ตอนที่ 16 นายคิดจะทำลายโคโนฮะหรือไง!
ตอนที่ 16 นายคิดจะทำลายโคโนฮะหรือไง!
ตอนที่ 16 นายคิดจะทำลายโคโนฮะหรือไง!
ขณะที่ดันโซกำลังตกตะลึง ดวงตาของเขาก็สะท้อนภาพร่างสีแดงฉานของอุจิฮะ อาคาอินุที่พุ่งเข้ามาใกล้ในพริบตา
ทำให้ดันโซตกใจจนต้องรีบหลบพร้อมกับประสานอินอย่างรวดเร็ว
“วิชาธาตุลม——”
ดันโซสูดลมหายใจเข้าลึกจนหน้าอกขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะพ่นลมหายใจนั้นออกมาอย่างรุนแรง
“กระสุนสุญญากาศ!!!”
ท้ายที่สุด เขาก็ยังไม่ได้ฉีกผ้าพันแผลที่พันอยู่บนตัวออก
หากเขาเปิดเผยเนตรวงแหวนที่อยู่บนร่างกายต่อหน้าสาธารณชน เกรงว่าตระกูลนินจาขีดจำกัดสายเลือดทั้งหมดในโคโนฮะจะถือว่าดันโซเป็นศัตรู
เพราะไม่มีใครอยากเห็นนักล่าขีดจำกัดสายเลือดแฝงตัวอยู่ในหมู่บ้าน
จักระวิชาธาตุลมที่สะสมอยู่ในปาก พุ่งเข้าใส่อุจิฮะ อาคาอินุราวกับกระสุนปืนกล
กระสุนสุญญากาศแต่ละลูกมีขนาดเท่ากำปั้นเด็กทารกครึ่งหนึ่ง
เมื่อมันกระทบกับบ้านเรือนใกล้เคียง แม้แต่กำแพงหนาๆ ก็ยังถูกเจาะเป็นรูวงกลมหลายรู!
แต่...
เมื่อกระสุนสุญญากาศจำนวนมากกระทบเข้ากับร่างของอุจิฮะ อาคาอินุ มันกลับเหมือนกับการโยนก้อนหินลงไปในน้ำ
แม้จะกระเซ็นเป็น "ละอองน้ำ" ลาวา แต่ก็ไม่สามารถทะลวงการป้องกันวิชาธาตุลาวาอันแปลกประหลาดนั้นได้เลย
ติ๋ง...
ติ๋ง...
ทุกย่างก้าวที่อุจิฮะ อาคาอินุเดินไปข้างหน้า อุณหภูมิอันน่าสะพรึงกลัวก็ทิ้งรอยเท้าที่ลุกเป็นไฟไว้บนพื้น
กลิ่นกำมะถันในอากาศเข้มข้นจนแทบทำให้คนหมดสติ
“บ้าจริง มันคล้ายกับวิชาแปลงร่างเป็นน้ำของตระกูลโฮซึกิมาก...วิชานินจาขีดจำกัดสายเลือดที่สามารถเปลี่ยนร่างกายตัวเองให้เป็นธาตุธรรมชาติเพื่อต้านทานการโจมตีทางกายภาพส่วนใหญ่ได้งั้นเหรอ?”
“อย่างน้อย วิชาธาตุลมของฉันก็ใช้กับเขาไม่ได้ผลมากนัก!”
ดันโซสีหน้าบูดบึ้งถึงขีดสุด ดวงตาที่ดุดันฉายแววสงสัยและไม่แน่ใจต่างๆ นานาพร้อมกับความเคร่งเครียด
“ไม่...ไม่มีความสามารถที่ไร้เทียมทานอย่างแน่นอน มันต้องมีจุดอ่อนสิ...”
“ถึงไอ้เจ้าลิงนั่นจะอ่อนแอ แต่เขาไม่มีทางยอมทนกับอุจิฮะที่ไร้จุดอ่อนและควบคุมไม่ได้หรอก”
ดันโซพลันนึกขึ้นได้
อุจิฮะ อาคาอินุครั้งเดียวที่สกัดกั้นการโจมตีด้วยวิชานินจา คือการสกัดกั้นวิชาธาตุน้ำที่นินจาหน่วยรากสองคนใช้
ใช่แล้ว! วิชาธาตุน้ำ... จะเป็นจุดอ่อนของเจ้าเด็กอุจิฮะผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิดคนนี้หรือเปล่า?
วิชาธาตุน้ำไม่ใช่วิชานินจาที่ดันโซถนัด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะใช้ไม่เป็น
ทันใดนั้น!
