ตอนที่ 19 จัดการได้อย่างเป๊ะๆ

เวอร์มาก!

โอเวอร์ยิ่งกว่าโอเวอร์

บรรยากาศนี่เรียกได้ว่าแฟนตาซีสุด ๆ

แม้แต่ชูหยางยังขนลุกซู่ไปทั้งตัว กลัวว่าสิ่งที่ตัวเองทำด้วยความคึกคะนองจะพังเอา

โชคดีที่การพัฒนาของเรื่องราวไม่ได้หลุดออกจากเส้นทางแห่งโชคชะตา แค่เบี่ยงไปนิดหน่อยเท่านั้น

นอกจากเซนจูฮาชิรามะกับเซนจูโทบิรามะแล้ว มีเพียงบางคนเท่านั้นที่โหวตให้อุจิวะมาดาระ

คนพวกนั้นล้วนเป็นคนที่เซนจูโทบิรามะจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า

ทุกอย่างอยู่ในแผน

อุจิวะมาดาระค่อนข้างผิดหวังกับผลลัพธ์ เขารู้ว่าชื่อเสียงของตัวเองในใจชาวบ้านโคโนฮะสู้เซนจูฮาชิรามะไม่ได้ แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะห่างกันขนาดนี้

แต่สุดท้ายเขาก็เลือกยอมรับอย่างตรงไปตรงมา แม้แต่อุจิวะ อิซึนะก็ไม่ได้มีความเห็นอะไร

“มาดาระ...” เซนจูฮาชิรามะมองไปยังเพื่อนด้วยความรู้สึกผิดเต็มเปี่ยม

ดูเหมือนเขาจะรู้สึกผิดที่ตนได้ขึ้นเป็นโฮคาเงะ

เมื่อรับรู้ถึงสายตาจริงใจของเซนจูฮาชิรามะ อุจิวะมาดาระก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ฮาชิรามะ นี่เป็นการตัดสินใจของทุกคน รวมถึงฉันด้วย นายไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก”

“ที่ฉันเลือกนาย เพราะฉันเชื่อว่านายจะทำให้ความฝันของพวกเราเป็นจริงได้”

พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว เซนจูฮาชิรามะก็ไม่ปฏิเสธอีกต่อไป เขารับคำฝากฝังจากเพื่อนสนิทด้วยความซาบซึ้ง ท่ามกลางการรายล้อมของผู้คน และประกาศว่าตนเองได้เป็นโฮคาเงะรุ่นแรกของหมู่บ้านโคโนฮะ

ช่วงที่ตัวแทนจากหลายตระกูลและชาวบ้านต่างเข้ามาแสดงความยินดี อุจิวะ อิซึนะค่อยๆ เดินไปอยู่ข้างเซนจูโทบิรามะ แล้วมายืนเคียงข้างกัน

“ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ใหญ่ถึงเป็นเพื่อนกับเขาได้” อุจิวะ อิซึนะกล่าวอย่างจริงใจ “เขา...ท่านโฮคาเงะมีเสน่ห์เฉพาะตัวจริงๆ หวังว่าหมู่บ้านโคโนฮะจะดีขึ้นเรื่อยๆ ภายใต้การนำของเขา”

เซนจูโทบิรามะพยักหน้าพูดว่า “พี่ชายจะไม่ทำให้ใครผิดหวัง นายวางใจได้”

ทันใดนั้น อุจิวะ อิซึนะก็ทำท่าทางที่เซนจูโทบิรามะไม่คาดคิด

เขายื่นมือไปหาเซนจูโทบิรามะพร้อมรอยยิ้ม แล้วพูดว่า:

“ทำความรู้จักกันใหม่อีกครั้ง อุจิวะ อิซึนะ แห่งตระกูลอุจิวะ”

เซนจูโทบิรามะชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมองอีกฝ่ายอย่างลึกซึ้ง แล้วก็ยื่นมือออกไป “ตระกูลเซนจู เซนจูโทบิรามะ”

ในฐานะตัวแทนสายหลักของแต่ละตระกูล การจับมือของทั้งสองคนยิ่งดึงดูดสายตายิ่งกว่าการจับมือกันของเซนจูฮาชิรามะกับอุจิวะมาดาระอีก

ชูหยางที่ยืนอยู่นอกฝูงชนมองภาพนี้อย่างสนใจ ก่อนจะรับรู้ได้ถึงสายตายืนยันจากเซนจูโทบิรามะอย่างกะทันหัน

ความหมายคือ “ไอ้หนู แผนเจ้าเล่ห์ของนายใช้ได้ดีทีเดียว”

ชูหยาง: “...”

