บทที่ 13 ปฏิบัติการกวาดล้างเริ่มต้นขึ้น!

บทที่ 13 ปฏิบัติการกวาดล้างเริ่มต้นขึ้น!

"ผู้กองจ้าว"

ผู้อำนวยการเจิ้งวางถ้วยน้ำชาลงอย่างใช้ความคิด สายตาของเขาหนักแน่นขณะจับจ้องไปที่หัวหน้าจ้าวเย่

"หน่วยปฏิบัติการพิเศษของคุณเป็นกำลังที่มีอาวุธครบมือและทรงอานุภาพที่สุดในกรมทั้งหมด ฉันต้องการให้คุณนำทีมลงไปที่นั่นเพื่อปฏิบัติภารกิจนี้"

หัวหน้าจ้าวเย่ไม่ได้ตอบในทันที

เขาก้มหน้าลง

เขาหยิบกองภาพถ่ายขึ้นมาอีกครั้งแล้วพลิกดูทีละใบ

ภาพที่ได้จากเครื่องตรวจจับอินฟราเรด แผนผังโครงสร้างของหลุมหลบภัย และภาพถ่ายตัวอย่างเนื้อเยื่อทางชีวภาพบางส่วนที่เก็บมาจากพื้นที่เกิดเหตุ

หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ในที่สุดเขาก็พูดขึ้นว่า

"การพึ่งพากำลังพลเพียงสิบกว่าคนภายใต้การบังคับบัญชาของผมนั้นไม่เพียงพอ"

เขาเงยหน้าขึ้น สบตากับผู้อำนวยการเจิ้งโดยตรง

"เราต้องการอย่างน้อยสามทีมเพื่อประสานงานในปฏิบัติการนี้ พร้อมด้วยการสนับสนุนจากอาวุธหนักและหน่วยส่งกำลังบำรุงภาคพื้นดิน"

"ยิ่งไปกว่านั้น โครงสร้างของหลุมหลบภัยใต้ดินแห่งนี้มีความซับซ้อนและมีการระบายอากาศที่ไม่ดี เราไม่สามารถใช้วัตถุระเบิดขนาดใหญ่ได้ ซึ่งนั่นหมายความว่าเราต้องเผชิญหน้ากับสิ่งเหล่านั้นในการต่อสู้ระยะประชิดและสงครามในเมือง"

หัวหน้าจ้าวเย่หยุดเล็กน้อย

เขาคลี่ภาพถ่ายเหล่านั้นบนโต๊ะและใช้นิ้วชี้ไปที่แผนผังโครงสร้างของหลุมหลบภัยภาพหนึ่ง

"แล้วดูตรงนี้สิ ทางเดินหลักนี้กว้างไม่ถึงสองเมตร ซึ่งให้คนเดินเรียงหน้ากระดานได้มากที่สุดแค่สามคนเท่านั้น"

"ถ้าเราเจอสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์จำนวนมากข้างในนั้น เราคงไม่มีพื้นที่พอจะจัดรูปขบวน มันคงไม่ต่างอะไรกับเครื่องบดเนื้อสดๆ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของคนอื่นๆ ก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้น และพวกเขาก็จมลงสู่ความคิดอันลึกซึ้ง

"ฉันสามารถตอบสนองทุกความต้องการที่คุณมีได้"

ผู้อำนวยการเจิ้งกล่าวโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย น้ำเสียงของเขาหนักแน่น

"กำลังพลปฏิบัติการพิเศษทั้งหมดของกรมพร้อมให้คุณใช้งาน"

"ถ้าสามทีมไม่พอ ก็เอาไปห้าทีม ถ้าห้าทีมยังไม่พอ ฉันจะดึงหน่วยจากเขตและเมืองใกล้เคียงมาเสริม ส่วนเรื่องอุปกรณ์ ตราบใดที่คุณต้องการและฉันมี มันจะถูกส่งไปให้คุณก่อนเป็นอันดับแรก"

"แล้วก็เรื่องเวลา" หัวหน้าจ้าวเย่กล่าวต่อเพื่อระบุความต้องการของเขา

"ผมต้องการเวลาอย่างน้อยสามวัน สามวันในการสำรวจภูมิประเทศ วางแผนปฏิบัติการ จัดสรรอุปกรณ์ และจัดการฝึกซ้อม การบุกเข้าสู่สนามรบโดยรีบร้อนมีแต่จะทำให้ลูกน้องของผมต้องสละชีวิตไปโดยเปล่าประโยชน์"

ผู้อำนวยการเจิ้งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็หันไปมองรัฐมนตรีหลี่ว่านจวิน

รัฐมนตรีหลี่ว่านจวินกำลังคาบบุหรี่อยู่โดยไม่ได้จุดไฟ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย

"ตกลง สามวัน" ผู้อำนวยการเจิ้งหันกลับมา

"เต็มที่ได้แค่สามวันเท่านั้น เวลาที่รัฐมนตรีหลี่พอจะซื้อมาให้ได้นั้นมีจำกัด หากเราลากยาวเกินไปและข่าวรั่วไหลออกไป ทั้งเมืองจะต้องลุกเป็นไฟ"

"คุณมีความมั่นใจในปฏิบัติการกวาดล้างครั้งนี้ไหม?"

