บทที่ 15 เก็บเกี่ยวผลผลิตมหาศาล กลับบ้านพร้อมความสำเร็จ

บทที่ 15 เก็บเกี่ยวผลผลิตมหาศาล กลับบ้านพร้อมความสำเร็จ

เมื่อเห็นสมาชิกในหน่วยทยอยขึ้นมากันจนครบแล้ว แบล็คฮอว์กก็ลุกขึ้นยืนแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูหลังของรถตู้สีขาวเงินที่จอดอยู่ข้างๆ อย่างไม่ใส่ใจ รถคันนี้เป็นรถรุ่นมาตรฐานสำหรับขนส่งตัวอย่างสิ่งมีชีวิตของบริษัทอัมเบรลลา ภายในห้องบรรทุกมีระบบควบคุมอุณหภูมิแยกส่วน มีระบบกรองอากาศ ชั้นวางแบบกันกระแทก และระบบฉีดยาสลบแบบลมที่สามารถทำให้ตัวอย่างสลบลงได้ลึกเมื่อจำเป็น เรียกได้ว่ามีครบทุกอย่างจริงๆ

"รีบหน่อย ใกล้จะสว่างแล้ว"

แบล็คฮอว์กลดเสียงลงแล้วกวักมือเรียกไปทางลิฟต์ สมาชิกในหน่วยหลายคนช่วยกันยกหนูกลายพันธุ์ที่ยังคงสลบไสลอยู่ออกจากตัวลิฟต์ แล้วยัดเข้าไปในชั้นวางกรงที่อยู่ล่างสุดอย่างระมัดระวัง ยาสลบยังคงไม่ออกฤทธิ์หมดดี ขาของหนูที่มีขนาดใหญ่พอๆ กับไฮยีน่าตัวเต็มวัยห้อยตกลงมาอย่างหมดแรง มีเพียงส่วนท้องของมันเท่านั้นที่ยังคงกระเพื่อมขึ้นลงเบาๆ ซึ่งเป็นการยืนยันว่ามันยังมีชีวิตอยู่จริงๆ

แบล็คฮอว์กจุดบุหรี่ขึ้นสูบอีกมวน เขาเป็นสิงห์อมควันตัวยงมาตลอด จากนั้นเขาก็ถามด้วยความสงสัยว่า

"พวกเราจับเป็นมาได้กี่ตัว?"

"ทั้งหมดสิบสองตัวครับ ตัวใหญ่สาม ตัวเล็กเก้า"

อาเซิ่งหอบหายใจพลางตอบคำถามขณะที่มือยังคงวุ่นอยู่กับการทำงาน "ไรโนยังอยู่ข้างล่างครับ เขาบอกว่าจะขอกลับลงไปตรวจดูอีกรอบให้แน่ใจว่าจะไม่มีตัวไหนเล็ดลอดไปได้ หัวหน้าสั่งกำชับไว้เป็นพิเศษว่าต้องทำให้แน่ใจว่าหนูกลายพันธุ์พวกนี้จะไม่สามารถขยายพันธุ์จนกลับมาสร้างปัญหาได้อีก"

ขณะที่พูดเขาก็ดูเหมือนจะนึกเรื่องตลกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงยิ้มแล้วกล่าวเสริมว่า "อ้อ ใช่ครับ เมื่อกี้เขายังเจอหนูธรรมดาที่ไม่ได้กลายพันธุ์หลบสั่นอยู่ในช่องระบายอากาศด้วย เจ้าไรโนนั่นแพ็กพวกมันออกมาด้วยจนหมดเกลี้ยงเลยครับ เรียกว่าไม่เหลือซาก"

"เหอะ พวกหน่วยคุ้มกันความปลอดภัยนี่นะ" แบล็คฮอว์กส่ายหัวแล้วพ่นควันบุหรี่ออกมา ในสายตาของเขา สมาชิกหน่วยคุ้มกันความปลอดภัยถือเป็นกลุ่มคนที่จงรักภักดีต่อหัวหน้าอย่างบ้าคลั่งที่สุดในบรรดากองกำลังพิเศษทั้งหมดของอัมเบรลลา แทบจะเรียกได้ว่าเป็นองครักษ์จักรพรรดิในสมัยโบราณเลยทีเดียว

สิบนาทีต่อมา ไรโนก็เป็นคนสุดท้ายที่ปีนขึ้นมาจากลิฟต์ ในมือของเขาถือถุงตัวอย่างชีวภาพแบบใสที่ปิดผนึกแน่นหนา ภายในมีหนูตัวเล็กๆ กลุ่มหนึ่งที่กำลังวิ่งพล่านด้วยความตื่นตระหนก

ยอดเยี่ยม

เมื่อเห็นภาพนั้น คำนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของแบล็คฮอว์กโดยธรรมชาติ

"ไรโน"

