บทที่ 15 ขอเชิญดื่ม

หลี่เว่ยตงและจ้าวหูเดินออกจากประตูไฟฟ้าของโรงงานยางหงซิง ตลอดทาง ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรเลย

"เขาไม่ยอมรับคืนสินค้าของเรา จะทำยังไงดี?" จ้าวหูเป็นคนทำลายความเงียบก่อน

"นี่เป็นเรื่องปกติ โรงงานที่หยิ่งยโสอย่างโรงงานหงซิง จะยอมรับคืนสินค้าจากพวกเราง่ายๆ ได้ยังไง" หลี่เว่ยตงพูด แล้วพูดต่อ "กลับที่พักก่อนเถอะ ผมจำได้ว่าในเรือนรับรองมีโทรศัพท์ทางไกลอยู่เครื่องหนึ่ง"

"นั่นสิ ต้องโทรไปรายงานสถานการณ์กับหัวหน้าชุย" จ้าวหูพยักหน้า

"ใครบอกว่าผมจะโทรหาหัวหน้าชุยล่ะ" หลี่เว่ยตงมองไปทางทิศตะวันออก แล้วพูดต่อ "โทรศัพท์นี้ จะโทรหาบริษัทโฟล์คสวาเกน"

"โฟล์คสวาเกนเหรอ? บริษัทร่วมทุนกับเยอรมันน่ะเหรอ?" จ้าวหูถามอย่างตกใจ

"คุณรู้จักโฟล์คสวาเกนด้วยเหรอ!" หลี่เว่ยตงถามอย่างประหลาดใจ

"พูดอะไรเนี่ย ผมก็อ่านหนังสือพิมพ์ทุกวันนะ" จ้าวหูมองหลี่เว่ยตงอย่างดูถูก แล้วถามต่อ "คุณจะโทรหาโฟล์คสวาเกนทำไม?"

หลี่เว่ยตงยิ้มอย่างลึกลับ "เดี๋ยวคุณก็รู้เอง อ้อใช่ โทรศัพท์ทางไกลครั้งนี้ คุณต้องไปกับผมด้วย"

"ทำไมล่ะ?" จ้าวหูถามอย่างงุนงง

"หัวหน้าชุยบอกว่า คนเดียวทำเพื่อตัวเอง สองคนทำเพื่อส่วนรวม คุณต้องช่วยยืนยันว่า ผมโทรศัพท์ทางไกลครั้งนี้เพื่อธุระของบริษัท เผื่อว่าจะได้ไปเบิกค่าโทรศัพท์จากหัวหน้าชุย" หลี่เว่ยตงตอบ

...

ธุรกิจของบริษัทขนส่งคือการเดินทางไปทั่วประเทศ ดังนั้นเรือนรับรองของบริษัทขนส่งย่อมต้องมีสายโทรศัพท์ทางไกล เพียงแต่ในสมัยนั้น การโทรทางไกลค่อนข้างแพง ต้องจ่ายค่าบริการเพิ่ม

ผ่านสำนักงานไปรษณีย์โทรเลข หลี่เว่ยตงหาเบอร์โทรศัพท์ของสำนักงานผลิตรถซานตานาของบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ได้

หลี่เว่ยตงพูดภาษาจีนกลางมาตรฐานใส่หูโทรศัพท์ "ฮัลโหล สวัสดีครับ นี่บริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ใช่ไหม? สำนักงานผลิตรถซานตานาใช่ไหม? ผมโทรมาจากโรงงานยางหงซิงที่เมืองผิงโจวครับ!"

จ้าวหูที่อยู่ข้างๆ มองหลี่เว่ยตงอย่างประหลาดใจ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมหลี่เว่ยตงถึงแอบอ้างว่าเป็นคนของโรงงานหงซิง

แต่ในยุคนั้นไม่มีระบบแสดงเบอร์ผู้โทร หลี่เว่ยตงบอกว่าตัวเองเป็นคนของโรงงานหงซิง อีกฝ่ายก็ไม่มีทางตรวจสอบได้

ได้ยินหลี่เว่ยตงพูดต่อว่า "ผมได้ยินว่าวิศวกรชาวเยอรมันได้ทดสอบชิ้นส่วนที่โรงงานของเราผลิต และผลการทดสอบไม่ผ่านเกณฑ์? ไม่ทราบว่ามีเรื่องแบบนี้จริงไหมครับ?"

