บทที่ 14 - ความพ่ายแพ้ยับเยินของชิออน

บทที่ 14 - ความพ่ายแพ้ยับเยินของชิออน

༺༻

เมื่อเท็นเท็นเปิดประตูห้องออก เพื่อนร่วมชั้นในห้องข้างๆ ก็พร้อมใจกันหันมามอง และเห็นชิออนกับชินจิที่กำลังทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

"เอาเถอะ แบบนี้ก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายแล้วล่ะ"

ชินจิยกมือขึ้นกุมขมับ

ตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีคนในห้องตรงข้ามพูดขึ้นมาว่า "ชินจิคุง นายก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ!"

ชินจิมองไปตามเสียง ก็เห็นว่าฮาคุก็อยู่ในห้องตรงข้ามด้วยเหมือนกัน แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ไม่ใช่ชุดที่ใส่ตอนลอบเร้นก่อนหน้านี้อีกต่อไป

จากนั้นเขาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างละเอียด

และพบว่าคารินที่เดินสวนกันอย่างเร่งรีบในตรอกเมื่อครู่ ตอนนี้ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่แล้วเช่นกัน เธอกำลังเบียดตัวอยู่ในกลุ่มคนฝั่งตรงข้าม และพยายามหลบสายตาของเขา

"ให้ตายสิ..."

ชินจิพูดไม่ออกเลยจริงๆ

เห็นได้ชัดเจนเลยว่า

ไม่ว่าจะเป็นฮาคุ หรือคาริน ต่างก็คิดแผนการเดียวกันกับเขาเป๊ะ

นั่นคือการมาเข้าร่วมงานเลี้ยงรุ่น เพื่อให้เพื่อนๆ เป็นพยานยืนยันที่อยู่ ช่วยปกปิดสิ่งที่พวกเขาทำในคืนนี้

เท็นเท็นเองก็เห็นชินจิเช่นกัน เธอเอ่ยชวนอย่างกระตือรือร้น "ชินจิคุง มานั่งฝั่งพวกเราสิ วันนี้ฉันเลี้ยงเองนะ!"

ชิออนชักสีหน้าไม่พอใจ "นี่ ตกลงกันแล้วนะว่าฉันจะเป็นคนเลี้ยง!"

เท็นเท็นแค่นเสียง "ขอโทษด้วยนะ ร้านนี้คืนนี้ฉันเหมาจ่ายแล้ว!"

ท่ามกลางเสียงโวยวาย ชินจิกับชิออนก็เดินเข้าไปในห้องของเพื่อนร่วมชั้น

หลังจากนั่งลง ชินจิก็สังเกตดูรอบๆ

ฮิวงะ เนจิ ที่ปกติชอบทำตัวหมางเมินคนอื่น วันนี้กลับมาอยู่ที่นี่ด้วย แถมยังคีบเนื้อย่างเข้าปากไม่หยุด กินอย่าง... จะว่ายังไงดีล่ะ กินอย่างจริงจังเอามากๆ!

คนที่จริงจังไม่แพ้กันก็คือลี ที่ตอนนี้ปากมันแผล็บไปหมดแล้ว

"สองคนนี้นี่..."

ชินจิมองปราดเดียวก็รู้เลยว่า 2 คนนี้มากินฟรีชัดๆ

ลีเห็นชินจิมองมา ก็รีบพูดขึ้น "ชินจิคุง เนื้อย่างที่นี่อร่อยจริงๆ นะ ลองชิมดูสิ!"

เนจิเพียงปรายตามองชินจิแวบหนึ่ง แล้วก้มหน้าก้มตาจัดการเนื้อย่างตรงหน้าต่อไป

"นี่ นายลืมมาดคุณหนูตระกูลผู้ดีไปแล้วหรือไง!"

ชินจิแอบบ่นในใจ

ตอนนั้นเอง ฮาคุก็กระซิบกับชินจิเบาๆ "ถ้ารู้ว่าชินจิคุงก็อยากออกมาเดินเที่ยวเล่น ตอนออกจากบ้านฉันน่าจะชวนนายมาด้วย"

"ไม่เป็นไรหรอก"

ชินจิส่ายหน้า

เขารู้ว่าฮาคุมาจากคิริงาคุเระ ดังนั้นถ้าฮาคุไม่ได้ทำงานให้คนใหญ่คนโตคนไหนในหมู่บ้าน ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นสปายของคิริงาคุเระ

เมื่อนำไปเชื่อมโยงกับเรื่องที่คนของคิริงาคุเระเพิ่งมาถึงหมู่บ้าน และฮาคุก็ออกไปแอบพบกับใครบางคนอย่างลับๆ ในคืนนี้ เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าฮาคุต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกับคิริงาคุเระแน่ๆ

