บทที่ 3 ขอโทษที ที่คิดไปเอง

บทที่ 3 ขอโทษที ที่คิดไปเอง

"ซูโมจ๋า ฉันท้อง"

คำพูดสั้นๆ ไม่กี่คำ แต่มันเป็นดั่งระเบิดลูกใหญ่ที่ปะทุขึ้นในสมองของซูโม มันสั่นสะเทือนจนสติสัมปชัญญะของเขาพร่าเลือน สมองของเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะ

ในชั่วพริบตา อากาศรอบตัวของทั้งสามคนก็นิ่งราวกับแข็งตัวไป

ซูโมเปิดปากตั้งใจจะแก้ตัว แต่สิ่งที่เขาเผลอพูดออกไปกลับกลายเป็นว่า "เธอท้องแล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันเล่า"

ทันทีที่พูดจบ ซูโมก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ก่อนที่เรื่องราวจะถูกอธิบายให้กระจ่าง นี่มันไม่ใช่คำพูดของคนเลวที่ตั้งใจจะปฎิเสธความรับผิดชอบหรอกเหรอ

สายตาของซูโมแอบเหลือบมองไปที่หลินเคอเค่อ เขาเห็นเพียงสีหน้าเบื่อหน่ายของเธอแวบผ่านไป จากนั้นก็กลับคืนสู่ท่าทีที่ไร้เดียงสาเหมือนเดิม

ผู้หญิงสองคนนี้.. แปลกกันหมดเลย!

หลังจากที่หลัวไป๋ซวงได้ยินคำพูดของซูโม เธอก็หัวเราะเยาะอยู่ในใจ แต่บนใบหน้ากลับแสดงความเสียใจยิ่งกว่าเดิม ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตา เสียงสั่นเครืออย่างน่าเวทนา

"ใช่แล้ว...ไม่เกี่ยวกับนาย ขอโทษนะ ซูโม ฉันคิดไปเองคนเดียว" กระซิกๆ

"เด็กคนนี้อาจจะไม่ควรเกิดมาบนโลกใบนี้ด้วยซ้ำ"

"ลูกน้อย แม่มันไม่ได้เรื่อง รั้งพ่อไว้ไม่ได้"

"ชิ! ไอ้คนเลว!" ผู้หญิงที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ซึ่งอดทนฟังมาได้ระยะหนึ่งก็ระเบิดความโกรธออกมา เธอสาดกาแฟในมือใส่ซูโมโดยตรง ชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ เธอรีบดึงเธอไว้ พร้อมกล่าวคำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ซูโมแทบคลั่ง นี่มันอะไรกัน! ฉันไปยุ่งอะไรกับใครเนี่ย

เมื่อเห็นดังนั้น หลินเคอเค่อก็หยิบกระดาษทิชชู่ออกมาแล้วส่งให้กับซูโม พร้อมกล่าวด้วยความเป็นห่วงว่า "ไม่เป็นอะไรนะคะ"

หลังจากที่ซูโมรับกระดาษทิชชู่มาก็ชะงักไป ยิ่งเขามองความโกรธของผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ และความเป็นห่วงของหลินเคอเค่อ มันก็ยิ่งมีแต่ความเงียบงัน

ในสถานการณ์แบบนี้ ทำไมหลินเคอเค่อถึงยังเป็นห่วงเขาล่ะ มันเกินไปแล้วนะ

ไม่ได้การ ผู้หญิงสองคนนี้มีอะไรไม่ชอบมาพากล ตอนนี้ก่อนที่ข่าวลือจะแพร่กระจาย ต้องพาคนที่ใส่ร้ายเขาออกไปก่อน

"เคอเค่อ ผมมีเรื่องต้องจัดการหน่อย ต้องขอโทษจริงๆ นะครับ"

หลังจากพูดจบ ซูโมก็คว้าข้อมือของหลัวไป๋ซวง กัดฟันพูดอย่างแค้นเคืองว่า "ไปเถอะ เราไปคุยกันสองต่อสอง คุณแม่ของลูก?!"

เมื่อหลัวไป๋ซวงเห็นคำเตือนในสายตาของซูโม มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อย ในดวงตามีรอยยิ้มซ่อนอยู่ "ค่ะ พ่อของลูก!"

……

นอกร้านกาแฟ ภายในรถสปอร์ต Mazda สีแดง หลี่หนานเฉิงสีหน้าหม่นหมอง

เมื่อคืนเสียเวลาไปกับการทำเรื่องไร้สาระกับผู้หญิง ทำให้วันนี้ออกจากบ้านสายไปหน่อย

แต่ก็เป็นเพราะคู่ดูตัวคือหลัวไป๋ซวง นี่มันตระกูลหลัว ตระกูลมาเฟียที่มีชื่อเสียงโด่งดัง โหดเหี้ยมอำมหิต

ในอดีตสงครามระหว่างแก๊งมาเฟีย จากถนนหนานถึงถนนเผิงไหลตง ถนนยาวสิบหลี่ มีคนบาดเจ็บล้มตายเป็นพัน มันมีการฆ่าคนมากมายโดยไม่กระพริบตาจริงๆ

