ตอนที่ 15 “วิชาธาตุลาวา” สุดพิเศษของอุจิฮะ อาคาอินุ!
ตอนที่ 15 “วิชาธาตุลาวา” สุดพิเศษของอุจิฮะ อาคาอินุ!
ตอนที่ 15 “วิชาธาตุลาวา” สุดพิเศษของอุจิฮะ อาคาอินุ!
ดวงตาของดันโซหดแคบลง
อุจิฮะ อาคาอินุเร็วเกินไป ความร้อนระอุจากแขนลาวาที่เข้ามาใกล้ในระยะประชิด ทำให้ดวงตาของดันโซรู้สึกแห้งผาก ใบหน้าก็รู้สึกร้อนผ่าว
กลิ่นกำมะถันเข้มข้นพุ่งเข้าจมูก ความรู้สึกเตือนภัยในใจและภัยคุกคามจากความตายก็ยิ่งรุนแรงขึ้น
ถ้าโดนสัมผัส...
ตายแน่!!!
ดันโซไม่สนใจเรื่องมารยาทอีกต่อไป ท่าทีหลบหลีกไปด้านหลังของเขาดูน่าสมเพช เขาเกือบจะกลิ้งตัวไปด้านหลังหลายรอบเหมือนหมูพลิกตัวเพื่อหลบหลีกการโจมตีครั้งนี้
“ท่านดันโซ!!!” แต่เสียงอุทานของนินจาหน่วยรากคนหนึ่งทำให้ดันโซรู้ว่าเขาไม่ได้หลบหลีกได้ทั้งหมด
“ซี๊ด—”
ความเจ็บปวดที่หูซ้ายทำให้ดันโซสูดหายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกเหมือนได้กลิ่นเนื้อย่างไหม้
เขารีบเอามือคลำหูซ้าย และพบว่าหูซ้ายของเขาหายไปแล้ว!
เมื่อรีบเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นว่าอุจิฮะ อาคาอินุได้หลุดพ้นจากการถูกล้อมแล้ว เขากระโดดขึ้นสูง
แขนขวาที่เต็มไปด้วยลาวาเริ่มพองตัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ราวกับว่ามีภูเขาไฟที่กำลังสะสมพลังอันน่าสะพรึงกลัว
“เด็กใหม่ ถอยไปไกลๆ”
นินจาหน่วยลับที่รับผิดชอบการเฝ้าระวังจินชูริกิ เห็นฉากนี้ก็ไม่สนใจอะไรอีกต่อไป เขารีบอุ้มนารูโตะขึ้นมาด้วยความเร็วที่สุดในชีวิต พยายามพาเขาออกจากสถานที่แห่งนี้
ดวงตาที่ตื่นตระหนกของอิซึมิก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานทันที เมื่อเธอได้กลิ่นอันตราย เธอจึงเปิดเนตรวงแหวนที่ตื่นขึ้นเมื่ออายุห้าขวบด้วยความโศกเศร้าจากการเห็นพ่อของเธอเสียชีวิตด้วยน้ำมือของจิ้งจอกเก้าหาง
และนี่ก็คือเนตรวงแหวนสามโทโมเอะเช่นกัน!
โทโมเอะที่หมุนวนทำให้จักระของเธอถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ใบหน้าเล็กๆ ของเธอซีดเผือดในทันที แต่ก็ทำให้เธอปลดปล่อยพลังวิชาเนตรที่ไม่เคยมีมาก่อน
แต่เธอใช้พลังนี้ในการหลบหลีก
อิซึมิเชื่อว่ารุ่นพี่อาคาอินุจะไม่ให้เธอถอยไปไกลๆ โดยไม่มีเหตุผล
เธอเลือกที่จะเชื่อรุ่นพี่อาคาอินุ!
ส่วนนินจาหน่วยรากสองคนที่อยู่ด้านล่างก็ประสานอินอย่างรวดเร็ว
“วิชาธาตุน้ำ: คลื่นปั่นป่วน!” x2
กระแสน้ำอันมหาศาลสองสายพุ่งเข้าใส่อุจิฮะ อาคาอินุที่อยู่ด้านบน
“วิชาธาตุลาวา: ระเบิดภูเขาไฟ”
แขนขวาที่พองตัวจนใหญ่กว่าร่างกายของเขาเองก็พุ่งลงไปด้านล่าง จักระที่กลายเป็นลาวาเดือดพล่านปะทุขึ้นในทันที ราวกับภูเขาไฟระเบิด ก่อตัวเป็นกำปั้นลาวาขนาดยักษ์ที่น่าเหลือเชื่อ พุ่งลงสู่พื้นด้านล่างอย่างรุนแรง!