เพราะแรงผลักจากชูหยาง เส้นทางการพัฒนาของหมู่บ้านโคโนฮะจึงต่างจากเนื้อเรื่องเดิมไปนิดหน่อย

เมื่อเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า หมู่บ้านโคโนฮะก็เกิดเรื่องใหญ่ครั้งแล้วครั้งเล่า มากพอจะส่งผลต่อการพัฒนาของทั้งหมู่บ้าน

เรื่องแรก ภายใต้การนำของเซนจูโทบิรามะ โคโนฮะได้ก่อตั้งหน่วยลับอย่างเป็นทางการแล้ว!

เดิมทีทุกคนคิดว่าเซนจูโทบิรามะจะกลายเป็นหัวหน้าหน่วยลับไปโดยปริยาย แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะยกตำแหน่งสำคัญนี้ให้อุจิวะ อิซึนะ

ส่วนเซนจูโทบิรามะก็ถอยไปเป็นผู้ช่วยโฮคาเงะแทน!

ทุกคนต่างคิดว่าเซนจูโทบิรามะยอมเสียสละ แม้แต่ตระกูลอุจิวะก็คิดแบบนั้น

ดูเหมือนมีแค่ชูหยางที่รู้เจตนาของเซนจูโทบิรามะ

ก่อนอื่น ภารกิจสำคัญอันดับแรกขององค์กรหน่วยลับคือคอยคุ้มกันความปลอดภัยของโฮคาเงะอย่างลับๆ จากนั้นจึงค่อยเป็นหน่วยปฏิบัติการสังหารจู่โจมพิเศษ ที่รับผิดชอบคอยสอยตัวสำคัญของศัตรูโดยเฉพาะ

ส่วนการสอดแนมศัตรูและป้องกันการรุกรานจากศัตรูในช่วงเวลาพิเศษนั้นเป็นหน้าที่ที่มีลำดับความสำคัญต่ำที่สุด

การปกป้องโฮคาเงะคือเรื่องสำคัญที่สุด

ไม่ต้องพูดอย่างอื่น แค่ฝากความปลอดภัยของเซนจูฮาชิรามะไว้ในมือของอุจิวะ อิซึนะ ก็เพียงพอจะแสดงให้เห็นว่าเซนจูโทบิรามะเชื่อใจตระกูลอุจิวะ

นั่นจะทำให้ชาวตระกูลอุจิวะ รวมถึงอุจิวะ อิซึนะเอง มีความรู้สึกดีๆ เพิ่มขึ้นอย่างมาก

ไม่ต้องสงสัยเลย

แล้วการตัดสินใจนี้ไม่มีความเสี่ยงเลยหรือ?

แน่นอนว่ามี

แต่ความเสี่ยงยังอยู่ในระดับที่รับได้ เพราะความแข็งแกร่งของอุจิวะ อิซึนะยังไม่พอจะเป็นภัยต่อเซนจูฮาชิรามะ ต่อให้ทรยศ เขาก็ทำร้ายเซนจูฮาชิรามะไม่ได้

เรื่องนี้เซนจูโทบิรามะคิดไว้แล้ว

จากนั้น ภายใต้คำแนะนำของชูหยาง เซนจูโทบิรามะก็เตรียมส่งหน่วยพิเศษแทรกเข้าไปภายในหน่วยลับ เพื่อคอยจับตาการเคลื่อนไหวของหน่วยลับทั้งหมดอย่างลับๆ

นั่นก็คือหน่วยรากที่ต่อมาซารุโทบิ ดันโซตั้งขึ้น

ด้วยเหตุผลสองข้อนี้ เซนจูโทบิรามะจึงยอมยกตำแหน่งหัวหน้าหน่วยลับให้อุจิวะ อิซึนะ แน่นอนว่าหลังจากนี้เขายังมีแผนอื่นอีก เพื่อให้มั่นใจได้อย่างไร้ปัญหา

สิ่งที่ทำให้ชูหยางรู้สึกวิเศษจริงๆ คือ ตำแหน่งผู้ช่วยโฮคาเงะ

ระหว่างผู้ช่วยโฮคาเงะกับหัวหน้าหน่วยลับ อันไหนมีอำนาจมากกว่ากัน?

