บทที่ 20 ค้นหาในท่อระบายน้ำ

บทที่ 20 ค้นหาในท่อระบายน้ำ

สไปเดอร์แมนตั้งสติได้ ก็ตวัดข้อมือยิงใยแมงมุมไปติดที่หลังคารถแท็กซี่ เขาโหนตัวข้ามมา เปิดประตู แล้วทิ้งตัวลงนั่งตรงเบาะข้างคนขับ

"ขับเลย! ไป!" เขาพูดปนหอบ "ความเร็วในการฟื้นฟูของมันเร็วเกินไป ฉันสู้มันไม่ได้หรอก"

หลี่โม่เข้าเกียร์แล้วกระทืบคันเร่งมิด

รถแท็กซี่คำรามลั่นขณะพุ่งฝ่าวงล้อมออกมา โดยมีตำรวจช่วยเคลียร์ทางให้

ที่เบาะหลัง ริชาร์ดจ้องมองสไปเดอร์แมนด้วยความตกตะลึง "คุณ... คุณคือ..."

"ก็แค่สไปเดอร์แมนที่ผ่านมาน่ะ ไม่ต้องขอบคุณหรอก" ปีเตอร์รีบตรวจสอบบาดแผลของตัวเอง "คุณคนขับ เราเจอกันอีกแล้วนะ ฝีมือขับรถของคุณยังคง... เร้าใจเหมือนเดิมเลยนะ"

"ชินแล้วล่ะ" หลี่โม่ตอบสั้นๆ สายตาจับจ้องไปที่กระจกมองหลัง

ไม่นาน ศาตราจารย์กิ้งก่าก็ปีนขึ้นมาจากกองกระสอบทราย

มันมองตามรถแท็กซี่ที่แล่นห่างออกไป รูม่านตาเรียวยาวสีเหลืองฉายแววความรู้สึกที่ซับซ้อน

มันไม่ได้ไล่ตามมา

แต่กลับหันหลังเดินไปที่รถหุ้มเกราะที่มันเพิ่งกระชากประตูหลุดออกไปเมื่อกี้

มันลากตัวเจ้าหน้าที่ SWAT คนหนึ่งออกมาจากรถ ส่งเสียงคำรามต่ำๆ ในลำคอ

จากนั้นมันก็หันหลัง กลับไปอยู่ในท่าคลานสี่ขา ใช้หางรัดตัวเจ้าหน้าที่ SWAT ไว้ แล้วพุ่งตรงไปยังฝาท่อระบายน้ำที่ใกล้ที่สุด มันงัดฝาท่อออก กระโดดลงไป และกลืนหายไปในความมืดมิด

ตำรวจต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

เจ้าหน้าที่จอร์จเดินไปที่ฝาท่อ จ้องมองลงไปในความมืดมิดไร้ก้นบึ้งด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"มันหายไปแล้ว" นักสืบคนหนึ่งพูดขึ้น "มันหนีลงไปในท่อระบายน้ำ!"

หลี่โม่จ้องมองปากท่อระบายน้ำที่มืดมิด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกังวล

สไปเดอร์แมนนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับ เลนส์สีขาวบนหน้ากากสีแดงหรี่ลงเล็กน้อยราวกับกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก

เขาหันไปมองริชาร์ด ที่แม้จะหน้าซีดเผือดแต่ก็ยังพอตั้งสติได้

"มันเพิ่งกินอิ่มมา เพราะงั้นตอนนี้น่าจะยังไม่หิว" ริชาร์ดสูดหายใจลึก พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ "มันคงจับเจ้าหน้าที่คนนั้นไปเพื่อเอาอะไรบางอย่างจากเขา เหมือนตอนที่มันลักพาตัวผมนั่นแหละ ศาตราจารย์กิ้งก่าทำอะไรมีจุดประสงค์ชัดเจนเสมอ"

สไปเดอร์แมนพยักหน้าแล้วผลักประตูรถออก "ฉันต้องตามมันไป ทุกวินาทีมีค่า"