หัวหน้าจ้าวเย่ลุกขึ้นยืนแล้วยัดกองภาพถ่ายใส่กระเป๋าด้วยท่าทางฉับไวและมีประสิทธิภาพ

จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นทำความเคารพ

"ผมรับประกันว่าภารกิจจะสำเร็จลุล่วง!"

ในขณะเดียวกัน

ณ ท่อระบายน้ำใต้ดินทางตอนใต้ของเมือง ซึ่งห่างจากหลุมหลบภัยออกไปหลายร้อยเมตร

"สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ปรากฏตัวที่ปีกขวา หมายเลข 5 กำจัดมันซะ"

ท่ามกลางเสียงอู้อี้เบาๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของอุปกรณ์เก็บเสียง ความวุ่นวายที่ส่งเสียงดังในท่อทางด้านขวาก็หยุดลงในทันที

ในสภาพแวดล้อมที่มืดมิด

ร่างสิบกว่าร่างต่างให้การคุ้มกันซึ่งกันและกันโดยมีอาวุธอยู่ในมือ พวกเขากำลังล่าเหยื่อที่น่ารังเกียจเหล่านั้นอย่างเงียบเชียบ

"เดินหน้าต่อไป"

เสียงห้าวๆ ของไรโนดังก้องผ่านเครื่องสื่อสาร

ทีมนี้คือหน่วยกวาดล้างที่จัดตั้งขึ้นโดยความร่วมมือของหน่วยตอบโต้เร็วทางชีวภาพและหน่วยรักษาความปลอดภัย

มีสมาชิกทั้งหมดสิบห้าคน

ส่วนแบล็คฮอว์กที่หมดสติไปนั้น

เขาถูกฝากให้สมาชิกสองคนของหน่วยตอบโต้เร็วทางชีวภาพที่ได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถสู้ต่อได้ พาเขากลับขึ้นสู่พื้นดินเพื่อพักฟื้น

สมาชิกเดิมเก้าคนของหน่วยตอบโต้เร็วทางชีวภาพ

ตอนนี้เสียชีวิตไปหนึ่งคน หมดสติไปหนึ่งคน และบาดเจ็บจนไม่สามารถสู้ได้อีกสองคน

นี่แสดงให้เห็นถึงอันตรายของพื้นที่ใต้ดินแห่งนี้

ร่างสิบห้าร่างเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบผ่านทางเดินที่มืดมิด

หนึ่งในนั้นสะพายเครื่องตรวจจับสัญญาณชีพไว้ที่หลังและถืออุปกรณ์คล้ายแท็บเล็ตอยู่ในมือ เขาคอยรายงานสถานการณ์ให้หัวหน้าทีมทราบขณะเดิน

"ไม่พบความผิดปกติในระยะห้าสิบเมตรข้างหน้า"

ไรโนเดินอยู่แถวหน้าสุดของทีม ปืนไรเฟิลจู่โจมที่ผ่านการดัดแปลงถูกถือไว้ในระดับหน้าอก นิ้วหัวแม่มือของเขาแตะอยู่ที่สลักนิรภัยตลอดเวลา

ส่วนปืนลูกซองลำกล้องใหญ่ของเขานั้นสะพายเฉียงไว้ที่หลัง

เขาสูงเกือบสองเมตร ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่ดูแข็งแกร่ง แม้จะสวมชุดเกราะต่อสู้ที่หนาหนัก ก็ไม่อาจปิดบังโครงร่างที่ดูเหมือนหอคอยเหล็กนั้นได้

"เฮ้ย อาเซิ่ง"

ไรโนเดินเข้ามาหาอาเซิ่ง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้

"แบล็คฮอว์กคนนั้นไม่ได้ใช้เซรั่มไวรัสทีต้นกำเนิดแบบเจือจางหรอกเหรอ? ผลเป็นยังไงบ้าง?"

เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับผลลัพธ์ที่ทรงพลังของเซรั่มไวรัสทีต้นกำเนิดแบบเจือจาง แต่เขาไม่เคยฉีดมันด้วยตัวเอง และไม่เคยเห็นใครทำแบบนั้นต่อหน้าต่อตามาก่อน

ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งนั้นมันอันตรายเกินไป

การได้ยินกับหูตัวเองในวันนี้ ทำให้เขาตกใจจริงๆ ที่แบล็คฮอว์กผู้เงียบขรึมคนนั้นกล้าที่จะฉีดมันเข้าไปจริงๆ

มันทำให้เขาตกใจมากทีเดียว

อาเซิ่งเงียบไปครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว "ของนั่นมันรุนแรงจริงๆ สัตว์ร้ายยักษ์ที่คุณเห็นก่อนหน้านี้ถูกหัวหน้าจัดการด้วยตัวเองในเวลาไม่กี่นาที"

ไรโนหรี่ดวงตาประดุจเสือของเขาลงด้วยความสนใจ

ตอนที่พวกเขารวมตัวกันก่อนหน้านี้ เขาได้เห็นซากของสัตว์ร้ายยักษ์ตัวนั้นด้วยตาของเขาเอง