—ตูม!!!
การปะทะกันอย่างรุนแรงระหว่างวิชาธาตุลาวาและวิชาธาตุน้ำทำให้เกิดไอน้ำร้อนระอุ ก๊าซที่มีกลิ่นฉุนและเป็นพิษกำลังแพร่กระจายไปทั่ว
“วิชาธาตุลาวา” ของอุจิฮะ อาคาอินุ แม้จะคล้ายกับ “วิชาธาตุลาวา” ของโรชิแห่งอิวะงาคุเระ ซึ่งเป็นลาวาในรูปของเหลว
แต่ “วิชาธาตุลาวา” ของอุจิฮะ อาคาอินุ มีคุณสมบัติพิเศษที่โรชิไม่มี นั่นคือแรงกระแทกเหมือนภูเขาไฟระเบิด!
ภายใต้สายตาที่ตกตะลึงของนินจาหน่วยรากทั้งสอง กำปั้นลาวาขนาดยักษ์ได้ระเหยวิชาธาตุน้ำและยังคงบดขยี้ลงมา!
“ปกป้องท่านดันโซ!”
—ตูม!!!
นินจาหน่วยรากคนหนึ่งดึงดันโซหลบหลีกอย่างรวดเร็ว แต่นินจาหน่วยรากอีกคนช้าไปครึ่งก้าว เมื่อกำปั้นลาวาขนาดยักษ์พุ่งลงสู่พื้นอย่างรุนแรง ลาวาที่กระเด็นออกมาก็สาดใส่ครึ่งตัวของเขา
“อ๊ากกกกกก!!!” เสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดของนินจาหน่วยรากทำให้ทุกคนหันไปมองเขา
เห็นได้ชัดว่าครึ่งหนึ่งของร่างกายของเขาหายไปราวกับถูกลบออกไปจากอากาศธาตุ
ส่วนของร่างกายที่ถูกลาวากระเด็นใส่กลับลุกเป็นไฟ!
และยังเห็นหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนพื้น
ราวกับว่าถนนได้กลายเป็นบ่อลาวาที่ร้อนระอุ!
“นี่คือ… อัจฉริยะขีดจำกัดสายเลือดคู่แห่งตระกูลอุจิฮะ ผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในสงครามนินจาครั้งที่สาม ชื่อเสียงเกือบจะเทียบเท่ากับอุจิฮะ ชิซุย—สัตว์ลาวา อุจิฮะ อาคาอินุ?”
นินจาหน่วยลับที่อุ้มนารูโตะไว้ไอโขลกๆ เพราะกลิ่นกำมะถัน ตอนนี้เขาเหงื่อแตกพลั่ก
โชคดี…
ที่เขาตัดสินใจอย่างมีเหตุผลตั้งแต่แรกว่าจะไม่ปะทะกับอีกฝ่าย
มิฉะนั้น…
เขาไม่กล้ารับประกันว่าตัวเองจะรอดกลับมาได้หรือไม่
“อุ! จิ! ฮะ! อา! คา! อินุ!” ใบหน้าแก่ๆ ของดันโซมืดมิดจนแทบจะหยดน้ำดำออกมาได้
เขากำผ้าพันแผลบนใบหน้าแน่น
เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หลังมือ
ดันโซไม่ได้กลัวอุจิฮะ อาคาอินุ เด็กหนุ่มอุจิฮะผู้ชั่วร้ายโดยกำเนิดคนนี้ แท้จริงแล้วเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่เพิ่งเริ่มออกเดินทางได้ไม่นาน
ดันโซกำลังลังเลว่าจะเปิดเผยไพ่ลับเนตรวงแหวนของเขาต่อหน้าสาธารณชนหรือไม่
บ้าจริง…
ถ้าวันนี้เขาพานินจาหน่วยรากมามากกว่านี้
ก็คงไม่ต้องลังเลแล้ว
ร่างของอุจิฮะ อาคาอินุตกลลงบนลาวาที่มีอุณหภูมิสูงพอที่จะทำให้เนื้อหนังของมนุษย์กลายเป็นไอได้ เขาไม่ได้รับผลกระทบจากความร้อนสูงของลาวาแม้แต่น้อย ของเหลวลาวาหยดลงมาจากร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ทำให้พื้นถูกเผาไหม้เป็นหลุมตื้นๆ ที่มีควันสีฟ้าลอยขึ้นมา
…
“อืม?”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นที่อยู่ไกลออกไปในอาคารโฮคาเงะ จู่ๆ ก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวแปลกๆ ข้างนอกอย่างรวดเร็ว
ขณะที่เขากำลังหันหน้าไป ก็เห็นนกนินจาตัวหนึ่งบินเข้ามา
สายตาของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจับจ้อง
เขาจำได้ชัดเจนว่าสัตว์อัญเชิญของนินจาหน่วยลับที่เขาส่งไปสังเกตการณ์และปกป้องนารูโตะคือนกนินจา!
