ตอนที่ 54 วาทกรรมที่ควบคุมไม่ได้

ตอนที่ 54 วาทกรรมที่ควบคุมไม่ได้ถาโถมใส่อุจิฮะ อิทาจิ

วันนี้ ภายในเขตที่อยู่อาศัยของตระกูลอุจิฮะ ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ก็มีข่าวลือแปลกๆ แพร่สะพัดขึ้นมา

—เนตรวงแหวนของอุจิฮะ อาคาอินุมีวิชาเนตรที่น่าสะพรึงกลัว สามารถมองเห็น “ความชั่วร้ายในอดีต” และ “ความชั่วร้ายแห่งอนาคต” ได้ เขาได้มองเห็น “ความชั่วร้ายแห่งอนาคต” ของอุจิฮะ อิทาจิ บุตรชายของหัวหน้าตระกูล ซึ่งก็คืออุจิฮะ อิทาจิจะทรยศตระกูลอุจิฮะและสังหารหมู่ตระกูลอุจิฮะในวันใดวันหนึ่งในอนาคต

—สมาชิกตระกูลอุจิฮะทุกคน ไม่ว่าจะเป็นชายหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ จะต้องตกอยู่ภายใต้คมดาบของอุจิฮะ อิทาจิโดยไม่มีข้อยกเว้น แม้แต่พ่อแม่และญาติสนิทมิตรสหาย อุจิฮะ อิทาจิก็จะสังหารพวกเขาอย่างไร้ความปรานี

—เมื่ออุจิฮะ อาคาอินุต้องการกำจัด “ความชั่วร้ายแห่งอนาคต” นี้ ฟุงาคุ หัวหน้าตระกูล ได้ขัดขวางอุจิฮะ อาคาอินุ และเลือกที่จะปกป้องอุจิฮะ อิทาจิ ผู้ที่จะตกสู่ห้วงลึกในอนาคต!

ข่าวลือนี้เกี่ยวข้องกับสามบุคคลที่โดดเด่นที่สุดในตระกูลอุจิฮะ

จนกระทั่งแม้แต่เหล่าแมวนินจาก็ไม่จำเป็นต้องจงใจผลักดัน

ข่าวลือก็แพร่กระจายไปทั่วตระกูลอุจิฮะอย่างรวดเร็ว

แต่ข้อมูลในข่าวลือมีมากเกินไป มากจนน่าเหลือเชื่อ ทำให้ทุกคนตั้งคำถามโดยสัญชาตญาณว่าจริงหรือไม่

เพราะวิชาเนตรที่น่าสะพรึงกลัวที่สามารถมองเห็นความชั่วร้ายในอดีตและความชั่วร้ายแห่งอนาคตได้นั้น พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

ยิ่งไปกว่านั้น...

แม้ว่าอุจิฮะ อิทาจิจะค่อนข้างแปลกแยกในตระกูลอุจิฮะ และสมาชิกหลายคนก็ไม่ค่อยชอบเขาเท่าไหร่ เพราะเขาอยู่ข้างโฮคาเงะ

แต่...

ก็ไม่น่าจะเลวร้ายถึงขนาดนั้นใช่ไหม?

ไม่ว่าจะยังไง เขาก็ยังใช้นามสกุลอุจิฮะนะ!

...

“คนใหม่! ใช่แล้ว เรียกนายแหละ” ในห้องน้ำหญิงของห้องน้ำสาธารณะในตระกูลอุจิฮะ อิซึมิที่เพิ่งเสร็จธุระส่วนตัว จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงคนเรียกจากด้านหลัง

เธอปัดความกังวลใจออกไป สลัดน้ำที่ติดมือหลังล้างมือ

แล้วหันกลับไปมองด้วยความสงสัย

เธอก็เห็นอุจิฮะหญิงคนหนึ่งในชุดหน่วยตำรวจ กระซิบถามเธอว่า “เธอเป็นลูกศิษย์ของอุจิฮะ อาคาอินุ เธอต้องรู้เรื่องที่เราไม่รู้แน่ๆ ฉันถามหน่อยสิ...เรื่องเมื่อเช้านี้ จริงหรือเปล่า?”

อิซึมิงงงวย “อ๊ะ?”

เธอไม่รู้เรื่องที่ทาจิบานะ จิโร่ทำ

“ก็เรื่องอุจิฮะ อิทาจินั่นแหละ” อีกฝ่ายกล่าว “อุจิฮะ อาคาอินุเห็นความชั่วร้ายแห่งอนาคตของอุจิฮะ อิทาจิจริงๆ หรือเปล่า?”

อิซึมิ “!!!”

อิซึมิสะดุ้งตกใจ มองอีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ สีหน้าเล็กๆ ของเธอได้บอก “คำตอบ” ออกมาแล้ว

“เป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย...”