แบล็คฮอว์กขยี้บุหรี่ทิ้งแล้วบุ้ยปากไปทางเขา "นี่นายกวาดล้างหนูมาทั้งครอบครัวเลยหรือไง ทั้งตัวเล็กตัวน้อยเลยนะ"

ไรโนวางถุงที่บรรจุหนูตัวน้อยขี้ตกใจพวกนั้นลงในช่องปรับอุณหภูมิที่ด้านบนของห้องบรรทุกอย่างระมัดระวัง ปรับอุณหภูมิและความชื้นให้เหมาะสม ก่อนจะหันหลังกลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม

"หัวหน้าบอกว่าต้องทำให้แน่ใจว่าพวกมันจะไม่สามารถขยายพันธุ์จนกลับมาสร้างปัญหาได้อีก"

เขาตบฝุ่นออกจากมือ "ความคิดของผมคือ ไม่ว่าจะกลายพันธุ์หรือไม่ ก็อย่าให้เหลือรอดไปได้สักตัว นั่นแหละถึงจะเรียกว่าถอนรากถอนโคน"

เมื่อมองดูท่าทางที่ดูเป็นเรื่องธรรมดาของเขา แบล็คฮอว์กก็หัวเราะหึในลำคอแล้วไม่พูดอะไรอีก ชั้นวางกรงทั้งหมดถูกยึดไว้อย่างแน่นหนา ประตารถปิดลง แบล็คฮอว์กละสายตาแล้วหันไปมองสมาชิกในหน่วยที่อยู่ด้านหลังเขาทั้งหมดสิบห้าคน

ยกเว้นสมาชิกสองคนที่ได้รับบาดเจ็บกระดูกหักซึ่งกำลังพักอยู่ในรถ คนอื่นๆ ที่เหลือต่างยืนอยู่ที่นี่ ชุดต่อสู้ของทุกคนเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดและโคลนสกปรก ใบหน้าของแต่ละคนแสดงให้เห็นถึงความเหนื่อยล้าในระดับที่แตกต่างกัน แต่ดวงตาของพวกเขากลับเปล่งประกาย

นั่นคือประกายแห่งการทำภารกิจสำเร็จ

"พี่น้องทุกคน งานจบแล้ว"

แบล็คฮอว์กยักไหล่ ขยี้บุหรี่อีกมวนด้วยปลายเท้าแล้วตะโกนเสียงดังว่า "ทุกคนเก็บของ กลับไปนอนพักผ่อนกันเถอะ หัวหน้าเป็นคนมีเมตตา เขาบอกว่าพวกเรามีตัวตนใหม่ในโลกใบนี้แล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปอุดอู้อยู่แต่ในรังไฮฟ์ใต้ดินทั้งวันอีกต่อไป"

ขณะที่พูดเขาก็ขยิบตาให้ไรโน "คืนนี้หัวหน้าไรโนเป็นเจ้ามือเอง! เขาจะพาพวกเราไปเที่ยวฉลองกัน!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฝูงชนก็ส่งเสียงโห่ร้องและเชียร์กันออกมาทันที แต่ไรโนกลับเบิกตากว้างดุจพยัคฆ์ ใบหน้าจากความงุนงงเปลี่ยนเป็นความตกใจ และจากความตกใจกลายเป็นความเจ็บปวดทางด้านการเงิน สีหน้าของเขาแสดงอารมณ์ออกมาอย่างหลากหลายเหลือเกิน

"แบล็คฮอว์ก ไอ้เวรนี่!"

ประตูหลักของบริษัท เซินเฉินโพรเทคชั่น จำกัด

วันนี้เป็นวันทำงาน พนักงานแต่ละกลุ่มทยอยเดินเข้ามาจากด้านนอกเป็นกลุ่มละสองสามคน ตอกบัตรเตรียมตัวเข้างาน

"คุณจี ผมได้ยินมาว่าแผนกกำจัดศัตรูพืชของคุณเพิ่งเพิ่มหน่วยฆ่าเชื้อและกำจัดสัตว์รบกวนจำนวนสิบห้าคนเข้าไปหรือ?"

ชายวัยกลางคนเดินมาพร้อมกับชายในชุดเอี๊ยมสีฟ้าและถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ

"อืม ใช่"

จีหมิงหยวน หัวหน้าแผนกกำจัดศัตรูพืช จิบกาแฟรสชาติสดชื่นแล้วพูดอย่างไม่รีบร้อน "กลุ่มคนพวกนั้นประธานเป็นคนจัดสรรเข้ามาอยู่ในแผนกของเราด้วยตัวเอง แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ภายใต้การจัดการของผม พวกเขาจะได้รับคำสั่งให้ออกปฏิบัติภารกิจโดยตรงจากท่านประธาน"

เขาไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเรื่องนี้ ผู้บริหารระดับสูงหลายคนมักจะเก็บกลุ่มบุคลากรพิเศษเอาไว้ภายใต้การดูแลของตนเอง ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่พบเห็นได้ทั่วไป ยิ่งไปกว่านั้นในฐานะประธานและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของบริษัท ท่านประธานกู่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาด การแต่งตั้งของเขาก็เทียบเท่ากับคำสั่งโดยตรง