ดันโซเห็นอุจิฮะ อาคาอินุยกแขนขึ้นมา นิ้วหนึ่งของเขาชี้มาทางดันโซ
ปลายนิ้วที่ลาวาไหลเวียนอยู่ ดูเหมือนจะอัดแน่นไปด้วยพลังที่พร้อมจะปะทุออกมา
“ไม่ดีแล้ว!”
ในชั่วพริบตาเดียวกันนั้นเอง ปลายนิ้วของอุจิฮะ อาคาอินุก็พ่นกลุ่มลาวาที่ร้อนระอุออกมา!
กระสุนลาวาขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วน ลากเส้นโค้งเป็นทางยาว พุ่งตรงเข้าใส่ดันโซ!
“วิชาธาตุลาวา-กระสุนลาวา”
ดันโซเบิกตากว้าง เขารีบประสานอินอย่างรวดเร็ว วางฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนพื้น
“วิชาธาตุน้ำ-กำแพงวารี!!!”
กำแพงน้ำผุดขึ้นมา กระสุนลาวาจำนวนมากพุ่งชนกำแพงวารี
กลิ่นกำมะถันที่ฟุ้งกระจาย และไอน้ำที่ร้อนจัด ทำให้ดันโซเหงื่อแตกพลั่ก
หากช้าไปเพียงครึ่งวินาที เขาก็คงต้องใช้พลังของเนตรวงแหวนเพื่อหลบการโจมตีของอุจิฮะ อาคาอินุแล้ว
บ้าจริง!
ความสามารถทั้งหมดของฉัน ครึ่งหนึ่งอยู่ที่วิชาธาตุลม อีกครึ่งหนึ่งอยู่ที่เนตรวงแหวนและวิชาธาตุไม้
แต่ความสามารถทั้งสามอย่างนี้ อย่างหนึ่งใช้ไม่ได้ผลเลยกับเจ้าเด็กอุจิฮะผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิดคนนั้น ส่วนอีกสองอย่างก็ไม่เหมาะที่จะนำมาใช้ต่อหน้าสาธารณชน
ความเจ็บปวดเสียดแทงที่หูซ้ายซึ่งเกิดขึ้นเป็นระยะๆ ทำให้ดันโซรู้สึกหงุดหงิดถึงขีดสุด
เขาไม่เคยรู้สึกอึดอัดใจขนาดนี้มาก่อนเลย มันถูกจำกัดมากเกินไปแล้ว!
หากเปลี่ยนสถานที่ต่อสู้เป็นที่อื่น หากเขาได้เตรียมตัวมากกว่านี้ ได้พานินจาหน่วยรากมามากกว่านี้
ดันโซรับรองได้ว่าจะต้องฆ่าเจ้าเด็กอุจิฮะผู้ชั่วร้ายคนนี้ได้แน่!
เพราะว่า... เมื่อหนึ่งปีก่อน เขาก็ฆ่าอุจิฮะ ชิซุยด้วยวิธีนี้แหละ
อัจฉริยะอุจิฮะที่เก่งกาจแค่ไหนก็ไม่อาจต้านทานการรุมโจมตีได้ และยิ่งไม่อาจต้านทานแผนการร้ายที่ยากจะป้องกันได้
แต่ว่า การปะทะกับอุจิฮะ อาคาอินุในวันนี้มันเร่งรีบเกินไป มันไม่เหมือนตอนที่เผชิญหน้ากับชิซุย
“หืม?”
ในขณะนั้นเอง ภาพที่ปรากฏขึ้นอย่างเลือนรางผ่านกำแพงวารีที่โปร่งแสง ทำให้ดันโซเห็นลางๆ ว่าข้างหน้ามีแสงสีแดงฉานขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น
“วิชาธาตุลาวา-ระเบิดภูเขาไฟ”
กำปั้นลาวายักษ์ที่ขยายใหญ่จนเทียบเท่าบ้านหลังหนึ่ง กำลังบดขยี้กำแพงวารีอย่างรุนแรง
ทุกที่ที่ผ่านไป แม้แต่พื้นดินก็ยังถูกเผาจนหลอมละลาย
แรงกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวราวกับการปะทุของภูเขาไฟ ทำให้กำแพงวารีแตกสลายในพริบตา
อุณหภูมิที่ร้อนระอุทำให้กระแสน้ำทั้งหมดระเหยไปในทันที!
ในสายตาของดันโซ กำปั้นลาวายักษ์นั้นขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัวในชั่วพริบตาที่ทะลวงกำแพงวารี
กระแสลาวาขนาดมหึมาพุ่งตรงเข้ากลืนกินเขา! ทำให้ดันโซรู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับคลื่นยักษ์สึนามิที่เกิดจากลาวา!
‘——อิซานางิ!!!’