สถานะของหลัวไป๋ซวงสร้างความกดดันทางจิตใจให้กับหลี่หนานเฉิงอย่างมากจนทำให้เขาต้องหาวิธีระบาย

แต่ตอนนี้การดูตัวล้มเหลวไปแล้ว เขาจะอธิบายกับพ่อยังไงกัน

แต่ในขณะที่เขากำลังจนปัญญา หางตาของหลี่หนานเฉิงก็เหลือบไปเห็นหลัวไป๋ซวงเดินออกมาจากร้านกาแฟโดยจับมือกับผู้ชายคนหนึ่ง

ดวงตาของหลี่หนานเฉิงเป็นประกายทันที แล้วรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปทั้งสองคน

ดีมาก! ต้องบอกว่าทุกอย่างเป็นความผิดของหลัวไป๋ซวงซะก่อน! แบบนี้จะได้อธิบายกับพ่อและคุณปู่หลัวได้!

เท่านี้ตระกูลหลัวก็จะเสียหน้า แล้วด้วยความโหดเหี้ยมของพวกเขา ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะจับไอ้หนุ่มนั่นไปถ่วงน้ำก็เป็นได้!

นอกร้านกาแฟ หลังจากที่ซูโมลากมือของหลัวไป๋ซวงเดินไปได้ช่วงหนึ่ง เขาก็สะบัดมือออกอย่างแรงและถามว่า "ทำไมต้องใส่ร้ายฉันด้วย"

หลัวไป๋ซวงลูบท้อง จากนั้นใบหน้าไร้เดียงสาก็กล่าวว่า "ฉันพูดอะไรผิดเหรอ นายไม่ใช่เหรอที่พูดเองว่าฉันท้องก็ไม่เกี่ยวอะไรกับนายน่ะ"

"พอเถอะ เลิกแสดงได้แล้ว" ซูโมรู้สึกหงุดหงิด "เธอมาโกรธแค้นอะไรฉันตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย"

"ฉันเองก็ไม่ได้ทำอะไรนี่นา ตอนแรกฉันนั่งผิดที่เองก็จริง แต่มันคงไม่ถึงขั้นว่าทำให้เธอเสียเวลาไปสามนาที แล้วเธอต้องเอาชื่อเสียงของเธอมาทำลายฉันหรอกมั้ง"

นายไม่ได้ทำอะไรงั้นหรอ แล้วที่นายแอบด่าว่าฉันเป็นพวกเห็นแก่เงินล่ะ!

แต่หลัวไป๋ซวงจะไม่พูดออกมาหรอก ความลับนี้เธอจะเก็บไว้ตลอดชีวิต!

หลัวไป๋ซวงตอบโต้ด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ใช่แล้ว มันเป็นเพราะนายทำให้ฉันเสียเวลาไปสามนาที ทำให้การดูตัวของฉันพัง ดังนั้นนายก็อย่าหวังว่าจะไปได้ดีเลย!"

ซูโมสูดหายใจเข้าลึกๆ การดูตัวของเธอพัง มันไม่ใช่ปัญหาของเธอเองเหรอ ผู้ชายที่ไหนจะยอมรับเงื่อนไขที่วิปริตของเธอกัน!

ช่างเถอะ ผู้หญิงแบบนี้ไม่สามารถพูดคุยด้วยเหตุผลได้หรอก ซูโมโบกมือ จากนั้นก็ถอนหายใจ

"ฉันรู้แล้ว ฉันผิดเอง พอใจรึยัง ตอนนี้การดูตัวของทั้งสองฝ่ายก็พังไปแล้ว ก็ถือว่าหายกัน เธอก็กลับบ้านเธอไป ฉันก็กลับบ้านฉัน ต่างคนต่างไปหาแม่ตัวเอง โอเค๊"

หลัวไป๋ซวงกอดอก เมื่อคิดดูแล้ว ความโกรธของเธอก็คลายไปเกือบหมดแล้ว

ผู้หญิงที่ดีขนาดนั้นหายไป ในใจของเขาต้องเจ็บปวดเหมือนโดนทุบแน่ๆ ฮิฮิ!

หงืด หงืด——

โทรศัพท์มือถือของซูโมสั่น ปรากฎว่าเป็นแม่ของเขา เจียงจิ้งอวิ๋นที่โทรมา

"ลูกชาย ดูตัวเป็นยังไงบ้าง ผู้หญิงคนนั้นไม่เลวใช่ไหม"

ซูโมเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นว่า "แม่ แม่กดเข้าไปในเว็บไซต์หาคู่ที่ไม่น่าไว้ใจอะไรเข้ารึเปล่า แล้วยังเสียค่าแนะนำด้วยใช่มั้ย"

"…เอ่อ ไม่มีนะ หรือว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ดีหรอ" ปลายสาย เสียงของเจียงจิ้งอวิ๋นดูอึดอัดเล็กน้อย

ซูโมสังเกตเห็นว่าบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาจึงถามด้วยเสียงที่เข้มขึ้นว่า "ให้ไปเท่าไหร่"

"คนแนะนำคนนั้นบอกว่ามีผู้หญิงที่มีเงื่อนไขดีมาก หลายครอบครัวแย่งกันขอข้อมูลเธอ นี่เห็นว่าข้อมูลของลูกดี เลยแนะนำให้ลูกก่อน แล้วก็เลยเก็บค่าธรรมเนียมเล็กน้อย แค่ร้อยเดียวเอง"

ซูโมถามย้ำอีกครั้งว่า "ไม่! เท่าไหร่!"