"เดี๋ยวก่อน!" หลี่โม่ตะโกนเรียก แต่สไปเดอร์แมนพุ่งออกไปแล้ว

ด้วยการกระโดดที่ว่องไว เขาวาดลวดลายเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ แล้วพุ่งหลาวลงไปในปากท่อระบายน้ำที่มืดมิดอย่างแม่นยำ รวดเร็วจนทิ้งไว้เพียงภาพติดตาสีแดงบนจอประสาทตาเท่านั้น

แทบจะในเวลาเดียวกัน เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของหลี่โม่:

[ออเดอร์พิเศษเสร็จสมบูรณ์]

[จุดหมายปลายทาง: ไม่มี]

[ระยะทางโดยประมาณ: ไม่มี]

[คะแนนพื้นฐานจากเหตุการณ์รางวัล: 50]

[โบนัสปัจจัยความเสี่ยงสูง: 200%]

[คะแนนที่ได้รับจริง: 100]

[คะแนนรวมปัจจุบัน: 556]

[สร้างออเดอร์ใหม่: ช่วยสไปเดอร์แมนค้นหาในท่อระบายน้ำและช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ที่ถูกลักพาตัว (คุณไม่จำเป็นต้องอยู่ในยานพาหนะ)]

[รางวัลภารกิจ: คะแนนสามเท่า]

[คำเตือน: ภารกิจนี้มีระดับความอันตรายสูง โปรดตัดสินใจอย่างรอบคอบ]

หลี่โม่เหลือบมองริชาร์ดที่กำลังนวดข้อมือตรงรอยเชือกมัด

"คุณโอเคไหมครับ? ให้ผมเรียกรถพยาบาลให้ไหม?"

ริชาร์ดส่ายหน้าแล้วยิ้มแห้งๆ "ไม่เป็นไรครับ ผมเคยเจอเรื่องแย่กว่านี้มาแล้ว ขอบคุณที่ช่วยผมไว้นะครับ คุณหลี่โม่ คุณเป็นคนกล้าหาญมาก"

"ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำน่ะครับ" หลี่โม่ตอบสั้นๆ แม้ในใจจะกำลังคำนวณรางวัลจากออเดอร์ใหม่อยู่ก็ตาม

คะแนนสามเท่าแปลว่าเขาจะอัปเลเวลและแข็งแกร่งขึ้นได้เร็วขึ้น

"ผมต้องลงไปช่วย" หลี่โม่ตัดสินใจเด็ดขาด ผลักประตูรถออกไป

ฝนเริ่มโปรยปรายลงมา ท้องฟ้าดูมืดครึ้ม

เจ้าหน้าที่จอร์จ สเตซี่ กำลังตะโกนสั่งการใส่วิทยุสื่อสาร ท่ามกลางแสงไฟกะพริบวิบวับจากรถตำรวจที่อาบไปทั่วถนนด้วยสีแดงและน้ำเงิน

ตำรวจหลายนายกำลังตั้งแผงกั้น ในขณะที่คนอื่นๆ ยืนมุงอยู่รอบๆ ปากท่อระบายน้ำ ลังเลว่าจะลงไปเลยดีไหม

"คุณตำรวจ!" หลี่โม่เดินเข้าไปหาจอร์จ "ผู้รอดชีวิตอยู่ในรถผมครับ"

จอร์จหันขวับ สายตาคมกริบกวาดมองหลี่โม่ก่อนจะเลื่อนไปที่รถแท็กซี่สีเหลือง

เขาสาวเท้าเดินไปที่รถ ยืนยันตัวตนของริชาร์ด แล้วสั่งให้ตำรวจสองนายพาริชาร์ดไปสอบปากคำและตรวจร่างกายทันที

"ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะ คุณ" จอร์จเดินกลับมาหาหลี่โม่ น้ำเสียงเป็นทางการแต่ก็แฝงความอบอุ่นไว้เล็กน้อย "แต่ตอนนี้กรุณาถอยออกไปหลังเส้นกั้นด้วยครับ ตรงนี้มันอันตราย"

"คุณตำรวจ ผมอยากจะลงไปช่วยด้วยครับ" หลี่โม่พูดตรงๆ

จอร์จชะงัก หันกลับมาแล้วขมวดคิ้ว "นายพูดว่าอะไรนะ?"

