บทที่ 33 – ระวังให้ดี ดวงตาคู่นี้สามารถพรากชีวิตนาย

บทที่ 33 – ระวังให้ดี ดวงตาคู่นี้สามารถพรากชีวิตนาย

“ชวา…”

เสียงคมดาบเสียดสีกับปลอกดาบดังขึ้นเมื่อโคโนะจิ คุรุสึค่อย ๆ ชักดาบคาตานะของตัวเองออกมา

“คุรุสึ?” อารากะ คิบิโตะเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

“นายคิดจะทำอะไร!” อิโคมะส่งเสียงถามโคโนะจิ คุรุสึอย่างกังวล

เหล่าซามูไรที่อยู่รอบ ๆ ก็หันมามองหน้ากันอย่างสับสน

แม้แต่ฟางหลี่เองที่จ้องดูการเคลื่อนไหวของโคโนะจิ คุรุสึก็ยังไม่เข้าใจว่าเขาคิดจะทำอะไร ทำให้ฟางหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

โคโนะจิ คุรุสึไม่สนใจปฏิกิริยาของคนรอบข้าง เดินเข้ามาข้างหน้าแล้วชี้ดาบในมือไปทางฟางหลี่ สายตาคมกริบ

“นายอยากช่วยสองคาบาเนรินี้ใช่ไหม?”

คำพูดของโคโนะจิ คุรุสึทำให้ฟางหลี่ขมวดคิ้วมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาก็ยังตอบตามตรง

“อย่างน้อย ฉันจะไม่ยืนดูพวกเขาตายด้วยมือของนาย”

ไม่ว่าจะเป็นมุเมย์หรืออิโคมะ ทั้งคู่เพิ่งรู้จักฟางหลี่ไม่ถึงชั่วโมง

ช่วงเวลานั้นช่างสั้นเกินกว่าที่จะเรียกได้ว่าสนิทกัน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ตามหลักแล้วฟางหลี่ไม่จำเป็นต้องสนใจพวกมุเมย์และอิโคมะ หากเขาเชื่อฟังเหล่าซามูไร เขาก็จะปลอดภัยและสามารถกลับไปยังมิติพระเจ้าพร้อมกับผลตอบแทนที่มากมาย

แต่ฟางหลี่ก็เลือกที่จะไม่ทำแบบนั้น

ฟางหลี่ผู้ไร้ความรู้สึกต่อ “ความตาย” ย่อมไม่รู้สึกเห็นใจหรือคิดจะช่วยเหลือมุเมย์และอิโคมะที่ไร้ความผิด

แต่ฟางหลี่รู้ว่าเขาติดค้างบุญคุณมุเมย์และอิโคมะอยู่

หากไม่มีมุเมย์ ฟางหลี่คงไม่ได้ไปถึงโรงรถ และคงไม่ได้ขึ้นรถไฟฮายาจิโร่ ยิ่งกว่านั้น มุเมย์ยังช่วยปกป้องฟางหลี่อย่างเต็มที่ ทำให้เขาสามารถฆ่าคาบาเนะได้มากมายและได้รับแต้มแลกเปลี่ยนอย่างมหาศาล

หากไม่มีอิโคมะ ตอนที่ฟางหลี่ถูกคาบาเนะจับได้ เขาคงโดนกัดจนกลายเป็นปีศาจหรือไม่ก็ถูกกองทัพคาบาเนะถล่มตาย

กล่าวได้อย่างไม่อ้อมค้อม ฟางหลี่ที่มีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้และได้รับแต้มแลกเปลี่ยนกว่า 20,000 แต้ม รวมถึงการทำภารกิจหลักที่สองสำเร็จได้ ก็ล้วนแต่เป็นเพราะมุเมย์และอิโคมะ

บุญคุณนี้ ฟางหลี่จำเป็นต้องตอบแทน

“ยิ่งไปกว่านั้น ฉันก็รับปากสาวน้อยตรงนั้นไปแล้ว ว่าเรื่องต่อไปนี้ยกให้ฉันจัดการเอง”