คนส่วนใหญ่คงเลือกหัวหน้าหน่วยลับ!

ผู้ช่วยโฮคาเงะก็แค่คนวิ่งงานให้โฮคาเงะไม่ใช่เหรอ จะมีอำนาจอะไรได้

แต่ก็อย่าลืมว่าด้วยนิสัยของเซนจูฮาชิรามะ เขาคงจะทิ้งงานใหญ่เล็กทั้งหมดไปไว้ที่น้องชายโทบิรามะอย่างแน่นอน

และเซนจูโทบิรามะก็จะกลายเป็นผู้ควบคุมอำนาจของโฮคาเงะตัวจริง

ทุกคนคิดว่าเซนจูโทบิรามะยอมเสียสละอำนาจของตัวเองเพื่อความสงบและความมั่นคงของหมู่บ้าน แต่ความจริงแล้วอำนาจในมือเขาแทบไม่ได้หายไปไหน เพียงแค่ซ่อนไว้เท่านั้น

อุจิวะมาดาระอาจมองออกบ้าง แต่ไม่มีทางคิดลึกไปกว่านั้น เพราะหน่วยลับที่มีสถานะอำนาจโดดเด่นได้ไปอยู่ในมือของน้องชายอิซึนะแล้ว

แถมเขายังรู้จักเซนจูฮาชิรามะดี ว่าอีกฝ่ายจัดการงานเอกสารจุกจิกพวกนั้นไม่ไหวแน่ และต้องโยนอำนาจให้น้องชายของตัวเองแน่นอน

พอปัญหาหน่วยลับถูกแก้แล้ว เรื่องที่สองก็คือการก่อตั้งหน่วยรักษาความปลอดภัย

ยังเป็นเพราะเรื่องของหน่วยลับอีก เซนจูโทบิรามะจึงมอบอำนาจครึ่งหนึ่งของหน่วยรักษาความปลอดภัยให้ตระกูลฮิวงะ

ในฐานะตระกูลใหญ่ที่มีอิทธิพลเป็นรองเพียงตระกูลเซนจูและตระกูลอุจิวะ ตระกูลฮิวงะย่อมมีน้ำหนักและมีเหตุผลพอที่จะได้แบ่งเค้กอำนาจด้วย

หน่วยรักษาความปลอดภัยที่ควรอยู่ในการควบคุมของตระกูลอุจิวะ จึงมีแรงถ่วงดุลพวกเขาเพิ่มขึ้น

ถึงอย่างนั้น ตระกูลอุจิวะก็ไม่ได้เสียเปรียบ

และเซนจูโทบิรามะก็ถือโอกาสนี้ซื้อใจคนในตระกูลฮิวงะไปด้วย

จัดการแบบนี้แล้ว ตระกูลอุจิวะได้ผลประโยชน์มากมาย แต่คนที่เป็นหัวหน้าตระกูลอย่างอุจิวะมาดาระกลับได้แค่ตำแหน่งที่ปรึกษาระดับสูง ไม่มีผลประโยชน์จริงจังเลย

น่ากลัวตรงที่ไม่มีใครคิดว่ามันมีปัญหาเลย!

แม้แต่ภายในตระกูลอุจิวะเองก็ไม่มีใครคัดค้าน

นอกจากสองเรื่องใหญ่ข้างต้นแล้ว เรื่องที่สามต่างหากที่มีความหมายต่อการพัฒนาของหมู่บ้านโคโนฮะในระยะยาว

การก่อตั้งโรงเรียนนินจาของหมู่บ้านโคโนฮะ!

เพื่อให้เด็ก ๆ ที่ถูกสงครามทำร้ายได้มีสถานที่เติบโตอย่างแข็งแรง ให้พวกเขาได้ฝึกฝนและมีความสามารถในการปกป้องตัวเอง นี่คือความปรารถนาร่วมกันของเซนจูฮาชิรามะและอุจิวะมาดาระ

เซนจูโทบิรามะที่ถนัดสอนวิชานินจาให้คนหนุ่มสาว ก็ได้รับการเสนอชื่อจากทุกคนให้เป็นผู้อำนวยการคนแรกของโรงเรียน

และในฐานะศิษย์โดยตรงของโฮคาเงะรุ่นแรกและเซนจูโทบิรามะ ชูหยางจึงกลายเป็นครูคนแรกของโรงเรียน

(จบตอน)