บทที่ 36 - การติดพิษคือเคล็ดลับ

บทที่ 36 - การติดพิษคือเคล็ดลับ

༺༻

เดินมาถึงร้านขายโปเกมอนธาตุพิษแห่งหนึ่ง

อย่าเพิ่งคิดไปไกล เซี่ยเหยี่ยนไม่ได้มาซื้อโปเกมอน

ด้วยเงินที่เหลืออยู่ของเขาในตอนนี้ การจะซื้อโปเกมอนธาตุพิษดีๆ สักตัวนั้นเป็นไปไม่ได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทรัพยากรจำนวนมากที่ต้องเตรียมไว้สำหรับการเพาะเลี้ยงโปเกมอนในภายหลัง

มองเห็นโปเกมอนตัวหนึ่งในกรงหน้าประตู รูปร่างหน้าตาคล้ายๆ กับกบลูกศรพิษสีน้ำเงินเข้ม ดวงตาสีเหลือง แก้มมีถุงลมสีส้มที่พองออกได้ ฟันกว้างและแบนราบ รอบหน้าอกมีลายทางสีขาว ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น

ไม่รู้ว่าโดนฝึกมาจนเอ๋อ หรือว่าเป็นเพราะนิสัยดั้งเดิมของมันกันแน่

มันคือโปเกมอนธาตุพิษและธาตุต่อสู้ของภูมิภาคชินโอ กุเรกกรู!

การสามารถหาโปเกมอนจากภูมิภาคชินโอมาได้ แสดงว่าอิทธิพลเบื้องหลังของร้านนี้ไม่ธรรมดา

สายตาหยุดอยู่ที่ตัวมันชั่วครู่

กุเรกกรูเป็นโปเกมอนที่ใช้ได้ ร่างวิวัฒนาการอย่างโดคูร็อกนั้นยิ่งเป็นโปเกมอนที่ยอดเยี่ยมมาก การผสมผสานระหว่างธาตุพิษและธาตุต่อสู้ ทำให้มันมีความได้เปรียบในเรื่องของธาตุไม่น้อย ในแง่ของท่าโจมตีก็ยังสามารถเรียนรู้ท่าโจมตีของธาตุมืดได้หลายท่า ทำให้มันมีระยะการโจมตีที่กว้างขึ้น

หากได้รับการเพาะเลี้ยงมาเป็นอย่างดี ก็จะเป็นทั้งตัวรับและตัวบุกทะลวงที่ดีได้

น่าเสียดาย

เขาไม่มีปัญญาซื้อ

ทบทวนข้อมูลเกี่ยวกับโดคูร็อกและกุเรกกรูในใจเงียบๆ เขาก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปในร้าน

พนักงานในร้านขายโปเกมอนก็ไม่ได้คึกคักเหมือนข้างนอก เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ ปรายตามองเซี่ยเหยี่ยนแวบหนึ่งโดยไม่มีทีท่าว่าจะลุกขึ้นมาต้อนรับเลยแม้แต่น้อย เขาถามด้วยน้ำเสียงแห้งแล้ง "ต้องการโปเกมอนอะไร"

เซี่ยเหยี่ยนมองดูกรงสารพัดแบบในร้าน แล้วพูดว่า "ฉันอยากจะซื้อถุงพิษของโปเกมอนธาตุพิษสักหน่อย"

"หืม?" พนักงานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ชะงัก

เขาเคยเห็นคนมาซื้อโปเกมอนเยอะแยะ แต่คนที่มาร้านขายโปเกมอนธาตุพิษเพื่อซื้อถุงพิษนี่ ไม่ค่อยจะมีให้เห็นสักเท่าไหร่

แต่ว่า เวลาที่พวกนักล่าจับโปเกมอนป่า ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการพลั้งมือฆ่าโปเกมอนตายไปบ้าง เพื่อให้ได้ผลประโยชน์สูงสุด พวกเขามักจะรวบรวมชิ้นส่วนร่างกายของโปเกมอนเหล่านี้มาขายให้กับคนที่มีความต้องการต่างกันไป

