บทที่ 21 - การพูดคุยเบื้องต้นเกี่ยวกับการวิวัฒนาการของโปเกมอนแมลง

บทที่ 21 - การพูดคุยเบื้องต้นเกี่ยวกับการวิวัฒนาการของโปเกมอนแมลง

༺༻

เขาลากสังขารอันเหนื่อยล้ามาก่อกองไฟใต้ต้นไม้ริมลำธาร

ค่ำคืนในฤดูใบไม้ร่วงอันลึกซึ้งยังคงหนาวเย็นมาก เพิ่งจะเหงื่อออกท่วมตัว จู่ๆ ก็เปียกโชกไปทั้งตัว หากไม่ระวังก็อาจจะเป็นหวัด หรือถึงขั้นรุนแรงกว่านั้นได้ง่ายๆ

ซึ่งนับว่าเป็นเรื่องอันตรายมากเมื่ออยู่ในป่า

แถมในป่า หากไม่มีกองไฟ ก็เสี่ยงต่อการถูกโปเกมอนป่าโจมตีได้ง่ายเช่นกัน

แม้ว่าเปลวไฟแบบนี้อาจจะไม่สามารถข่มขวัญหรือสร้างความเสียหายให้โปเกมอนป่าได้มากนัก แต่โปเกมอนก็ถือว่าเป็นสัตว์ประเภทหนึ่ง จึงมีสัญชาตญาณในการหลีกหนีเปลวไฟอยู่แล้ว

แน่นอนว่ายกเว้นโปเกมอนบางตัวที่ชอบไฟและชอบแสงสว่าง

รอจนกระทั่งกองไฟลุกโชน สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านขึ้นมาบนตัว เซี่ยเหยี่ยนถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขาล้วงเอาผลเบอร์รี 2 ผลที่อุตส่าห์ไปแย่งชิงร่วมกับบีเดิลออกมาจากอ้อมอก

มันคือวัตถุดิบหลักของโปเกบล็อกธาตุแมลงระดับท็อปหลากหลายชนิด มีคุณสมบัติในการขุดค้นพรสวรรค์ของโปเกมอนธาตุแมลง เหมาะที่สุดสำหรับโปเกมอนในระยะเริ่มต้น สามารถดึงเอาศักยภาพของโปเกมอนธาตุแมลงออกมาได้อย่างขีดสุด

ในหัวของเขากำลังทบทวนคำบรรยายเกี่ยวกับผลไม้ 2 ผลนี้ในหนังสือ

มุมปากค่อยๆ ยกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

ผลฟู่ฉงมีมูลค่าสูงมาก หากเขานำไปขายที่ร้านขายอาหารโปเกมอนที่เคยไปซื้อโปเกบล็อกก่อนหน้านี้ คาดว่าน่าจะได้เงินก้อนโตเลยทีเดียว

แต่สำหรับเซี่ยเหยี่ยนแล้ว ประโยชน์ของมันไม่ได้มีไว้เพื่อแลกเป็นเงิน

เขาหันไปมองบีเดิลที่อยู่ข้างๆ ดวงตาเล็กๆ ทั้ง 2 ดวงของมันจับจ้องไปที่ผลไม้ 2 ผลนี้จนแทบจะกลายร่างเป็นพวกมันอยู่แล้ว

ปากอ้ากว้าง น้ำลายไหลหยดลงมาอย่างไม่รู้ตัว

"ถ้าจะให้ผลเบอร์รี 2 ผลนี้ออกฤทธิ์อย่างเต็มประสิทธิภาพที่สุด วิธีที่ดีที่สุดก็คือเอาไปทำเป็นโปเกบล็อก ผสมกับผลเบอร์รีและส่วนผสมอื่นๆ รวมถึงตัวเร่งปฏิกิริยา รับรองว่าจะสามารถกระตุ้นสรรพคุณออกมาได้อย่างหมดจดแน่นอน" เซี่ยเหยี่ยนพูดขึ้นลอยๆ

