืองที่น่าทึ่งมาก,ลึกลงไปในหุบเขา มีอาคารขนาดใหญ่เป็นสง่าตรงใจกลาง,มันถูกห้อมล้อมเต็มไปด้วยอาคารอื่นๆหลากหลาย มันเป็นภาพที่งดงามมาก

แต่ทว่า,มันยังคงเป็นนิกาย มีการก่อรูปแบบรอบๆนิกายทั้งหมดเห็นได้ชัดว่ามันเป็นเสน่ห์ หากเกิดสิ่งใดขึ้นเหล่าสาวกที่อยู่ภายในจะได้รับการแจ้งเตือนทันที

ศิษย์สำนักเซียนกระบี่ทั้งหมดประหลาดใจ

“ดูเหมือนว่านิกายลัทธิมารดูเหมือนจะไม่ง่ายอย่างที่เห็น”

“เทียบกับศิษย์สำนักกระบี่เซียนของเรา,นี่ยังถือว่าแย่กว่ามาก!”

ไป่เสี่ยวเฟยกล่าวเหยียดหยัน

"หัวหน้าชุดเกราะดำบอกว่าถ้าเราไม่กลับมาภายในวันนี้,เราจะทำให้เกิดพิรุธ,ดังนั้นพวกเรารีบขึ้นไปดีกว่า!”

ผู้อาวุโส มู่ พูดขึ้น

ทุกคนพยักหน้าและเตรียมพร้อมเข้าไป

"คอยเดี๋ยว!"

แล้วทันใดนั้นซูหยุนตะโกนออกมา

“ทุกคนยกคิ้วขึ้นแล้วถาม: ‘มีอะไร’

ซูหยุนจู่ ๆ ก็ดึงกระบี่ขึ้นสนิมของเขาออกมาและแทงตัดขั่วหัวใจหัวหน้าชุดเกราะดำอย่างรวดเร็ว

หัวหน้าชุดเกราะดำตกตลึงเขาตายทันทีที่กระบี่ทะลุหัวใจของเขา เขาล้มลงกระตุกอยู่บนพื้น

ทุกคนตะลึง,แต่ไม่นานพวกเขาก็หาย

ทุกคนเข้าใจการกระทำของซูหยุน

ถ้าพวกเขาปล่อยให้หัวหน้าชุดเกราะดำมาพร้อมกับพวกเขาพวกเขาอาจถูกสัมผัสได้อย่างไม่ต้องสงสัย

แต่พวกเขายังเสียความรู้สึกสำหรับหัวหน้าชุดเกราะดำ, มีศิษย์ศิษย์สำนักกระบี่เซียนเจ็ดคนและซูหยุน กลุ่มโจรมีเพียงแปดคนดังนั้นหากพวกเขานำคนมามากนิกายลัทธิมารจะมีความสงสัย ดูเหมือนว่าซูหยุนไม่ได้ตั้งใจให้หัวหน้าชุดเกราะดำมีชีวิตอยู่

หลังจากที่หัวหน้าชุดเกราะดำตายซูหยุนให้ทุกคนสวมเสื้อผ้าของนิกายลัทธิมาร, จากนั้นพวกเขาทำให้แน่ใจว่าได้ใช้วิชากระบี่เงาอำพรางสำหรับอำพราง ในที่สุดซูหยุนนำพวกเขาเข้าไปในนิกายลัทธิมาร ... ################# @SwordGod:ความเที่ยงธรรมตรงไหนอีหยุนเอ็งมันจอมวางแผนเลยกะไปโขมยของละสิ555อ้างคุณธรรม