ตอนที่ 29 ชำระล้างโลกนินจา

ตอนที่ 29 ชำระล้างโลกนินจาในนามแห่งความยุติธรรม

ซารุโทบิ ชินโนสึเกะสูดหายใจลึก แม้เขาจะพยายามอย่างหนักเพื่อให้ใจเย็นลง แต่ "บาดแผลทางใจ" ที่อุจิฮะ อาคาอินุเคยทิ้งไว้ก็ยังคงใหญ่หลวงเกินไป

ในอดีต เกะนินโคโนฮะสามคนที่เขาเคยฝึกสอน มีสองคนต้องตายด้วยน้ำมือของเพื่อนร่วมทีม

ส่วน "ฆาตกร" เพียงคนเดียวที่รอดชีวิต ตอนนี้กลับยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างสงบนิ่ง

สิ่งนี้ทำให้ความโกรธในใจของซารุโทบิ ชินโนสึเกะไม่สามารถระงับลงได้

ความโกรธเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับนินจาหน่วยลับ

ซารุโทบิ ชินโนสึเกะเน้นย้ำด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ทุกสิ่งที่ฉันทำมาโดยตลอดก็เพื่อหมู่บ้านโคโนฮะ และฉันไม่เคยตกสู่ห้วงลึกเลย อุจิฮะ อาคาอินุ นายเป็นแค่คนที่โยน 'ความชั่วร้าย' ให้คนอื่นตามความเห็นแก่ตัวของตัวเองเท่านั้น! ไม่จำเป็นต้องพูดให้การฆ่าคนของนายดูดีมีเหตุผลขนาดนั้น"

"ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมโฮคาเงะรุ่นที่สี่ถึงตัดสินว่าการที่นายฆ่าเพื่อนร่วมทีมในตอนนั้นเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ และฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมท่านโฮคาเงะถึงไม่จัดการนายมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา"

"แต่ว่า..."

ซารุโทบิ ชินโนสึเกะเหลือบมองศพหน่วยลับที่นอนอยู่บนพื้น

เขาไม่ได้คิดเลยว่าทำไมอุจิฮะ อาคาอินุถึงจำเขาได้ทันที ทั้งที่เขาสวมหน้ากากหน่วยลับอยู่

เขาก็ไม่ได้คิดเลยว่าทำไมอุจิฮะ อาคาอินุถึงมาอยู่ที่นี่

ในตอนนี้ ดวงตาภายใต้หน้ากากหน่วยลับของเขามีเจตนาฆ่าที่ยากจะระงับได้แผ่ซ่านออกมา "ในเมื่อนายฆ่านินจาหน่วยลับของหมู่บ้านต่อหน้าฉัน... วันนี้ฉันจะจัดการชำระล้างคนทรยศแทนท่านโฮคาเงะ และแทนหมู่บ้านโคโนฮะ!"

"และในขณะเดียวกัน..."

"ก็เพื่อตัวฉันเองด้วย!"

ในวินาทีที่ซารุโทบิ ชินโนสึเกะพูดจบ หน่วยลับหกคนที่อยู่ด้านหลังเขาก็เข้าใจทันที

พวกเขาประสานงานกันอย่างกลมกลืน และด้วยยุทธวิธีเฉพาะตัวของนินจา พวกเขาก็ปิดกั้นเส้นทางหลบหนีทั้งหมดของอุจิฮะ อาคาอินุ พร้อมกับถืออาวุธนินจาหลากหลายชนิดเข้าโจมตีอุจิฮะ อาคาอินุ

ฉัวะ—

ฉัวะ—

ดาบนินจาเล่มหนึ่งและเคียวเล่มหนึ่งฟันใส่อุจิฮะ อาคาอินุในทันที ทำให้เกิดบาดแผลฉกรรจ์ขนาดใหญ่สองแห่ง

นินจาหน่วยลับคนอื่นๆ ก็ขว้างคุไนและดาวกระจายจำนวนมากออกไป และทั้งหมดก็พุ่งเข้าเป้าหมายร่างกายของอุจิฮะ อาคาอินุอย่างแม่นยำ

ในจำนวนนั้น มีคุไนอันหนึ่งที่ปลายพันด้วยยันต์ระเบิด!

