บทที่ 58 ระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบ!

บทที่ 58 ระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบ!

แม้จะเป็นเพียงระดับกลาง และอัตราความสำเร็จในการหลอมโอสถจะไม่สูงนัก แต่นี่ก็เป็นสัญญาณบ่งบอกว่า หลังจากทุ่มเทความพยายามอย่างหนักมาสิบปี และผลาญสมุนไพรวิญญาณไปนับไม่ถ้วน ในที่สุดหลี่ชิงซานก็สามารถก้าวข้ามธรณีประตูสู่การเป็นนักหลอมโอสถระดับสองได้สำเร็จ!

เมื่อมองดูโอสถที่ยังอุ่นๆ อยู่ในมือ บนใบหน้าของหลี่ชิงซานก็ปรากฏรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ

สิบปีมานี้ ไม่เพียงแต่วิชาหลอมโอสถของเขาจะสำเร็จลุล่วงเท่านั้น แต่ภายใต้การฝึกฝนอย่างไม่หยุดหย่อนทุกวัน ประกอบกับการช่วยเหลือจากโอสถวิญญาณ ระดับการฝึกฝนก็พัฒนาขึ้นมาจนถึงระดับจู้จีขั้นปลายจุดสูงสุดแล้ว ห่างจากระดับสมบูรณ์แบบเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

'เคล็ดวิชากายาทองคำเก้าวัฏจักร' วัฏจักรที่สามก็สำเร็จลุล่วงแล้วเช่นกัน ร่างกายแข็งแกร่งดุดันไร้เทียมทาน

ส่วนจักจั่นวายุทองคำตัวนั้น ภายใต้การหล่อเลี้ยงจากการผลาญน้ำพุวิญญาณจำนวนมหาศาล พลังชีวิตก็ยิ่งแผ่ซ่านอย่างกว้างใหญ่ไพศาล ประกายแสงสีทองบนไข่จักจั่นทวีความเจิดจ้าขึ้นทุกวัน ดูเหมือนวันที่จะฟักออกจากไข่คงจะอยู่ไม่ไกลแล้ว

ภายนอกถ้ำที่พัก ผู้บำเพ็ญเพียรที่ดักปล้นทั้งสามคนนั้นหมดความอดทนไปนานแล้ว หลังจากดักรออยู่หลายปี ก็ล่าถอยไปอย่างเสียไม่ได้

หลี่ชิงซานนำโอสถควบแน่นปราณแท้จริงสามเม็ดใส่เข้าไปในน้ำเต้าหรูอี้ สายตาเรียบเฉยแต่กลับแฝงความเฉียบขาดเอาไว้เล็กน้อย

วันรุ่งขึ้น โอสถควบแน่นปราณแท้จริงระดับสองขั้นต่ำสามเม็ด ก็กลายเป็นโอสถควบแน่นปราณแท้จริงระดับยอดเยี่ยมขั้นที่สอง!

"ถึงเวลาที่ควรจะทะลวงขึ้นสู่ระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบแล้ว!"

หลี่ชิงซานคิดในใจเงียบๆ

เมื่อมองโอสถควบแน่นปราณแท้จริงระดับยอดเยี่ยมขั้นที่สองสามเม็ด ที่กลมเกลี้ยงไร้ตำหนิ มีลวดลายโอสถไหลเวียน และแผ่ซ่านฤทธิ์ยาอันน่าตระหนกออกมาอยู่ในมือ หลี่ชิงซานก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เขากลับไปที่ห้องฝึกจิต ปรับลมหายใจ ยกระดับสภาวะร่างกายให้ไปถึงจุดสูงสุด จากนั้นก็หยิบโอสถควบแน่นปราณแท้จริงระดับยอดเยี่ยมหนึ่งเม็ดกลืนลงไป

เมื่อโอสถเข้าปากก็ละลายทันที ฤทธิ์ยาอันบริสุทธิ์มหาศาลราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากพุ่งทะลักเข้าสู่แขนขาและกระดูกทั่วร่างในพริบตา แทบจะไม่ต้องหลอมรวมให้มากความ มันก็แปรสภาพเป็นพลังปราณแท้จริงฉางเซิงที่บริสุทธิ์อย่างหาใดเปรียบอย่างรวดเร็ว ไหลไปรวมกันในทะเลปราณตันเถียนที่เต็มเปี่ยมอยู่ก่อนแล้ว

