ตอนที่ 22 ทักษะเปิดล็อกเลื่อนขั้น

ตลอดทั้งวันของวันถัดมา หลินฉียังรู้สึกว่ามีกลิ่นนมติดอยู่ในปาก ร่างกายอบอุ่นไปทั้งตัว ทั้งที่อากาศไม่ถึงสิบองศา แต่กลับไม่รู้สึกหนาวเลย

จ้าวถวนถวนยิ่งรู้สึกตัวเบาสบาย ราวกับน้ำหนักลดลงไปหลายชั่ง

“ฉันจะขึ้นไปชั้นบนดูว่ามีของที่ใช้ได้ไหม เธอศึกษาข้อมูลจากเน็ตไปก่อน หาเรื่องที่มีประโยชน์มา”

เมื่อคืนดื่มเสร็จ จ้าวถวนถวนก็กลิ้งไปที่มุมเตียง ห่อตัวเองไว้แน่นหนา จนฟ้าสางถึงโผล่หัวออกมา

“ได้ เธอไปเถอะ ฉันเห็นอะไรน่าสนใจก็จะจดไว้”

จ้าวถวนถวนโบกมือให้ แล้วขยับตัวหันหลังให้หลินฉี ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่หันกลับมา

พอได้ยินเสียงประตูห้องปิดลง เธอจึงถอนหายใจยาว แล้วเปิดกระทู้ที่ดูเมื่อคืน

“ผลข้างเคียงของผู้ฟื้นตัวมันจริงเหรอ ทำไมฉันรู้สึกว่าตัวเองยิ่งแปลกขึ้นเรื่อยๆ?”

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ความเขินอายของสาวน้อยคงทำให้เธอรักษาระยะห่างจากหลินฉี ถึงแม้จำเป็นต้องให้เขาปกป้อง ก็จะไม่ค่อยเข้าไปแนบชิดง่ายๆ แต่ความรู้สึกเร้าใจลึกๆ ในใจ กลับทำให้บางครั้งเธอเผลอทำท่าทีที่คาดไม่ถึง

จ้าวถวนถวนถอนหายใจ ทำท่าจริงจัง พลางตบหน้าอกเบาๆ ทีหนึ่ง

“โทษเธอหมดเลย! จะหลั่งน้ำนมทำไมเนี่ย!”

พอตบลงไป ความรู้สึกแปลกประหลาดก็พลุ่งขึ้นมาอีกครั้ง เก้าอี้หมุนไป เด็กสาวจึงเริ่มค้นหาของในห้อง รื้อกล่องรื้อโต๊ะอย่างขะมักเขม้น

หลินฉีเดินตามทางบันไดขึ้นไปชั้นสาม ในสภาพแวดล้อมแคบๆ แบบนี้ เขาไม่ได้พกธนูไปด้วย เอาไปแค่ท่อเหล็กกับมีดสั้นเท่านั้น

ก่อนอื่นเขาเคาะประตูทุกห้องบนชั้นสามทีหนึ่ง พอแน่ใจว่าไม่มีความเคลื่อนไหว จึงหยิบลวดเหล็กออกมางัดทีละห้อง

หลินฉีตรวจดูทุกห้องคร่าวๆ รอบหนึ่ง และทิ้งสัญลักษณ์ไว้ที่ประตู เพื่อจะได้กลับมารวบรวมเสบียงในภายหลัง

ในที่สุดพอถึงชั้นห้า เขาก็พบคันธนูคอมพาวด์อยู่ในบ้านหลังหนึ่ง

ของเล่นของคนรวยมีสารพัดอย่างแปลกประหลาด หลินฉีเจอหุ่นตุ๊กตาซิลิโคนตัวหนึ่งที่ชั้นสี่ รูปร่างเป็นสาวน้อย สมจริงจนเกือบคิดว่าเป็นคนจริง