เธอยังไม่ทันตอบ อีกฝ่ายก็รู้ตัวแล้ว พึมพำซ้ำคำพูดนั้นด้วยความตกใจ “เป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย”

อิซึมิสังเกตเห็นว่าขณะที่อีกฝ่ายพึมพำกับตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เส้นเลือดสีเขียวบนหลังมือของเธอดูเหมือนจะปูดโปนขึ้นมา

รุ่นพี่หน่วยตำรวจคนนี้ดูเหมือนจะโกรธจัดอย่างประหลาด

เธอยังเห็นเนตรวงแหวนของอีกฝ่ายปรากฏขึ้นด้วยความโกรธ

“อุ...จิ...วะ...อิทาจิ...นายมันจริงๆ เลย!”

อิซึมิได้ยินอีกฝ่ายเค้นชื่ออุจิฮะ อิทาจิออกมาทีละคำ

เรื่องราวดูเหมือนจะพัฒนาไปในทิศทางที่เธอคาดไม่ถึง

แล้วคนนี้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าได้อย่างไร?

อิซึมิไม่เข้าใจอย่างยิ่ง

...

เมื่อมี “อุจิฮะ อิซึมิ” ผู้เป็นพยานที่ถูกหลอกให้พูดออกมา ยืนยัน ทำให้ข่าวลือที่เดิมทีไม่น่าเชื่อถือเท่าไหร่ จู่ๆ ก็มีความน่าเชื่อถือขึ้นมาบ้าง และทำให้สมาชิกตระกูลอุจิฮะจำนวนมากขนลุกซู่

อุจิฮะ เซ็ตสึนะยื่นไม้เท้าในมือให้องครักษ์ข้างๆ เขานั่งคุกเข่าลงบนเบาะนุ่มๆ ช้าๆ

สายตากวาดมองเหล่านินจาหัวรุนแรงของตระกูลอุจิฮะที่อยู่ตรงหน้า

อุจิฮะ เซ็ตสึนะถามด้วยเสียงแหบพร่าว่า “พวกนายคิดว่าข่าวลือพิเศษในตระกูลวันนี้มีความน่าเชื่อถือมากน้อยแค่ไหน?!”

“ความน่าเชื่อถืออย่างน้อย 70%”

นินจาอุจิฮะคนหนึ่งตอบด้วยเสียงทุ้ม “เด็กสาวข้างอุจิฮะ อาคาอินุก็ยอมรับความจริงของเรื่องนี้ และจากการสืบสวนของเรา ก็มีสมาชิกตระกูลเห็นหัวหน้าตระกูลเดินออกมาจากบ้านของอุจิฮะ อาคาอินุตั้งแต่เช้าตรู่จริงๆ”

“และเมื่อเชื่อมโยงกับอัตราการไขคดีที่เหลือเชื่อของอุจิฮะ อาคาอินุ บางทีดวงตาของเขาอาจจะพิเศษจริงๆ มีวิชาเนตรพิเศษที่เราไม่เคยมีมาก่อน”

ปัง!!!

มีคนตบโต๊ะด้วยความโกรธแค้นและกัดฟันพูดว่า “อุจิฮะ อิทาจิช่างดีเลิศ! อุจิฮะ ฟุงาคุช่างดีเลิศ! พวกเราทำงานหนักอย่างขยันขันแข็งก็เพื่อปกป้องอนาคตของอุจิฮะ แต่...พวกเขากลับต้องการทำลายตระกูลอุจิฮะด้วยมือของตัวเอง!”

บางคนกำหมัดแน่น มองด้วยสายตาเย็นชา “ท่านอาวุโสเซ็ตสึนะ เราต้องกำจัดวิกฤตในอนาคตของอุจิฮะตั้งแต่ยังอยู่ในเปล”

“แต่ถ้าข้อมูลผิดพลาดล่ะ? เนตรวงแหวนสามโทโมเอะธรรมดาจะมีความสามารถในการมองเห็นความชั่วร้ายแห่งอนาคตได้จริงๆ หรือ?”

“ไม่มีคำว่าถ้า! แม้จะมีโอกาสเพียงเล็กน้อย ก็ต้องไม่ปล่อยให้โอกาสนั้นมีอยู่ในโลกนี้ ยิ่งไปกว่านั้น อุจิฮะ อิทาจิคนนั้นก็ไม่ได้อยู่ข้างเดียวกับเราตั้งแต่แรกแล้ว ฉันสงสัยมานานแล้วว่าชิซุยตายด้วยน้ำมือของอุจิฮะ อิทาจิ! เพราะวันที่ชิซุยตาย พวกเราทุกคนกำลังประชุมตระกูล มีเพียงชิซุยกับอุจิฮะ อิทาจิเท่านั้นที่ไม่อยู่”

“...”