"ระเบิด!"

ตูมมมมม!!!

เสียงระเบิดที่ดังสนั่นทำให้แก้วหูของนินจาหน่วยลับหลายคนปวดเล็กน้อย พวกเขามองเห็นอุจิฮะ อาคาอินุถูกกลืนกินด้วยแสงไฟและควันจากการระเบิด ซึ่งตามหลักแล้วเขาน่าจะถูกระเบิดจนแหลกเป็นชิ้นๆ

แต่ว่า...

"ไม่จริง... ดาบนินจาของฉัน!"

"เคียวของฉัน... วิชาธาตุลาวาของเขาร้อนขนาดนี้ได้ยังไง? อาวุธนินจาของฉันแค่สัมผัสร่างกายเขาไม่ถึงครึ่งวินาที ก็ละลายไปแล้วเหรอ?"

เสียงอุทานที่เหลือเชื่อสองเสียงดังขึ้นกะทันหัน

เห็นเพียงหน่วยลับที่ถือดาบนินจาและหน่วยลับที่ถือเคียวต่างก็มองอาวุธนินจาที่ละลายไปครึ่งหนึ่งในมือด้วยความตกใจ

ยังเห็นเหล็กหลอมเหลวหยดลงมาจากรอยแตกของอาวุธนินจา

และเมื่อพวกเขาทั้งหมดเงยหน้าขึ้นมองไปข้างหน้า

ลาวาสีแดงฉานได้กลืนกินควันหนาทึบจากการระเบิดไปแล้ว ทางเดินทั้งหมดภายในฐานลับดูเหมือนจะถูกลาวาหลอมละลายจนเต็ม

ลาวาที่ไหลเชี่ยวกรากพุ่งเข้าหานินจาหน่วยลับราวกับโคลนถล่ม ทุกที่ที่มันผ่านไป แม้แต่พื้นดินก็ยังถูกลาวาหลอมละลาย

ซารุโทบิ ชินโนสึเกะสีหน้าบูดบึ้ง "วิชาธาตุลาวา..."

แม้ว่าเขาจะเคยเป็นโจนินผู้ฝึกสอนของอุจิฮะ อาคาอินุ แต่ซารุโทบิ ชินโนสึเกะก็ไม่ค่อยเห็นอุจิฮะ อาคาอินุใช้วิชาธาตุลาวา

เขารู้เพียงว่าวิชาธาตุลาวาของอุจิฮะ อาคาอินุมีความร้อนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เนื้อหนังของคนธรรมดาแทบจะตายทันทีที่สัมผัส

นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับวิชาธาตุลาวาอีกเลย

ซารุโทบิ ชินโนสึเกะเพิ่งตระหนักว่าเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับศิษย์เกะนินคนนี้

เมื่อเห็นกระแสลาวาที่ไหลเชี่ยวกรากพุ่งเข้ามา ซารุโทบิ ชินโนสึเกะก็ตะโกนสั่งอย่างหนักแน่นว่า "จัดการเขาในทางเดินนี้! อย่าให้เขาออกจากที่นี่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นขีดจำกัดสายเลือดวิชาธาตุลาวาของเขาจะทำลายฐานทัพทั้งหมด! ใช้วิชาธาตุน้ำรับมือเขา!"

นินจาหน่วยลับเข้าใจทันที

ทันใดนั้น นินจาหน่วยลับสามคนที่ใช้วิชาธาตุน้ำได้ก็ประสานอิน

ในวินาทีที่กระแสลาวาพุ่งเข้ามาใกล้ พวกเขาก็ใช้วิชาธาตุน้ำเดียวกันพร้อมกัน

"วิชาธาตุน้ำ-คลื่นน้ำพุ่งทะยาน!!!" x3

กระแสน้ำที่เชี่ยวกรากราวกับพายุหมุนในทะเลผุดขึ้นจากพื้นดิน และห่อหุ้มนินจาหน่วยลับทั้งหมดไว้

เมื่อกระแสน้ำรวมตัวกันถึงระดับหนึ่ง มันก็พุ่งเข้าใส่ลาวาที่อยู่ข้างหน้าเหมือนน้ำท่วมใหญ่

ในวินาทีที่ทั้งสองปะทะกัน ไอน้ำร้อนระอุที่แผ่ซ่านไปทั่วทางเดินทำให้สีหน้าของนินจาหน่วยลับหลายคนเปลี่ยนไป

ร้อนมาก!!!