ฟางหลี่จ้องมองไปที่โคโนะจิ คุรุสึ พร้อมพูดทีละคำอย่างหนักแน่น

“ดังนั้น ฉันจะปกป้องทั้งสองคนนี้”

บรรยากาศโดยรอบเงียบสงัดในทันที

อิโคมะมองฟางหลี่ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณ

แต่สีหน้าของโคโนะจิ คุรุสึยังคงไม่เปลี่ยนไปมากนัก เขามองฟางหลี่ด้วยสายตาที่แหลมคมขึ้นเรื่อย ๆ

“ถ้าอย่างนั้น นายก็ต้องเอาชนะฉันให้ได้”

พูดจบ โคโนะจิ คุรุสึก็จับดาบคาตานะด้วยสองมือ สายตาคมกริบเหมือนลูกธนูที่ยิงไปทางฟางหลี่

“นายยังติดค้างฉันเรื่องแพ้ชนะอยู่”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในที่สุดฟางหลี่ก็เข้าใจว่าโคโนะจิ คุรุสึกำลังจะทำอะไร

“อย่างนี้นี่เอง วิธีง่าย ๆ แต่รุนแรงสินะ” ฟางหลี่หัวเราะเบา ๆ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เอื้อมมือไปด้านหลังจับมีดสั้น ก่อนพูดว่า “ถ้าฉันชนะล่ะ?”

“ฉันจะไม่ยุ่งเรื่องนี้อีก” โคโนะจิ คุรุสึตอบเสียงเย็นชา “ส่วนจะโน้มน้าวคนอื่นได้ไหม นั่นไม่ใช่เรื่องของฉัน”

“คุรุสึ?” อารากะ คิบิโตะพูดด้วยความตกตะลึง

“คุรุสึ!” ซามูไรคนอื่น ๆ ก็พูดด้วยความตกใจเช่นกัน

แต่โคโนะจิ คุรุสึก็เพียงหันไปบอกเหล่าซามูไรว่า

“อย่าเข้ามาขัดขวาง นี่เป็นเรื่องระหว่างฉันกับเขา หลังจากตัดสินผลแพ้ชนะแล้ว พวกนายอยากทำอะไรก็ทำได้ แต่ก่อนหน้านั้น ห้ามใครยุ่งเด็ดขาด!”

ทุกคนต่างเงียบกริบ

ในขณะเดียวกัน เสียงเตือนจากระบบที่ฟางหลี่คุ้นเคยก็ดังมาช้า ๆ

“หมายเลข 11273 ได้รับภารกิจเสริมระดับ B: การตัดสินล่าช้า”

“เนื้อหาภารกิจ: ดวลกับตัวละครโคโนะจิ คุรุสึ”

“รางวัลชัยชนะ: 5,000 แต้มแลกเปลี่ยน”

“บทลงโทษความล้มเหลว: ไม่มี”

“โปรดทราบ: ในโลกอนิเมะ มีเพียงภารกิจหลักที่ล้มเหลวเท่านั้นที่จะได้รับบทลงโทษ หากภารกิจเสริมล้มเหลวจะไม่มีบทลงโทษ แต่ผลลัพธ์จากการล้มเหลวอาจส่งผลให้ตัวละครในเรื่องดำเนินการต่อไป”

“เตือนท่านผู้ส่งสารพระเจ้า หากภารกิจนี้ล้มเหลว ท่านจะถูกมองว่าเป็นศัตรูของตัวละครในเรื่อง และจะถูกยิงพร้อมกับมุเมย์และอิโคมะ”

เสียงเตือนจากมิติพระเจ้าทำให้สายตาของฟางหลี่เปลี่ยนไปในทันที

“เดี๋ยวก่อน!” อิโคมะอดไม่ได้ที่จะลุกขึ้นและตะโกนมาทางฟางหลี่ว่า “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย นายไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้เพื่อพวกเรา!”