และในจำนวนนั้น ถุงพิษของโปเกมอนธาตุพิษ ก็คือสิ่งที่มีมูลค่าพอสมควรบนตัวโปเกมอนเหล่านี้

"ยิ่งพิษแรงเท่าไหร่ก็ยิ่งดี" เซี่ยเหยี่ยนเสริม

"นายก็รู้เรื่องพวกนี้ดีเหมือนกันนี่"

พนักงานร้านพูดพลางหยิบกล่องเหล็กใบหนึ่งออกมา ด้านในมีขวดแก้วเรียงรายอยู่

ภายในขวดแก้ว ก็คือถุงพิษที่มาจากโปเกมอนชนิดต่างๆ

บนขวดแก้วยังมีป้ายสลากแปะบอกไว้ มีคำอธิบายสั้นๆ อยู่ด้วย

ตัวอย่างเช่น ถุงพิษนี้เป็นของโปเกมอนชนิดใด และโปเกมอนเหล่านี้อยู่ในระดับความแข็งแกร่งใด ถุงพิษก็จะถูกแบ่งช่วงราคาตามข้อมูลเหล่านี้

แน่นอนว่า สิ่งที่ไม่ต้องสงสัยเลยก็คือ การซื้อถุงพิษโดยตรงย่อมต้องถูกกว่าการซื้อโปเกมอนธาตุพิษโดยตรงเยอะ

"อยู่ตรงนี้หมดแล้ว นายดูเอาเองเลยแล้วกัน" พนักงานร้านโบกมือปัด

ดูเหมือนจะไม่ค่อยใส่ใจกับธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้สักเท่าไหร่

เซี่ยเหยี่ยนก็ไม่ถือสา เขาหยิบขวดแก้วขึ้นมาดูทีละขวด

ความแรงของพิษสังเกตได้ง่ายมาก สามารถประเมินได้จากระดับการฟุ้งกระจายของพิษที่รั่วไหลออกมาจากถุงพิษภายในขวดแก้ว หรือก็คือดูจากความเข้มของสีภายในขวดแก้ว ก็สามารถกะประมาณระดับความเป็นพิษของมันได้คร่าวๆ

ในที่สุด

เซี่ยเหยี่ยนก็เลือกมาสามขวด ป้ายสลากที่แปะอยู่ด้านบนระบุเอาไว้ว่า:

สเปียร์ ระดับชำนาญ;

อาบ็อก ระดับอีลีท;

อาเรียดอส ระดับชำนาญ;

ระดับความแข็งแกร่งของโปเกมอนจะถูกสมาพันธ์แบ่งออกเป็น ระดับต้น, ระดับผ่านเกณฑ์, ระดับยอดเยี่ยม, ระดับชำนาญ, ระดับอีลีท... โดยอิงจากปัจจัยหลายๆ ด้านประกอบกัน

บีเดิลของเซี่ยเหยี่ยนถือได้ว่ามีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับยอดเยี่ยมอย่างฉิวเฉียดแล้ว ระดับชำนาญและระดับอีลีทล้วนแข็งแกร่งกว่าบีเดิลมาก พิษในถุงพิษของพวกมันก็ย่อมต้องรุนแรงกว่าบีเดิลมากเช่นกัน

และของเหล่านี้ ก็คือวัตถุดิบจำเป็นที่เซี่ยเหยี่ยนเตรียมไว้ใช้สำหรับเพิ่มระดับความเป็นพิษให้กับตัวบีเดิลเอง

หนังสือที่วาตารุแนะนำเล่มนั้น ไม่ได้อธิบายรายละเอียดเอาไว้อย่างชัดเจน แต่ก็มีการกล่าวถึงวิธีที่โปเกมอนธาตุพิษกลืนกินกันเองเพื่อเพิ่มพิษแฝงไว้อย่างคลุมเครือ ซึ่งก็ทำให้เขาได้แรงบันดาลใจมาไม่น้อย

เหลือบมองขวดแก้วที่เซี่ยเหยี่ยนเลือกมา พนักงานร้านก็ยิ้ม "ตาถึงนี่"

จากนั้นก็พูดต่อว่า "ถุงพิษของสเปียร์และอาเรียดอสระดับชำนาญห้าพัน ถุงพิษของอาบ็อกระดับอีลีทห้าพัน รวมเป็นหนึ่งหมื่นเหรียญสมาพันธ์"

หนึ่งหมื่น...