น้ำเสียงที่เย็นชาถึงขีดสุดของอุจิฮะ อาคาอินุดังขึ้นอย่างแผ่วเบาในทางเดินที่เต็มไปด้วยไอน้ำ "อาจารย์ชินโนสึเกะ อาจารย์คิดว่าตัวเองไม่ได้ตกสู่ห้วงลึก... ถ้าอย่างนั้นผมขอถามอาจารย์ว่า เมื่อหกเดือนก่อน 'อาสาสมัคร' คนหนึ่งที่สมัครใจเป็นหนูทดลอง เกิดความกลัวและเปลี่ยนใจอยากถอนตัวกลางคัน ใครเป็นคนฆ่าเขา?"

ซารุโทบิ ชินโนสึเกะที่ทนความเจ็บปวดจากไอน้ำร้อนลวกอยู่ก็เบิกตากว้าง

"เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว เมื่อจำนวน 'อาสาสมัคร' ไม่เพียงพอ ใครเป็นคนสั่งให้ลูกน้องไปจับเด็กกำพร้าสงครามจากประเทศเพื่อนบ้านกว่าสิบคนในแคว้นไฟ เพื่อบังคับให้พวกเขาเป็นหนูทดลอง?"

สายตาของซารุโทบิ ชินโนสึเกะเริ่มหวาดกลัว

อุจิฮะ อาคาอินุราวกับผู้พิพากษาแห่งนรกที่มาจากปรโลก คำพูดแต่ละประโยคพุ่งตรงเข้าแทงใจซารุโทบิ ชินโนสึเกะ

"แล้วเมื่อสองปีที่แล้ว..."

"แล้วก็..."

ทุกคำพูดของอุจิฮะ อาคาอินุทำให้สีหน้าของซารุโทบิ ชินโนสึเกะเปลี่ยนไป และทำให้หน่วยลับคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ เขาอดไม่ได้ที่จะมองหัวหน้าหน่วยคนนี้ด้วยความตกใจ

"อาจารย์ชินโนสึเกะ อาจารย์บอกว่าจะชำระล้างคนทรยศให้โคโนฮะ... บังเอิญจัง วันนี้ผมจะชำระล้างโลกนินจา"

...

"ท่านโฮคาเงะ!" ในเวลาเดียวกัน นินจาหน่วยลับที่ซารุโทบิ ชินโนสึเกะส่งกลับโคโนฮะเพื่อแจ้งข่าว ก็รีบเดินทางมาถึงที่ทำการตระกูลซารุโทบิในคืนนั้น และตะโกนเรียกซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเสียงดัง

พร้อมกับเสียง "ฮูลา" ประตูบานเลื่อนของห้องหนึ่งก็ถูกเปิดออก

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นที่สวมชุดลำลองและรองเท้าเกี๊ยะไม้ก็เดินออกมา

เขาถือกล้องยาสูบ คิ้วขมวด และถามว่า "ถ้าฉันจำไม่ผิด นายเป็นหน่วยลับของชินโนสึเกะใช่ไหม... เกิดอะไรขึ้นกับชินโนสึเกะ?!"