"พันนึง……"

"ไม่ใช่แน่ๆ!"

"พันนึงไง! ฉันเป็นแม่แกนะ! ไอ้ลูกคนนี้ ถ้ายังเซ้าซี้อีก รอแกกลับบ้าน แม่จะตีให้ตายเลย!"

หลังจากได้รับคำตอบที่หนักแน่นจากแม่ ซูโมก็พูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า "แม่ พี่ใหญ่อยู่ข้างๆ แม่ไหม ส่งโทรศัพท์ให้พี่ใหญ่หน่อย ผมจะคุยกับเขา"

ซูโมอธิบายเรื่องราวคร่าวๆ ให้กับพี่ใหญ่ ซูหมิง แล้วก็ปิดบังเนื้อหาบางส่วนไว้ จากนั้นซูโมก็พูดถึงการคาดเดาของตัวเองว่า

"พี่ใหญ่ เรื่องราวมันเป็นแบบนี้ ผมสงสัยว่าหลินเคอเค่อคนนั้นเป็นพวกหลอกลวงที่แอบอ้างการดูตัว"

"ไม่ใช่แค่เก็บค่าธรรมเนียมบนเว็บไซต์ แต่ในโลกจริง พวกเขาจะส่งคนไปคอยดูแลความสัมพันธ์โดยเฉพาะ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกฟ้องร้อง"

"ถ้าเจอกับผู้ชายซิงๆ ที่ไม่ประสีประสา ก็จะใช้วิธีพูดจาหวานหู ปั่นหัว ทำให้ผู้ชายซิงๆ ยอมเสียเงินให้ตัวเอง"

"เป็นกลโกงแบบหลอกให้รักแล้วเชือดชัดๆ"

ปลายสาย ซูหมิงพึมพำออกมา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "พี่จะอธิบายให้แม่เข้าใจเอง แล้วจะลองพยายามเอาเงินที่เสียไปกลับคืนมาดูนะ"

"โอเค พี่ใหญ่ก็ช่วยปลอบแม่ด้วยล่ะ บอกแม่อย่าเอาแต่คิดจะหาคู่ให้ผมเลย ผมขอวางสายก่อนนะ"

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด——

ซูโมวางสาย จากนั้นก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เรื่องราวถือว่าจบลงด้วยดี หลังจากนี้คงจะไม่โดนแม่ทรมานไปอีกนาน

วันนี้ก็กลับบ้านไปอาบน้ำก่อน แล้วก็ค่อยหาดูงานในอินเทอร์เน็ต

แต่ทันทีที่ซูโมหันหลังกลับมา เขาก็เห็นหลัวไป๋ซวงจ้องมองเขาด้วยความโกรธ

"เธอยังไม่ไปอีกหรอ"

บ้าเอ้ย! ไอ้บ้านี่รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นพวกหลอกลวงสินะ แบบนี้ก็เท่ากับว่าเธอเอาชื่อเสียงของตัวเองมาเป็นตัวตลกให้พวกมันหัวเราะเยาะน่ะสิ

ก็จริง โลกนี้จะมีผู้หญิงที่ดีขนาดนี้ได้ยังไง!

อ๊ากกก!!! ความแค้นเก่ายังไม่ทันจาง ความแค้นใหม่ก็เข้ามาอีกแล้ว!

หลัวไป๋ซวงกัดฟันกรอด สีหน้าเหมือนอยากจะกินเนื้อซูโม

แต่ซูโมก็เลือกที่จะไม่สนใจ เขาเดินผ่านหลัวไป๋ซวงไป แล้วเดินจากไปโดยตรง

หลัวไป๋ซวงเดินตามไปติดๆ ด้วยสายตาที่ร้อนแรงแทบจะเผาต้นคอของซูโมให้ไหม้

ด้านซูโมที่เดินอยู่ข้างหน้าก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา และเริ่มพิมพ์ข้อความ

"ชีวิตของฉันเหมือนเหยียบอยู่บนน้ำแข็งบาง": พี่เบียว ทำยังไงดี เมื่อกี้ผู้หญิงเห็นแก่เงินที่บอกพี่ กลายร่างเป็นพวกคลั่งผู้ชายแล้วตามผมมาแล้ว! ถ้าผมเสียตัวไป ขอให้พี่ช่วยพิสูจน์ด้วยว่าผมพยายามขัดขืนแล้ว! [เสียใจ.JPG]

"ชีวิตที่แข็งแกร่งไม่ต้องการคำอธิบาย": ????????????????