ดันโซไม่สนใจสิ่งอื่นใดอีกแล้ว
ไม่ว่าจะเพื่อชีวิตของตัวเอง หรือเพื่อที่จะฆ่าเจ้าเด็กอุจิฮะผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิดคนนี้ เขาก็ต้องเปิดใช้งานพลังของเนตรวงแหวน
กระแสลาวาที่ไหลบ่าเข้ากลืนกินร่างอันชราของเขาในพริบตา ร่างกายมนุษย์ไม่อาจต้านทานการเผาไหม้ของลาวาได้เลย
ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งวินาที ร่างกายทั้งหมดของดันโซก็กลายเป็นไอไป
ลาวาที่ไหลบลิ่มยังทำลายอาคารไปเกือบครึ่งถนน
ดันโซตายแล้ว แต่ก็ยังไม่ตาย
ความสามารถของวิชาลับต้องห้ามเนตรวงแหวน “อิซานางิ” คือการเขียนทับเหตุการณ์ที่ไม่เป็นผลดีต่อตนเองทั้งหมด รวมถึงความตายด้วย
เมื่อเปิดใช้งานเนตรวงแหวน จะต้องเกิดสภาวะเนตรบอดอย่างแน่นอน
และความสามารถในการเขียนทับเหตุการณ์ที่ไม่เป็นผลดีนี้จะคงอยู่ได้นานถึงหนึ่งนาทีเต็ม
เมื่อเนตรวงแหวนที่ปลูกถ่ายไว้ข้างในผ้าพันแผลปิดลงอย่างสมบูรณ์ ไอน้ำในอากาศที่ล่องลอยอยู่ก็รวมตัวกันในทันที
และก่อตัวเป็นรูปร่างมนุษย์อย่างรวดเร็ว
ดันโซที่ "ฟื้นคืนชีพ" กลับมาอีกครั้งมีสีหน้ามืดครึ้มและเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่า
“ดันโซ!!!”
“หยุดเดี๋ยวนี้!!!”
ในขณะเดียวกันนั้นเอง ร่างแล้วร่างเล่าก็ปรากฏขึ้นบนถนนสายนี้อย่างกะทันหัน และล้อมรอบถนนทั้งสายไว้ในพริบตา
เครื่องแต่งกายของร่างเหล่านั้นล้วนเป็นชุดของหน่วยลับโคโนฮะ
หน่วยลับถึงสามหน่วยย่อยเคลื่อนไหวพร้อมกัน ภายใต้การนำของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น
ในที่สุดพวกเขาก็มาถึง
...
เมื่อมองดูถนนที่เสียหายยับเยินเบื้องหน้า และสูดดมกลิ่นแปลกประหลาดในอากาศ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็อดไม่ได้ที่จะไอออกมาสองสามครั้ง
ใบหน้าชราของเขาก็ดูไม่ดีขึ้นเลย
“ดันโซ! นายกำลังทำอะไรกัน!!!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นซึ่งมีคาคาชิและหน่วยลับคนอื่นๆ ติดตามอยู่ด้านหลัง เดินเข้ามาในพื้นที่ต่อสู้ด้วยใบหน้าชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยและสีหน้าเคร่งขรึมอย่างดุดัน
“นี่คือโคโนฮะ! นายคิดจะทำลายโคโนฮะหรือไง? ดันโซ!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นตะคอกถามออกไปทันที
ดันโซ: “???”
ดันโซเข้าใจว่าการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ขนาดนี้จะดึงดูดไอ้เจ้าลิงนั่นมาได้
แต่เขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายพอมาถึงกลับมาซักไซ้ไล่เลียงดันโซอย่างก้าวร้าว
“ซารุโทบิ! นายหมายความว่าไง!”
ดันโซถึงกับไม่เรียกชื่อ "ฮิรุเซ็น"
เขาพูดสวนกลับด้วยความเจ็บใจ
“นายเอาอะไรมาพูดว่าฉันจะทำลายโคโนฮะ? ตรงกันข้ามต่างหาก ฉันกำลังช่วยโคโนฮะต่างหาก ถ้าฉันสามารถฆ่าเจ้าเด็กอุจิฮะผู้ทะเยอทะยานคนนี้ได้ในวันนี้!”
เขาชี้ไปที่อุจิฮะ อาคาอินุด้วยความโกรธ
“เจ้าเด็กอุจิฮะผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิดคนนี้ เมื่อกี้มันคิดจะใช้เนตรวงแหวนควบคุมจินชูริกิเก้าหาง เพื่อทำให้กบฏเก้าหางเมื่อหลายปีก่อนกลับมาเกิดขึ้นอีกครั้ง!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันปรากฏตัวขึ้นพอดี และเห็นภาพนั้นเข้า โคโนฮะก็คงถูกทำลายด้วยน้ำมือของมันไปแล้ว!”
(จบตอน)