ทั้งสองคนรูดบัตรเข้างานพร้อมกัน เตรียมตัวจะเดินเข้าไปในพื้นที่โรงงาน

ในตอนนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นไม่ไกลนัก

ทั้งสองหันศีรษะไปมองด้วยความงุนงง และเห็นรถฆ่าเชื้อและกำจัดสัตว์รบกวนสีดำห้าคันนำหน้า ตามด้วยรถขนส่งสีเงินอีกสามคัน กำลังขับมุ่งหน้ามาทางพวกเขาอย่างรวดเร็ว

"เอ๊ะ คุณจี นั่นไม่ใช่รถของแผนกกำจัดศัตรูพืชของคุณหรอกหรือ?" ชายที่อยู่ข้างจีหมิงหยวนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ว่าแต่ แผนกของคุณออกไปปฏิบัติภารกิจมาเมื่อวานหรือเปล่า? ทำไมผมในฐานะหัวหน้าแผนกคลังสินค้าถึงไม่ได้รับแจ้งเตือนชั่วคราวเลยล่ะ?"

จีหมิงหยวนและหัวหน้าแผนกคลังสินค้าก้าวหลบออกไปจากถนนหลักอย่างรวดเร็ว เฝ้ามองรถทั้งแปดคันขับผ่านไป

"ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน"

เมื่อมองดูขบวนรถที่ขับห่างออกไป จีหมิงหยวนขมวดคิ้วแล้วคาดเดาว่า "อาจจะเป็นหน่วยฆ่าเชื้อและกำจัดสัตว์รบกวนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ก็ได้ เพราะพวกเขาเพิ่งเข้ามาอยู่ในแผนกกำจัดศัตรูพืช ผมเลยยังไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับพวกเขามากนัก"

พูดจบเขาก็ส่ายหัว "แต่ก็ช่างเถอะ ตราบใดที่พวกเขาไม่ก่อปัญหาอะไรก็ถือว่าใช้ได้ อีกอย่างพวกเขาเป็นคนของท่านประธาน ปล่อยให้เป็นไปตามนั้นเถอะ"

"จริงด้วย" หัวหน้าแผนกคลังสินค้าพยักหน้าเห็นด้วย

ภายในส่วนลึกของพื้นที่โรงงาน เซินเฉินโพรเทคชั่น ซึ่งเป็นอาคารโรงงานที่ตั้งอยู่ตรงทางเข้าพื้นผิวของรังไฮฟ์ใต้ดินของบริษัทอัมเบรลลา

พื้นที่นี้มีผู้คนสัญจรผ่านไปมาเบาบาง เนื่องจากไม่ใช่สายการผลิตหลักของบริษัท ในวันปกติจึงแทบจะไม่เห็นใครอยู่ที่นี่เลย

รถทั้งแปดคันขับเข้ามาอย่างช้าๆ โดยไม่มีการหยุด

วินาทีต่อมา ประตูโรงงานก็ค่อยๆ เปิดออก ไวท์ควีนได้เข้าควบคุมระบบสั่งการที่นี่ไว้เรียบร้อยแล้ว

"กลับถึงรังไฮฟ์แล้ว เดินทางโดยสวัสดิภาพ"

รถคันนำขบวนเป็นคันแรกที่ขับเข้าไปในโรงงาน แบล็คฮอว์กซึ่งสวมชุดทำงานรายงานเข้าเครื่องสื่อสารจากที่นั่งผู้โดยสารด้านหน้า

"รับทราบ"

เสียงที่อ่อนหวานและนุ่มนวลของไวท์ควีนดังขึ้น "ฉันคงต้องรบกวนสมาชิกให้นำตัวอย่างชีวภาพไปส่งที่รังไฮฟ์ใต้ดินและส่งมอบให้สถาบันวิจัยยีนด้วยค่ะ"

"รับทราบครับ"

แบล็คฮอว์กตอบ เมื่อรถจอดสนิทเขาก็ผลักประตูลงจากรถ

หลังจากรถทั้งแปดคันขับเข้ามาหมดแล้ว ประตูโรงงานก็ปิดลงอีกครั้ง ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีใครสังเกตเห็นสถานที่แห่งนี้เลย รวมถึงกล้องวงจรปิดด้วย

เมื่อประตูโรงงานถูกปิดและปิดผนึกสนิทเรียบร้อยแล้วนั่นเอง ประตูหลังของรถแต่ละคันจึงถูกเปิดออก สมาชิกของอัมเบรลลาที่ติดอาวุธครบมือทยอยลงจากรถและเริ่มลำเลียงตัวอย่างชีวภาพที่ยังคงหลับใหลอยู่ไปทันทีโดยไม่มีการหยุดพักแม้แต่วินาทีเดียว