"อะไรนะ? ไม่ผ่านจริงๆ เหรอ? เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง! ถึงจะไม่ผ่าน ก็ควรส่งหนังสือแจ้งอย่างเป็นทางการให้โรงงานเราสิ!"

"ส่งหนังสือแจ้งมาแล้วเหรอ? ส่งไปหลายวันแล้ว? ได้ครับ ขอบคุณครับ ผมจะไปตรวจสอบที่ไปรษณีย์"

วางสาย หลี่เว่ยตงก็โทรหาที่ทำการไปรษณีย์เมืองผิงโจว

"ฮัลโหล สวัสดีครับ ผมโทรมาจากโรงงานยางหงซิง ผมอยากตรวจสอบว่ามีจดหมายถึงโรงงานเราหรือเปล่า เป็นจดหมายจากบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ จดหมายฉบับนี้สำคัญมาก"

"มีครับ ส่งบุรุษไปรษณีย์ไปส่งแล้ว! ได้ครับ ขอบคุณครับ งั้นผมจะไปดูที่ห้องสื่อสาร"

หลี่เว่ยตงวางโทรศัพท์ ถอนหายใจยาว ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดไว้

จ้าวหูที่อยู่ข้างๆ ดูงงๆ เขาถาม "ทำไมคุณถึงแอบอ้างว่าเป็นคนของโรงงานหงซิง?"

"เพื่อสืบข่าวบางอย่าง" หลี่เว่ยตงพูดอย่างโล่งอก "พรุ่งนี้พวกเราต้องไปโรงงานหงซิงอีกครั้ง"

"ไปทำไม?" จ้าวหูยังคงงุนงง

"ก็ไปคืนสินค้าน่ะสิ" หลี่เว่ยตงตอบ

จ้าวหูส่ายหน้า "วันนี้พวกเขายังไม่ยอมรับคืนสินค้าเลย พรุ่งนี้จะยอมรับได้ยังไง?"

"วางใจเถอะ พรุ่งนี้พวกเขาต้องยอมรับคืนแน่นอน" หลี่เว่ยตงเปลี่ยนเรื่อง แล้วถาม "คุณดื่มเหล้าได้แค่ไหน?"

"เหล้าขาวครึ่งจินไม่มีปัญหา" จ้าวหูตอบอย่างซื่อ

"ดีเลย พรุ่งนี้ตอนเที่ยง ให้โรงงานหงซิงเลี้ยงเหล้าพวกเรา! ตอนนั้นคุณต้องดื่มให้เยอะหน่อยนะ" หลี่เว่ยตงพูด

...

ในปี 1984 ข้อตกลงร่วมทุนระหว่างจีนและเยอรมันในการก่อตั้งบริษัทโฟล์คสวาเกนเซี่ยงไห้ได้ลงนามแล้ว แต่บริษัทโฟล์คสวาเกนเซี่ยงไห้ตั้งขึ้นจริงๆ ในต้นปี 1985 ก่อนหน้านั้น รถซานตานาผลิตโดยบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้

พูดว่า "ผลิต" แต่จริงๆ คือการประกอบ นำเข้าชิ้นส่วนจากเยอรมนี ช่างของบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ถือค้อนและประแจ ประกอบรถหนึ่งคัน

ในเวลานั้น อัตราการผลิตในประเทศของรถซานตานาอยู่ที่ 2.7% เท่านั้น ในชิ้นส่วนนับพันนับหมื่นชิ้นของรถหนึ่งคัน มีเพียงยาง วิทยุ แตร เสาอากาศ และป้ายเล็กๆ ที่สามารถผลิตในประเทศได้

