บทที่ 6: การกระทำของจ้าวอู๋หยา, กับดักของฉู่ฝาน

ชิงเหนี่ยวตรวจสอบดูอย่างละเอียดจนแน่ใจว่าไม่มีสิ่งผิดปกติ จึงส่งจอกสุราให้ฉู่ฝานด้วยความเคารพ

ฉู่ฝานเก็บความเย็นชาบนใบหน้าและยิ้มให้ชิงเหนี่ยวอย่างอ่อนโยนก่อนจะรับจอกสุรามา

ทว่าการกระทำของชิงเหนี่ยวกลับทำให้จ้าวอู๋หยาไม่พอใจนัก เขาขมวดคิ้วจ้องมองฉู่ฝานแล้วเอ่ยขึ้น

"ท่านเซื่อจื่อผู้ยิ่งใหญ่ นี่ท่านไม่ไว้ใจน้องชายคนนี้หรอกหรือ? เราคบหากันมาตั้งหลายปี ท่านยังไม่เชื่อใจน้องชายคนนี้อีกหรือ?"

"ใช่ ตอนนี้ข้าไม่ไว้ใจใครหน้าไหนทั้งนั้น"

ฉู่ฝานไม่ไว้หน้าจ้าวอู๋หยาเลยแม้แต่น้อย เขาวางจอกสุราลงบนโต๊ะเบาๆ ก่อนจะจ้องมองจ้าวอู๋หยาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยสายตาที่สงบนิ่ง

"ในเมื่อท่านเซื่อจื่อไม่ไว้ใจน้องชายคนนี้ แล้วจะมาทำให้ข้าอับอายทำไมกัน"

จ้าวอู๋หยาไม่คาดคิดว่าฉู่ฝานจะยอมรับออกมาตรงๆ เช่นนี้ แววตาของเขาปรากฏร่องรอยของความโหดเหี้ยม แต่เพียงชั่วครู่ก็รีบเก็บซ่อนเอาไว้ แล้วตีหน้าเศร้าบอกฉู่ฝาน

"ข้าก็แค่อยากมาดูว่าเจ้ากำลังเล่นตลกอะไรอยู่"

"ดูแล้วก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจ ข้ากลับล่ะ"

ฉู่ฝานมองจ้าวอู๋หยาที่อยู่เบื้องหน้าด้วยสายตาหยามหยัน เมื่อกล่าวจบเขาก็นำชิงเหนี่ยวจากไปทันที

องครักษ์ทั้งสองจากจวนผู้ครองแดนเหนือที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึง แต่เมื่อตั้งสติได้ก็รีบติดตามเซื่อจื่อของตนออกไปจากห้อง

จนกระทั่งฉู่ฝานจากไปได้สักพัก จ้าวอู๋หยาก็ได้สติ

"ฉู่ฝานเจ้าสารเลว! นึกว่าเมืองซูโจวทั้งเมืองเป็นของตระกูลฉู่เจ้าหรือไง? ข้าไม่มีทางปล่อยให้เจ้ามีชีวิตอยู่ถึงพรุ่งนี้แน่!"

"ท่านอาจ้าว ติดต่อหอเงาโลหิตไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่ ข้าต้องการให้ฉู่ฝานหายไปจากโลกนี้ให้สิ้นซาก"

จ้าวอู๋หยาจ้องมองทิศทางที่ฉู่ฝานจากไปด้วยสายตาอำมหิต ก่อนจะสั่งการชายวัยกลางคนข้างกาย

"คุณชาย ถ้าเรื่องนี้ถึงหูจวนผู้ครองแดนเหนือ ตระกูลจ้าวของเราในเมืองซูโจวคงอยู่ไม่ได้แน่ อีกอย่างค่าจ้างหอเงาโลหิตในการลอบสังหารฉู่ฝานนั้นสูงเกินไป ตระกูลเราอาจจะไม่สามารถจ่ายไหวพ่ะย่ะค่ะ"

ชายวัยกลางคนข้างกายจ้าวอู๋หยาเอ่ยทักท้วงด้วยความกังวล เพราะตระกูลจ้าวนั้นเกรงกลัวจวนผู้ครองแดนเหนือเป็นอย่างมาก

"วางใจเถอะ ทรัพยากรที่จะใช้สังหารฉู่ฝานน่ะมีคนจัดหาให้ เจ้าแค่ไปติดต่อหอเงาโลหิตให้รับภารกิจนี้ก็พอ"

จ้าวอู๋หยาหัวเราะอย่างมีเลศนัยหลังได้ยินคำของชายวัยกลางคน ก่อนจะโยนถุงเก็บของให้อีกฝ่ายแล้วเดินออกจากหอดอกท้อไปด้วยท่าทีที่หมดความสนใจ

...

ในอีกด้านหนึ่ง ฉู่ฝานที่เพิ่งออกจากหอดอกท้อก็นำชิงเหนี่ยวเดินเล่นไปตามท้องถนน

ต้องยอมรับว่าเมืองซูโจวนั้นสมกับที่เป็นเมืองใหญ่เลื่องชื่อของแดนเหนือ ความหรูหรานั้นไม่เป็นรองใคร อีกทั้งผู้ฝึกตนที่เดินสวนไปมาต่างก็แผ่กลิ่นอายที่แข็งแกร่ง

บางครั้งก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของผู้ฝึกตนระดับเชื่อมต่อเส้นชีพจรหรือระดับพลังเหนือธรรมชาติจากผู้คนที่สัญจรไปมา

"ไปเถอะ กลับจวนผู้ครองแดนเหนือกัน"

หลังจากเดินเล่นอยู่ในเมืองซูโจวได้พักใหญ่ ฉู่ฝานก็เอ่ยกับชิงเหนี่ยวและองครักษ์ที่ติดตามมา

จากนั้นเขาก็นำทุกคนมุ่งหน้ากลับไปยังจวนผู้ครองแดนเหนือ

การออกมาครั้งนี้ของฉู่ฝานเรียบง่ายมาก เขาไม่ได้นั่งรถม้าหรูหราเหมือนบุตรหลานตระกูลใหญ่คนอื่น แต่เดินทางด้วยตัวเปล่า ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้ชาวบ้านและผู้ฝึกตนในเมืองซูโจวไม่ได้สังเกตเห็นตัวเขา

...