ระหว่างระดับจู้จีขั้นปลายกับระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบ ไม่ใช่เพียงแค่การสะสมพลังวิญญาณธรรมดาๆ แต่ยังเป็นการบีบอัดและยกระดับทะเลปราณตันเถียนไปจนถึงขีดสุด ทำให้ทะเลปราณตันเถียนขยายใหญ่ขึ้น พลังปราณแท้จริงหนาแน่นขึ้น เพื่อปูรากฐานอันมั่นคงสำหรับการควบแน่นจินตาน

ฤทธิ์ยาของโอสถควบแน่นปราณแท้จริงระดับยอดเยี่ยมนั้นเหนือจินตนาการมาก มันผลักดันให้กระบวนการนี้ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและราบรื่น

หนึ่งเดือนต่อมา เมื่อโอสถเม็ดแรกถูกหลอมรวมจนหมด ทะเลปราณตันเถียนของหลี่ชิงซานก็หนาแน่นราวกับหมอกควัน พลังปราณแท้จริงไหลเวียนส่งเสียงกึกก้อง

เขากลืนโอสถเม็ดที่สองลงไปอย่างไม่ลังเล

ผ่านไปอีกสองเดือน พลังปราณแท้จริงภายในตันเถียนไม่ได้เป็นหมอกควันอีกต่อไป แต่กลายสภาพเป็นสายฝนพลังวิญญาณที่หยดลงมาและรวมตัวกันอย่างต่อเนื่อง

เมื่อฤทธิ์ยาของโอสถควบแน่นปราณแท้จริงระดับยอดเยี่ยมเม็ดที่สาม ถูกดูดซับและหลอมรวมจนหมดสิ้น ภายในร่างกายของหลี่ชิงซานก็บังเกิดเสียงดังกึกก้องที่ราวกับมีราวกับไม่มีขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

ภายในตันเถียน พลังปราณแท้จริงอันกว้างใหญ่ไพศาลได้กลายสภาพเป็นมหาสมุทรของเหลวที่ปั่นป่วนอย่างสมบูรณ์ คลื่นลมโหมกระหน่ำ พลังปราณที่บริสุทธิ์และทรงพลังนี้ มากกว่าผู้บำเพ็ญเพียรระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบทั่วไปหลายเท่านัก!

ระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบ สำเร็จแล้ว!

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ภายในดวงตามีประกายแสงอันล้ำลึก กลิ่นอายรอบกายกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว เหนือล้ำกว่าเมื่อก่อน

"ในที่สุดก็เดินมาถึงจุดนี้แล้ว"

หลี่ชิงซานสัมผัสถึงพลังอันมหาศาลภายในร่างกาย ภายในใจสะท้อนใจ ก้าวต่อไป ก็คือมหาเต๋าระดับจินตาน!

เขาเพิ่งจะทำให้ระดับการฝึกฝนมั่นคงและออกจากช่วงเก็บตัว ก็รู้สึกว่าค่ายกลต้องห้ามหน้าถ้ำที่พักมีความรู้สึกถูกกระตุ้นเบาๆ เหมือนมีคนมาเยี่ยมเยือน

หลี่ชิงซานกวาดสัมผัสเทวะออกไป ก็พบว่าเป็นเพื่อนบ้านจากถ้ำที่พักทั้งสองฝั่งซ้ายขวา

ฝั่งซ้ายเป็นผู้บำเพ็ญเพียรชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีชิง (เขียวอมฟ้า) หน้าตาซูบผอม กลิ่นอายลึกล้ำ ถึงกับมีระดับการฝึกฝนอยู่ที่ระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบ ที่ปลายแขนเสื้อของเขามีลวดลายยันต์อาคมที่ประณีตสลักอยู่

ส่วนฝั่งขวาเป็นคู่รักผู้บำเพ็ญเพียรที่ดูอายุราวๆ สามสิบกว่าปี ระดับการฝึกฝนอยู่ที่ระดับจู้จีขั้นปลาย ฝ่ายชายมีรูปร่างท้วม ฝ่ายหญิงหน้าตางดงาม

หลี่ชิงซานครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเปิดค่ายกลต้องห้ามของถ้ำที่พัก

เพิ่งมาถึงใหม่ๆ การได้ทักทายเพื่อนบ้านบ้างก็เป็นเรื่องดี จะได้ถือโอกาสสืบข่าวคราวเสียหน่อย

แต่เขากลับโคจรวิชาลับเร้นฟ้าขนาดย่อมอย่างรวดเร็ว เปิดเผยระดับการฝึกฝนให้อยู่แค่ที่ระดับจู้จีขั้นกลาง

"ยินดีด้วยกับสหายเต๋าที่ออกจากช่วงเก็บตัว ระดับการฝึกฝนก้าวหน้าครั้งใหญ่!"