นอกเหนือจากนี้ ยังมีชิ้นส่วนบางชิ้นที่หลังจากการปรับปรุงบางอย่าง ก็สามารถทำให้ถึงมาตรฐานการผลิตของรถซานตานา เช่น ชิ้นส่วนยางบางส่วน อย่างที่ปัดน้ำฝน ขอบยางกันรั่วหน้าต่างรถ เป็นต้น ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีการผลิตระดับสูง ด้วยระดับเทคโนโลยีของจีน สามารถผลิตได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้น การผลิตรถซานตานาจึงเริ่มเส้นทางสู่การทดแทนด้วยการผลิตในประเทศ ในเวลานั้น ประเทศมีเงินตราต่างประเทศน้อย ไม่มีเงินตราต่างประเทศมากพอที่จะนำเข้าชิ้นส่วนรถยนต์ ทุกครั้งที่ชิ้นส่วนรถซานตานาสามารถผลิตได้ในประเทศ ประเทศก็จะประหยัดเงินตราต่างประเทศไปได้จำนวนหนึ่ง

โรงงานยางหงซิงในฐานะรัฐวิสาหกิจระดับสอง เคยทำงานผลิตทางทหารหลายครั้ง การรับโครงการผลิตในประเทศของรถซานตานา จึงเป็นสิ่งที่ต้องทำ

สำหรับโรงงานยางหงซิง การจัดหาชิ้นส่วนสำหรับการผลิตรถซานตานาในประเทศ นอกจากจะเป็นธุรกิจเพิ่มเติมแล้ว ยังเป็นภารกิจทางการเมืองด้วย สำหรับรัฐวิสาหกิจระดับนี้ ภารกิจทางการเมืองจำเป็นต้องให้ความสำคัญ 120 เปอร์เซ็นต์

โรงงานหงซิงรีบผลิตชิ้นส่วนตัวอย่างหลายชิ้น ส่งไปให้วิศวกรชาวเยอรมันที่บริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ตรวจสอบ สุดท้ายก็มีชิ้นส่วนบางชิ้นที่พอเป็นไปตามข้อกำหนดการผลิตของรถซานตานา โรงงานหงซิงจึงเร่งการผลิตเต็มที่ ผลิตชิ้นส่วนจำนวนหนึ่ง ส่งไปยังบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ เพื่อใช้ในการผลิตรถซานตานา

สำหรับผู้บริหารของโรงงานหงซิง การสามารถจัดหาชิ้นส่วนสำหรับการผลิตรถซานตานาในประเทศ เป็นผลงานที่โดดเด่นอย่างแน่นอน เพียงพอที่จะไปคุยโม้ที่กระทรวงอุตสาหกรรมเครื่องจักรกล

แต่สิ่งที่โรงงานหงซิงไม่คาดคิดก็คือ ชิ้นส่วนที่พวกเขาผลิตจำนวนมาก ถูกวิศวกรชาวเยอรมันระบุว่ามีคุณภาพไม่ได้มาตรฐาน!

เรื่องนี้ถูกแจ้งเวียนในที่สุดในฐานะตัวอย่างที่ไม่ควรทำตาม และชิ้นส่วนที่ไม่ได้มาตรฐานที่โรงงานหงซิงผลิตในเวลานั้น ยังรวมถึงแหวนรองและปะเก็นยางที่บริษัทขนส่งเขตชิงเหอใช้อีกด้วย

หลี่เว่ยตงถูกหักโบนัสสามเดือนเพราะเรื่องนี้ จึงจำรายละเอียดของเรื่องราวได้อย่างชัดเจน

ตอนนี้ ผ่านทางโทรศัพท์ไม่กี่สาย หลี่เว่ยตงยืนยันแล้วว่า หนังสือแจ้งว่าชิ้นส่วนไม่ได้มาตรฐานได้ส่งถึงโรงงานยางหงซิงแล้ว

...