แพงขนาดนี้เลย

ถึงแม้เซี่ยเหยี่ยนจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่ตอนที่ได้ยินราคาบอกมา ในใจก็ยังอดไม่ได้ที่จะตกใจอยู่บ้าง

แต่พอลองคิดดูดีๆ ก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล

ถ้าเป็นสเปียร์ อาเรียดอสระดับชำนาญ และอาบ็อกระดับอีลีทที่มีชีวิตอยู่ ราคาแค่ตัวเดียวก็พุ่งทะลุหนึ่งหมื่นเหรียญสมาพันธ์ไปไกลแล้วแน่นอน

นี่ถือเป็นการจ่ายด้วยต้นทุนที่ต่ำที่สุดเพื่อแลกกับสิ่งที่ต้องการมากที่สุดแล้ว

และดูจากท่าทางของพนักงานคนนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีช่องว่างให้ต่อราคา พวกเขาขายโปเกมอนแต่ละตัวในราคาที่ไม่ถูกเลย หนึ่งหมื่นเหรียญสมาพันธ์ถือเป็นแค่รายได้เล็กน้อย

"รูดบัตรเลย"

จ่ายเงินเสร็จ เก็บขวดแก้วทั้งสามใบ เซี่ยเหยี่ยนก็ออกจากร้าน และเดินทางออกจากตลาดมืดของเมืองจินหวง

โดยรวมแล้ว การมาตลาดมืดในครั้งนี้ถือว่าค่อนข้างราบรื่น

ซื้อโปเกบล็อกระดับสูง หนังสือที่ต้องการ รวมถึงถุงพิษโปเกมอนดีๆ มาได้ แม้ระหว่างทางจะมีเรื่องสะกดรอยตามจนต้องจัดการอันธพาลตลาดมืดไปคนหนึ่ง แต่ก็ถือว่าคุ้มค่าที่ได้พารัสของมันมา

เขาไม่ได้รีบร้อนจัดการพารัสทิ้งไป ประการแรกเป็นเพราะอาจจะทำให้ถูกเปิดเผยตัวตนได้ ประการที่สองคือเขารู้สึกว่าพารัสตัวนี้ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง

การสามารถปล่อยสปอร์ออกมาได้อย่างเงียบเชียบจนเกือบจะทำให้บีเดิลไม่ทันสังเกตเห็น นี่คงจะเป็นความสามารถที่ไม่เลวเลยทีเดียวเมื่ออยู่ในป่า

แต่การเดินทางในครั้งนี้ กระเป๋าสตางค์ก็แทบจะรับภาระไม่ไหว

อุตส่าห์หาเงินมาได้ตั้งสามหมื่นห้าพันเหรียญสมาพันธ์ พริบตาเดียวก็ใช้ไปแล้วสามหมื่นสามพัน ต้องกลับไปใช้ชีวิตรัดเข็มขัดอีกแล้ว

แต่ในระยะสั้นนี้ คงไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่องอาหารของบีเดิลไปอีกสักพักใหญ่

เรียกแท็กซี่กลับสโมสร

ทักทายกับอันน่าที่แผนกต้อนรับ

"อันน่า วันนี้ฉันมีธุระนิดหน่อย ถ้ามีคนมาหาฉันล่ะก็ รบกวนบอกพวกเขาด้วยว่าวันนี้ไม่สามารถเป็นคู่ซ้อมให้ได้ครับ" เซี่ยเหยี่ยนกล่าวอย่างสุภาพ

"ได้ค่ะ" อันน่ามองเขาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย

ในฐานะคนบ้าฝึกฝนบ้าหาเงิน ไม่น่าเชื่อว่าจะมีเวลาหยุดพักชั่วคราวกับเขาด้วย

แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ตอนนี้เซี่ยเหยี่ยนได้เป็นคู่ซ้อมระดับกลางแล้ว เงินที่หาได้ไม่ใช่สิ่งที่คู่ซ้อมระดับต้นจะนำมาเทียบได้ บางทีอาจจะมีธุระสำคัญอะไรจริงๆ ก็ได้