ถ้าเป็นหน่วยรักษาความปลอดภัยของพวกเขา โดยที่ไม่มีอาวุธหนักอยู่ในมือ พวกเขาคงต้องพบกับจุดจบไปนานแล้ว

และแม้จะมีอุปกรณ์ที่ถืออยู่ในตอนนี้ เขาก็ไม่รับประกันว่าพวกเขาจะสามารถจัดการเจ้าตัวใหญ่นั่นได้ นั่นคือความจริง

ตอนนี้ เมื่อได้ยินอาเซิ่งพูดแบบนี้

ผลของเซรั่มไวรัสทีต้นกำเนิดแบบเจือจางนั้นน่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ?

ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิด เขาก็ได้ยินอาเซิ่งพูดต่อ

"ผมแนะนำว่าหัวหน้าไรโนอย่าเพิ่งคิดเรื่องนี้เลย เรดควีนบอกว่าเหตุผลที่แบล็คฮอว์กไม่ตายหลังจากฉีดเข้าไปเป็นเพราะเขามีแอนติบอดีพิเศษในร่างกาย ซึ่งช่วยให้เขารอดมาได้ด้วยโชค"

"ถ้าผมจะพูดให้ตรงไปตรงมา หัวหน้าไรโนครับ หัวหน้ามีสิ่งนั้นหรือเปล่า?"

ไรโนถึงกับพูดไม่ออกในทันที

เขาส่ายหัว ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาว่า "ไม่มี"

อย่างไรก็ตาม ประกายแห่งความสนใจได้จุดติดขึ้นในดวงตาประดุจเสือของเขา ราวกับว่าเขาไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดในโลก

"แต่ถ้าถึงคราวที่ต้องเผชิญกับวิกฤตความเป็นความตายจริงๆ ฉันก็ยังเต็มใจที่จะลองลิ้มรสเซรั่มไวรัสทีต้นกำเนิดแบบเจือจางนี้ดูสักครั้ง"

"อย่างน้อยที่สุด ฉันก็จะไม่ยอมให้ศัตรูได้อะไรไปง่ายๆ ก่อนที่ฉันจะตาย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาเซิ่งก็หยุดชะงัก ทบทวนดูแล้วกลับพบว่ามันสมเหตุสมผลทีเดียว

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดอย่างเขินอาย

"...เป็นความคิดที่ดีครับ"

กลุ่มของพวกเขารุดหน้าไปอีกเล็กน้อย กำจัดหนูกลายพันธุ์ที่อยู่โดดเดี่ยวหรือหลงฝูงไปได้อีกจำนวนหนึ่งระหว่างทาง

ทันใดนั้น

"หัวหน้า ตรวจพบสัญญาณชีพจำนวนมาก ห่างออกไปหนึ่งร้อยเมตรทางปีกซ้าย สงสัยว่าจะเป็นรังของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ครับ!"

สมาชิกในทีมที่รับผิดชอบแบกเครื่องตรวจจับสัญญาณชีพส่งเสียงขึ้นมาทันที รายงานด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ไรโนหรี่ดวงตาประดุจเสือของเขา เปลี่ยนปืนไรเฟิลจู่โจมในมือ คว้าปืนลูกซองลำกล้องใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังขึ้นมา แล้วออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

"ทุกคน เปลี่ยนเป็นอาวุธสังหารสูง เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้!"

คำสั่งถูกส่งออกไป

ทุกคนเปลี่ยนอาวุธทันที

ชายร่างกำยำสี่คนต่างยกปืนลูกซองที่ผ่านการดัดแปลงขึ้นมา

ใต้ลำกล้องมีโซ่หมุนความเร็วสูงฝังอยู่ เมื่อกดสวิตช์ มันก็ส่งเสียงหึ่งๆ ที่บาดหูทันที ราวกับเสียงคำรามของเลื่อยไฟฟ้า พร้อมกับเปล่งประกายแสงอันเย็นเยียบ

อาวุธของคนอื่นๆ ก็มีความหลากหลายเช่นกัน

โดยไม่มีข้อยกเว้น ทั้งหมดล้วนเป็นผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีขั้นสูงที่พัฒนาขึ้นโดยบริษัทอัมเบรลลาโดยเฉพาะ

มีทั้งปืนตาข่ายพลาสมาชีวภาพ

มีทั้งเครื่องยิงระเบิดช็อตแบบกลุ่มขนาดเล็ก

นอกจากนี้ยังมีใบมีดสั่นสะเทือนความถี่สูงอีกคนละเล่ม ซึ่งทำหน้าที่เป็นเครื่องมืออันคมกริบสำหรับการป้องกันในระยะประชิด

เมื่อมองดูขวัญกำลังใจที่สูงส่งของกลุ่ม

ไรโนฉีกยิ้ม เลียริมฝีปากที่แห้งผาก ยกแขนขึ้นแล้วชี้ไปข้างหน้า

"ฆ่าพวกมันให้หมด"