ระหว่างที่เหล่านินจาหัวรุนแรงของอุจิฮะพูดคุยกัน ก็ได้ข้อสรุปเดียวกันแล้ว

—เชื่อข่าวลือ!

แม้จะมีโอกาสเพียงเล็กน้อย ก็ต้องไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด

“ทุกท่าน”

ในเวลานั้น อุจิฮะ เซ็ตสึนะที่เงียบไปพักหนึ่งก็กล่าวขึ้นช้าๆ ว่า “ฉันคิดว่าอุจิฮะ ฟุงาคุที่เลือกปล่อยปละละเลยอุจิฮะ อิทาจิ ไม่มีสิทธิ์ที่จะดำรงตำแหน่งหัวหน้าตระกูลอุจิฮะอีกต่อไปแล้ว”

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่อาวุโสสายเหยี่ยวผู้สูงวัยผู้นี้

...

“ท่านหัวหน้าตระกูลฟุงาคุ เรื่องนี้จริงหรือเปล่า?”

กลุ่มสายกลางของตระกูลอุจิฮะที่สนับสนุนการอยู่ร่วมกับหมู่บ้านอย่างสันติ ได้มาหาอุจิฮะ ฟุงาคุและถามคำถามนี้กับเขา

สีหน้าของฟุงาคุเคร่งขรึมลงเล็กน้อย

เขาไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนปล่อยเรื่องนี้ออกไป

เขาสังเกตเห็นกระแสข่าวลือที่เกิดขึ้นในตระกูลอุจิฮะแน่นอน แต่ฟุงาคุไม่กล้าลงไปควบคุมข่าวลือ เพราะเขารู้ดีว่าถ้าเขาลงไปควบคุม ก็เท่ากับเป็นการยืนยันเรื่องนี้

แต่ถ้าไม่ควบคุมข่าวลือ เรื่องนี้ก็มีแนวโน้มที่จะแพร่กระจายออกไปนอกตระกูลอุจิฮะ ไปถึงหมู่บ้าน

สิ่งนี้ทำให้ฟุงาคุรู้สึกสับสน

ถ้าอย่างนั้น...จะเป็นอาคาอินุที่ปล่อยเรื่องเมื่อเช้าออกไปหรือเปล่า?

แต่...

นี่แตกต่างจากนิสัยเงียบขรึมของอาคาอินุในอดีตอย่างสิ้นเชิง

เขาเปลี่ยนไปแล้วงั้นหรือ?

หรือว่า...

มีคนอื่น?

“เป็นแค่ข่าวลือที่เล่าต่อๆ กันมา”

ฟุงาคุเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วให้คำตอบที่ยังคงเลือกที่จะปกป้องบุตรชายคนโตของเขา

เขาทำหน้าบึ้งและกล่าวช้าๆ ว่า “อิทาจิจะไม่ทำเรื่องแบบนั้นตอนนี้ และจะไม่ทำในอนาคตด้วย ตระกูลอุจิฮะของเราจำเป็นต้องสามัคคีกัน เพื่อที่จะอยู่ร่วมกับหมู่บ้านได้อย่างสันติต่อไป อย่าไปเชื่อคำยุยงของคนที่มีเจตนาไม่ดี ฉันรับประกันอิทาจิในนามของหัวหน้าตระกูล”

อาวุโสสายกลางของตระกูลอุจิฮะส่ายหน้าและถอนหายใจว่า “หวังว่าท่านจะตัดสินใจถูกต้องนะ ท่านหัวหน้าตระกูลฟุงาคุ”

...

ตอนเที่ยง

โรงเรียนนินจา

อุจิฮะ ซาสึเกะนั่งอยู่ในห้องเรียนชั้นปีที่หนึ่งของโรงเรียนนินจา เพิ่งกินฉันวกล่องเสร็จ จู่ๆ ก็พบว่านักเรียนสองสามคนที่เดินเข้ามาในห้องเรียน มองเขาด้วยสายตาที่แปลกไปเล็กน้อย

อีกฝ่ายดูเหมือนจะกำลังกระซิบกระซาบอะไรบางอย่าง

และยังแอบชี้ไปที่เขา

ซาสึเกะขมวดคิ้ว กำลังจะเดินไปถามพวกเขาว่าต้องการอะไร แต่กลับไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเดินเข้ามาหาเอง

“ซาสึเกะคุง” หนึ่งในนั้นลองถามว่า “พี่ชายของนาย อุจิฮะ อิทาจิ สังหารคนในตระกูลอุจิฮะของพวกนายทั้งหมดเลยเหรอ?”

ซาสึเกะ “???”

(จบตอน)