“ไม่เกี่ยวข้องเหรอ?” ฟางหลี่ยิ้มเล็กน้อยและส่ายหัว “เกี่ยวหรือไม่เกี่ยว มันไม่ใช่สิ่งที่นายจะตัดสิน แต่มันขึ้นอยู่กับฉัน”

เมื่อพูดจบ ฟางหลี่ก็ไม่ให้โอกาสอิโคมะพูดต่ออีก เขาเดินไปข้างหน้าและมายืนต่อหน้าโคโนะจิ คุรุสึ

เหมือนกับตอนที่เผชิญหน้ากันบนเวทีเมื่อสามวันก่อน

สายตาของฟางหลี่และโคโนะจิ คุรุสึปะทะกันอีกครั้ง และครั้งนี้ก็เกิดประกายไฟที่รุนแรงขึ้นกว่าครั้งก่อน

“ขอเตือนนายไว้หน่อย” โคโนะจิ คุรุสึพูดด้วยเสียงเย็นชา “ครั้งนี้ แม้ว่านายจะใช้มือมาป้องกัน ฉันก็จะไม่หยุดแล้ว”

“ถ้างั้น ฉันก็ขอเตือนนายเช่นกัน” ฟางหลี่ค่อย ๆ ชักมีดสั้นออกมา เขาเงยหน้ามองไปทางโคโนะจิ คุรุสึ

“ครั้งนี้ ฉันก็จะไม่ลังเลว่าจะต้องเอาชีวิตนายหรือเปล่า”

ทันทีที่สิ้นเสียง ดวงตาของฟางหลี่ก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเยือกเย็น

เนตรหยั่งรู้ความตาย! เปิดใช้งาน!

“นาย…?!” โคโนะจิ คุรุสึเบิกตากว้างและอุทานด้วยความตกใจ “ดวงตาของนาย…”

ฟางหลี่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย และด้วยเนตรสีน้ำเงินเย็นเยียบ เขาดูชั่วร้ายอย่างมาก

“นายต้องระวังให้ดี ดวงตาคู่นี้สามารถพรากชีวิตนายได้จริง ๆ!”

ทันทีที่พูดจบ ฟางหลี่ก็เป็นฝ่ายเริ่มการโจมติก่อนเช่นเดียวกับครั้งก่อน

“ปัง!”

เสียงดังชัดเจนจากการก้าวเท้าของฟางหลี่ เขากระโจนพุ่งไปข้างหน้าราวกับเงามืดที่พุ่งไปยังโคโนะจิ คุรุสึ

ความเร็วของฟางหลี่ในครั้งนี้เร็วกว่าครั้งก่อนมาก

เพราะคราวนี้ ฟางหลี่มีทักษะที่เพิ่มทั้งความเร็วในการเคลื่อนไหวและความเร็วในการโจมตี

แต่โคโนะจิ คุรุสึที่ไม่รู้เรื่องนี้กลับคิดอีกอย่างหนึ่งเมื่อเห็นความเร็วของฟางหลี่

“เขาแอบซ่อนพลังที่แท้จริงไว้นี่เอง!”

โคโนะจิ คุรุสึยกดาบคาตานะขึ้นมาโดยไม่ถอยหนี แต่กลับพุ่งไปข้างหน้ารับการโจมตีของฟางหลี่เช่นกัน

ความเร็วของโคโนะจิ คุรุสึไม่ได้ช้ากว่าฟางหลี่เลย

การพุ่งเข้าหากันของทั้งสองคนทำให้ระยะทางสั้น ๆ ระหว่างพวกเขาหายไปในชั่วพริบตา

ในพริบตาเดียว ฟางหลี่และโคโนะจิ คุรุสึก็ประชันกัน

“ฮ่า!”

เสียงร้องอย่างกระตือรือร้นดังขึ้นเมื่อมีดสั้นที่คมกริบของฟางหลี่และคมดาบของโคโนะจิ คุรุสึตวัดผ่านอากาศพร้อมกัน