นินจาหน่วยลับเรียบเรียงคำพูดอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า "ท่านโฮคาเงะ มีศัตรูโจมตีฐานลับนอกหมู่บ้าน หัวหน้าหน่วยชินโนสึเกะบอกว่าศัตรูน่าจะมีฝีมือไม่ธรรมดา ดังนั้นเขาจึงขอให้ผมกลับมาที่หมู่บ้านเพื่อขอให้ท่านโฮคาเงะส่งคนไปสนับสนุน"

"อะไรนะ?!"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นใจหายวาบ

เมื่อครั้งที่เขาพากำลังไปทำลายห้องทดลองการทดลองมนุษย์ของโอโรจิมารุในโคโนฮะ เขาก็ยึดเอกสารวิจัยจำนวนมากที่โอโรจิมารุยังไม่ทันได้นำไปหรือทำลาย และจับกุมนักวิจัยการทดลองมนุษย์จำนวนมากที่ก่ออาชญากรรมร้ายแรง

เดิมทีเขาตั้งใจจะทำลายเอกสารเหล่านั้น และเขาก็สัญญากับเด็กชายอุจิฮะ อาคาอินุว่าจะประหารชีวิตนักวิจัยเหล่านั้นอย่างลับๆ

เพราะเอกสารวิจัยชั่วร้ายเหล่านี้ หากตกไปอยู่ในมือของผู้มีทะเยอทะยาน ก็อาจจะก่อให้เกิดโอโรจิมารุคนใหม่ขึ้นมาอีก

แต่ว่า...

ด้วยคำแนะนำของอุทาทาเนะ โคฮารุและมิโตะคาโดะ โฮมุระ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจึงทำลายเพียงเอกสารวิจัยบางส่วนที่ดูชั่วร้ายเกินไป ส่วนเอกสารวิจัยอื่นๆ ทั้งหมดก็เก็บรักษาไว้

ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับอุจิฮะ อาคาอินุ แต่กลับย้ายนักวิจัยเหล่านั้นไปนอกหมู่บ้าน

ตามคำพูดของอุทาทาเนะ โคฮารุและมิโตะคาโดะ โฮมุระในตอนนั้นคือ "พวกเขาได้กระทำความชั่วร้ายที่ไม่อาจแก้ไขได้มากมาย ความตายนั้นเบาเกินไปสำหรับพวกเขา พวกเขาควรใช้ความรู้และชีวิตที่จำกัดของพวกเขาเพื่อชดใช้กรรมอย่างช้าๆ"

"ฮิรุเซ็น อย่าทำอะไรที่ไม่สมเหตุสมผลเพียงเพราะคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้กับเด็กหนุ่มตระกูลอุจิฮะ เรารู้ว่านายชื่นชมเขามาก แต่พรสวรรค์ที่มีขีดจำกัดสายเลือดสองอย่างนั้น ท้ายที่สุดแล้วก็ยังคงเป็นคนตระกูลอุจิฮะ..."

"นายรับประกันได้ไหมว่าอุจิฮะ อาคาอินุจะนำประโยชน์มาสู่โคโนฮะในอนาคตได้มากกว่าที่ลูกน้องของโอโรจิมารุจะนำมาให้? ความรู้ของพวกเขาคือสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลกนินจา"

"นอกจากนี้ เราแค่ทำลายเอกสารที่ไม่สามารถยอมรับได้บางส่วนก็พอแล้ว ส่วนที่เหลือหมู่บ้านก็สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ดี"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นใจอ่อน

ดังนั้น เขาจึงสร้างฐานวิจัยลับแห่งหนึ่งในสถานที่ลับห่างจากหมู่บ้านโคโนฮะหลายสิบกิโลเมตร เพื่อศึกษาเอกสารวิจัยบางส่วนที่โอโรจิมารุทิ้งไว้

ฐานทัพแห่งนี้ เขาก็มอบหมายให้ลูกชายคนโตของเขา "ซารุโทบิ ชินโนสึเกะ" เป็นผู้รับผิดชอบดูแล

เขาไม่ไว้ใจคนนอก

แต่ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่คาดคิดว่าฐานวิจัยลับจะเกิดเรื่องขึ้นหลังจากดำเนินการมาเพียงไม่กี่ปี

ศัตรูที่รุกรานที่ทำให้ชินโนสึเกะต้องส่งคนกลับหมู่บ้านเพื่อขอการสนับสนุน... คงไม่ใช่ศัตรูธรรมดา!

"ฉันจะนำคนไปเอง"

ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

(จบตอน)