เมื่อกลับถึงจวนผู้ครองแดนเหนือ ฉู่ฝานก็ตรงดิ่งกลับเรือนส่วนตัว

หลังจากสั่งให้องครักษ์ทั้งหมดถอยออกไป ฉู่ฝานก็นั่งอยู่ในสวนเพียงลำพัง จ้องมองไปข้างหน้าด้วยสายตาอันแน่วแน่

"จ้าวเกาคารวะคุณชาย"

ในวินาทีต่อมา เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าฉู่ฝาน ผู้เป็นเจ้าของเงาคือจ้าวเกา หลังจากปรากฏตัวเขาก็รีบทำความเคารพฉู่ฝานอย่างนอบน้อม

ที่ฉู่ฝานให้จ้าวเกาเรียกเขาว่า 'คุณชาย' ก็เพราะไม่อยากให้ใครล่วงรู้ถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับจ้าวเกา

"จ้าวอู๋หยาเป็นอย่างไรบ้าง? สืบรู้หรือไม่ว่าใครคือผู้บงการการลอบสังหารข้าเมื่อครั้งก่อน?"

ฉู่ฝานถามจ้าวเกาทันทีที่พบหน้า

เหตุการณ์ที่หอดอกท้อเมื่อครู่ เป็นความตั้งใจของฉู่ฝานที่จะยั่วโมโหจ้าวอู๋หยาเพื่อหยั่งเชิงดูว่าเขาคือผู้บงการการลอบสังหารครั้งก่อนหรือไม่

"กราบทูลคุณชาย หลังจากคุณชายจากไป จ้าวอู๋หยาก็ส่งคนไปติดต่อหอเงาโลหิตทันที คาดว่าคืนนี้มือสังหารจากหอเงาโลหิตจะมาลอบสังหารคุณชายที่จวนผู้ครองแดนเหนือพ่ะย่ะค่ะ"

"ส่วนเรื่องการลอบสังหารครั้งก่อน หลัวหวังตรวจสอบพบข้อมูลบางอย่าง แม้จ้าวอู๋หยาจะมีส่วนเกี่ยวพัน แต่ผู้บงการที่แท้จริงคือคนในวังหลวงพ่ะย่ะค่ะ"

จ้าวเการายงานสิ่งที่ตรวจสอบพบให้ฉู่ฝานทราบอย่างรวดเร็ว โดยที่จ้าวอู๋หยาไม่รู้เลยว่าทุกความเคลื่อนไหวของเขาอยู่ภายใต้สายตาของหลัวหวัง และหลัวหวังสามารถสังหารเขาได้ง่ายดายเพียงพลิกฝ่ามือ

"แต่คุณชายวางใจได้ บัดนี้ข้าได้เคลื่อนย้ายกำลังพลระดับหัวกะทิของหลัวหวังมาไว้รอบจวนผู้ครองแดนเหนือแล้ว หากมือสังหารหอเงาโลหิตกล้าบุกเข้ามา พวกมันไม่มีทางได้กลับออกไปอย่างแน่นอน" จ้าวเกากล่าวเสริม

"ทำได้ดี แต่ข้าต้องการให้เจ้าปล่อยให้มือสังหารหอเงาโลหิตเข้ามาในจวนผู้ครองแดนเหนือ ยิ่งสถานการณ์วุ่นวายเท่าไหร่ยิ่งดี"

ฉู่ฝานพึงพอใจกับการจัดการของจ้าวเกา แต่เขามีความคิดอื่นจึงสั่งการไป

"รับบัญชาคุณชาย เช่นนั้นข้าจะให้ 'จิงหนี่' และ 'เฮยไป๋เสวียนเจี่ยน' คอยอารักขาคุณชายอยู่ข้างๆ เองพ่ะย่ะค่ะ"

จ้าวเกาเดาเจตนาของฉู่ฝานได้จึงโค้งคำนับอย่างนอบน้อม

"ไม่จำเป็น ข้างกายข้ามีหกกระบี่นรกและชิงเหนี่ยวอยู่ ต่อให้เป็นมือสังหารระดับท่องจิตก็ไม่อาจทำอันตรายข้าได้ ส่วนจิงหนี่และพวกเจ้าอย่าเพิ่งเปิดเผยตัวตนในตอนนี้"

ฉู่ฝานปฏิเสธการจัดกำลังของจ้าวเกา เพราะเขาไม่ต้องการให้เรื่องราวบานปลายจนความแข็งแกร่งของหลัวหวังถูกเปิดเผยออกมาในตอนนี้

"รับทราบพ่ะย่ะค่ะ" จ้าวเกาทำความเคารพอย่างนอบน้อม

"จัดมือสังหารที่ฝีมือดีไปจับตัวคนที่จ้าวอู๋หยาใช้ติดต่อไปยังหอเงาโลหิตมาซะ ไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ตามต้องเค้นความลับออกจากปากมันให้ได้"

ฉู่ฝานสั่งจ้าวเกาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง สิ้นคำสั่ง จ้าวเกาก็หายวับไปจากเรือนของฉู่ฝานทันที