บีเดิลได้ยินบทวิเคราะห์ของเซี่ยเหยี่ยน ก็คอตกอย่างน่าสงสาร

แน่นอนว่ามันรู้ว่าสิ่งที่เซี่ยเหยี่ยนพูดนั้นถูกต้องที่สุด และโปเกบล็อกก็เป็นสิ่งที่มันชอบ ทว่าความตะกละในตัวกลับเริ่มต่อต้าน

เห็นท่าทางของมัน เซี่ยเหยี่ยนก็หัวเราะร่วน "แต่ถ้าจะทำเป็นโปเกบล็อก สำหรับนายที่เป็นธาตุแมลงและธาตุพิษ โปเกบล็อกที่เหมาะที่สุดก็คือแบบที่ผสมทั้ง 2 ธาตุเข้าด้วยกัน แต่ถ้าทำแบบนั้นก็ต้องไปหาผลเบอร์รีระดับเดียวกันที่เข้าคู่กันมาอีก

แถมด้วยกำลังทรัพย์ของเราตอนนี้ ดูเหมือนจะจ้างนักเพาะเลี้ยงโปเกมอนที่สามารถทำโปเกบล็อกระดับท็อปแบบนี้ไม่ได้ซะด้วยสิ"

"อู้ว?" บีเดิลเงยหน้าขึ้น มองเขาด้วยความสงสัย

หมายความว่ายังไง?

เซี่ยเหยี่ยนเม้มริมฝีปาก "และที่สำคัญที่สุดคือ นายอาจจะรอไม่ไหวจนกว่าโปเกบล็อกแบบนั้นจะทำเสร็จน่ะสิ"

บีเดิล...

เป็นโปเกมอนที่มีวงจรการเจริญเติบโตสั้นมาก

มันอยู่กับเซี่ยเหยี่ยนมาเกือบ 10 วันแล้ว การฝึกซ้อมในช่วงนี้เหน็ดเหนื่อยมาก แต่สิ่งหนึ่งที่มองข้ามไม่ได้เลยก็คือ บีเดิลใกล้จะวิวัฒนาการแล้ว

เซี่ยเหยี่ยนรอได้ แต่บีเดิลรอไม่ได้

กล้ามเนื้อภายในเปลือกของมันอวบอิ่มและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังแล้ว อวัยวะทุกส่วนเต่งตึงสมบูรณ์ ประกอบกับการที่มันเผลอเอาตัวไปถูกับเปลือกแข็งๆ โดยไม่รู้ตัวอยู่บ่อยครั้ง สัญญาณทั้งหมดนี้ล้วนบ่งบอกว่าบีเดิลเข้าใกล้การวิวัฒนาการเข้ามาทุกที

ในหนังสือเกี่ยวกับโปเกมอนธาตุแมลงที่เขาเคยอ่าน มีระบุไว้ว่า โปเกมอนจำพวกแมลงที่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างอย่างสมบูรณ์ ซึ่งในระยะกลางจะอยู่ในรูปของดักแด้ อย่างบีเดิล, คาเตอร์ปี, หรือเคมุสโสะ จะแตกต่างจากโปเกมอนธาตุแมลงที่ไม่มีช่วงเข้าดักแด้และเปลี่ยนแปลงรูปร่างไม่สมบูรณ์

วงจรการเจริญเติบโตของพวกมันจะถูกยืดออกไปเนื่องจากปัจจัยต่างๆ เช่น การฝึกซ้อม การต่อสู้ และยิ่งวงจรการเจริญเติบโตถูกยืดออกไปนานเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อโปเกมอนธาตุแมลงเหล่านี้มากเท่านั้น เพราะมันสามารถดึงเอาศักยภาพในระยะนี้ของพวกมันออกมาได้อย่างเต็มที่

เมื่อเข้าสู่ระยะดักแด้ ยิ่งสะสมพลังงานในระยะก่อนหน้าไว้มากเท่าไหร่ ระยะเวลาที่เป็นดักแด้ก็จะยิ่งสั้นลง และร่างวิวัฒนาการขั้นสุดท้ายก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

นี่คือข้อสรุปที่ผู้เชี่ยวชาญด้านโปเกมอนธาตุแมลงซึ่งเป็นผู้เขียนหนังสือเล่มนั้น ได้ค้นพบหลังจากการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่านับร้อยนับพันครั้ง