แต่ถ้าจำไม่ผิด ตอนนี้คิริงาคุเระน่าจะยังตกอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างลับๆ ของโอบิโตะอยู่

เขาจึงไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมคิริงาคุเระถึงส่งฮาคุแฝงตัวเข้ามาในโคโนฮะ และคิดไม่ออกด้วยว่าคิริงาคุเระทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง

แต่เขาก็รู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ

ว่าเป้าหมายของฮาคุ น่าจะเป็นตัวเขาเอง

หรือจะพูดให้ถูกคือ ในฐานะที่เขาเป็นคนของตระกูลอุจิวะ!

จากนั้นเขาก็เหลือบมองคารินที่นั่งเงียบอยู่มุมห้อง

เขาจำได้ว่าคารินกับแม่ของเธอ น่าจะเร่ร่อนไปอยู่ที่หมู่บ้านคุสะงาคุเระ

ดังนั้นการที่เธอทำตัวลับๆ ล่อๆ ในคืนนี้ ก็คงเกี่ยวข้องกับหมู่บ้านคุสะงาคุเระเป็นแน่

เพียงแต่หมู่บ้านคุสะงาคุเระจะส่งเธอมาที่โคโนฮะทำไม ชินจิก็ยังนึกเหตุผลไม่ออก

ต้องรู้ว่าคารินที่มีร่างกายพิเศษ ต่อให้ไม่มีทักษะอะไรเลย ก็ยังมีประโยชน์มากกว่านินจาแพทย์ทั่วไปเสียอีก

"มีแต่นกสองหัวทั้งนั้นเลยแฮะ!"

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ชินจิก็อดทอดถอนใจไม่ได้

แม้จะรู้ว่าฮาคุกับคารินมีปัญหา แต่เขาไม่ได้คิดจะแฉ

ในฐานะผู้รอดชีวิตจากอุจิวะ เขาไม่ได้มีความผูกพันอะไรกับโคโนฮะเป็นพิเศษ ดังนั้นเขาจึงไม่คิดจะจงใจทำลายอะไร และก็ไม่คิดจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องอะไรเช่นกัน

ทั้งฮาคุและคารินต่างก็เคยช่วยเหลือเขา

หากมองในมุมนี้ เขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องไปเล่นงานฮาคุกับคาริน

ในขณะเดียวกัน ฮาคุกับคารินก็อาจจะเป็นตัวแทนของคิริงาคุเระและคุสะงาคุเระ ดังนั้นการปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามน้ำ สำหรับชินจิแล้วก็ถือเป็นการเปิดช่องทางไว้หลายๆ ทางเช่นกัน

เมื่อดึงความคิดกลับมา เขาก็ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เพิ่งบุกรุกเข้าไปในอาคารหน่วยลับ

เห็นได้ชัดว่า นินจาหน่วยลับสวมหน้ากากสุนัข สังเกตเห็นพิรุธในคำพูดของเขา จึงได้ตัดสินใจลงมืออย่างเด็ดขาด

"เนตรวงแหวนถูกท่านดันโซ..."

เขาลองทบทวนคำพูดครึ่งท่อนที่นินจาหน้ากากสุนัขพูดค้างไว้

สาเหตุที่เขาถูกจับได้ ต้องเป็นเพราะคำตอบของเขามีปัญหาแน่ๆ และเมื่อรวมกับคำพูดครึ่งท่อนของนินจาหน้ากากสุนัข เขาก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ "หรือว่าเนตรวงแหวนจะถูกดันโซขนย้ายไปแล้ว ไม่ได้อยู่ในอาคารหน่วยลับแล้ว?"

เมื่อได้ข้อสรุปนี้ ชินจิก็ขมวดคิ้วแน่น

ถ้าจำไม่ผิด หลังจากที่ตระกูลอุจิวะถูกกวาดล้าง รุ่นที่สามก็น่าจะยุบหน่วยรากของดันโซไปแล้ว เขาจึงนึกไม่ถึงเลยว่าในสถานการณ์เช่นนี้ ดันโซจะยังมีอำนาจยึดเนตรวงแหวนทั้งหมดไปจากมือหน่วยลับได้อีก

รุ่นที่สามนี่จะตามใจดันโซมากเกินไปแล้วมั้ง!