ฝ่ายชายในคู่รักผู้บำเพ็ญเพียรนั้นประสานมือทักทายก่อน รอยยิ้มดูซื่อตรง "ข้าน้อย จางเผิง ส่วนนี่ ว่านเสี่ยวเชี่ยน ภรรยาของข้า พวกเราสองสามีภรรยาพักอยู่ที่ถ้ำที่พักฝั่งขวาของสหายเต๋า ส่วนท่านนี้คืออาจารย์หลินเสวียนจากฝั่งซ้าย เป็นผู้สร้างยันต์วิญญาณที่มีชื่อเสียงในเมืองเซียนจื่อเสีย"

หลินเสวียนผู้มีระดับจู้จีขั้นสมบูรณ์แบบพยักหน้าเบาๆ ท่าทีไม่ถึงกับกระตือรือร้นแต่ก็ไม่ได้เย่อหยิ่ง เอ่ยอย่างราบเรียบว่า "สัมผัสได้ว่าความผันผวนของพลังวิญญาณในถ้ำที่พักของสหายเต๋ารุนแรงมาก ดูเหมือนจะทะลวงผ่านระดับการฝึกฝนได้ เลยแวะมาแสดงความยินดี หน้าตาสหายเต๋าไม่คุ้นเลย เพิ่งย้ายมาใหม่หรือ?"

หลี่ชิงซานประสานมือคารวะตอบ พร้อมกับรอยยิ้มที่พอเหมาะพอเจาะ รักษาระดับการฝึกฝนไว้ที่ระดับจู้จีขั้นกลางตามเดิม "ข้าน้อย โจวอวิ๋น เป็นผู้บำเพ็ญเพียรอิสระ เพิ่งย้ายมาได้ไม่นานจริงๆ ปกติมักจะยุ่งอยู่กับการฝึกฝนและศึกษาศาสตร์แห่งการหลอมโอสถพื้นๆ เก็บตัวเงียบ ไม่เคยไปทักทายเพื่อนบ้านซ้ายขวา หากเสียมารยาทประการใด ขออภัยด้วย การทะลวงผ่านเล็กๆ น้อยๆ ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง รบกวนสหายเต๋าทั้งสามต้องเป็นห่วงแล้ว"

"นักหลอมโอสถงั้นรึ?"

ดวงตาของจางเผิงเป็นประกาย น้ำเสียงยิ่งกระตือรือร้นขึ้นไปอีก "สหายเต๋าโจวเป็นนักหลอมโอสถงั้นรึ? เสียมารยาทแล้ว เสียมารยาทแล้ว! ผู้บำเพ็ญเพียรอิสระอย่างพวกเรา การได้รู้จักกับนักหลอมโอสถถือเป็นโชคดีจริงๆ!"

ว่านเสี่ยวเชี่ยนก็กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "สหายเต๋าโจวไม่ต้องเกรงใจไป พวกเราล้วนเป็นเพื่อนบ้านกัน สมควรดูแลซึ่งกันและกัน สหายเต๋าเพิ่งทะลวงผ่านระดับการฝึกฝน หากมีเรื่องใดต้องการความช่วยเหลือ ก็บอกได้เลยไม่ต้องเกรงใจ"

เมื่อหลินเสวียนได้ยินดังนั้น ก็เริ่มมีความสนใจขึ้นมาเล็กน้อย มองประเมินหลี่ชิงซานแวบหนึ่ง "โอ้? สหายเต๋าโจวเป็นนักหลอมโอสถด้วยรึ? ไม่ทราบว่าอยู่ระดับไหนแล้ว?"