ดังนั้นเซี่ยเหยี่ยนจึงพาบีเดิลฝึกซ้อมอย่างไม่หยุดหย่อนมาโดยตลอด เพื่อยืดวงจรการเจริญเติบโตของมัน และดึงเอาศักยภาพในระยะบีเดิลออกมาให้หมด

บีเดิลที่ปกติจะวิวัฒนาการตามธรรมชาติกลายเป็นโคคูนในเวลาประมาณ 1 สัปดาห์ จนถึงตอนนี้ผ่านมา 10 วันแล้วก็ยังไม่วิวัฒนาการ ดูจากสภาพของมันตอนนี้ ดีไม่ดีอาจจะทนต่อไปได้อีก 3-4 วัน

แต่นี่ก็ถือเป็นขีดจำกัดของบีเดิลแล้ว

ทว่าต่อให้เป็นแบบนั้น บีเดิลก็ยังรอไม่ไหวอยู่ดี

ดังนั้นจึงไม่มีอะไรต้องลังเลหรือคิดมาก ในตอนที่เซี่ยเหยี่ยนได้ผลเบอร์รี 2 ผลนี้มา เขาก็ตัดสินใจไว้แล้วว่าจะจัดการกับพวกมันอย่างไร

เขายื่นมันไปตรงหน้าบีเดิลโดยตรง

"อู้ว?"

บีเดิลมองผลเบอร์รีหน้าตาธรรมดา 2 ผลนั้น ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ

จริงเหรอ?

"กินมันซะ บีเดิล" เซี่ยเหยี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น

ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการทิ้งขว้างของดี และไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด ในเมื่อเลือกบีเดิลแล้ว เซี่ยเหยี่ยนก็จะไม่มีความคิดจับจดว่า ตัวเองสามารถมีโปเกมอนที่ดีกว่านี้ได้ไหม

เหมือนกับดาราบางคน ที่ตอนยังไม่ดังก็คบกับแฟน คบกันมาตั้ง 9 ปี พอโชคดีโด่งดังขึ้นมา ก็อยากจะทิ้งแฟนที่ยอมเสียสละอะไรหลายๆ อย่างเพื่อตัวเองอย่างเงียบๆ แถมยังพูดจาพล่อยๆ ว่าด้วยฐานะและสถานะของเขาตอนนี้ การคบกับเธอถือเป็นความเมตตาแล้ว เรื่องแต่งงานน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก

ถ้าเซี่ยเหยี่ยนมีความคิดแบบนั้น จะต่างอะไรกับดาราพวกนั้นล่ะ?

ในสายตาของเขา บีเดิลคือโปเกมอนที่ดีที่สุด!

กับคนเราสามารถชิงดีชิงเด่น หลอกลวงกันได้ กับโปเกมอนป่าก็สามารถสู้กันเป็นตายเพื่อความอยู่รอดได้ แต่ถ้ากับโปเกมอนของตัวเอง ยังต้องมาคิดคำนวณเรื่องผลประโยชน์ หรือสิ่งที่เรียกว่าความคุ้มค่าสูงสุด ก็คงไม่มีทางเป็นเทรนเนอร์ที่ดีได้ตลอดกาล

ใครบอกล่ะ

ว่าบีเดิล จะบุกเบิกเส้นทางของตัวเองไม่ได้?

"อู้ว?" บีเดิลถามย้ำอีกครั้ง

สิ่งที่ตอบกลับมา คือการพยักหน้าอย่างหนักแน่นของเซี่ยเหยี่ยน

งั้นก็ไม่มีอะไรต้องลังเลแล้ว

บีเดิลร้องด้วยความดีใจ อ้าปากกว้างที่สุด กัดลงไปบนผลไม้กลมเกลี้ยงอย่างแรง น้ำผลไม้กระเซ็น กลิ่นหอมอ่อนๆ โชยเตะจมูกทันที

ไม่เหมือนกับกลิ่นหอมพิเศษที่ดึงดูดโปเกมอนธาตุแมลงจำนวนมากในตอนแรก แต่มันคือกลิ่นหอมของผลไม้อย่างแท้จริง