“ท่านโฮคาเงะ! ท่านโฮคาเงะ!”
นกนินจาพูดด้วยเสียงแหลมสูงว่า “แย่แล้ว! อุจิฮะ อาคาอินุกับชิมูระ ดันโซทะเลาะกันแล้ว! จินชูริกิ อุซึมากิ นารูโตะก็โดนลูกหลงไปด้วย!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นลุกขึ้นยืนทันที
“ดันโซ!” สีหน้าเคร่งขรึมของเขากลายเป็นไม่พอใจในทันที เขาอดไม่ได้ที่จะกัดฟันพูดว่า “ฉันเพิ่งบอกเขาไปไม่ใช่หรือว่าอย่าไปยุ่งกับเด็กคนนั้น!”
จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับดันโซ นี่น่าจะเป็นความขัดแย้งที่ดันโซเป็นฝ่ายเริ่มก่อน!
ดันโซคนนั้นเกลียดตระกูลอุจิฮะอยู่แล้ว เมื่อเจออุจิฮะ อาคาอินุที่ค่อนข้างกระตือรือร้นในหมู่บ้าน…
ไม่แน่ว่าดันโซอาจจะทำอะไรสุดโต่งลงไป
แต่ทว่า
เมื่อซารุโทบิ ฮิรุเซ็นนึกถึงความยุติธรรมอันเด็ดเดี่ยวของอุจิฮะ อาคาอินุ และอัตราการไขคดีที่เกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ รวมถึงดวงตาที่เกือบจะมองทะลุทุกคนได้…
เขาก็ลังเลเล็กน้อย
นี่…
ไม่ถูกต้อง!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสลัดความคิดแปลกๆ ในหัวออกไป ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องรีบไปหยุดยั้งความขัดแย้งของทั้งสองฝ่ายทันที
มิฉะนั้น ขอบเขตของวิชานินจา “ขีดจำกัดสายเลือดธาตุลาวา” ของเด็กคนนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น!
เขาจำได้ชัดเจนถึงผลงานอันน่าสะพรึงกลัวของเด็กคนนั้นในสงครามนินจาครั้งที่สาม
“วิชาธาตุลาวา” ที่มีพลังเหมือนภูเขาไฟระเบิด…
เป็นหนึ่งในพลังที่อันตรายที่สุดในโลกนินจาอย่างแน่นอน!
“พาฉันไป!”
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นพูดกับนกนินจาก่อน จากนั้นก็เรียกขึ้นมาทันทีว่า “คาคาชิ!”
ฟิ้ว!
ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าซารุโทบิ ฮิรุเซ็นในทันที
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “นำหน่วยลับสามหน่วยตามฉันไปหยุดยั้งความขัดแย้งทันที!”
“ครับ ท่านโฮคาเงะ”
คาคาชิพยักหน้า
…
อีกด้านหนึ่ง
ฉัวะ!!!—เมื่อแขนสีแดงฉานที่เต็มไปด้วยลาวาเจาะทะลุหน้าอกของนินจาหน่วยรากคนที่สองอย่างง่ายดาย
เสียงแหวกอากาศอันแหลมคมก็พุ่งเข้ามาในทันที ฉีกร่างของนินจาหน่วยรากออกเป็นสองส่วนในพริบตา
แต่เลือดก็ยังไม่ทันสาดกระเซ็นใส่อุจิฮะ อาคาอินุ ก็ถูกความร้อนสูงของลาวาระเหยกลายเป็นไอไปแล้ว
“วิชาธาตุลม: คมวายุ” ที่สามารถตัดเหล็กได้ยังคงพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ และฟันเข้าที่หน้าอกของอุจิฮะ อาคาอินุเป็นแผลลึกกว่าสิบเซนติเมตร
แต่บาดแผลนั้นกลับถูกลาวาที่ไหลวนอยู่รอบๆ เติมเต็ม
“วิชาธาตุลาวาของเขาเป็นอะไรกันแน่…”
สีหน้าของดันโซดูแย่มาก เขารู้สึกเสมอว่าวิชาธาตุลาวาของอุจิฮะ อาคาอินุมีความรู้สึกเหมือนวิชาแปลงร่างเป็นน้ำของตระกูลโฮซึกิ
…
…
(จบตอน)