หลี่ชิงซานถ่อมตัว "ไม่กล้าเรียกตัวเองว่านักหลอมโอสถหรอก เป็นแค่การคลำทางเรียนรู้ด้วยตัวเอง พอจะฝืนหลอมโอสถระดับสองขั้นต่ำได้บ้าง อัตราความสำเร็จก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน น่าละอายจริงๆ"

แม้จะเป็นเช่นนั้น ก็มากพอที่จะทำให้สองสามีภรรยาจางเผิงอิจฉาจนตาบอดแล้ว

ส่วนหลินเสวียนก็พยักหน้า นักหลอมโอสถระดับสองขั้นต่ำในเมืองเซียนจื่อเสียไม่ถือว่าหายาก แต่ก็ควรค่าแก่การผูกมิตรไว้เช่นกัน

คนทั้งสี่คนยืนทักทายกันอยู่ที่หน้าประตูถ้ำที่พักอยู่สองสามประโยค

สองสามีภรรยาจางเผิงช่างพูดช่างเจรจา คำพูดคำจาดูเป็นมิตรกับหลี่ชิงซานซึ่งเป็นทั้งเพื่อนบ้านใหม่และนักหลอมโอสถเอามากๆ

หลินเสวียนพูดไม่เยอะนัก แต่บางครั้งที่พูดแทรกขึ้นมาสองสามประโยค ก็แสดงให้เห็นถึงความรู้และประสบการณ์ที่กว้างขวางของเขา

คุยกันไปคุยกันมา จางเผิงดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงลดเสียงลงแล้วกล่าวว่า "สหายเต๋าโจว ช่วงเวลาที่ท่านเก็บตัว ท่านรู้หรือไม่ว่าเดือนหน้าหอจื่อเสียจะจัดงานประมูลครั้งใหญ่?"

หลี่ชิงซานขยับใจเล็กน้อย บนใบหน้าเผยให้เห็นความอยากรู้อยากเห็น "โอ้? งานประมูลของหอจื่อเสียรึ? ข้าน้อยเพิ่งมาถึง ไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ คงจะมีของดีอยู่ไม่น้อยสิ?"

"ไม่ใช่แค่ของดีธรรมดานะ!" ว่านเสี่ยวเชี่ยนรับช่วงต่อ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความตื่นเต้น "ได้ยินมาว่าของประมูลชิ้นสุดท้ายในครั้งนี้ คือโอสถก่อเกิดจินตานหนึ่งเม็ด! ตอนนี้ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วแล้ว ผู้บำเพ็ญเพียรระดับจู้จีขั้นปลายหลายคน หรือแม้แต่ผู้นำตระกูลเล็กๆ บางแห่ง ต่างก็เตรียมตัวเตรียมใจ เตรียมจะทุ่มสุดตัวเพื่อแย่งชิงให้ได้เลยนะ!"

โอสถก่อเกิดจินตาน!

หัวใจของหลี่ชิงซานเต้นแรงขึ้นมาทันที แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉยตามเดิม "โอสถก่อเกิดจินตาน... ของชิ้นนี้มากพอที่จะทำให้เกิดพายุหมุนได้จริงๆ"

โอสถก่อเกิดจินตาน ช่วยในการก่อเกิดจินตาน ทะลวงสู่ระดับจินตาน นี่แหละคือสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้!

หลินเสวียนกล่าวเสริมอย่างเรียบๆ "นอกจากโอสถก่อเกิดจินตานแล้ว งานประมูลของหอจื่อเสียทุกครั้งก็ยังมีของล้ำค่าที่หาดูได้ยากโผล่มามากมาย ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชา ของวิเศษ สมุนไพรวิญญาณ หรือของแปลกประหลาด ล้วนมีครบครัน"

"หากสหายเต๋าโจวสนใจ ลองไปเปิดหูเปิดตาดูบ้างก็ดี ต่อให้ซื้อโอสถก่อเกิดจินตานไม่ได้ บางทีอาจจะได้ของที่ถูกใจกลับมาบ้าง"

คำพูดของเขานั้นเป็นความจริง โอสถก่อเกิดจินตานไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญเพียรอิสระทั่วไปจะหมายปองได้

"ขอบคุณอาจารย์หลินที่บอกกล่าว งานใหญ่เช่นนี้ ข้าน้อยก็อยากไปเปิดหูเปิดตาดูจริงๆ" หลี่ชิงซานประสานมือกล่าวขอบคุณ