คันธนูคอมพาวด์นี้แรงดึงเบามาก แต่พลังทำลายกลับไม่ธรรมดา หลินฉีลองดึงยืดดูสองสามครั้งแล้วรู้สึกว่าไม่ถนัดมือเท่าธนูไม้ที่ตัวเองทำ แต่ก็ยังพกติดตัวไว้ เตรียมเอาให้จ้าวถวนถวนใช้ ส่วนลูกธนูคาร์บอนยี่สิบดอกนั้นยิ่งราวกับได้สมบัติล้ำค่า

ตลอดทั้งเช้า หลินฉีเอาแต่เปิดล็อก จนขึ้นไปถึงชั้นสิบแปดและตรวจทุกห้องครบหมดแล้ว และทักษะการงัดกุญแจก็เลื่อนขั้นไปสู่ระดับถัดไปในที่สุด

【สะสมการเปิดล็อกที่แตกต่างกันครบหนึ่งร้อยครั้งแล้ว (เสร็จสิ้น)】

【ความชำนาญการเปิดล็อกเลื่อนขั้น: การเปิดล็อกระดับสมบูรณ์แบบ】

【เปิดล็อก เปิดก็ได้ ล็อกก็ได้】

ทักษะเปิดล็อกเลื่อนขั้นมาถึงระดับสมบูรณ์แบบแล้ว ไม่สามารถเลื่อนขั้นต่อไปได้อีก และคำอธิบายสั้นๆ นี้ ในสายตาหลินฉีกลับไม่ธรรมดาเลยสักนิด

“ล็อกแบบไหนก็เปิดได้งั้นเหรอ??”

แต่ตอนนี้ยังไม่มีโอกาสลองใช้ หลินฉีจึงถือเสบียงเตรียมลงไปข้างล่าง

ตั้งแต่ชั้นสิบแปดลงมาเรื่อยๆ พอถึงชั้นสาม หลินฉีก็รู้สึกชัดเจนว่าขาเริ่มอ่อนแรง เห็นได้ชัดว่าเดินลงบันไดต่อเนื่องนานเกินไปจนกล้ามเนื้อต้นขาเริ่มล้าแล้ว

“ฉันกลับมาแล้ว มีอะไรกินไหม?”

ยุ่งอยู่ทั้งเช้า หลินฉีแทบไม่ได้พัก วางเสบียงที่เอาลงมาจากชั้นบนไว้ในห้องนั่งเล่น แล้วก็หาอะไรประทังท้อง

จ้าวถวนถวนโผล่หัวออกมาจากครัว แล้วยกอาหารหม้อใหญ่ออกมา พวกนี้ล้วนเป็นเสบียงในห้อง มีทั้งเนื้อเค็มตากแห้ง อาหารทะเล ผักแห้ง และอื่นๆ

วัตถุดิบพวกนี้ก่อนวันสิ้นโลกมีค่ามาก แต่ตอนนี้เอาแบบง่ายที่สุดเป็นหลัก เธอเลยเอามาตุ๋นรวมในหม้อเดียวกันหมด

“ฉันหาอะไรมาง่ายๆ น่าจะอร่อยดี!”

จ้าวถวนถวนหยิบชามกับตะเกียบออกมา แล้วยกข้าวสวยตามมาด้วย เมื่อคืนเกือบถูกดูดจนหมด ตอนนี้จึงต้องเสริมสารอาหารหน่อย

ทั้งสองคนกินอาหารในหม้อไปจนหมดอย่างรวดเร็ว พอกินอิ่มดื่มพอแล้ว จ้าวถวนถวนก็เป็นฝ่ายหยิบธนูคอมพาวด์ขึ้นมา ลองฝึกซ้อมดู

“พี่หลิน วันนี้ฉันดูข้อมูลบางอย่างมา มีเรื่องหนึ่งที่พี่ต้องสนใจแน่ๆ”

เธอลองดึงอยู่ไม่กี่ครั้ง ก็สามารถง้างธนูคอมพาวด์ได้จนสุด เพียงแต่ท่าทางยังไม่ถูกต้อง

“ว่ามาสิ”