"ผมบอกว่าผมอยากจะลงไปกับพวกคุณด้วย" หลี่โม่ชี้ไปที่ปากท่อระบายน้ำ "สไปเดอร์แมนเข้าไปแล้ว แต่เขาอาจจะต้องการกำลังเสริม"

"ไม่ได้เด็ดขาด" จอร์จปฏิเสธเสียงแข็ง "นี่เป็นงานของตำรวจ พลเรือนจะเข้ามามีส่วนร่วมในปฏิบัติการที่อันตรายแบบนี้ไม่ได้ นายเสี่ยงมามากพอแล้ว จำไว้ว่าการปกป้องประชาชนเป็นหน้าที่ของตำรวจ"

"แล้วเจ้าหน้าที่ที่ถูกจับตัวไปตกอยู่ในอันตรายไม่ใช่เหรอครับ?" หลี่โม่เถียงกลับ "มีคนช่วยเพิ่มอีกคนก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ สไปเดอร์แมนจะปกป้องพวกเราเอง และผมสัญญาว่าถ้าสถานการณ์ไม่ดี ผมจะรีบหนีออกมาทันที"

จอร์จจ้องหน้าหลี่โม่สองสามวินาที ราวกับกำลังประเมินความเด็ดเดี่ยวของเขา

"ทำไมถึงได้ดื้อรั้นขนาดนี้ฮะ? นี่ไม่ใช่เกมผจญภัยนะ ข้างล่างนั่นอาจจะมีสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์อยู่ก็ได้"

หลี่โม่สูดหายใจลึก พยายามหาเหตุผลที่ฟังขึ้น "ผมอยากจะช่วยพวกคุณครับ"

สีหน้าของจอร์จอ่อนลงเล็กน้อย แต่เขาก็ยังคงยืนกราน "ถึงอย่างนั้นก็เถอะ นายไม่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ ถ้าเจออันตราย นายอาจจะกลายเป็นตัวถ่วงแทนที่จะเป็นกำลังเสริมก็ได้นะ"

"ผมรอดจากวิปแลชมาได้พร้อมกับโทนี่ สตาร์คนะครับ" หลี่โม่ชี้ไปที่วิทยุที่เอวของจอร์จ "แถมถ้าศาตราจารย์กิ้งก่ามันมีเป้าหมายชัดเจนเหมือนที่ริชาร์ดบอกจริงๆ บางทีผมอาจจะช่วยให้มุมมองที่แตกต่างออกไปได้นะ"

จอร์จครุ่นคิด เม็ดฝนตกลงมากระทบหมวกตำรวจแล้วไหลหยดลงมาจากปีกหมวก

เสียงไซเรนดังแว่วมาแต่ไกล กำลังเสริมกำลังเดินทางมา

เจ้าหน้าที่ที่ถูกศาตราจารย์กิ้งก่าจับตัวไปเป็นลูกน้องของเขา เป็นคุณพ่อยังหนุ่มที่มีลูกสองคน ทุกวินาทีที่ผ่านไป โอกาสรอดชีวิตของเขาก็ยิ่งน้อยลง

"แล้วถ้าฉันยืนยันว่าจะไม่ให้นายไปล่ะ?" จอร์จถามหยั่งเชิง

"ผมก็จะรอจนกว่าพวกคุณจะลงไปหมด แล้วค่อยหาทางลงไปเองทางอื่นครับ" หลี่โม่ตอบเสียงเรียบ

สีหน้าของจอร์จดูซับซ้อน "นายรู้ตัวมั้ยว่าเป็นไอ้บ้าที่หัวดื้อสุดๆ ไปเลย?"

"เคยมีคนบอกผมแบบนั้นเหมือนกันครับ" หลี่โม่ยักไหล่ "ตกลงเราจะมายืนเถียงกันตรงนี้ หรือจะไปช่วยเพื่อนร่วมงานของคุณล่ะครับ?"