พาบีเดิลกลับห้อง

นั่งลงบนพื้นพร้อมกับบีเดิล ตรงหน้าพวกเขา มีขวดแก้ววางอยู่สี่ขวด สามขวดคือของที่เพิ่งไปซื้อมาจากตลาดมืดในวันนี้ ส่วนอีกขวดหนึ่งคือถุงพิษของอาโบที่ได้มาจากรังของโอนิสึเมะในป่าฝานมู่เมื่อคราวก่อน

ถึงแม้โปเกมอนอย่างอาโบจะได้ชื่อว่าไม่มีพิษ แต่นั่นก็หมายถึงแค่มันไม่มีเขี้ยวที่สามารถปล่อยพิษออกมาได้เท่านั้น ไม่ได้หมายความว่าในร่างกายของมันไม่มีพิษ ไม่อย่างนั้นในฐานะโปเกมอนธาตุพิษ ทำไมอาโบถึงสามารถใช้ท่าโจมตีธาตุพิษได้มากมายขนาดนั้น แล้วพิษพวกนั้นมาจากไหนล่ะ?

ทว่าเมื่อเทียบกับถุงพิษอีกสามอันแล้ว ถุงพิษของอาโบอันนี้ พิษอ่อนที่สุดอย่างแน่นอน

"แบบนี้ก็น่าจะพอได้ตามเงื่อนไขแล้ว บีเดิล นายพร้อมหรือยัง?" เซี่ยเหยี่ยนมองมันด้วยสีหน้าจริงจัง

บีเดิลกลืนน้ำลายเอื๊อกเบาๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความตะกละ หรือเป็นเพราะความจริงจังของเซี่ยเหยี่ยน

"อู๊!"

พยักหน้าอย่างหนักแน่น

เซี่ยเหยี่ยนหยิบหนังสือเล่มหนึ่งออกมา

มันคือหนังสือ "เรื่องเล่าสนุกๆ เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงของโปเกมอนประเภทกู่" ที่วาตารุเคยแนะนำให้เขาเมื่อคราวก่อน

"ถึงแม้ในหนังสือเล่มนี้จะไม่ได้อธิบายถึงรายละเอียดขั้นตอนที่ชัดเจน คนที่ไม่รู้วิธีนี้ก็คงจะมองว่ามันเป็นแค่หนังสืออ่านเล่นเกี่ยวกับโปเกมอนธาตุพิษเท่านั้น แต่ถ้าหากมีความเข้าใจวิธีนี้อยู่บ้าง ก็ยังสามารถมองเห็นคำอธิบายแบบคลุมเครือที่ซ่อนอยู่ระหว่างบรรทัดได้

เคล็ดลับสำคัญในนั้นก็คือ การติดพิษ!"

บีเดิลตั้งใจฟังอย่างว่าง่าย มันไม่รู้หรอกว่าในหนังสือเขียนอะไรไว้ แต่มันรู้ว่าไม่ว่าเซี่ยเหยี่ยนจะทำอะไร ล้วนเพื่อความหวังดีต่อมันทั้งนั้น

หลังจากตรวจสอบข้อมูลสำคัญที่ได้จากหนังสืออีกครั้ง เซี่ยเหยี่ยนก็หยิบโปเกบล็อกระดับสูงที่เพิ่งซื้อมาออกมาหนึ่งชิ้น

"ก่อนจะเริ่มจริงๆ รักษาสภาพร่างกายให้ดีที่สุดไว้"

ดวงตาของบีเดิลสว่างวาบ มันเฝ้าฝันถึงโปเกบล็อกระดับสูงชิ้นนี้มานานแล้ว กลิ่นที่แผ่ออกมาจากมันทำให้มันน้ำลายสอจนทนไม่ไหว

มองดูบีเดิลค่อยๆ กินโปเกบล็อกระดับสูงเข้าไปทีละนิด พอกินเสร็จก็ยังคงเลียริมฝีปากอย่างติดใจไม่หาย

"งั้นตอนนี้... กินถุงพิษของอาโบนี่เข้าไปซะ!"

༺༻