หลินฉีเปิดเบียร์หนึ่งขวด เอนนอนบนโซฟาพลางค่อยๆ ดื่ม ตอนนี้เขาผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง ความเหนื่อยล้าที่ขาก็หายไปทีละน้อยอย่างน่าประหลาด

“สหพันธ์ผ่านการวิจัยจำนวนมาก ยืนยันแล้วว่าผลึกในร่างกายของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์สามารถช่วยส่งเสริมการวิวัฒน์ของยีนมนุษย์ได้ ยิ่งผลึกยีนแข็งแกร่งเท่าไร ผลต่อการส่งเสริมวิวัฒนาการของยีนมนุษย์ก็ยิ่งดีเท่านั้น”

เรื่องการวิวัฒน์ของยีนนี้ ไม่ว่าใครก็ต้องให้ความสำคัญอย่างแน่นอน ตอนเช้าจ้าวถวนถวนใช้เวลาไปส่วนใหญ่กับการค้นหาความรู้ในด้านนี้

“งั้นก็หมายความว่า หน่วยกู้ภัยของสหพันธ์ที่ฆ่าสุนัขกลายพันธุ์ ก็เพื่อเอาผลึกยีนนี่สินะ?”

ตอนนี้เขาเองก็ต้องการสิ่งนี้เหมือนกัน เพื่อยกระดับทักษะขั้นต่อไปของวิชาหอก และมีความเป็นไปได้สูงมากว่าเมื่อทักษะธนูถึงเงื่อนไขเลื่อนขั้น ก็อาจต้องใช้ผลึกยีนเพื่อทะลวงผ่านขีดจำกัดเช่นกัน

“ใช่ และเนื้อของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ ถ้าจัดการให้สะอาดแล้วก็ยังใช้ได้ แถมยังอาจทำให้ร่างกายของผู้ใช้แข็งแกร่งขึ้นเล็กน้อยด้วย”

แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนมีผลข้างเคียง เหมือนอย่างที่เมื่อคืนเห็นนั่นแหละ ทว่าในวันสิ้นโลก ใครจะไปสนใจผลข้างเคียงเล็กๆ น้อยๆ พวกนั้น

“ถ้าอย่างนั้น เจ้าสุนัขโกลเด้นตัวนั้นก็น่าเสียดายนิดหน่อยนะ!”

เมื่อนึกถึงซากสุนัขโกลเด้นกลายพันธุ์ครึ่งตัวที่ยังอยู่นอกอาคาร หากเป็นช่วงที่อาหารขาดแคลน หลินฉีคงไม่ยอมปล่อยให้เสียของแน่

หลังพักผ่อนแล้ว หลินฉีหยิบลูกธนูคาร์บอนห้าดอก กับลูกธนูไม้ยี่สิบดอกของตัวเอง พาจ้าวถวนถวนออกจากบ้าน มุ่งหน้าเข้าไปในหมู่บ้านจัดสรร

พอรู้ถึงสรรพคุณของผลึกยีนแล้ว หลินฉีก็อดใจรอไม่ไหว อยากจะออกล่าสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์สักหน่อย หาผลึกยีนมาสองสามเม็ดเพื่อศึกษา

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดไปเองหรือไม่ พืชพรรณในหมู่บ้านดูเขียวชอุ่มเกินจริงไปหน่อย บางทีอาจเพราะสามเดือนไม่มีใครตัดแต่ง ทางเดินเล็กๆ เดิมทีเต็มไปด้วยเถาวัลย์ กิ่งก้านเหล่านั้นยังพาดข้ามรั้ว ยืดออกไปด้านนอก

มาถึงมุมกำแพงที่สุนัขโกลเด้นกลายพันธุ์ตายก่อนหน้านี้ หลินฉีกลับพบว่า ซากศพเดิมได้หายไปหมดแล้ว เหลือเพียงคราบเลือดกองหนึ่งเท่านั้น

และบนสนามหญ้าที่มุมกำแพงนั้น กลับมีหลุมลึกไร้ก้นปรากฏขึ้นมา ดูเหมือนจะเป็นโพรงของสิ่งมีชีวิตอะไรสักอย่าง

(จบตอน)