จอร์จกัดฟัน หันไปหาเจ้าหน้าที่คนหนึ่งแล้วตะโกนสั่ง "แฮนเซน! เอาเสื้อเกราะกันกระสุนสำรองของฉันมา แล้วก็หมวกกันน็อกกับไฟฉายแรงสูงด้วย!"

"คุณตกลงแล้วเหรอครับ?" หลี่โม่แปลกใจนิดหน่อย เขาคิดว่าจะต้องกล่อมกันนานกว่านี้ซะอีก

"ฉันยอมให้นายลงไปได้ แต่ต้องอยู่ในสายตาฉันตลอด แล้วก็ต้องทำตามคำสั่งฉันทุกอย่างด้วย" จอร์จพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้านายทำอะไรนอกลู่นอกทาง ฉันจะใส่กุญแจมือนายล่ามไว้กับท่อแถวนั้น แล้วค่อยกลับมาเอาทีหลังตอนเรื่องจบแล้ว เข้าใจมั้ย?"

"เข้าใจครับ คุณตำรวจ" หลี่โม่พยักหน้า แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ไม่นาน หลี่โม่ก็สวมเสื้อเกราะกันกระสุนของตำรวจที่หลวมไปนิดหน่อย สวมหมวกกันน็อก และถือไฟฉายแรงสูงไว้ในมือ

จอร์จเองก็จัดเต็มเหมือนกัน นอกจากอุปกรณ์มาตรฐานแล้ว เขายังพกระเบิดแสงมาอีกสองลูก ปืนลูกซอง และก่อนลงไป เขายังยื่นปืนพกให้หลี่โม่กระบอกนึงด้วย

พอรับปืนมา หลี่โม่ก็เปิดระบบแล้วแลกทักษะใหม่ทันที

[ปลดล็อกทักษะใหม่: ความชำนาญอาวุธปืน (ระดับเริ่มต้น)]

[ผลลัพธ์ของทักษะ: คุณสามารถใช้อาวุธปืนพื้นฐานทั้งหมดได้อย่างชำนาญ]

[คะแนนคงเหลือ: 506]

"เราจะลงไปพร้อมกัน โอกาสสุดท้ายแล้วนะ เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน" จอร์จยืนอยู่ตรงปากท่อระบายน้ำ ถามย้ำเป็นครั้งสุดท้าย

หลี่โม่ทำเพียงแค่เปิดไฟฉาย ลำแสงพุ่งทะลวงความมืดมิด ส่องให้เห็นบันไดลิงที่ลื่นปรื๊ดอยู่ข้างล่าง "นำทางเลยครับ คุณตำรวจ"

จอร์จส่ายหน้า แต่ก็มีรอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ตามมาติดๆ ระวังลื่นด้วย บันไดพวกนี้อาจจะขึ้นสนิมแล้ว"

ทั้งสองค่อยๆ ปีนบันไดโลหะลงไปทีละคน เข้าสู่โลกใต้ดินของควีนส์

ทันทีที่เหยียบลงในท่อระบายน้ำ กลิ่นเหม็นอับของน้ำเสียผสมกับสารเคมีที่ไม่รู้จักก็โชยมาเตะจมูก

แสงไฟฉายสาดส่องไปตามอุโมงค์ทรงกลม เผยให้เห็นผนังที่เต็มไปด้วยเมือกเหนียวๆ และน้ำเสียที่ไหลเอื่อยๆ

"เครือข่ายอุโมงค์ที่นี่ซับซ้อนมากนะ" จอร์จกระซิบ เสียงของเขาดังก้องเบาๆ ในพื้นที่ปิดทึบ "เราจะแบ่งเป็นสามกลุ่มเพื่อค้นหา เราอยู่กลุ่มกลาง จำไว้ ถ้าเจอเป้าหมาย ห้ามผลีผลามเด็ดขาด ให้เรียกกำลังเสริมทันที"

ตำรวจอีกสองทีมเข้าไปในท่อระบายน้ำจากทางเข้าอื่น

หลี่โม่พยักหน้าแล้วส่องไฟฉายไปข้างหน้า