ผลเบอร์รีเดิมทีก็เป็นอาหารชั้นยอดที่ธรรมชาติมอบให้กับโปเกมอนอยู่แล้ว แม้ว่านักเพาะเลี้ยงโปเกมอนจะสามารถผสมผสานรูปแบบต่างๆ เพื่อดึงเอาประสิทธิภาพออกมาให้ดีที่สุดได้ แต่วิธีการกินแบบดั้งเดิมเช่นนี้ ก็ไม่ถือว่าเป็นการสูญเปล่าเช่นกัน

ไม่นานนัก

บีเดิลที่ความอยากอาหารพุ่งทะยาน ก็เปิดกระเพาะกินอย่างเต็มที่ แป๊บเดียวก็จัดการผลเบอร์รีล้ำค่า 2 ผลลงท้องจนหมดเกลี้ยง เหลือทิ้งไว้เพียงเมล็ดสะอาดเอี่ยม 2 เมล็ด

"เอิ๊ก—"

มันเรอออกมาดังๆ ด้วยความอิ่มหนำสำราญ ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

"อร่อยไหมล่ะ?" เซี่ยเหยี่ยนถามยิ้มๆ

"อู้วๆ!!" บีเดิลพยักหน้ารัวๆ ดูเหมือนรสชาติยังคงติดอยู่ที่ริมฝีปากและฟัน

ทว่าเพิ่งจะพยักหน้าเสร็จ สีหน้าของมันก็แข็งค้างไปกะทันหัน

จากนั้นก็เห็นร่างกายของมันค่อยๆ ขดตัวเข้าหากัน

เซี่ยเหยี่ยนเองก็ชะงักไป "จะวิวัฒนาการแล้วเหรอ?"

แต่ภาพที่คิดไว้ไม่ได้เกิดขึ้น บีเดิลเพียงแค่ขดตัว แล้วก็หลับสนิทไป

ร่างกาย ดูเหมือนจะกำลังเกิดความเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

"ยังไม่วิวัฒนาการสินะ?" เซี่ยเหยี่ยนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

พูดตามตรง เขาเองก็ยังไม่พร้อมสำหรับการวิวัฒนาการของบีเดิลเหมือนกัน

การที่ยังไม่วิวัฒนาการถือเป็นเรื่องดี

แสดงว่าวงจรการเจริญเติบโตของบีเดิลยังไม่หมด ยังมีเวลาให้พัฒนาขุดค้นศักยภาพและพลังของมันได้อีก

เพียงแต่ไม่รู้ว่าผลเบอร์รี 2 ผลนี้ จะส่งผลกระทบอะไรต่อมันบ้าง

เซี่ยเหยี่ยนอุ้มบีเดิลขึ้นมา ขดตัวพิงต้นไม้ แสงไฟจากกองไฟสะท้อนบนใบหน้าของเขา

ป่าในยามค่ำคืนอันตรายมาก ยิ่งบีเดิลหลับสนิท การเลือกที่จะออกไปตอนนี้ ถือว่าไม่ฉลาดอย่างยิ่ง

อย่างน้อยที่นี่เขาก็มีกองไฟ และรอบๆ ก็ยังไม่มีร่องรอยการเคลื่อนไหวของโปเกมอนป่าในตอนนี้

เมื่อกี้เขาเดินตามลำธารกลับเข้ามาในป่าฝานมู่แล้ว แม้จะไม่ใช่เขตที่เขาเป็นคนเคลียร์ แต่คิดว่าคู่ซ้อมคนอื่นๆ ของสโมสรก็น่าจะเคลียร์ไปได้มากแล้ว

ถือว่ายังค่อนข้างปลอดภัยในตอนนี้

เขาหยิบเสบียงแห้งที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา แม้จะเปียกไปแล้ว แต่พอย่างไฟสักหน่อย ก็พอกินได้

แค่ไม่หิวก็พอ

สถานการณ์แบบนี้ สำหรับเซี่ยเหยี่ยนแล้ว คงจะเป็นคืนที่นอนไม่หลับอย่างแน่นอน

༺༻