เมื่อวิเคราะห์มาถึงจุดนี้ เขาก็รู้สึกว่าการเสี่ยงชีวิตในคืนนี้ ก็ใช่ว่าจะคว้าน้ำเหลวไปเสียทีเดียว อย่างน้อยเขาก็รู้แล้วว่าเนตรวงแหวนอยู่กับใคร

ขณะที่ชินจิกำลังเหม่อลอยคิดอะไรเพลินๆ ชิออนกับเท็นเท็นก็เริ่มทะเลาะกันอีกแล้ว

ชิออนยืนท้าวเอวทำตัวเป็นผู้ใหญ่ "ฉันจ่ายเองดีกว่าน่า มื้อนี้ไม่ใช่เงินน้อยๆ นะ เธอจะมาแย่งฉันจ่ายทำไม?"

เท็นเท็นเบ้ปาก "ฉันพูดไปแล้วว่าจะเลี้ยง ก็ต้องรักษาคำพูดสิ! ถึงธุรกิจที่บ้านฉันจะเล็กๆ แต่เงินแค่ค่าเลี้ยงข้าว ฉันจ่ายไหวอยู่แล้วน่า!"

เพื่อนๆ ที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเท็นเท็นบอกว่าธุรกิจที่บ้านเล็กๆ ก็อดกรอกตาบนไม่ได้

ชินจิอยากจะห้ามปราม "พวกเธอสองคน..."

ฮาคุรีบดึงชินจิไว้ "ปล่อยพวกเธอไปเถอะ เรามากินเนื้อย่างกันดีกว่า!"

ชินจิหันไปมอง ก็พบว่าเพื่อนๆ ในห้องไม่มีใครสนใจจะห้ามทัพเลยสักคน ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาจัดการเนื้อย่างตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ

แม้แต่เนจิเองก็ไม่มีข้อยกเว้น

ไม่สิ เนจิดูจะตั้งใจกว่าใครเพื่อนเสียด้วยซ้ำ

ก็ฝึกกระบวนท่ามันใช้พลังงานเยอะนี่นา!

ชินจิคิดไปคิดมาก็เห็นด้วย

ชิออนเป็นมิโกะแห่งแคว้นโอนิ มีฐานะเทียบเท่ากับไดเมียว เป็นผู้นำประเทศเชียวนะ เรื่องเงินทองคืออะไร เธอคงไม่รู้จักหรอก

ส่วนบ้านเท็นเท็นก็ครองส่วนแบ่งตลาดอาวุธนินจาของแคว้นฮิไปเกือบ 1 ใน 3 แถมเท็นเท็นยังเอาอาวุธนินจามาเล่นเป็นของเล่นตั้งแต่เด็กเลย!

ปล่อยให้สองสาวเศรษฐีนีแย่งกันจ่ายบิลไปเถอะ

คิดได้ดังนั้น ชินจิก็เข้าร่วมวงกินแหลกด้วยอีกคน

พูดตามตรง การวุ่นวายมาทั้งคืนทำให้เขาหิวจริงๆ ก่อนหน้านี้ถึงจะกินไปเยอะแล้ว แต่กินคนเดียวมันจะไปอร่อยสู้กินแย่งกับคนอื่นได้ยังไง

ระหว่างที่กินเนื้อย่าง เขาก็ไม่ลืมที่จะปรายตามองฮาคุกับคาริน

เขารู้สึกสังหรณ์ใจว่า ในช่วงที่หมู่บ้านจัดสอบจูนิน กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังฮาคุและคารินจะต้องก่อเรื่องอีกแน่

หากใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์ เขาอาจจะฉวยโอกาสตอนชุลมุน ชิงมังเงเคียวชาริงกันของฟุกาคุที่โดนดันโซยึดไปกลับมาได้!

สุดท้าย การประชันความรวยของสองสาวเศรษฐีนีก็จบลงด้วยความพ่ายแพ้ยับเยินของชิออน

เพราะชิออนไม่เคยมีพฤติกรรมพกเงินติดตัวเลย ปกติจะมีทหารองครักษ์คอยตามจ่ายเงินให้ตลอด พอถึงเวลาต้องควักเงินจ่ายเอง เธอเลยทำหน้าเหวอไปเลย

เมื่อเดินออกจากร้านเนื้อย่างมาด้วยกัน เท็นเท็นก็ยิ้มแล้วบอกกับชิออนว่า "ร้านนี้อร่อยดีใช่ไหมล่ะ ไว้คราวหน้าฉันจะเลี้ยงเธออีกนะ!"

ชิออนยังไม่ทันได้ตอบ

ลีที่เรอออกมาเบาๆ ก็รีบแทรกขึ้นมาว่า "เมื่อไหร่ล่ะ?"

เพื่อนๆ คนอื่นต่างก็เงี่ยหูฟัง

แม้แต่ชินจิยังแอบรู้สึกว่า การมีเพื่อนร่วมชั้นรวยๆ นี่มันดีจริงๆ...

༺༻