วันรุ่งขึ้น หลี่เว่ยตงและจ้าวหูมาที่โรงงานยางหงซิงอีกครั้ง

เมื่อผ่านป้อมยาม หลี่เว่ยตงหยิบบุหรี่หนึ่งมวนออกมาให้โดยไม่ต้องร้องขอ ยามเห็นว่าเป็นหนุ่มสองคนที่มาเมื่อวาน ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก รับบุหรี่แล้วปล่อยให้ผ่าน

หลี่เว่ยตงและจ้าวหูมาที่หน้าแผนกขายอีกครั้ง รอตลอดช่วงเช้า

เมื่อใกล้เวลาเลิกงานตอนเที่ยง หลี่เว่ยตงและจ้าวหูจึงได้เข้าไปในแผนกขาย

"พวกคุณสองคนมาอีกแล้วเหรอ? หัวหน้าหลิวของเราบอกแล้วไม่ใช่หรือ คืนสินค้าเป็นไปไม่ได้" พนักงานแผนกขายจำหลี่เว่ยตงได้อย่างชัดเจน

หลี่เว่ยตงรีบยื่นบุหรี่ให้ แล้วพูดว่า "สหาย ผมขอรบกวนคุณช่วยตามหัวหน้าหลิวอีกครั้ง พวกเรามีธุระสำคัญกับเขา"

พนักงานลังเลเล็กน้อย ตั้งใจจะปฏิเสธหลี่เว่ยตง แต่ก็กลัวว่าหลี่เว่ยตงกับหัวหน้าหลิวอาจมีธุรกิจลับๆ จึงโทรหาหลิวเสวียชิน

ไม่นาน หลิวเสวียชินผลักประตูเข้ามา เห็นหลี่เว่ยตงและจ้าวหู ก็พูดซ้ำอย่างหงุดหงิด "พวกคุณมาอีกแล้วเหรอ? ผมบอกไปเมื่อวานไม่ใช่หรือ? รับคืนสินค้าเป็นไปไม่ได้!"

"หัวหน้าหลิว ผมได้ยินว่าโรงงานหงซิงยังเข้าร่วมโครงการผลิตรถซานตานาในประเทศด้วยนี่ครับ?" หลี่เว่ยตงถามพร้อมรอยยิ้ม

"ข่าวของคุณทันสมัยดีนี่" หลิวเสวียชินพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ "ใช่ การผลิตรถซานตานาในประเทศเป็นโครงการสำคัญของชาติ บริษัทที่สามารถเข้าร่วมมีน้อยมาก โรงงานของเราเป็นหนึ่งในนั้น"

"ผมยังได้ยินอีกว่า ผลิตภัณฑ์ของโรงงานคุณคุณภาพไม่ได้มาตรฐาน ถูกวิศวกรชาวเยอรมันของบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ส่งคืนมาแล้ว!" หลี่เว่ยตงพูด ยิ้มเหมือนหมาจิ้งจอกแก่

สีหน้าของหลิวเสวียชินเปลี่ยนไปทันที "คุณรู้ได้ยังไง?"

หลิวเสวียชินในฐานะผู้บริหารระดับกลางของโรงงานยางหงซิง ก็เพิ่งทราบเรื่องผลิตภัณฑ์คุณภาพไม่ได้มาตรฐานในการประชุมฉุกเฉินเมื่อวานตอนใกล้เลิกงาน ส่วนพนักงานทั่วไป ยังไม่ทราบเรื่องนี้

แต่หนุ่มจากต่างถิ่นตรงหน้ากลับรู้เรื่องที่ผลิตภัณฑ์ของโรงงานหงซิงถูกวิศวกรชาวเยอรมันส่งคืน นี่ทำให้หลิวเสวียชินสงสัยมาก

หลี่เว่ยตงตอบอย่างใจเย็น "บริษัทของเรามีเส้นสายที่บริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้"

"อ๋อ เข้าใจแล้ว!" หลิวเสวียชินพยักหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ

ในยุคที่รัฐวิสาหกิจมีรายได้แน่นอน แทบไม่มีแรงกดดันจากการแข่งขัน เส้นสายความสัมพันธ์กลับกลายเป็นทรัพยากรที่สำคัญมาก หลายเรื่องใช้เงินทำไม่ได้ แม้แต่ผู้นำระดับสูงสั่งการ ระดับล่างก็ยังเกะกะ แต่ใช้เส้นสายสามารถทำสำเร็จได้อย่างง่ายดาย

คำว่า "มีเส้นสาย" ของหลี่เว่ยตง สามารถอธิบายข้อสงสัยทั้งหมดของหลิวเสวียชิน และหลิวเสวียชินไม่สามารถถามรายละเอียดว่าเป็นเส้นสายอะไร

จ้าวหูที่อยู่ข้างๆ รู้สึกประหม่า กลืนน้ำลาย เขารู้จักหลี่เว่ยตงดี รู้แน่นอนว่าหลี่เว่ยตงกำลังพูดโกหก

หลี่เว่ยตงพูดต่อ "จริงๆ แล้ว เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของคุณ ทำไมถึงถูกบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ตัดสินว่าไม่ได้มาตรฐาน ผมก็พอรู้อยู่บ้าง"

"จริงเหรอ?" หลิวเสวียชินตกใจ รีบถาม "ทำไมผลิตภัณฑ์ของเราถึงถูกบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้ตัดสินว่าไม่ได้มาตรฐาน?"

หลี่เว่ยตงเพียงแค่ยิ้ม ไม่พูดอะไร

หลิวเสวียชินเข้าใจทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นยิ้มทันที "สหายทั้งสองมาเพื่อคืนสินค้าใช่ไหม เรื่องเล็ก การที่คุณมาหาผมนี่ถูกต้องแล้ว ผมจะดำเนินการคืนสินค้าให้คุณทันที"

"งั้นก็ขอบคุณหัวหน้าหลิวมาก" หลี่เว่ยตงพูดพลางส่งสัญญาณให้จ้าวหู จ้าวหูรีบหยิบใบเสร็จซื้อของออกมาจากอก

หลิวเสวียชินตรวจสอบใบเสร็จด้วยตัวเอง แล้วติดต่อแผนกบัญชีของโรงงานหงซิง ดำเนินการคืนสินค้าให้หลี่เว่ยตง

หลังจากดำเนินการเสร็จสิ้น หลิวเสวียชินถามอีกครั้ง "สหาย หลังจากคุณขนสินค้ามา และเราตรวจสอบแล้ว คุณก็สามารถไปรับเงินที่แผนกบัญชีได้ ตอนนี้คุณบอกผมได้ไหมว่า ที่บริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้เกิดปัญหาอะไรกันแน่?"

"เรื่องนี้ไม่ได้เป็นความผิดของบริษัทรถยนต์เซี่ยงไห้เลย ผลิตภัณฑ์ของคุณมีปัญหาคุณภาพจริงๆ" หลี่เว่ยตงพูด แล้วพูดต่อ "ตามที่ผมทราบ ปัญหาน่าจะอยู่ที่วัตถุดิบ"

"วัตถุดิบมีปัญหาเหรอ?" หลิวเสวียชินขมวดคิ้ว คำตอบนี้กว้างเกินไป

หลี่เว่ยตงแกล้งมองนาฬิกาที่ผนัง แล้วพูดต่อ

"พูดรายละเอียดแล้วค่อนข้างซับซ้อน ตอนนี้เที่ยงแล้ว ถึงเวลาอาหารแล้ว ถ้าหัวหน้าหลิวไม่รังเกียจ มื้อเที่ยงผมเลี้ยงเอง เรากินไปคุยไป"

"จะให้คุณเสียเงินได้ยังไง! มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง" หลิวเสวียชินสั่งทันที "ไปแจ้งเรือนรับรองของบริษัท บอกว่าผมจะเลี้ยงลูกค้า ให้พวกเขาเตรียมอาหารและเหล้าชั้นดี"

ข้างๆ จ้าวหูลูบท้องตัวเอง นึกในใจ โรงงานหงซิงจะเลี้ยงดื่มจริงๆ ด้วย!